به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، عزیزی از زمره شاعرانی است که در سالهای پس از انقلاب با تأمل و مطالعات خود در حوزه شعر و فلسفه، تجربههای شاعرانه را در هم آمیخت و به شیوهای دیگر به نوعی نثرنویسی روی آورد و حاصل تلاش خود را با نام «شطحیات» به شکل پراکنده در مطبوعات سپس به صورت گردآوری در چند کتاب انتشار داد. «روایت شطح» از بهترین کتابهای اوست که در عرصه نثر کمتر نقد شده است.
برشی از این کتاب قابل توجه که به زیباییهای «زیارت جامعه کبیره» میپردازد، را در پی میآوریم؛
زیارت جامعه، دیالوگ شبانهروزی یک عارف است، عارف باید مرتباً به زیارت جامعه برود. زیارت جامعه خیلی مهم است. امامان ما خیلی به زیارت جامعه رفتن سفارش کردهاند. زیارت جامعه، کعبه آمال عاشقان یعنی جمالِ بیمثالِ معصومین صلوات الله علیهم اجمعین است.
زیارت جامعه یک اسفار اربعه فلسفی عرفانی است. هر کسی زیارت جامعه را بخواند انگار فصوصالحکم را فرا گرفته است. هر کس زیارت جامعه را بخواند به فتوحات مکیه جدیدی نایل میشود. زیارت جامعه، خلاصه مطالب کتاب آفرینش است. زیارت جامعه آفرینش را در فصول چهاردهگانه خود به نمایش میگذارد. زیارتی که فصاحت حضور و بلاغتِ اشراق را به اوج میرساند.
باید برای مردم اهمیت زیارت جامعه را تشریح کرد. باید جوانها مثل دستههای گل در باغچههای خلوت خود بنشینند و زیارت جامعه بخوانند. در زیارت جامعه، پرچمهای زیارت عاشورا بالا میرود و برای حکومت معصومین بر جهان مراسم نورانی نیایش اجرا میشود. زیارت عاشورا، پادگان زیارت جامعه است، جوانان شیعه، در دورههای آموزش عاشورا که تا قیام قیامت ادامه دارد پس از فارغ التحصیل شدن از سربازی حسین بلافاصله به عضویت گاردهای گوناگون فلسفی سیاسی و فرهنگی زیارت جامعه در میآیند.
زیارت جامعه، فوق تخصص زیارت عاشورا است. جامعه، غار عرفان و کوهپایه عاشقان الله است. رهبانیت اسلام در جهاد و غار شیعیان در جامعه است. جهاد با نفس اماره به یک سازماندهی عظیم معنوی احتیاج دارد. جهاد با نفس اماره تعطیلبردار نیست. باید برای جهاد با نفس اماره به گردانهای خداپرستان و گروههای مهاجر شیعه و دستههای ناپدید شده شهیدان پیوست. باید برای بنای جامعه کبیره، جامعهای که در آن جز زیارت و پرستش نیست دست به نیایش برداشت.»
(روایت شطح 147 و 146)
نثر شیوای عزیزی از دایره وسیع مطالعاتی و گستره عمیق معنوی حکایت دارد. به زغم برخیها، عزیزی در نثرهایش بهتر از شعرهایش گل کرده است.
فارس