استناد به یک کتاب در مناظره سوم کاندیداهای ریاست جمهوری، یکی از نکات حاشیهای و جالب بود. کتابی که به قلم مدیرکل سابق آژانس بینالمللی انرژی هستهای نوشته شده است.
به گزارش جماران به نقل از مجله مهر، استناد به یک کتاب در مناظره سوم کاندیداهای ریاست جمهوری، یکی از نکات حاشیهای و جالب بود. کتابی که به قلم مدیرکل سابق آژانس بین المللی انرژی هستهای نوشته شده است.
استناد به یک کتاب خاص در بحث سیاست خارجی مناظرهها. این حربه دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری برای پیروز شدن بر رقیب به استناد نوشتههای یک کتاب بود.«حسن روحانی» و «سعید جلیلی» روسای پیشین و فعلی تیم مذاکره کننده هستهای ایران، در مناظره سوم کاندیداها چند بار به یک کتاب استناد کردند تا حقانیت گفتههای خود را ثابت کنند. کتابی که دربرگیرنده خاطرات «محمدالبرادعی» مدیرکل سابق آژانس بینالمللی انرژی هستهای است. اما ماجرای این کتاب چیست و چه محتوایی دارد که هردو طرف مناظره سوم، به متن آن استناد میکنند؟
کتاب «The Age Of Deception» نوشته «محمد البرادعی» مصری، اردیبهشت ماه سال گذشته و توسط انتشارات «بلومزبری» به بازار آمد. حدود یک سال بعد از آن یعنی اردیبهشت ماه امسال، این کتاب با نام «عصر فریب» و با ترجمه «فیروزه درشتی» و در 352 صفحه به نمایشگاه کتاب تهران رسید. کتابی که «موسسه ایران» آن را منتشر کرده است.
البرادعی در «عصر فریب» خاطرات سه دوره ریاستش بر آژانس بینالمللی انرژی هستهای را بازگو کرده است. خاطراتی که به گفته خودش دربرگیرنده تلاشهای او به عنوان مدیر آژانس برای خلع سلاح هستهای و همزمان بهرهبرداری صلح آمیز همه کشورهای عضو آژانس از انرژی هستهای است. ایران هم به عنوان یکی از کشورهای مورد مناقشه در قضیه انرژی هستهای مورد توجه ویژه البرادعی در این کتاب بوده است. نکتهای که کاندیداهای ریاست جمهوری دوره یازدهم را متوجه این کتاب کرده است.
وقتی البرادعی وارد انتخابات ایران میشود
البرادعی به طور خاص در 4 فصل از 13 فصل کتاب به موضوع «ایران» پرداخته است. مطالبی که او در این کتاب و درمورد ایران بازگو میکند، به واسطه عدم حضور او در آژانس، صادقانهتر بیان شده و برای اولین بار، او را وادار به نوشتن مشکلاتی کرده که غربیها بر سر راه ورود ایران به کلوپ کشورهای صاحب فناوری هسته ای ایجاد کرده اند. البرادعی البته از دخالت های مستقیم امریکا در تصمیمگیریهای آژانس علیه ایران هم نوشته است.
اما در مناظره چه بخشهایی از کتاب و توسط چه کسی مورد بهرهبرداری قرار گرفت؟
کتابی که سند مناظره شد
ماجرای اختلاف سعید جلیلی و حسن روحانی به عنوان روسای سابق و فعلی تیم مذاکره کننده هستهای ایران، بحثی قدیمی است. در مناظره سوم، همه منتظر رویارویی مستقیم این دو و به چالش کشیده شدن سیاست هایشان توسط همدیگر بودند. نکته جالب ماجرا اما استناد هردو رقیب، به بخشهایی از این کتاب بود.
حسن روحانی در بخشی از مناظره جمعه این طور پای کتاب البرادعی را به رقابت انتخاباتیاش باز کرد: «خوب است کتابی را که اخیراً آقای البرادعی نوشته است نگاه کنند و ببینند که میگوید جنگ پشت دروازه ایران بود و این تدبیر ایران بود که جلوی این جنگ را گرفت و سه کشور را به تهران دعوت کرد و آنها را سپر انسانی قرار داد ... آنجا البرادعی میگوید متأسفم که سه کشور راه بازاریها را یعنی راه چانهزنی را انتخاب کردند و آنچه میخواستند، یک باره ارائه ندادند و گفتند در مراحل بعد می خواهند ارائه دهند. به این علت که دولت تازه عوض شده بود.»
