جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

سروده ای از حجت الاسلام والمسلمین محمدعلی خسروی؛

اقلیم قلم

کد خبر: ۲۸۱۴۷
اقلیم قلم

«موج در موج» نام گزیدۀ اشعار آقای محمدعلی خسروی است که به تازگی از سوی انتشارات روزنامه اطلاعات منتشر شده است. این مجموعه شامل غزلیات عرفانی و رباعیات حکمت‌آمیز است.

در مقدمۀ عالمانه و مفصل شاعر پیشکسوت و نام آور کشورمان استاد مشفق کاشانی بر این مجموعه، آمده است: «سروده های خیال انگیز حضرت آقای خسروی بی‌اغراق لبریز از آرایه‌ها و صنایعی است که شگفتی شعر‌شناسان و سخن دوستان را بر می‌انگیزد.»

«عطای کوثر» «براق ره آشنا» «حدیث شقایق» «ره آورد اشک و آه» «عشق و مستی» «نور تمام» «انتخاب اول» عناوین بخشی از سروده‌های این کتاب است.

از آن جمله قصیده ای است با عنوان «اقلیم قلم» که در آن بیش از سی اصطلاح خوشنویسی و خطاطی از جمله: خوش، میدان، لوح، سرمشق، خط، جوهر، کلک، صعود، نزول، دور، چلیپا، محقق، ریحان، غبار، طغری، استاد، توقیع، مرقع، صفا، نسخ، تعلیق، سیه مشق، ممتاز، شأن و ... تضمین شده است.

به مناسبت روز قلم این قصیده را به هنر دوستان وعلاقه مندان تقدیم می‌کنیم.

اقلیم قلم

گر افسون قلم روزی مجال از آسمان گیرد

هنر را چهره بگشاید قرار از عاشقان گیرد

ره دلدادگی را خط به خط با پای سر پوید

گر او را سالک شوریده‌ای خوش در بنان گیرد

نویسد باز بر لوح قضا سرمشق آگاهی

مکرر گر قلم از جوهر تقدیر جان گیرد(1)

به میدان هنر می‌دان قلم را شهسوار ای جان

چو رقصاند فرس میدان ز دست این و آن گیرد

نهان بود آفرینش را سبب در حسن مهرویان

قلم غماز شد تا پرده زین سر نهان گیرد

قلم چون بست نقش دلبری بر طاق ابرویش

چلیپا شد محقق تا که ره بر راستان گیرد

صریر کلک تا عرش خدایی در صعود آنگه

نزول رحمتش جان و جهان را در میان گیرد(2)

نویسای کتاب آسمانی را بشارت ده

که عمر جاودانی از کلام جاودان گیرد

نظام ظلم و ظلمت دامن از هستی فرو چیند

اگر شمع قلم را آتش دل در زبان گیرد

دهد صد آشیان امید بر دلهای بی‌سامان

کند مهر آفرینی خامه چون مُهر از دهان گیرد

به اقلیم قلم روی آر و دور عاشقی بنگر

دل آنجا کی تواند دامن از دست بتان گیرد

مشو غافل ز استاد خبیر روزگار ای دل

که ناگه روز تعطیلی ز مشقی امتحان گیرد

دلم طغرای غیرت باد و طومار سیه مشقی

غبار کویش ار راهی به غیر از دیدگان گیرد

نگارا صفحه دل را به توقیعی مرقع کن

خوش امضایی که عاشق یادگار از دلستان گیرد

فدای چشم و جان آنکه با سودای یک رنگی

چو جانش در یکی پیوست چشم از دیگران گیرد

نه بر نسخ وفا کوشد نه تعلیق جوانمردی

وگر صد بار از بی‌مایگان خط و نشان گیرد

بشر ممتاز شد از غیر خود با شأن انسانی

کمال‌اندیش باید درسها زین داستان گیرد

خوشا درد آشنایی عاشق و صادق که دست افشان

روان گردد پی زهرا کزو خط امان گیرد(3)

«ندا» را خامه کی بخشد صفای لاله و ریحان

مگر با گلفشان دستی که خط از بی‌نشان گیرد

[1]. به استناد آیه شریفه «الذی علم بالقلم» علم و آگاهی از قلم نشأت گرفته است. و امروز هم هرجا قلم فعال است همان وظیفة آگاهی‌بخشی ادامه دارد.

2. در حدیث آمده است سه صدا از زمین به عرش الهی می‌رسد. صدای شمشیر مجاهدان اسلام، صدای بیل کشاورزان، و صدای قلم نویسندگان. صعود این صداها به عرش الهی که نشانگر ارزش «جهاد»، «کار» و «فرهنگ» است. موجب نزول برکات الهی بر اهل زمین خواهد بود. ضمناً صعود و نزول از اصطلاحات خوشنویسی است.

3. این بیت اشاره به درگذشت نا بهنگام مرحوم استاد اباصلت صادقی در تاریخ 91/2/6 همزمان با سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) است. وی از خوشنویسان برجسته کشور و آراسته به صفات عالی انسانی و اخلاق حمیده بود که در سن 43 سالگی در تکاب درگذشت.


انتهای پیام

دیدگاه شما