جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یومیه /همراه با روزنامه ها

"یومیه"، عنوان ستونی است که هر روز صبح به انعکاس گزیده ای از عنوان ها و سرمقاله ها ی روزنامه های کثیر الانتشار کشور می پردازد.

کد خبر: ۱۴۰۴۵
یومیه /همراه با روزنامه ها
مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور
روزنامه های سراسری روز دوشنبه دهم اسفند ماه ، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:
"آفتاب یزد"اعتراف مقام اطلاعاتی آمریکا به ارتباط با «گروهک ریگی»
"تهران امروز"اغوای فرانسوی روس ها
"رسالت"قدرت حقیقی برای کشور اقدار فرهنگی است
"مردم سالاری"راهکارها و الوزام دستیابی به وحدت
"جوان"مجلس پول یارانه ها را نصف کرد
"وطن امروز"دیپلماسی عمومی و ترویج زبان فارسی ماموریت مهم سفیران فرهنگی
"فرهیختگان"آزاداندیشی و پرهیز از نزاع راه رسیدن به وحدت است
"اطلاعات"همکاری کشورهای دی - 8 می تواند الگویی برای کشورهای اسلامی باشد
"جمهوری اسلامی"اقتدار حقیقی برای کشور اقتدار فرهنگی است
"کیهان"رهبر انقلاب:اقتدار حقیقی اقتدار فرهنگی است
"جام جام"اقدار حقیقی،اقتدار رهنگی است
در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود :
مدیریت متعالی با رعایت اخلاق عنوان یادداشت روزنامه اطلاعات است که در آن می خوانید:چندی پیش بر حسب اتفاق برای دیدن یکی از مدیران پر تلاش کشور مراجعه کردم و از آنجا که دقایقی زودتر به محل ملاقات رسیدم،خود را ملزم به نشستن در دفتر مدیر مربوطه و انتظار برای رسیدن زمان موعود دیدم. در این اثنا،رفت و آمدها و نجواهای کارکنان توجه مرا به خود معطوف کرد تا آن که متوجه شدم حادثه خاصی اتفاق که موجب سردرگمی و تعجب کارکنان شده است.ناخواسته در جریان امر قرار گرفتم و آن اینکه نامه جایگزینی و بع تعبیری عزل آن مدیر در حالی در دست رئیس دفترش قرار گرفته بود که همه اذعان داشتند،مدیر یاد شده،هیچ اطلاعی از عزل یا جایگزینی خود ندارد.
این یادداشت در ادامه می نویسد:جالب اینکه در بد یا خوب حادثه ،نگارنده،حامل انتقال این خبر به مدیر پیش گفته شد.ازآنجا که هم مدیر ارشدی که حکم برکناری و جایگزینی را امضاء کرده بود و هم مدیری که برکنار شده بود،هر دو درجایگاه و مسئولیت فرهنگی قرار گرفته بودند. اولین سئوالی که به نظر هر کسی از جمله اینجانب آم،این بود که آیا این نوع رفتار مدیریتی با شئون اسلامی و اخلاقی انطباق دارد؟
بی شک پاسخ منفی است و این اقدامات جز ناهنجاری مدیریتی و القاء رفتار غیر فرهنگی،تلقی نخواهد شد.متاسفانه و صد افسوس که با هیچ عنوان نمی توانستم تصور کنم که مدیر تعویض شده،خطایی مرتکب شده یا از نظر سیاسی،هماهنگ و هم جت با مدیر ارشد خود نیست،چه رسد به آنکه اتفاقا نامبرده روحانی متخلق به اخلاقی بود که استنادات اینجانب را در این خصوص را نیز درست و واقعی می نمود .
این یادداشت در پایان می افزاید:به نظر می رسد وجومد مدیران مجرب و افراد با صلاحیت در کشور،هم اکنون به عنوان یک سرمایه قابل ملاحظه اجتماعی می تواند مرود استفاده وتوجه قرار بگیرد و امید است استفاده صحیح از مدیران کار آمد و متعهد،همراه با رفتاری صحیح و منطبق با اخلاق و ارزش های اسلامی،مدیریتی متعالی و فرهنگ ساز را در روند تتوسعه کشور به وجود آورد و تقویت کند.
میراث فرهنگی نام یادداشت دیگری است از روزنامه اطلاعات که در آن می نویسد:اسرائیل مدتی قبل دو مکان مقدس اسلامی را جزو میراث فرهنگی خود علام کرد.مقبره و مسجد حضرت ابراهیم(ع)در هشر الخلیل ،و مسجد بلال بن رباح،اذان گوی پیامبر(ص)در بیت لحم،که قبر حضرت راحیل،مادر حضرت یوسف (ع)در آن است.
دولت نتا نیاهو اعلام کرد که این دو مکان جزو میراث یهودی است و کسی هم حق اعتراض ندارد،چون وظیفه اسرائیل حفظ میراث فرهنگی یهودی است.
در اوایل فروردین آینده سران عرب به طرابلس لیبی می روند تا نشست سالانه خود را برگزار کنند.شاید این موضوع را در دستو کار قرار دهند.
حتما اوضاع فلسطین از محورهای مذاکرات آنان خواهد بود،به ویژه که در قدس هم درگیری ها شروع شده و پلیس اسرائیل وارد مسجد الاقصی شده است و جوانان فلسطینی را که نمی گذاشتند عده ای اسرائیلی وارد آن شوند،با گاز اشک آور و کتک بیرون رانده اند.ساخت واحدهای مسکونی در شهرک ها هم به این وضع افزوده می شود.
