به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: شب گذشته در مراسمی در کافه نخلستان موسسه فرهنگی رسانهای اوج و با حضور پیشکسوتان فعالیتهای جهادی و جهادگرانی از استانهای قم و مازندران و خانواده های معظم شهدا نخستین شب خاطرهگویی و گردهمایی فعالین جهادگر برگزار شد.
در این مراسم حجهالاسلام و المسلمین قاسمیان، دکتر لاله افتخاری، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، مجتبی شاکری از اعضای شورای شهر تهران و سردار علی رضا افشار از فرماندهان دفاع مقدس نیز حضور داشتند.
در ابتدای مراسم، ترابی، یکی از جهادگران، به بیان خاطره پرداخت و گفت: سال 87 می خواستیم در یکی از روستاهایی که در کوه واقع شده بود یک پروژه سنگین آبرسانی را اجرا کنیم که مدیر عمرانی بودم. آن منطقه به شکل طایفهای بود و اختلاف طایفهای سنگینی بین آنها رخ داده بود که با اسلحه هم باید حل میکردند. من هم سنم از همه بیشتر یود. کار به جایی رسید که میگفتند شما آب طایفه ما را دارید به آن یکی طایفه میدهید و تهدید میکردند و چندبار با اسلحه سر راه ما نشستند. چندبار هم میخواستیم کار را تعطیل کنیم.
وی افزود: بچه های ما هم گیر افتاده بودند وگرسنه و خسته نمیدانستند چه کار کنند. خوشبختانه بچه های بر خود فائق آمدند و درگیری پیش نیامد که در این صورت حتی خونریزی می شد. از آن طرف، مشکل غذا داشتیم ولی خدا را شکر مسئله به خوبی حل شد و آخر اردو به بچهها گفتم اگر آن موقع بعضی از کارها را انجام نمیدادیم، ممکن بود کار خیر مان با دادن چند کشته مواجه شود.
سپس مرندی، جهادگر دیگر دو خاطره بیان کرد و با تاکید بر نقش توسل در فعالیتهای جهادی گفت: سال 90 قصد داشتیم دانشآموزان بشاگرد را که حتی افراد سالخوردشان هم به مشهد نرفته بودن به مشهد ببریم، اما پول نداشتیم و هزینهاش هم زیاد میشد. به تمام مساجد تهران اعلام کردیم تا بعد از نماز، امام جماعت صحبت کند و مبالغ کمکی جمعآوری شود. تمام کارها را درست کرده بودیم و فقط اتوبوسها مانده بود که هرچه زنگ میزدیم، نمیآمدند. چندین ساعت معطل بودیم و داشتیم ناامید میشدیم که به یکی از دوستان ذاکر اهل بیت(ع) گفتیم تا جمع شویم و در همان لحظه با خواندن روضه امام جواد(ع) به ایشان توسل کنیم تا گره باز شود و همین طور هم شد.
وی در خاطره دیگری یادآور شد: وقتی به یکی از روستاهای بشاگرد رفتیم به ما خیلی تاکید میکردند که به روستای کناری هم سر بزنیبم. وقتی رفتیم متوجه شدیم که با مشکل شدید کمبود آب مواجه هستند و لوله هم نبود که لولهکشی کنیم و لولهها هم همه شکسته بود. مهندس آوردیم تا محاسبات چگونگی کشیدن آب از چشمه تا روستا را بسنجیبم. تجهیزات و لوله هم خریدیم، اما بعد از نصب، آب به جریان نمیافتاد. خیلی ناراحت بودیم و تصمیم گرفتیم همان شب دعای توسلی بخوانیم و به حضرت امالبنین (س)متوسل شویم. فردای همان روز آب به روستا رسید و مشکل حل شد.
مجری برنامه، آقای فروتن هم که خود از جهادگران بود، خاطرهای از سفر جهادی به نجف اشرف گفت: نوروز سالی بود که به همت یاران جهادی قصد برگزاری اردوی جهادی در صحن حضرت زهرا(س) در حرم امیرالمومنین(ع) را داشتیم و تمام کارها و هماهنگیهای ایران و عراق انجام شده بود، ولی هواپیمای ما زودتر پرواز کرده بود و ما با 48 ساعت تاخیر مواجه شدیم. اما بالاخره پشیمان شدیم و به خانهها برگشتیم تا اینکه به ما اطلاع دادند که دو روز بعد پرواز انجام میشود و بالاخره آن سفر را رفتیم و اردو انجام شد. میخواهم بگویم این جنس حرکتها کاری به این ندارد که چقدر هماهنگ کنید، فقط بسته به این هستند که چقدر و کی از تو بخواهند.
