مانند دوره گذشته این بار هم زودتر از موعد به برج میلاد رسیدم. این سومین دوره جشنواره «برآستان آفتاب» بود که در برج میلاد برگزار می شد. تصور من از کیفیت برنامه امسال همان برنامه سال گذشته بود که بسیاری از اصحاب رسانه و اعضای موسسه تنظیم و نشر آثار امام و ستاد مرکزی بزرگداشت امام برگزار شد و سید علی خمینی هم میهمان آن بود. اما امسال به هر دلیلی نه تنها استقبال ویژه ای از مراسم افتتاح این جشنواره صورت نگرفت، بلکه تعداد حاضرین و میهمانان از سال گذشته نیز کمتر شده بود و حتی مسئولین موسسه تنظیم و نشر و ستاد بزرگداشت نیز به خودشان زحمت حضور در این برنامه را نداده بودند.
بعد حدود 45 دقیقه تاخیر از آغاز قرائت قرآن توسط مجری فهمیدیم که مراسم با همین تعداد اندک شروع شده و بعد از اجرای سرود ملی ایران بود که مجری برنامه با چند بیت شعر برنامه را آغاز کرد. آب معدنی ها و آبمیوه های گرم روی میز که تنها رفع تکلیفی در امر پذیرایی تلقی می شد، بیشتر ذوق میزد.
بعد از حدود 15 دقیقه سخنرانی مجری و مدیر روابط عمومی برج میلاد، اجماعا همگی راهی برج میلاد شدند تا نمایشگاه را افتتاح کنند. مانند سال گذشته سرعت حرکت کاروان به قدری زیاد بود که ما جا ماندیم، اما خودمان را به سرعت به کاروان افتتاح کننده نمایشگاه رساندیم. کاروان به همراه حجتالاسلاموالمسلمین مرتضی اشراقی مستقیم به طبقه 280 متری برج میلاد رفت. یکی از نکاتی که همواره تشریفات بر آن سرپوش می گذاشت و تبدیل به مسئله ای شده بود این بود که بر حسب ادب همواره آقای مرتضی اشراقی اول وارد آسانسور برج میلاد می شدند و طبیعتا مجبور بودند در انتهای آسانسور بایستند و به همین علت از تماشای منظره تهران در ارتفاعات بالا محروم میشدند.
با سرعت هفت متر بر ثانیه به طبقه 280 متری برج میلاد رسیدیم و کاروان مشغول بازدید از نمایشگاه و غرفه های آن شدند.
جعفری، مدیر روابط عمومی برج میلاد که در طی مسیر تمامی توضیحات پیرامون برج را مو به مو برای کاروان می گفت، ابتدا میهمانان خود را به «نمای باز» برج میلاد بردند و در فضای باز بالای برج میلاد همگی را به دیدن شهر تهران از زاویه متفاوت دعوت کرد.
«طلاب هنرمند» سراسر کشور در طبقه 280 متری برج میلاد مشغول تولید آثار هنری خودشان بودند. آثاری همچون خوشنویسی، پیکر تراشی، طراحی، نقاشی و معرق کاری که همه ما را از جمله آقای مرتضی اشراقی به یاد «حرفه و فن» در دوران مدرسه انداخت که در کارگاه های آن این کار را انجام می دادیم. «ورک شاپ» امسال جشنواره هم در دست طلاب بود و هر روز 10 نفر که شامل مردان و زنان طلبه بودند در آنجا مشغول فعالیت می شدند.
نوه حضرت امام که علاقه ی بسیار زیادی نشان می داد، اصرار داشت که از تمامی غرفه های مجموعه بازدید کند حتی غرفه هایی که مربوط به جشنواره «بر آستان آفتاب» نبود! ابتدا برای همه، بازدید از این غرفه ها جالب بود اما به خاطر پیاده روی زیاد اکثرا خسته شده بودند.
نمایشگاه خوشنویسی در موزه امام خمینی را هم بازدید شد. نمایشگاهی با 28 اثر که در آن اشعار امام به صورت خوشنویسی ترسیم شده بود. اتفاقا مرتضی اشراقی به یکی از غزل های امام اشاره کرد که با صدای محمد اصفهانی هم خوانده شده. غزل «انتظار فرج از نیمه خرداد کشم».
مرتضی اشراقی به همراه کاروان همراه خود تقریبا از تمامی طبقات برج میلاد به غیر از «رستوران گردان» آن بازدید کرد. از موزه سکه هم بازدید شد. موزه ای که در طبقه «نمای بسته» برج میلاد بود مخصوص بازدید از نمای شهر تهران در روزهایی با جو بد آب و هوایی بود. در آنجا پسر جوانی که در موزه حضور داشت و تخصص وی «ریز نویسی» روی هرچیزی! بود، روی دانه ی برنجی جمله «بسم الله الرحمن الرحیم» و اسامی پنج تن را نوشت و به آقای مرتضی اشراقی تقدیم کرد. نوشته هایی که ما هرچقدر تلاش کردیم موفق به دیدن آن نشدیم و اما گویا خود آقای اشراقی موفق به خواندن آن نوشته ها شده بودند.
از «گنبد آسمان» هم بازدید شد. تجربه ای متفاوت از دیدن آسمان در ارتفاع بیش از 300 متری از سطح زمین. پس از آن هم با کاهش ارتفاع حدود 280 متری، کاروان مشغول بازدید از غرفه های «برآستان آفتاب» شد. غرفه ی موسسه چاپ و نشر عروج که کتاب های موسسه را به نمایش گذاشته بود و غرفه پرتال امام خمینی و غرفه کودک و نوجوان که به نقاشی کشیدن کودکان جایزه می داد. بیشترین بازدید مرتضی اشراقی از طبقه اول تجاری برج میلاد از نمایشگاه اسناد مبارزاتی امام بود که شامل تصاویری از امام خمینی در دوران مبارزه ایشان به ویژه قیام پانزدهم خرداد بود که سازمان اسناد انقلاب اسلامی آن تصاویر را به نمایش گذاشته بود.
بعد از حدود دو ساعت که تمام بازدید ها انجام شد، مرتضی اشراقی و کاروان همراهش برج میلاد را ترک کردند.