این یادداشت در ادامه می افزاید:در زمان انتفاضه اول،یاسر عرفات،ابوجهاد،ابوایاد و فتحی شقاقی از خارج و شیخ احمد یاسین از داخل انتفاضه را سازماندهی می کردند و جرج حبش،نایف حواتمه،احمد جبریل و دیگران هم به فراخور توان خود نقش داشتند.
در انتفاضه مسجد الاقصی هم باز یاسر عرفات اداره کننده بود و از انتفاضه،همچون هر جنگ دیگری در جهان،برای رسیدن به هدف های سیاسی سود می برد.
انتفاضه دوم بر عکس انتفاضه اول،مسلحانه شد و سازمان های حماس،جهاد اسلامی،فتح و دیگران در آن نقش داشتند.
در حال حاضر،ابومازن اصلا به مقاومت مسلحانه اعتقادی ندارد و کرانه باختری هم عملا در دست اسرائیل است و ژنرال «دیتون»آمریکایی به وظیفه خود در ایجاد هماهنگی میان اسرائیل ودولت ابوزمان عمل می کند.
غزه جدا شده است و انتفاضه در آن معنایی ندارد.می ماند کرانه باختری که هم اسرائیل و هم دولت ابومازن تمامی اهل مقاومت را در آن گرفته اند.
با این حال،راهی برای دولت فلسطین جز مبارزه وجود ندارد.شرایط جهانی تغییر کرده و همه بیشتر به این اعتقاد نزدیک شده اند که اسرائیل باید به تشکیل کشور فلسطین گردن نهد.شاید نتیجه قیام بعدی همین باشد.
بهار:ایام وحدت
«ایام وحدت»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی بهار است که در آن می‌خوانید؛یکی از بهانه های این دشمنان و اختلاف افکنان دامن زدن به اختلافات و مسائل فرقه ای و قراردادن آنها در مقابل یکدیگر است تا وحدت میان مسلمانان را در هم بشکنند. اتفاقات تلخی که در پاکستان و افغانستان و عراق و گاهی نیز کشور خود ما رخ می دهد از همین فتنه افکنی ها است و جای پای استعمار و فتنه گران را می شود به خوبی در آنها دید.
به نظرم حفظ این بنیان وظیفه هر کدام از ما است. وظیفه ای که در مقابل استکبار و دشمنان اسلام و انقلاب برای ضربه زدن به آن همواره بر طبل اختلافات کوبیده اند. یکی از بهانه های این دشمنان و اختلاف افکنان دامن زدن به اختلافات و مسائل فرقه ای و قراردادن آنها در مقابل یکدیگر است تا وحدت میان مسلمانان را در هم بشکنند. اتفاقات تلخی که در پاکستان و افغانستان و عراق و گاهی نیز کشور خود ما رخ می دهد از همین فتنه افکنی ها است و جای پای استعمار و فتنه گران را می شود به خوبی در آنها دید.
البته در کنار این عوامل خارجی لازم می دانم به برخی از عوامل تفرقه و اختلافات فرقه ای داخلی هم اشاره کنم. علاوه بر نقشه های استعماری دشمنان اسلام که همواره تلاش داشتند بین مسلمانان تفرقه بیندازند و آنها را مقابل یکدیگر قرار دهند در داخل هم شاهد حضور جریان ارتجاعی و بسیار خطرناکی چون انجمن حجتیه و گروه های متحجر هستیم که باعث تشدید اختلافات می شوند. لازم می دانم که این نکته را افشا کنم.
به گفته برخی مسئولان امنیتی در چند سال گذشته انجمن حجتیه هدف اصلی خود را که مبارزه با جریان بابی و بهائیت است تغییر داده و به اختلاف افکنی میان شیعه و سنی می پردازد. فلسفه وجودی انجمن حجتیه مقابله با بهائیت بود. هرچند که این نیز یک فعالیت ارتجاعی بود و بهائیت آن قدر کوچک و پست و بی ارزش بود که ارزش راه اندازی سازمانی نداشت اما باز هم هدفی قابل قبول بود. اما این هدف نیز از چند سال پیش تغییر کرده است و به قول مقامات همه تلاش این انجمن در راه ایجاد تفرقه میان شیعه و سنی بوده است. همین مقامات امنیتی می گویند که طی شش سال گذشته ده ها کتاب علیه رهبران و پیشوایان اهل سنت توسط این انجمن منتشر شده و در مناطق سنی نشین داخل و خارج از کشور به نام شیعیان پخش شده است.
در کنار این گروه متحجر گروهی از ولایتی های خشک و دور از تعقل و تفکر و کسانی که بوی ولایت اهل بیت به مشامشان نخورده و شعار ولایتمداری می دهند و حرکات زشت و تعابیر شنیعی به کار می برند نیز به ایجاد تفرقه دامن زدند. هنوز هم با همه تاکیدات امام (ره) گاهی بالای منابر و خطبه های نماز جمعه و برخی نوشتارهای شاهد برخی دیدگاه های تحریک کننده شیعیان علیه اهل سنت و حتی شیعیان هستیم.
ما موظفیم در راستای فرمان امام (ره) و رهنمودهای پیشوای راحلمان و در جهت تحقق آرمان های بلند پیامبر که تشکیل امت واحده اسلامی و ایجاد انسجام در میان مسلمانان بود تلاش کنیم و با هرگونه اختلاف افکنی مبارزه و نقشه های آنان را خنثی کنیم. چراکه پیامبر نه تنها مسلمانان را با آیه الهی «واعتصمو بحبل الله جمیعا و ولاتفرقوا» به وحدت دعوت کرد؛ اهل کتاب و سایر ملت های غیرمسلمان را نیز به همراهی با یکدیگر و وحدت فراخواند.