سعید جلیلی هم این طور با استناد به همان کتاب، پاسخ روحانی را داد :« چون پلی زده شد به بحث آقای البرادعی، باید بگویم البرادعی به دنبال آن در کتاب خاطرات خودش در صفحه 144 میگوید نه تنها پیشنهاد سه کشور اروپایی ناچیز بود بلکه لفظ توهین آمیزی نیز داشت تا جایی که میشد آن را متکبرانه توصیف کرد. البرادعی ادامه میدهد این طرح تا جایی پیش رفته بود که قول میداد اروپاییها دانشمندان ایرانی را که در صورت غنی سازی نکردن، بیکار میشوند تحت پوشش قرار دهد.»
جلیلی البته به کتاب خود حسن روحانی هم نقبی زد:«البته خود آقای روحانی نیز در کتاب خودشان صفحه 583 به آقای البرادعی پاسخ میدهد که متاسفانه اگر نگوییم هیچ، ایران ما به ازای بسیار اندکی در برابر پیشنهادات اروپایی ها دریافت کرد و تنها با قول های انجام نشده و درخواستهای بیشتر آنان روبرو شد.»
اظهاراتی که دوباره با استناد روحانی به کتاب البرادعی همراه شد: «آنچه که من درباره بحث ممانعت از جنگ گفتم مربوط به سال 82 است اما نکتهای که شما خواندید مربوط به سال 84 است یعنی آخرین پیشنهاد اروپاییها. آنجا البرادعی میگوید متأسفم که سه کشور راه بازاریها را یعنی راه چانهزنی را انتخاب کردند و آنچه می خواستند، یک باره ارائه ندادند و گفتند در مراحل بعد میخواهند ارائه دهند.
به این علت که دولت تازه عوض شده بود. تندترین پاسخ را نیز ما به آنها پیشنهاد دادیم و قبل از اینکه پیشنهاد اروپا برسد ما دستور راهاندازی سایت اصفهان را صادر کرده و نامهاش را نیز نوشته بودیم، پس این تاریخها نباید قاطی شود، آن بحث مربوط به سال 82 و این مربوط به سال 84 است که در کتاب نیز مفصل توضیح داده ام.»
به هرحال، نام «محمدالبرادعی» دوباره در فضای سیاسی ایران مطرح شده و باید منتظر ماند و دید آیا کتاب رئیس سابق آزانس بینالمللی انرژی هستهای، تاثیری در نتایج انتخابات پیش رو خواهد گذاشت؟
کتاب «The Age Of Deception» نوشته «محمد البرادعی» مصری، اردیبهشت ماه سال گذشته و توسط انتشارات «بلومزبری» به بازار آمد. حدود یک سال بعد از آن یعنی اردیبهشت ماه امسال، این کتاب با نام «عصر فریب» و با ترجمه «فیروزه درشتی» و در 352 صفحه به نمایشگاه کتاب تهران رسید. کتابی که «موسسه ایران» آن را منتشر کرده است.
البرادعی در «عصر فریب» خاطرات سه دوره ریاستش بر آژانس بینالمللی انرژی هستهای را بازگو کرده است. خاطراتی که به گفته خودش دربرگیرنده تلاشهای او به عنوان مدیر آژانس برای خلع سلاح هستهای و همزمان بهرهبرداری صلح آمیز همه کشورهای عضو آژانس از انرژی هستهای است. ایران هم به عنوان یکی از کشورهای مورد مناقشه در قضیه انرژی هستهای مورد توجه ویژه البرادعی در این کتاب بوده است. نکتهای که کاندیداهای ریاست جمهوری دوره یازدهم را متوجه این کتاب کرده است.
