جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نگام امام به انقلاب فرهنگی

منوچهر اکبری:با یک بخشنامه یا حتی بگیر و ببند نمی توان انقلاب فرهنگی پدید آورد

کد خبر: ۱۹۷۵۲
منوچهر اکبری:با یک بخشنامه یا حتی بگیر و ببند نمی توان انقلاب فرهنگی پدید آورد

دکتر منوچهر اکبری استاد دانشگاه تهران پیرامون نگاه امام به انقلاب فرهنگی گفت: وقتی آثار و اندیشه های امام خمینی(س) را بررسی می کنیم متوجه می شویم که ایشان از قبل از انقلاب برای اداره کشور برنامه تعریف شده داشتند. ایشان قبل از انقلاب دورنمایی از جامعه اسلامی و دانشگاه اسلامی داشتند که البته با تلقی که امروزه گهگاه مطرح می شود متفاوت است چون نوع نگاه و تلقی و فرهنگ امام از دانشگاه اسلامی کاملاً با تلقی که امروز مطرح است متفاوت بود. امام از سال 42 در ملاقات هایشان و در مکاتبات با اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان اروپا، امریکا و هند به سمت و سوی دانشگاه اسلامی هدایت می کرده اند تا روزی دانشگاه های ما براساس تفکر اسلامی اداره و مدیریت شوند و بتوانیم یک دانشگاه نمونه تعریف کنیم که با اهداف و برنامه هایی که در جهت استقلال و دفاع از هویت ملی کشور و ترویج فرهنگ اسلامی هستند حرکت کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،جانشین سردبیر فصلنامه حضور( وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی) ادامه داد: البته اسلامی که امام مطرح می کرد ویژگی های خاصی داشت که حضرت امام به ویژه در سالهای پایان عمر مشخصات و ممیزات و ویژگی های آن را مطرح می کردند. نگاه حضرت امام اینگونه نبود که حالا که انقلاب شده ما باید به فکر انقلاب فرهنگی باشیم از قبل در پازل ذهنی امام این تعریف شده بود و برای آن برنامه داشتند و اصول و موازینی مطرح بود و زمانی هم که انقلاب شد باید به طریقی آن فرهنگ وابسته ای که بر دانشگاه های ما مسلط بود و با اهداف شاه و آمریکا تعریف شده بود و حداقل در بسیاری زمینه ها در جهت منویات آنها بود متوقف می شد تا شرح وظیفه و توقعات انقلاب از دانشگاه ها تعریف شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با اشاره به دوران دانشجویی اش در زمان انقلاب فرهنگی ادامه داد: گروه ها و تشکل ها و جریانات مختلف حضور داشتند و در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران سر یک ستون شصت سانتی دعوا می شد که فلان گروهک می خواهد اطلاعیه خودش را بچسباند. گفته می شود که در آن زمان بیش از هزار گروهک فعال بوده اند اما حداقل دویست سیصد تفکر و جریان و حزب در دانشگاه ها حضور داشت که تا مقداری طبیعی بود که در فضای پیروزی بعد از انقلاب مثل یک سیلی که سالها پشت سدی جمع شده آزاد شود و البته انقلاب ما با تدبیر و مدیریت قوی امام در قیاس با انقلاب های دیگر خیلی زود قوانین اساسی کشور تعریف شد و ساختار نظام سیاسی و اجتماعی شکل گرفت.

منوچهر اکبری افزود: دانشگاه ها ناخواسته در جهت منویات امام و انقلاب نبودند اساساً دانشگاه تبدیل به سنگر سیاسی شده بود و من یادم است زمانی که بحث تعطیلی دانشگاه ها شد با شهید ترکاشوند در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران کمدهای دانشجویی را که تخلیه کردیم پر از اطلاعیه و بیانیه های ضدانقلاب و حتی اسلحه بود. هیچ کس در ضرورت اینکه باید شرح وظیفه و اهداف جدیدی برای دانشگاه ها تعریف شود شک نمی کرد. آیا ما به اهداف انقلاب فرهنگی رسیده ایم و شورای انقلاب فرهنگی از پس آن وظیفه با شرحی که امام گفته است برآمده است؟ بعد از سی سال به آن نگاه نو و برداشت و استنباط امام از اسلام دست پیدا کرده ایم؟ جنگ تحمیلی مانعی بوده، افراد هم ضعیف بودند و برنامه مناسبی هم وجود نداشت یا برخی هم به همین حد بسنده می کنند که بله به آن جامعه رسیده ایم. من اعتقاد دارم نرسیده ایم و اگر رسیده بودیم امروز مکرر تذکر داده نمی شده که دانشگاه ها باید به سوی اهداف اسلامی حرکت کنند. به این معنا نیست که ما اگر دانشگاه اسلامی داشتیم دیگر تفکر غیر اسلامی یا مکاتب غیراسلامی نباید به بحث و تحلیل و تدریس بگذاریم و در کشور را مثل کشورهای کمونیستی ببندیم آنها هم که بستند بعد از آن طرف قضیه افتادند و مجبور شدند فضا را باز کنند. بعد از سی سال امروز می گویند ما برای رشته های دانشگاهی مان برنامه ای داشته باشیم یعنی تاکنون نداشته ایم. وقتی انقلاب شد آنقدر دغدغه به وجود آمد که شرایط اجازه نداد و ما از این موضوع غافل شدیم.

وی در پایان در زمینه کارنامه شورای انقلاب فرهنگی خاطر نشان ساخت: نکته مهم این است که با یک بخشنامه یا حتی بگیر و ببند نمی توان انقلاب فرهنگی پدید آورد فرهنگ طی اعصار متمادی در جان و دل و دیده انسان ها شکل می گیرد و به راحتی نمی توان آن را تغییر داد. ابتدای انقلاب هم یک نگاه کلی وجود داشت این که انسان ها مهذب و اخلاقی باشند اما اینها برنامه، کادر و متن و تدریس می خواهد و بیش از همه حوصله و صبر می خواهد. امام تعبیر خوبی از دانشگاه دارند که دانشگاه ها باید کارخانه آدم سازی باشند و الان هم ما باید به همان سرچشمه زلال و دریای ناب بازگردیم. این که دانشگاه بتواند انسان آن هم باید معیار اسلامی تربیت کند هدف والایی است انسان اسلامی زیر بار زورگویی و جور و ستم و جفا نمی رود در برابر بیگانه وا نمی دهد و به خوداتکایی رسیده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما