صدیقه ببران - روزنامهنگار و استاد رشتهی ارتباطات - تأکید کرد: ماهیت شغل خبرنگاری سخت و زیانآور است و این موضوع مورد تأیید سازمان تأمین اجتماعی و قانون است و مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز بهعنوان یک نهاد بالاتر این موضوع را تأیید کرده است.
به گزارش جماران به نقل از ایسنا، با بیان اینکه شغل خبرنگاری مواجهه با خطرات متعدد را بهدنبال دارد، اظهار کرد: وقتی فردی به عرصهی خبرنگاری وارد میشود، رابط بین حکومت و مردم میشود و مسائل را شفافسازی و مشکلات را بیان میکند. این شغل خطرات متعددی همراه دارد و یک خبرنگار ممکن است توسط افرادی که منفعتشان به خطر افتاده است، مورد تهدید قرار گیرد.
ببران دربارهی تعریف موجود در سازمان تأمین اجتماعی مبنی بر اینکه فقط شخصی «خبرنگار» است که در جنگ و بحران، خبر تهیه کند، گفت: اینکه خبرنگاری در مرکز جنگ اقدام به تهیهی خبر میکند، یک بحث جداگانه است و شامل مزایا و امتیازات ویژهتری میشود؛ اما باید توجه داشت که حضور خبرنگار بهصورت دائمی و عادی در جبههی مبارزه با آسیبهای جامعه است. وظیفهی خبرنگار ایجاد بستر برای برقراری عدالت اجتماعی است.
این روزنامهنگار ادامه داد: به مشاغلی سخت و زیانآور گفته میشود که صفت سخت و زیانآوری را همراه داشته باشند؛ بهراحتی امنیت شغلی یک خبرنگار به خطر میافتد و سخت و زیانآوری در ماهیت شغل خبرنگاری مستتر است. یک خبرنگار مدام در حال تحرک است و امکان دارد دچار سانحه شود.
ببران با اشاره به تصویب قانون مشاغل سخت و زیانآور برای خبرنگاران در سال 1380، تأکید کرد: در تنها بخشی که اجرای این قانون ناقص مانده، برطرف شدن ابهامها و نوشته شدن تبصرهها و راهکارها در سازمان تأمین اجتماعی است. برای این کار نیاز است با اصحاب رسانه و کسانی که این حوزه را بهخوبی میشناسند، مشورت شود تا یک تعریف روشن از خبرنگاری ارائه شود.
این استاد رشتهی ارتباطات با اشاره به تعیین شدن علی ربیعی بهعنوان وزیر کار و امور اجتماعی، اظهار کرد: آقای ربیعی با کار خبرنگاری آشنا است و میتواند بهعنوان یک ممیز در این زمینه صاحبنظر باشند.
او در پاسخ به این پرسش که آیا پیشرفت تکنولوژی موجب کاهش سختی کار میشود؟ گفت: استرس روانی همواره در کار خبرنگاری وجود دارد؛ اما کارفرماها باید حداکثر تلاش خود را برای کم کردن زیانآوری مشاغل انجام دهند، اما کار خبرنگاری از نظر روانی نیز مضر است.
ببران با تأکید بر اینکه باید توجه کرد چه کسانی بهعنوان خبرنگار مطرح میشوند، تصریح کرد: آیا کسی که وظیفهی تایپ یا گرفتن آگهی را برعهده دارد، خبرنگار است؟ باید یک سقف و کف برای تعیین تعریف خبرنگاری مشخص شود.
او با بیان اینکه بزرگترین دغدغهی روزنامهنگاران نداشتن یک صنف حرفهیی برای پرداختن به مسائل صنفی است، افزود: خبرنگاران نیازمند یک صنف حرفهیی هستند تا بتوانند از آنها دفاع کند، صنفی که کار حقوقی انجام دهد و با مذاکرات حقوقی، حق خبرنگاران را مطالبه کند. البته صنفی که شامل حرفهییها باشد و کار حزبی و گروهی انجام ندهد.