جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

گزارش جماران از حواشی گردهمایی شاعران در باغ زیبای تهران

سعی بر این بود که از همه سلایق سیاسی دیشب صحبت و شعر خوانی شود؛ از حمیدرضا برقعی که در شعرش اعتراف به «بی شکوه بودن تخت جمشید» کرد تا مصطفی رحماندوست که با ادبیات مهربان خود، از هشت سال سیاهی برای وزیر جدید گفت. صحبت هایی که بعد از پایان هرکدام بخشی از سالن که هم فکران و همسنگران آن هشت سال بودند فقط تشویق می کردند.

کد خبر: ۳۱۶۹۴
گزارش جماران از حواشی گردهمایی شاعران در باغ زیبای تهران

جماران - امیرحسین کاکایی: سه شنبه شب بیست و ششمین روز شهریور ماه اتفاقی نادر در شعر ایران در مجتمع «باغ زیبا» تهران به مناسبت روز «شعر و ادب فارسی» افتاد که به طور قطع می توان اعتراف کرد همگی 8 سال بلکه بیشتر منتظر چنین گردهمایی در یک مراسم رسمی دولتی بودیم. شاعرانی با سلایق سیاسی و جهت های فکری متفاوت با برخوردهای منحصر به فرد در طول این هشت سال با دولت وقت و وزارت ارشاد مربوطه و جدایی که این اختلاف سلیقه بین شاعران انداخته بود، دیشب در «شام اول» علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، تبدیل به یک گردهمایی بی سابقه و یک اتفاق نوید بخش شد که البته حواشی و مسائلی را هم به دنبال داشت که نسبت به این فراق هشت ساله، امری طبیعی تلقی می شد.

مشفق کاشانی، علی موسوی گرمارودی، حمید سبزواری، ساعد باقری، عبدالجبار کاکایی، سهیل محمودی، حداد عادل، فاطمه راکعی، حسین اسرافیلی، علیرضا قزوه، محمد حسین جعفریان، شهرام شکیبا، محمد علی بهمنی، افشین علا، ناصر فیض، فاضل نظری، مصطفی رحماندوست، حمید هنرجو، بهروز یاسمی، رضا اسماعیلی، مصطفی محدثی خراسانی، محمود اکرامی، حمیدرضا برقعی، اسماعیل آذر، پرویز بیگی، اسماعیل امینی، امیر مرزبان، سجاد عزیزی، حسین جنتی، محمدرضا طاهری، محمدرضا طهماسبی و... از جمله افرادی بودند که در مراسم دیشب وزیر حضور داشتند.


جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند!


در طول هشت سالی که گذشت با نشست های رسمی و غیر رسمی و موضع گیری های مطبوعاتی، سلایق سیاسی و جهت گیری های فکری تمام شاعرانی که دیشب حضور داشتند برای ما روشن شد و این جهت گیری های صریح طبیعتا منجر به خیلی جدایی ها شده بود به طوری که بعد از سال ها مجددا دوباره همه این شاعران توانستند در زیر یک سقف جمع شوند و به اصطلاح «به هم نشستن و حلوای آشتی خوردنی» با دولت و وزارت ارشاد برقرار کنند. اما این گردهمایی نتوانست سبب ایجاد ارتباط فکری و کلامی مجددی بین شاعران به خصوص با گرایش های تند سیاسی از هر دو جناح شود و بیشتر یک نمایش اتحاد صنفی بود تا وحدت کلمه!


گوشه نشستن سودی ندارد!


شاعرانی که دیشب در میهمانی وزیر صحبت کردند، اکثرشان به گوشه گیری از همه مناسبات فرهنگی دولتی و رسمی در این هشت سال اعتراف کردند و بغض این هشت سال سکوت را شکستند هرچند که می خواستند سیاه نمایی نکنند اما باب انتقاد را نبستند و در مقابل وزیر خنده روی فرهنگ کشور، درد دل های خودشان را به شکل های مختلف بیان کردند. سعی بر این بود که از همه سلایق سیاسی دیشب صحبت و شعر خوانی شود؛ از حمیدرضا برقعی که در شعرش اعتراف به «بی شکوه بودن تخت جمشید» کرد تا مصطفی رحماندوست که با ادبیات مهربان خود، از هشت سال سیاهی برای وزیر جدید گفت. صحبت هایی که بعد از پایان هرکدام بخشی از سالن که هم فکران و همسنگران آن هشت سال بودند فقط تشویق می کردند.


کفاره ی شراب خوری های بی حساب/ هشـیار در میانه ی مستان نشستن است


تنها ناراضیان این مجلس، عده ای اندکی بودند که اعتقاد داشتند 8 سال سکوت و انزوای برخی از شاعران از مناسبات رسمی و دولتی هیچ ضربه ای به ادبیات کشور نزده و این مراسم تبدیل به یک تجلیل از شاعران به اصطلاح «انجمن شاعرانی» شده، عده ای که جهت گیری های فکری خود را علاوه بر نمایش در اشعار و صحبت هایشان، در نوع لباس پوشیدنشان هم سعی دارند نشان بدهند. عده ای که 8 سال گل سر سبد محافل فرهنگی دولتی بودند هرچند که دولت روی کار آمده تندرو نیست و با اعتدال حرکت می کند اما خوب نگرانی این عده هم به خاطر مشاهده خیزش دوباره شاعران طیف مقابل در اولین مجلس رسمی دولتی، طبیعی است.


وزرا خورده نگیرند که ما رندانیم!


حضور عده ای هم در مراسم دیشب عجیب بود. عده ای شاعران رادیکال طیف اصولگرا که به شدت تلاش کردند تا گزینه های اصولگرایی انتخابات پیروز شوند تا مناسبات خودشان برجا بماند اما دیشب در کمال تعجب در مراسم وزیر دولت جدید خودشان را حاضر کردند که البته نسبت به این موضوع خوش بین باید بود که دولت جدید توانسته اعتماد همه سلایق را جلب کند. در کل میهمانی وزیر امید را به جامعه شعری ایران بازگرداند و بغض ها شکست و چهره های ناراحت را شاد کرد و البته برخی چهره های شاد را هم نگران کرد اما ارزیابی کلی که از این نشست می تواند به دست آورد آینده روشن شعر مملکت با حضور همه این شاعران در بدنه ی ادبیات کشور است که می تواند نوید بخش اتفاق های خوب باشد البته اگر در میان راه عده ای از تحمل سلایق دیگر به ستوه نیایند و گوشه گیر نشوند.

انتهای پیام

دیدگاه شما