دکتر احمد جلالی با اشاره به اینکه جناب آقای دعائی در بسیاری از چیزهایی که انگیزه های ایمانیشان اقتضا می کرده است موفق بودند، اظهار کرد: اما در یک چیز موفق نبودند و شکست خوردند و آن این است که می خواستند که خصایص نفسانی و طینت هایشان را مردم نبینند و ندانند و نفهمند. ایشان شکست خوردند و مردم فهمیدند که سید محمود دعائی کیست.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران دکتر احمد جلالی در مراسم نکوداشت حجت الاسلام و المسلمین محمود دعائی با اشاره به آیت الله طالقانی به بیان خاطره ای با تیتر «این سید محمود بوی آن سید محمود را به مشام می رساند» پرداخت و گفت: عصر روز سوم مرداد سال 1358 در اتاقی پشت سر آیت الله طالقانی نماز می خواندم. میان دو نماز حاج احمد آقا تماس گرفتند و فرمودند که همین الان امام فرمودند که سید محمود پس فردا نماز جمعه بخواند و در حال حاضر فردی از جریان اطلاعی ندارد و به تلویزیون برو و موضوع را قطعی کن.
وی افزود: من نگران بودم که نماز جمعه ن گونه که باید برقرار نشود چراکه چندین سال بود که نماز جمعه برگزار نمی شد و برای مردم شاید عجیب بود که می گفتیم نماز ظهر نخوانید. به این دلایل با مرحوم اشراقی تماس گرفتم و گفتم که به امام بگویید تا متنی را بنویسند و مردم را به شرکت در نماز جمعه تشویق کنند. آقای اشراقی این پیام را به امام رساندند و امام در پاسخ فرمودند که احتیاجی نیست و تعیین سید محمود کافی است که نماز جمعه برقرار شود. در نهایت دیدیم که نماز جمعه برقرار شد.
جلالی تصریح کرد: تعیین و حضور سید محمود دیگر ما در یک فضای رسانه ای و فضای فرهنگی کافی است که اهل ادب، فرهنگ و قلم، مصلحان و دلسوزان بروند و احساس پناه و حمایت کنند.
وی به بیان خاطره ای دیگر پرداخت و گفت: استاد شفیعی کدکنی 40 سال است که در روز سه شنبه در دانشکده حتی در تابستان کلاس دارند. در 24 مهر ماه 1385 و شب 23 رمضان خدمت استاد شفیعی کدکنی رسیدم که فردای آن روز سه شنبه بود. ایشان فرمودند که فردا روز سوم قتل امام است و روز سوم قتل امام اکراه دارم که سرکار بروم. اما از طرفی کلاسم را نمی خواهم تعطیل کنم. حدود ساعت 3.5 روز سه شنبه ایشان به من تماس گرفتند و گفتند به خدمتشان برسم. هنگامی که رفتم ایشان گفتند که من نتوانستم خودم را قانع کنم اما وجدانم ناراحت است که چرا کار علمی خودم را تعطیل کردم و به این منظور یک مقاله علمی نوشتم که ذکر امیر المومنین در این مقاله است و مایلم که امروز این مقاله چاپ شود. بلافاصله خدمت سید محمود دعائی رسیدم و مساله را با ایشان مطرح کردم که این مقاله را استاد شفیعی کدکنی می خواهند که امروز چاپ شود. با وجود اینکه صفحه بندی روزنامه تمام شده بود همان روز دستور دادند که صفه بندی را متوقف و مقاله را در روزنامه چاپ کنند. استاد شفیعی کدکنی بسیار اشتیاق داشتند که در این مراسم حضور داشته باشند اما چون اطلاع قبلی نداشتند و در سفر بودند موفق به شرکت در این مراسم نشدند.
جلالی در پایان سخنان خود با اشاره به اینکه جناب آقای دعائی در بسیاری از چیزهایی که انگیزه های ایمانیشان اقتضا می کرده است موفق بودند، اظهار کرد: اما در یک چیز موفق نبودند و شکست خوردند و آن این است که می خواستند که خصایص نفسانی و طینت هایشان را مردم نبینند و ندانند و نفهمند. ایشان شکست خوردند و مردم فهمیدند که سید محمود دعائی کیست.