وقتی البرادعی وارد انتخابات ایران میشود
البرادعی به طور خاص در 4 فصل از 13 فصل کتاب به موضوع «ایران» پرداخته است. مطالبی که او در این کتاب و درمورد ایران بازگو میکند، به واسطه عدم حضور او در آژانس، صادقانهتر بیان شده و برای اولین بار، او را وادار به نوشتن مشکلاتی کرده که غربیها بر سر راه ورود ایران به کلوپ کشورهای صاحب فناوری هسته ای ایجاد کرده اند. البرادعی البته از دخالت های مستقیم امریکا در تصمیمگیریهای آژانس علیه ایران هم نوشته است.
اما در مناظره چه بخشهایی از کتاب و توسط چه کسی مورد بهرهبرداری قرار گرفت؟
کتابی که سند مناظره شد
ماجرای اختلاف سعید جلیلی و حسن روحانی به عنوان روسای سابق و فعلی تیم مذاکره کننده هستهای ایران، بحثی قدیمی است. در مناظره سوم، همه منتظر رویارویی مستقیم این دو و به چالش کشیده شدن سیاست هایشان توسط همدیگر بودند. نکته جالب ماجرا اما استناد هردو رقیب، به بخشهایی از این کتاب بود.
حسن روحانی در بخشی از مناظره جمعه این طور پای کتاب البرادعی را به رقابت انتخاباتیاش باز کرد: «خوب است کتابی را که اخیراً آقای البرادعی نوشته است نگاه کنند و ببینند که میگوید جنگ پشت دروازه ایران بود و این تدبیر ایران بود که جلوی این جنگ را گرفت و سه کشور را به تهران دعوت کرد و آنها را سپر انسانی قرار داد ... آنجا البرادعی میگوید متأسفم که سه کشور راه بازاریها را یعنی راه چانهزنی را انتخاب کردند و آنچه میخواستند، یک باره ارائه ندادند و گفتند در مراحل بعد می خواهند ارائه دهند. به این علت که دولت تازه عوض شده بود.»
سعید جلیلی هم این طور با استناد به همان کتاب، پاسخ روحانی را داد :« چون پلی زده شد به بحث آقای البرادعی، باید بگویم البرادعی به دنبال آن در کتاب خاطرات خودش در صفحه 144 میگوید نه تنها پیشنهاد سه کشور اروپایی ناچیز بود بلکه لفظ توهین آمیزی نیز داشت تا جایی که میشد آن را متکبرانه توصیف کرد. البرادعی ادامه میدهد این طرح تا جایی پیش رفته بود که قول میداد اروپاییها دانشمندان ایرانی را که در صورت غنی سازی نکردن، بیکار میشوند تحت پوشش قرار دهد.»
جلیلی البته به کتاب خود حسن روحانی هم نقبی زد:«البته خود آقای روحانی نیز در کتاب خودشان صفحه 583 به آقای البرادعی پاسخ میدهد که متاسفانه اگر نگوییم هیچ، ایران ما به ازای بسیار اندکی در برابر پیشنهادات اروپایی ها دریافت کرد و تنها با قول های انجام نشده و درخواستهای بیشتر آنان روبرو شد.»
اظهاراتی که دوباره با استناد روحانی به کتاب البرادعی همراه شد: «آنچه که من درباره بحث ممانعت از جنگ گفتم مربوط به سال 82 است اما نکتهای که شما خواندید مربوط به سال 84 است یعنی آخرین پیشنهاد اروپاییها. آنجا البرادعی میگوید متأسفم که سه کشور راه بازاریها را یعنی راه چانهزنی را انتخاب کردند و آنچه می خواستند، یک باره ارائه ندادند و گفتند در مراحل بعد میخواهند ارائه دهند.
به این علت که دولت تازه عوض شده بود. تندترین پاسخ را نیز ما به آنها پیشنهاد دادیم و قبل از اینکه پیشنهاد اروپا برسد ما دستور راهاندازی سایت اصفهان را صادر کرده و نامهاش را نیز نوشته بودیم، پس این تاریخها نباید قاطی شود، آن بحث مربوط به سال 82 و این مربوط به سال 84 است که در کتاب نیز مفصل توضیح داده ام.»
به هرحال، نام «محمدالبرادعی» دوباره در فضای سیاسی ایران مطرح شده و باید منتظر ماند و دید آیا کتاب رئیس سابق آزانس بینالمللی انرژی هستهای، تاثیری در نتایج انتخابات پیش رو خواهد گذاشت؟