دین اسلام دین وحدت و دین انسجام است و به تعبیر یکی از بزرگان - سیدشرف الدین - بنی السلام علی کلمتین کلمه التوحید و توحید الکلمه. یعنی اسلام بر دو کلمه بنا نهاده شده است کلمه توحید یا لااله الا الله و توحید کلمه که اتحاد و انسجام است.
چه خوب است که ما مسلمانان از ولادت رسول گرامی اسلام (ص) و هفته وحدت پیام وحدت و انسجام را دریافت کنیم و دست در دست هم به تعبیر اهل بیت ید واحده شویم و اختلافات را کناری بگذاریم. مسائل اختلافی جدیدی که در کشور به وجود آمد و صف بندی های تازه ای که جامعه را به بحران کشاند را هر چه سریعتر رفع کنیم و در ذیل سایه عنایت رسول الله (ص) و امام جعفر صادق - که معروف به رئیس مذهب شیعه است و تقارن تولد ایشان با رسول گرامی اسلام این پیام را دارد که اسلام و شعیه و همه فرق اسلامی در متن هم هستند- اتحاد و انسجام را در جامعه حاکم کنیم.
به امید اینکه این ایام پر برکت نهایت استفاده را ببریم و تلاش کنیم در مسیر سیره نبوی قرار گیریم و به امید وحدت و انسجام میان مسلمین.
چین و صنعت یکصد ساله نفت ایران نام یادداشتی است از روزنامه بهار که در می خوانید:چین این روزها تک خال بازی های سیاسی و اقتصادی ایران به شمار می رود ودر نگاه دولتمردان،این کشور ابزاری برای مقابله با تحریم های سیاسی و اقتصادی جان غرب است.
این یادداشت ادامه می دهد که :با شرایط به وجود آمده در سال های اخیر چینی ها حضور پررنگ تری در صنعت نفت ایران داشته و با استقبال دولت ایران نیز مواجه شده اند به طوری که مسوولان ایرانی در اظهار نظر های رسمی از امکان سرمایه گذاری 100 میلیارد دلاری شرکت های چینی در صنعت نفت سخن گفته اند.
ایران که در زمره بزرگ ترین دارندگان نفت و گاز جهان قرار دارد بانگاه مصرفی به نفت و دآمد های ان،آنطور که باید به توسعه صنعت نفت و افزایش ظرفیت پالایشی توجه نکرده است و امروزه با پتانسیل تولید 3/4 میلیون بشکه نفت خام در روز،یکی از بزرگ ترین واردکنندگان بنزین به شمار می رود.
این یادداشت می افزاید:روابط ایران با چین به طور پیوسته در طول دهه گذشته رشد کرده و در سال های اخیر سرعت بیشتری بخ خود گرفته است.در دسامبر سال 2007 ،شرکت«سینوپک»چین قرارداد توسعه میدان یادآوران با برآورد ذخایری حدود 17 میلیارد بشکه را با شرکت ملی نفت ایران،به امضا رساند.
«رمز تشکیل خاورمیانه اسلامی»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی کیهان که در آن می‌خوانید؛«فلسطین آزاد خواهد شد؛ در این هیچ شبهه ای نداشته باشید، فلسطین قطعا آزاد خواهد شد و به مردم برخواهد گشت و در آنجا دولت فلسطین تشکیل خواهد شد در این ها هیچ تردیدی نیست... شکی نیست که براساس حقایقی که خدای متعال تقدیر کرده است، خاورمیانه جدید شکل خواهد گرفت. این خاورمیانه، خاورمیانه اسلام خواهد بود.»
این بخشی از سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با جمعی از مسئولان گروه های مبارز فلسطینی است که چند روز پیش بیان شده است. جانمایه کلام رهبری این است که به زودی در چارچوب مرزهای جغرافیایی ایران و کشورهای همسایه ایران، «بلوک خاورمیانه اسلامی» تشکیل خواهد شد. براساس نظر اکثر صاحب نظران «جغرافیای سیاسی»، خاورمیانه از مرزهای شرقی ایران آغاز می شود و به مصر ختم می گردد.
بنابراین خاورمیانه عمدتاً بخش آخر آسیای غربی به حساب می آید از نظر شمال و جنوب مرزهای شمالی ایران و ترکیه بخش شمالی و مرزهای جنوبی عمان و یمن- در شبه جزیره- بخش جنوبی خاورمیانه را تشکیل می دهد و بطور کلی شامل کشورهای ایران، ترکیه، عراق، عربستان، قطر، کویت، بحرین، امارات، عمان، یمن، اردن، لبنان، سوریه، فلسطین و مصر خواهد بود. این خاورمیانه با یک واژه به هم گره می خورد و آن اسلام است و البته هر کدام از این کشورها یا دسته ای از آنان در خصوصیات دیگر از هم جدا می شوند مانند تشیع و تسنن، عرب، ترک، فارس، آسیایی، آفریقایی، سفیدپوست، سیاه پوست، بالنسبه فقیر بالنسبه غنی و... باید اضافه کرد که آمریکایی ها تلاش کرده اند تا با زایش مفهوم «خاورمیانه بزرگ» قواره اسلامی این منطقه را با اضافه کردن هند و بعضی از کشورهای غیرمسلمان آسیای میانه و نیز بعضی از کشورهای مسیحی آفریقای غربی بشکنند که البته موفق نشده اند و در این مقاله هم محل بحث ما نیست.
