رضا مهدوی مدیر سابق دفتر موسیقی حوزه هنری در گفتوگو با پایگاه اطلاعرسانی و خبری جماران درباره علت تفاوت نوع اقبال به فوت دو شخصیت برجسته موسیقی کشور یعنی محمد بیگلریپور و همایون خرم اینگونه توضیح داد: آقای بیگلری پور شخصیتی بود که بعد از انقلاب اسلامی به واسطه سرود جمهوری اسلامی ایرانی برجسته شد که به علت حماسی تر بودن و پر شور بودن آن از سرود فعلی جمهوری اسلامی که ساختهی آقای دکتر ریاحی است بهتر بود و شاید تنها نقطه ضعف آن طولانی بودن آن بود.
وی ادامه داد: از ایشان به عنوان یک موسقیدان انقلابی حدود تعداد 1240 قطعه موسیقی به جای مانده و هنوز هم تعدادی از آثار انقلابی ایشان در اذهان مردم است. اما استاد خرم سابقه کار موسیقی قبل از انقلاب اسلامی را داشتند و در دهه 50 که اوج موسیقی ایرانی بود و صداهای متنوعی نیز شنیده می شد و همچنین بعد از انقلاب هم که تنوع صدایی از بین رفت و آثار با یکسری ویژگیهای مشخص ساخته میشدند باز کارهای همایون خرم در ذهن مردم مانده بود.
ایشان افزود: بعد از دهه هفتاد که یک مقدار شرایط موسیقی بهتر شد به خصوص بعد از صدور فتوای تاریخی حضرت امام خمینی(س) درباره موسیقی، به گونهای شد که آثار آقای خرم به نوعی دوباره باز آفرینی شد و با صداهای جدید و تنظیمهای جدید مجددا بین مردم پخش شد. آقای خرم کار خوبی که کرد این بود که به نسل جوان بعد از انقلاب اعتماد کرد و باعث شد مردم اقبال بیشتری به ایشان داشته باشند با این فرض که ایشان انحصارا برای خوانندههای قبل از انقلاب کار نمیکنند و با خوانندههای جدید داخلی نیز همکاری دارند. اما این اقبال را آقای بیگلری نداشت چون اهل آهنگ و ترانهسازی نبود و آثار ایشان بیشتر در قالب مارش و سرود و موسیقیهای حماسی و به اصطلاح امروز آهنگهای مناسبتی بودند، در حالی که همایون خرم اصلا مناسبتی کار نمیکرد و تنها به دل مردم فکر میکرد.
مهدوی در ادامه صحبتهایش درباره شخصیت محمد بیگلریپور اینگونه اذعان کرد: شناخت من از ایشان خیلی عمیق نبود اما به واسطه کارهای مدیریتی و اجرایی بنده که در آن زمان موظف بودم اکثر آثار موسیقایی را بشنوم و کارشناسی کنم، ایشان را یک شخصیت برجسته موسیقی انقلاب میدانم. ایشان به واسطه تعهدی که به مردم و نظام و انقلاب داشت و با استفاده از علم موسیقایی که داشتند بیشتر مشغول کارهای اجرایی بودند و ساخت قطعات مناسبتی، حماسی و ... و کارهایی را ارائه میدادند که ما به آنها اصطلاحا کارهای رسانهای میگوییم و به همین دلیل این کار به صورت آلبوم در اختیار مردم قرار نگرفت تا مردم ارتباط نزدیک تری با آثار ایشان برقرار کنند.
مهدوی خاطرنشان ساخت: اما با این حال، صدا و سیما در حق آقای بیگلری پور کم لطفی کرد و باید ایشان را از طریق رسانهای که در دست داشت به مردم بیشتر معرفی میکرد و من معتقدم که در حق ایشان و امثال ایشان مانند آقای گلریز و اسفندیار قرهباغی و ... ظلم شد و این عزیزان باید چهرهی خیلی ماندگارتری میشدند. در موسیقی کشور به دلیل اینکه این عزیزان چهره واقعی موسیقی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس بودند و در حق این عزیزان خیلی کم لطفی شد و حتی پیامی هم که رئیس جمهور داد به نوعی نوش دارو پس از مرگ سهراب بود.
وی در بخش پایانی صحبتهایش، سرود ملی ایران را ماندگارترین اثر محمد بیگلریپور دانستند و باز هم تاکید کردند که این سرود اگر کوتاهتر میشد از سرود فعلی جمهوری اسلامی بهتر بود.