بعد از خاطره گویی مجری جهادگر، یکی از سرود های طنز اردوهای جهادی پخش شد و سپس عظیمی به نمایندگی از خواهران جهادگر به بیان چگونگی و هدف اردو های جهادی بانوان پرداخت و گفت: هدف ما در تمام اردوها توانمندسازی خانمها و دخترها بوده و هست. اما در یکی از سفرها ما با تعداد زیادی پسربچه مواجه شدیم که مجبور بودیم برای آنها کلاس برگزار کنیم. به پبشنهاد من کلاس کاراته و زبان فرانسه برای پسرها برگزارکردیم. علیرغم شوقی که برای یادگیری این زبان داشتند ولی نمیتوانستند به درستی یاد بگیرند.در پایان جلسهای به آنها تکلیف دادم که از زندگی 40 شهید آن روستا گزارش تهیه کنند یا خاطرهای را نقل کنند. فردای آن روز با استقبال شدید و گرم خانوادههای شهدا مواجه شدیم که تشکر میکردند از این تکلیفی که من به آنها دادم و بچهها از من میپرسیدند که چرا ما باید زبان انگلیسی و فرانسه را بیاموزیم و من از تحولات منطقه و نقش ایران برای آنها گفتم. همچنین اهداف انقلاب اسلامی و وظایف یک فرد انقلابی را هم برای بچهها شرح دادم.
به گزارش جماران حجهالاسلام مرادی، یکی از روحانیون جهادگر با بیانی طنزآمیز و دلنشین گفت: اولین اردویی که دوستان را بردیم، بچههای رسانه ها بودند که از ما خواستند تا محرومترین منطقه کشور را به آنها نشان بدهیم. به یکی از مناطق محروم خوزستان رفتیم و تا غروب پیادهروی کردیم تا اینکه به رودخانه رسیدیم. وقتی میخواستیم رد بشویم تا زیر گردن آقایان و خانمها با چادر در آب بودند. وقتی رد شدیم یکی از اهالی که آنجا ایستاده بود و ما را میدید وارد آب شد و تا زیر زانویش بیشتر آب نبود با تعجب نگاهش کردم که چرا به ما نگفتی؟ او هم گفت که من هم تعجب کردم شما چرا از اینجا میروید. گفتم حتماً شما بهتر میدانید باید چه کنید. فردای آن روز وقتی با یکی از اهالی صحبت میکردند و میگفت که دولت فقط ایام انتخابات اینجا میآید و از ما رای میگیرند. یکی از دوستان گفت که شما چرا رای میدهید؟ روستایی جواب داد که وقتی رهبرمان دستور میدهند که رای ندهیم. چرا رای ندهیم؟ یعنی اینجا اطاعت از ولی در سختترین شرایط را نشان میدهد و این باید الگوی ما باشد.
در ادامه مراسم، چند دقیقه از سخنان پرچمدار اردوهای جهادی، مرحوم حاج عبدالله والی درباره چگونگی ورود به بشاگرد و شروع فعالیتهای جهادی پخش شد. در ادامه مراسم، هادی قاسمی از شاعران جهادگر، دو شعر در وصف مرحوم حاج عبدالله والی و جهادگران قرائت کرد.
سپس با حضور سردار افشار و حجهالاسلام زندیه، از پیشکسوتان فعالیتهای جهادی به شکلی غیر معمول از مجموعه کتابهای «روزهای کاه گلی»، خاطرات جهادگران، رونمایی شد. در بخش تقدیر از خانواده شهدا، از خانواده پدر جهادگران و مرحوم حاج عبدالله والی، با اهدای تابلوی نقاشی از چهره مرحوم والی، اثر استاد رضایی تقدیر شد. همچنین از خانواده شهیدان شاطری و اللهدادی به عنوان نسل اول جهادگران، شهیدان شهریاری و کارگر برزین به عنوان نسل دوم جهادگران، و شهید مومنی به عنوان نسل سوم، با اعطای لوح تقدیر، چفیه یادگاری از مقام معظم رهبری و تابلوی نفیس، تقدیر به عمل آمد.
در پایان مراسم نیز سردار دکتر افشار در سخنانی کوتاه ضمن تقدیر و تشکر از برگزارکنندگان مراسم، از جهادگران خواست تا با این روحیه جهادی، جهاد سازندگی را که در اول انقلاب تاسیس شده بود و متاسفانه با ادغامهای صورت گرفته منحل شده، بازسازی کنند.