با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران موج سنگین گرایش به تاسیس دولت مشابه ایران همه منطقه و حتی فراتر از آن را فرا گرفت به گونه ای که در کمتر از یک دهه تاثیرات عمیقی در ساخت سیاسی جهان اسلام و بخصوص خاورمیانه برجای گذاشت اولین علامت های آن در پیروزی حزب اسلام گرای سلامت - به رهبری رجایی کوتان- در ترکیه، پیروزی پارلمانی جنبش النهضه در تونس، پیروزی قاطع حزب اسلام گرای عباس مدنی و علی بلحاج در الجزایر، پیدایی انتفاضه اسلامی در فلسطین، پیروزی پارلمانی اخوان المسلمین در اردن، پیدایی جنبش اسلام گرا در لبنان، پیدایی حزب اسلام گرای التحریر در عربستان، خیزش اسلام گرایی در عراق و... ظاهر گردید و این موضوع ضمن آنکه شور و شوق فراوانی را در میان مسلمانان به وجود آورد غرب و نظام های وابسته به غرب در این منطقه را بشدت نگران کرد و آنان را به مقابله جدی و خشن با آن کشاند این تقابل اگرچه در کوتاه مدت تاثیراتی را بر جای گذاشت ولی در درازمدت مغلوب بازخیزی این موج گردید.
این موج جدید با پیروزی دکتر احمدی نژاد در آخر نیمه اول دهه 1380- که از تاکید مردم ایران بر آموزه های اسلامی حکایت کرده و کاذب بودن ادعای لیبرال های غرب زده را نشان می داد- جان تازه ای گرفت و به اتفاقات مهمی در خاورمیانه منتهی گردید. در ترکیه اگرچه دولت ائتلافی اربکان دوام نیاورد ولی موج جدید اسلام گرایی به رهبری عبدالله گل و اردوغان به پیدایی یک دولت غیرائتلافی اسلام گرا کمک کرد و این بار مجلس، دولت، نیروهای مسلح و ساخت دیپلماتیک ترکیه به اختیار اسلام گراها درآمد.
اسلام گرایی در لبنان، اسرائیل را در جنگ سنگین و پرشدت 33روزه شکست داد و در فلسطین، این رژیم را در جنگ پرشدت 22روزه به عقب نشینی واداشت، اسلام گراها در فلسطین دولت تشکیل دادند و در لبنان حزب الله موقعیت مقاومت را در ساختار سیاسی این کشور تثبیت کرد.
در سوریه اسلام گرایی توانست دولت نوپای بشار اسد را در مقابل موج سنگین جبهه مشترک غربی- عربی- به بهانه ترور رفیق حریری در لبنان- حفظ کند، در سودان اسلام گرایی توانست دولت عمر البشیر را حفظ کند، در کومور این جنبش یک اسلام گرا رابه ریاست جمهوری رساند. در وضع عمومی اریتره و موریتانی که متحد اسرائیل بودند، تحول اساسی پدید آمد و... این موج در ایران بار دیگر و با شدت بیشتر جبهه غرب گراها را به عزیمت واداشت و احمدی نژاد را با رای بیشتر بر کرسی ریاست جمهوری نشاند.
موج سنگین اسلام گرایی که در حد فاصل اواخر دهه 1360تا اواخر دهه 1370تا حدی مهار گردید در دهه 1380با شدت بسیار بیشتر استمرار یافت و توانست بخش قابل توجهی از خاورمیانه را آزاد سازد و یک «بلوک قدرتمند» را در این منطقه شکل دهد.
رخوت دهه 1370 عده ای را به طمع انداخته بود اما در همان موقعاندیشمندانی در غرب بودند که غرب را از خوشخیالی برحذر می داشتند.
براساس وضع فعلی می توان چشم انداز آینده را مشخص کرد و حالا دیگر این چشم انداز برخاسته از یک نظریه پردازی صرف نیست بلکه در متن و ورای آن، حقیقت ملموس گردیده است. در این «بلوک خاورمیانه اسلامی» فلسطین جایگاه ویژه و برجسته ای دارد چرا که دم زدن و پیگیری مسایل آن از یک سو سلطه غرب بر خاورمیانه و کشورهای وابسته به غرب در این منطقه را با چالش جدی مواجه می کند- به تعبیر خود غربی ها حالا دیگر رژیم صهیونیستی برای غرب کمک کننده نیست بلکه وبال گردن آنان است- از سوی دیگر کشورهای این منطقه را به سمت اهداف مشترک سوق می دهد بنابراین آزادسازی فلسطین رمز آزادسازی خاورمیانه است و تشکیل دولت فلسطینی در همه خاک این کشور، در واقع رمز تشکیل بلوک اسلام در همه خاک خاورمیانه است پس چرا باید تعجب کنیم که دولت های عربستان، مصر، اردن و... با فلسطینی ها دشمنی می کنند و با صهیونیسم هماهنگ عمل می نمایند؟
این مقاله در پایان می افزاید:حضرت پیامبر خاتم- صلواه الله و سلامه علیه- که این روزها، جهان مفرح از میلاد باسعادت ایشان و امام صادق(ع)، احیاءکننده بینش و منش آن بزرگوار است در اوج سختی ها و مشکلات و در زمان محاصره مدینه توسط کفار نوید دادند که شما -گرسنگان و پابرهنگان و از منزل رانده شدگان- به زودی به امپراتوری های ایران و روم و... غلبه می کنید و تحقق این وعده 02 سال به درازا نکشید و حال آنکه امروزه وضع مسلمین در مواجهه با قدرت نظامی غرب به هیچ وجه با وضع مسلمین در زمان جنگ خندق قابل مقایسه نیست و کشوری نظیر ایران توانسته است ضمن مقاومت در برابر فشارها به پیروزی های بزرگی در عرصه های مختلف دست یابد و از جمله در حوزه های امنیتی و نظامی به جایگاه برجسته و خیره کننده ای برسد. پس باید کمربندها را محکم ببندیم و برای تشکیل خاورمیانه ای بر مبنای آموزه های پیامبر رحمت و پیشوای «صادق» علیهما السلام «عازم»، «جازم» و «قاطع» - سه تعبیر لطیف رهبر معظم در دیدار با مسئولان گروههای مبارز فلسطینی- باشیم.
