مطابق آموزههای دین مبین اسلام، از جمله موارد ناپسند و مورد نکوهش، اسراف و تبذیر است که تأثیر سوء اخلاقی آن به طور فردی و آثار زیانبار اجتماعی آن موجب شده تا در منابع دینی و از جمله قرآن کریم با تعابیری نظیر: "خداوند اسرافکنندگان را دوست ندارد"، به مذمت آن مینشیند و با آیاتی همچون "اسراف نکنید که اسرافکنندگان برادران شیاطین هستند" به نهی از آن میپردازد و هرچند آیات و روایات متعدد و پرشمار بر این امر تأکید دارد، اما به همین بسنده میکند و از این زاویه دید به یکی از معضلات اجتماعی این روزها میپردازد و آن خطر کمبود آب به ویژه آب شرب در کشور ما با توجه به موقعیت جغرافیایی خاص آن است. اسراف که زیادهروی و یا استفاده غیرصحیح و مصرف غیرمتعارف مواهب الهی است، متأسفانه در زندگی روزمره اغلب افراد جامعه ما امری رایج و معمول است که به تناسب بحث در این نوشته با توجه به سیره حضرت امام خمینی(س) که راه و روش او بهترین خط و ربط زندگی را آموزش میدهد، اصلاح وجهی از این موضوع که مربوط به شیوه مصرف آب در مصارف روزانه افراد است را وجهه همت قرار میدهیم، باشد که ان شاءالله مورد توجه و عمل قرار گیرد و تأثیر و فایدهای از آن حاصل آید.
امام خمینی(س)، که زیادهروی در مصرف و اسراف و ضایع کردن نعمتهای خداوندی را برنمیتابید و با آن به شدت برخورد میکرد، در پاسخ یک استفتاء چنین میفرمایند:
سؤال: - زیادهروى در مصرف آب و برق در صورتى که موجب کمبودهایى در سطح عمومى شود چه حکمى دارد؟ به خصوص که دولت اسلامى بر صرفه جویى تأکید نموده است.
ج - زیادهروى به نحو غیرمتعارف حرام است و چنانچه موجب اتلاف و ضرر باشد موجب ضمان است (استفتائات، ج2، ص: 621و 622)