یک استاد فلسفه گفت: فلسفه کارش به پیشبردن عقلانیت در تاریخ است، یعنی اینکه در چارچوب عقلانیت رفاه عمومی را گسترش بدهد و از درد و رنجهای عمومی بکاهد.
به گزارش جماران به نقل از مهر، محور روز جهانی فلسفه امسال جوامع شمول گرا؛ سیاره پایدار است. جوامع شمول گرا یعنی جوامعی که هویت های مختلف در کنار هم زندگی می کنند و هویت های متکثر را به رسمیت می شناسند و هویت خاصی را اصالت نمی دهند و هویت خاصی را حذف نمی کنند.
دکتر منوچهر صانعی دره بیدی در مورد اینکه فلسفه چگونه می تواند به تشکیل چنین جوامعی کمک کند، گفت: در کل فلسفه کارش به پیش بردن عقلانیت در تاریخ است. یعنی اینکه در چارچوب عقلانیت رفاه عمومی را گسترش بدهد و از درد و رنجهای عمومی بکاهد. منتها مشکلی که است در اینجا این است که همان داستان جهانی شدن پیش میآید. یعنی آیا فرهنگهای ملی و بومی و محلی باقی میمانند؟
وی افزود: این مسئله، مسئله دشواری است برای اینکه ممکن است که کسی تعمدی با فرهنگهای بومی دشمنی نکند و ممکن است که هدف این نباشد که فرهنگهای بومی و محلی را ریشه کن کرد، اما جهانی شدن خودش به معنای یکرنگ و یکدست شدن فرهنگها است و این مسئله عملاً به این معنی است که فرهنگهای بومی و محلی رنگ میبازند.
این محقق و پژوهشگر فلسفه تصریح کرد: یعنی این خود ادعایی که در سؤال شما بود چندان قابل دفاع نیست. در همین 40، 50 سال گذشته نسبت به یکرنگ شدن فرهنگها و از وقتی که سیستمهای رادیو و تلویزیون و در این 10، 20 سال اخیر هم اینترنت و ماهواره راه افتاده است متناسب با گسترش اندیشههای کلی در یک سطح میبینیم که اندیشههای بومی و محلی کمرنگ شده است. در کشور خودمان بنده نمونههایش را بسیار سراغ دارم که ذکر کنم. این چنین است که اصل ادعای شما اثباتش دشوار است و فرهنگهای بومی و محلی کمرنگ می شوند.
استاد بازنشسته فلسفه دانشگاه شهید بهشتی در مورد اینکه چه بسترهای فکریای باعث میشوند تا هویتی خود را اصیل و درست بداند و سایر هویتها را حذف کند هم اظهار داشت: اصیل و درست بودن معیارش این است که اولاً چقدر قابلیت اجرا دارند آیا فقط تئوری و حرفاند یا میشود اجرا کرد. وقتی که امکان اجرایی داشته باشند چقدر مورد قبول اکثریت مردم قرار میگیرند. منظورم از مردم هم 7 میلیلارد جمعیت انسانهای روی کره زمین است.
این محقق و پژوهشگر فلسفه تصریح کرد: وقتی این دو مقوله تحقق پیدا کرد معیار نهایی این است که چقدر از درد و رنج انسانها میکاهد، چقدر از بیماریها، گرسنگی ها و فقر میکاهد و چقدر نابرابریهای اجتماعی را کنترل میکند. در توزیع ثروت چقدر مؤثر است اینها معیارهایی است که هر تئوریای که این معیارها را داشته باشد پیش میبرد.