«ولادت پیامبر رحمه للعالمین»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی مردم سالاری که در ان می‌خوانید؛
1- ماه ربیع المولود است و ولادت دو موسس و دو معمار بشریت، رسول اعظم و پیامبر خاتم حضرت محمد مصطفی و صادق آل محمد، که صلوات و رحمت خدا بر آنان باد. پیامبر اکرم (ص) در دوازدهم یا هفدهم ربیع الاول به دنیا آمد وامام ششم در هفدهم این ماه. حضرت رسول در مکه به دنیا آمد و نام پدرش عبد الله بود و نام مادرش «آمنه» و حضرت صادق در مدینه به دنیا آمد، پدر «باقر العلوم علیه السلام» بود ومادرش «فاطمه» و هر دو بزرگوار بیش از 60 سال در این جهان زیستند و هر دو در مدینه بدرود حیات گفتند و در همان سرزمین به خاک سپرده شدند.
2- بزرگداشت این دو معصوم بزرگوار به ویژه در ایام ولادت، علاوه بر تعظیم شعائر «و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب» و توقیر و تکریم آنان «فالذین آمنوا و عزروه و نصروه» فرصتی است برای شناخت بهتر و جامع تر و دقیق تر شخصیت آنان و تقرب به آنان و تبعیت و اطاعت آگاهانه و عارفانه و عاشقانه از آنان، روزهای ولادت این بزرگواران «ایام الله» است و خداوند حکیم دستور تذکار ایام الله و «ذکر هم بایام الله» می دهد و به وضوح اعلام می دارد، در این تذکار آیات و نشانه های سودمند و آموزنده برای صابران و شاکران «ان فی ذلک لایات لکل صابر شکور» وجود دارد. آری، آری زندگی سراسر رحمت پیامبر و امام ششم با خود درس های آموزنده و سازنده دارد.
3- انسان های جهان موجود از جهت نگاه، ایده، برنامه، کارنامه، موفقیت ها، ناکامی، محبوبیت و مقبولیت، متفاوتند، برخی تاریخ مصرف دارند و برخی علی الدوام در حال تلاش و تعالی اند وماندگار تاریخ می باشند، بدین جهت، که مقتدا شدند و اسوه «لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه» و باید در هر حال و در هر زمان و مکان به آنان اقتدا «فبهدا هم اقتده» نمود. اینان انسان های فرا زمانی می باشند و به دلیل همت بلند و حمیت دینی و هدایت توفیقی خداوند «علاوه بر هدایت تکوینی و خرد بشری و هدایت دینی» توانستند در طول و عرض و عمق تاریخ نفوذ نمایند و زمان و مکان و دل ها را محبوب خویش سازند.
4- در معرفی رسول اکرم«اللهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک، لم اعرف حجتک» و مولود ربیع الاول، میدان بحث و مدارک معرفی بسیار است، که قرآن مجید و نهج البلا غه امام علی و صحیفه سجادیه امام چهارم و تاریخ مکتوب توسط دانشمندان و اندیشمندان از موافق و مخالف گوشه ای از این عرصه وسیع می باشند. در قرآن کریم آمده، حضرت رسول «خاتم النبیین» است، هم به معنای خاتم پیامبران و هم به معنای زینت رسولا ن الهی، حضرتش در عین مردمی بودن و از مردم بودن و برای مردم بودن و در بین مردم بودن «من انفسکم،الیکم، معکم، فیکم» جایگاه والا ی قرب الهی «ثم دنی فتدلی، فکان قاب قوسین اوادنی، نجم 8» دارد و مظهر و مظهر اسمای حسنای خداوندی «والله الا سما الحسنی فادعوه بها، اعراف180»می باشد، باید از طریق این عزیز خدا، به خداوند نزدیک شد و مقام قرب یافت و از عالم ملک به ملکوت رسید و از عالم ناسوت به لا هوت راه یافت.
5-مولود دیگر هفدهم ربیع الا ول، امام ششم و موسس مذهب جعفری شد و لقب «صادق» یافت تا هر فکر و فرهنگ و فقه و فلسفه ای را بر حضرت عرضه نمود و صدق و درستی آن را از وی گرفت، حضرتش توفیق یافت، دانشگاه تاسیس نماید و چهار هزار شاگرد را در آن آموزش دهد و از آنان بخواهد به کوفه و بصره و مکه و قم و اهواز و یمن و مصر بروند و مکتب اهل بیت را برای مردم بازگویند وباز نویسند و مقایسه دین الهی و بشری را در متن دستور قرار دهند تا نور از ظلمت و بصیرت از گمراهی، هدایت از ضلا لت باز شناخته شود و سره و خالص و زلا ل و نورانی و حقیقت معلوم همگان گردد. از امام ششم «370هزار حدیث» در اختیار داریم که هر حدیثی با خود مسائل بسیار دارد که با داشتن «فقه الحدیث» می توان به حقایق بسیاری دست یافت.
