به گزارش پایگاه اطلاعرسانی و خبری جماران، مهدی رحمانیان در گفت و گو با شفقنا (پایگاه بینالمللی همکاریهای خبری شیعه)، درباره کیفیت تولیدات مذهبی در رسانهها بیان میکند: تولیدات مذهبی در رسانههای ما، متاسفانه، مناسبتی است و نه مبتنی بر یک کار مستمر حساب شده و برنامهریزی شده که خود این موضوع، بیشتر نمایانگر رفع تکلیف است تا ادای دین به معارف مذهبی؛ بنابراین من فکر میکنم، چندان برنامهریزی دقیق و چارچوبداری در این رابطه وجود ندارد و تقریبا میتوان گفت، این معضل، شامل همه رسانههای ما اعم از مکتوب، تصویری، شنیداری و دیجیتالی می شود.
او با بیان اینکه تولیدات مذهبی در اعم رسانهها نیازمند یک بازنگری جدی است و مسئولان رسانه در این زمینه باید یک کار اساسی انجام دهند، ادامه میدهد: البته خیلی هم نیاز نیست که مستقیم به آن بپردازیم، چرا که پردازش غیرمستقیم و مدون به مباحث و مبانی دینی و اعتقادی، به نظرم اثرگذاری بیشتری خواهد داشت.
او با تاکید بر این که معمولاً نیاز، آدمی را به سمت خلاقیت میکشاند، میافزاید: در بین رسانهها و جامعه ما این احساس نیاز باید به وجود آید تا در این زمینه کارهای نو و جدیدی انجام گیرد. با احساس نیاز، هم کیفیت و هم کمیت تولیدات مذهبی، افزایش پیدا میکند. اگر این احساس نیاز پررنگتر شود به خودی خود تا حدود زیادی، راهی که باید را در این مسیر طی میکنیم.
مدیر مسئول روزنامه شرق درمورد کیفیت تولیدات مذهبی، اظهار میکند: چون به هر حال انجام این دست کارها بیشتر یک نوع رفع تکلیف است، بنابراین خیلی هم از عمق بالایی برخوردار نیست. مثلاً در تولد حضرت زهرا(س) ، سریع میرویم یک نفر را پیدا میکنیم تا یادداشتی در مورد ایشان بنویسند. اما اگر واقعاً ما به این برسیم که حضرت زهرا(س) میتوانند و باید الگوی زنان مسلمان و حتی غیرمسلمان هم قرار گیرند، آنگاه باید برویم یکسری مطالعاتی در مورد زندگی ایشان انجام دهیم و از دل آن مطالعات، نکات آموزندهای که کمتر به آن پرداخته شده است را استخراج کنیم و در اختیار مخاطب قرار دهیم. در این صورت است که کیفیت نیز با تولیدات مذهبی، همراه میشود.
رحمانیان درمورد بایدهای تولیدات مذهبی میگوید: در بایدهای آن به نظر من خیلی تردیدی وجود ندارد چرا که در این زمینه حتماً باید بزرگان دین و حتی خود دین به گونههای مختلف از سوی صاحبنظران و کارشناسان مجرب، آن هم با زبان و ادبیات جدید بررسی و معرفی شوند، که اگر این کار صورت بگیرد، به گمانم تا حدودی میتوانیم به اهداف مورد نظر دست پیدا کنیم.
او میافزاید: یکسری مسائل نادر هم وجود دارد که به نظر من نباید آنها را برجسته کنیم چرا که گاهی میل به خرافه پیدا میکنند، بنابراین آنها را نباید در قالب مسائل دینی و مذهبی مطرح کرد تا در آینده دچار آفت آنها نشویم. خود ارائه آن، بهانهای برای مخالفان و استفاده نابجا و بیفایده موافقان میشود.
مدیرمسوول روزنامه شرق با بیان اینکه بسیاری از مسایل دینی، به جای اینکه در طول همدیگر باشند، در عرض یکدیگر هستند، میگوید: ما در مباحث دینی، یکسری بایدها، نظیر رعایت حقوق همنوعان خود، غیبت نکردن یا دروغ نگفتن و... داریم، در این جا نمیتوان گفت اول این را انجام بده، دوم آن یکی را، چرا که تمامی این موارد و بایدهای دینی در عرض یکدیگر هستند. از این رو، من فکر میکنم که مهمترین نیاز امروز ما اخلاق است یعنی ما باید در راستای گسترش اخلاق دینی و ایمانی تلاش کنیم. حال در این راستا، به ویژه رسانهها، هم میتوانند اخلاقی رفتار کنند و هم میتوانند این اخلاق را گسترش دهند که اگر این پایه محکم شود، فکر میکنم که در حوزههای دیگر نیز تا حدودی بتوانیم به توفیقاتی دست پیدا کنیم.
او در پاسخ به این پرسش که تا چه اندازه، مطالب دینی مطابق ذائقه نسل امروز تولید میشوند، با بیان اینکه به گمانم، کارهای ما آنچنان پاسخگوی نیازهای نسل جدید نیست، میافزاید: ما به گونهای در نوشتار و گفتارمان عمل میکنیم که با این نسل جدید خیلی مطابقت ندارد و در واقع شناخت خوبی از روحیات و زبان آنها نداریم. ما معتقدیم که اسلام، دین همه عصرها و نسلهاست اما در عین حال، این دین همه عصرها باید به زبان همه نسل ها ترجمه شود.
رحمانیان با تاکید بر اینکه اگر ما بتوانیم برای همه نسلها، این ترجمان را درست انجام دهیم، قطعا، شاهد شکوفایی این دین مبین خواهیم بود، ادامه میدهد: اما اگر دقت کرده باشید، متاسفانه ادبیاتی که در منابع، روزنامهها و صدا و سیمای ما مورد استفاده قرار میگیرد، چندان تناسبی با این نسل جدید ندارد که خود، سبب گریز برخی از افراد نسل جدید از دین میشود.
او بیان میکند: ما هنوز راه بسیار طولانی در پیش داریم و باید با یک دیالوگ تازهای پا به میدان بگذاریم تا نسل جدید نیز بهتر حرف ما و دین را بپذیرد. ما باید به مسائل نو و تازه شکل یافته، با اکتشافات دینی، پاسخ نو بدهیم چرا که دیگر، پاسخهای کهنه، جوابگوی نسل جدید و پرسشهای آنان نخواهد بود.
رحمانیان، خلاقیت و اتخاذ شیوههای جدیدی را در راستای افزایش جذابیت یک رسانه دینی، بسیار موثر میداند و میافزاید: اگر ایمان داریم که دین اسلام، دین همه عصرها و نسلهاست باید بررسی کنیم و ببینیم که رفتار، گفتار و کردار سیره نبوی و علوی در قبال جوانان، موافقان و مخالفانشان چگونه بوده است و بیائیم این را با جوانان در میان بگذاریم و آنها را درگیر این مسائل کنیم.
او در پایان میگوید: گاهی شاید ما، از برخی مسائل اشباع میشویم و در حقیقت به یک سیری کاذب میرسیم که همین موضوع، سبب میشود، احساس بینیازی به ما دست دهد بنابراین، اگر معرفت دینی در جامعه گسترش پیدا کند، قطعا نیاز آن هم ایجاد میشود و از آن سیری کاذب خارج میشویم و احساس میکنیم که به شدت نیازمند مبانی دینی و عمل به آن هستیم.