«هنگامه همگرایی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی رسالت که در آن می‌خوانید؛حضرت خاتم الانبیاء و اعظم المرسلین (ص) می فرماید: «الجماعه رحمه والفرقه عذاب» (جماعت (یکپارچگی) رحمت است و پراکندگی، عذاب) (میزان الحکمه، حدیث2593 ). همگان می دانند از بزرگترین دستاوردهای نهضت عظیم رسول اعظم (ص)؛ هدایت و رحمت و مودت و وحدت است. وجود مقدسش، هم واسطه این نعمات الهی بود و هم خودش سرچشمه فیاض آن بود. به صورتی که شخص شریف رسول خدا (ص) مظهر تامه وحدت تمامی مسلمین هستند و عطوفت و علقه مسلمانان به ایشان و همگرایی و همدلی آنان با محوریت مهر محمدی (ص)، جدلها و تنشهای با یکدیگر را می زداید و به حد اقل می رساند.
حضرت خاتم الانبیاء و اعظم المرسلین (ص) می فرماید: «الجماعه رحمه والفرقه عذاب» (جماعت (یکپارچگی) رحمت است و پراکندگی، عذاب) (میزان الحکمه، حدیث2593 ). همگان می دانند از بزرگترین دستاوردهای نهضت عظیم رسول اعظم (ص)؛ هدایت و رحمت و مودت و وحدت است. وجود مقدسش، هم واسطه این نعمات الهی بود و هم خودش سرچشمه فیاض آن بود. به صورتی که شخص شریف رسول خدا (ص) مظهر تامه وحدت تمامی مسلمین هستند و عطوفت و علقه مسلمانان به ایشان و همگرایی و همدلی آنان با محوریت مهر محمدی (ص)، جدلها و تنشهای با یکدیگر را می زداید و به حد اقل می رساند.
همان گونه که پیامبر اسلام (ص) ساکنان حصن توحید را به اتحاد و وحدت کلمه فرامی خواند و خود نیز بزرگترین و مهمترین عامل این هم آوایی بوده و هستند، حضرت امام خمینی (ره) نیز در قرن اخیر با تاسی به سیره آسمانی رسول خدا (ص) این توفیق الهی را یافت که آیینه دار نهضت نورانی نبوی شود و نهضت ناب ملت ایران را به پا نماید و تمامی مردم را اعم از شیعه و سنی و نیز اقوام مختلف ایران و حتی پیروان ادیان دیگر را در راه مبارزه با ظلم، متحد و همراه و همصدا نماید. پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری روح خدا حضرت امام خمینی (ره) ضرورت و قدرت وحدت ایمانیان را بیشتر نمایان نمود و بر صلابت و استحکام آن افزود. حضرت آیت الله خامنه ای ولی امر مسلمین که اکنون در مسند مصدریت وحدت امت اسلام قرار دارد، می فرماید:«در ایران به معنای حقیقی کلمه، انقلاب اسلامی یک اتحاد و الفت به وجود آورد؛ میان فرق مختلف، لهجههای مختلف و طوائف مختلف.»
اینک آوازه ایران اسلامی که به برکت انقلابی که با اندیشه و دست سخاورز حضرت امام خمینی (ره) بنا نهاده شد، در اقصی نقاط گیتی، گسترده و با خون شهیدان شریف و اندیشه دانشوران جوان و فرزندان فروزان و فرهیخته خمینی، موقعیت نوین و مستحکمی در عرصه سیاست جهانی پیدا کرده است با تکیه بر دستاورد بزرگ نهضت خمینی - ایمان و وحدت - به جای جای قلبها و انفس و نیز مرزها و آفاق جغرافیایی نفوذ یافته و در مباحث گوناگون سیاسی، اقتصادی و حقوقی، واجد نظرات تاثیرگذار و قابل تامل است، یقینا این نفوذ و حضور و ابراز نظرها، برانگیزاننده کینه و هراس استکبار جهانی خصوصا آمریکا شده است، فلذا تمام توان تبلیغی و فرهنگی و توطئه چینی خود را برای شکستن شوکت وحدت و پیوند پایای مردم ما به کار گرفته و در راه رسیدن به مطلوب خویش، راههای گوناگون را به آزمون و خطا می نشینند تا راه نفوذی به میان بنیان مرصوص ملت ایران بیابند. نمونه ای از این تلاشهای تلاشی خواهانه و براندازانه و تفرقه افکنانه و سلطه جویانه، افزایش همه ساله بودجه براندازی نظام اسلامی ایران و حمایت های روزافزون از توطئه گران خارجی و داخلی و کمک های مالی به گروهکهای تروریستی داخل کشور است که اینها فقط نمونه هایی کوچک از اقدامات آشکار آنان است و رشته نهانی هایشان سری بس دراز دارد.
این مقاله در پایان می افزاید:نور خمینی (ره) که منبع و مبدا الهی دارد در قلب میلیونها نفوس ملل مختلف تابیده است؛ نوری که از سوی فاطر سماوات و زمین آمده و بر لوح فطرت فائزین نشسته، نازدودنی خواهد بود حتی اگر خدشه ای اندک هم - به عنوان آزمون ایمانها - بر آن وارد آید. نوری که خداوند، متمم آن است هرگز به خاموشی نمی گراید، آن هم در حالی که رادمردی عظیم از سلاله رسول اعظم - حضرت آیت الله خامنه ای - آیینه دار این نور و این آیین نورآگین است.علی ای حال، تکلیف ما پاسداری و حراست از این نور و صیانت از ایمان و وحدت است، چرا که در دامان این دو عنصر عرشی است که عزت ما پویا و پایدار می ماند و انقلاب اسلامی در جهان، رشد و بروز بیشتری می یابد.
«رمز تشکیل خاورمیانه اسلامی»،«ولادت پیامبر رحمه للعالمین»،«هنگامه همگرایی»،«جدال سارکوزی با مدودف بر سر ایران!»،«مرثیه ای برای اخلاق»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جمهوری اسلامی است که در آن می‌خوانید؛برکت وجود مقدس پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم برخاسته از اخلاق بی مانند آن دردانه خلفت است؛همان ویژگی برجسته ای که خدای متعال در قرآن کریم با خطاب « وانک لعلی خلق عظیم » (قلم 6 ) آنحضرت را می ستاید و در بیان نقش مهم این ویژگی در توفیق فرستاده خود برای جذب مردم و هدایت آنها به صراط مستقیم الهی فرموده است « فبما رحمه من الله لنت لهم ولوکنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک فاعف عنهم واستغفرلهم و شاورهم فی الامر ... » (آل عمران 159 )با اخلاق بی مانند و مدارا با مردم بود که پیامبر مکرم اسلام توانست سنگدل ترین افراد جامعه جاهلی را جذب کند و از آنها انسان های موحد و با ایمانی بسازد که بتوانند جهان تیره و تار آن روز را روشن نمایند و از دل سیاهی های قرون وسطی تمدن درخشان اسلامی را شکل دهند و مشعل هدایت را فراروی بشریت برافروزند و روشن نگهدارند. خود پیامبر اکرم نیز فرموده است « انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق » یعنی فلسفه بعثت به کمال رساندن اخلاق در جامعه بشری است و جامعه ی بدون اخلاق جامعه جاهلی است.
انقلاب اسلامی برمبنای فرهنگ و اصول و ارزش ها استوار است . این انقلاب و نظام برآمده از آن قرار بود گم شده ملت ها در عصر جاهلیت مدرن را پیدا کند و به آنها معرفی نماید. این قرار بنا نبود بهیچوجه نفی شود و هیچ چیز نباید مانع عملی شدن آن گردد. بنابر این اکنون نیز قرار است نظام جمهوری اسلامی گم شده ملت ها را به آنها معرفی کند و آنها را از جاهلیت جدید خارج سازد.
ملت ها در جهان امروز گمشده ای به نام صنعت و موشک و هواپیما و ماهواره ندارند گمشده آنها اخلاق است . ما فقط زمانی می توانیم این گمشده را به آنها معرفی کنیم که خودمان متخلق به اخلاق اسلامی باشیم و در راهی گام برداریم که پیامبر خدا پیش پای ما قرار داده است . این رسالت بزرگ را ما فقط هنگامی می توانیم به انجام برسانیم که ملازم همیشگی حق باشیم اهل صبر باشیم اهل عفو باشیم سعه صدر داشته باشیم گشاده دست باشیم و اهل مدارا انصاف و تواضع باشیم . حتی اگر قرار است در مواجهه با دشمنان خود و دشمنان اسلام و بدخواهان نظام جمهوری اسلامی به دستور اسلام که فرمود « اشدا علی الکفار » عمل کنیم در همان حال باید بین خودمان اهل رحم و مهربانی و مصداق بارز « رحما بینهم » باشیم.
واقعیت اینست که با پیروزی انقلاب و پا گرفتن نظام جمهوری اسلامی در ایران مکارم اخلاق نیز رواج یافت و در دوران دفاع مقدس به اوج خود رسید. نگهداری این گوهر گرانبها و رشد و توسعه و نهادینه کردن آن کار بنیادی و مهمی بود که متاسفانه مورد غفلت قرار گرفت . رقابت های سیاسی که خواسته یا ناخواسته به جنگ قدرت تبدیل شد به تدریج اخلاق را تحت الشعاع خود قرار داد و بسیاری از سجایای اخلاقی به فراموشی سپرده شدند.
ما امروز از عدالت سخن می گوئیم ولی در فضائی که انصاف مدارا صبر و ملازم حق بودن وجود ندارد چگونه می توان عدالت را محقق ساخت ما امروز از فرهنگ دینی سخن می رانیم اما به این سئوال پاسخ نمی دهیم که بدون برخورداری از سعه صدر و عفو و گذشت که بخشی از پایه های فرهنگ را تشکیل می دهند چگونه می توان فرهنگ را نهادینه کرد ما امروز از مدینه فاضله دم می زنیم ولی برای این سئوال پاسخی نداریم که مدینه فاضله را چگونه می توان بدون اخلاق بنا کرد و به آن رسید.سوگمندانه باید اعتراف کنیم امروز در جامعه ما در رسانه های ما در مصاحبه های ما در اظهارنظرهای ما در کتاب های ما و در برخوردهای ما از انصاف و مدارا و حفظ حدود و حقوق دیگران خبری نیست . ما را چه می شود که به جای مبارزه با قاعده فاسد و مادیگرایانه و ماکیاولی « هدف وسیله را توجیه می کند » اکنون خودمان به آن عمل می کنیم و در صدر توجیه آن برمی آئیم چرا از تهمت زدن دروغ گفتن و پایمال کردن حق نمی هراسیم.
آیا نام چنین جامعه ای را می توان جامعه اسلامی گذاشت ! چرا همه به فکر بستن بار خود هستیم و تلاش می کنیم گلیم خود را از آب بیرون بکشیم و حاضریم این کار را به قیمت غرق شدن در گرداب بی اخلاقی ادامه دهیم.فراموش نکنیم که قرار است انقلاب اسلامی مروج اخلاق باشد و گمشده ملت ها را که اخلاق است به آنها معرفی کند. این رسالت بزرگ فقط درصورتی عملی خواهد بود که ما خود به معیارهای اخلاقی پای بندی عملی نشان دهیم . آیا به برکت سالروز میلاد پیامبر رحمت که اسوه اخلاق بود روزنه ای برای بازگشت به اخلاق محمدی (ص ) به روی ما باز خواهد شد.
«الزامات وحدت ملی و اسلامی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی تهران امروز که در آن می‌خوانید؛وحدت اسلامی و اتحاد مسلمانان حول ارزش‌های اصولی مشترک از آرمان‌هایی است که در 100سال اخیر از سوی مصلحان، رهبران و روشنفکران جهان اسلام تعقیب شده است و به‌رغم همه موانع، ناکامی‌ها و مشکلات پیش‌روی، این هدف راهبردی همچنان استمرار یافته و پس از انقلاب اسلامی جانی دوباره یافته است.
به عبارت دیگر اگر گفتمان رهبر کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی(ره) را بازشناسی کنیم یکی از گزاره‌های اصلی آن بحث وحدت است و با کمال افتخار و بدون هرگونه اغراق می‌توان گفت ندای وحدت از ایران است که در جهان اسلام طنین‌انداز شده و همچنان قلب‌های مسلمانان را به خود جذب کرده است و همین دعوت به وحدت از جانب ایران علت بسیاری از مقاومت‌ها و خصومت‌های بیگانگان با ملت بزرگ ایران و نظام جمهوری اسلامی بوده است.
آنان تلاش کرده‌اند که ایران ندای وحدت را کنار بگذارد و این راهبرد کلان را درحد یک شعار توخالی و غیرقابل دسترس جلوه دهند که نه تحقق یافتنی است و نه متولی و داعیه‌داری دارد ولی نظام جمهوری اسلامی هیچ‌گاه به خود، فکر کنار گذاشتن این هدف کلان و اسلامی را نداده است و با شیوه‌های مختلف در راستای تحقق آن تلاش کرده است.
به نظر می‌رسد شیوه دشمن برای خدشه‌وارد کردن به این مسیر مقدس که برآمده از تعالیم قرآن کریم، رسول مکرم‌ اسلام(ص) و ائمه اطهار(ع) است تغییر کرده و آن بر هم زدن وحدت ملی در ایران از مجرای اختلاف‌افکنی بین ملت و به‌ویژه نخبگان سیاسی است.
به‌رغم دشمنان و بدخواهان ایران و نظام جمهوری اسلامی اگر نخبگان سیاسی آرمان وحدت را در کشاکش‌های سیاسی و رقابت‌های گوناگون عملا کنار بگذارند تصویری متضاد از ایران در جهان اسلام ترسیم خواهد شد که دیگر جاذبه‌ای برای ملت‌های مسلمان نخواهد داشت و ایران در مقام «واعظ غیرمتعهد» یا «عالم بی‌عمل» دیگر نخواهد توانست پیشقراول وحدت اسلام و ام‌القرای جهان اسلام باشد.
از این رو شاهد هستیم که تمام توان بدخواهان خارجی و جاهلان کوته نظر داخلی ایجاد تنش و بددلی و کدورت و اختلاف در داخل ایران و برهم زدن ثبات و آرامش سیاسی و بالطبع آرامش اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی است که نتیجه طبیعی آن نگرانی و در نهایت ناامیدی ملت‌های مسلمان از این الگوی بیداری اسلامی است.
در چنین شرایطی باید از وحدت ملی به‌ویژه وحدت نخبگان سیاسی حول ارزش‌های اصولی انقلاب اسلامی یعنی اسلام، استقلال، آزادی، مردم‌سالاری، رهبری، پیشرفت و عدالت به‌عنوان لازمه انکارناپذیری وحدت اسلامی در جهان امروز سخن گفت.
به تعبیر دیگر همانگونه که در درازنای تاریخ، سرنوشت اسلام با سرنوشت ایران پیوند خورده است. امروز نیز سرنوشت وحدت اسلامی در گرو وحدت ملی در ایران است. در نتیجه تلاش برای وحدت ملی در حکم تلاش برای وحدت اسلامی حول قرآن و وجود نورانی‌پیامبر اسلام(ص) و تعالیم حیات‌بخش دینی است و هرگونه اختلاف‌افکنی در سخن و عمل تقابل و معارضه با وحدت اسلامی است.
تقارن تقریبی هفته وحدت در ربیع‌الاول امسال با روزهای پایانی سال فرصت مغتنمی برای اندیشیدن به وحدت به عنوان آرمانی متعالی در اندیشه اسلامی به‌ویژه الزامات آن در عرصه داخلی و خارجی است و شاید بیشتر از همه، نخبگان سیاسی در ایران در این حوزه مسئولیت دارند که عملا و نظرا منادی وحدت در ساحت ملی و اسلامی باشند.
منشور دستگاه دیپلماسی نام یادداشتی است در روزنامه جوان که در آن می خوانید: سیاست خارجی برآیند اقتدارگرایانه تخصیص ارزش‌ها در برخورد یک واحد سیاسی با دیگر واحدهای سیاسی است. بدین مفهوم که یک واحد سیاسی از مجموع توانایی‌ها و قابلیت‌های خود جهت افزایش بهره‌وری امکانات و استانداردهای مطلوب در ابعاد خارجی به درستی بتواند استفاده نماید.
ابعاد خارجی معمولاً می‌تواند در سه سطح ارتباط با دولت‌ها (دیپلماسی رسمی)، ملت‌ها(دیپلماسی عمومی) و سازمان‌های بین‌المللی بروز نماید. رسیدن به وضعیت مطلوب در سیاست خارجی مستلزم استفاده از تکنیک و زبان خاصی است که همسو با آموزه‌ها و چارچوب‌های ارزشی آن نظام سیاسی برای مدیریت صحنه خارجی به کار گرفته می‌شود. با توجه به تعریف سیاست خارجی، آنچه رهبر فرزانه انقلاب در جمع سفرا و مسؤولان وزارت خارجه بیان فرمودند در این چارچوب مفهومی و عملیاتی می‌گنجد. یعنی رهبری معظم انقلاب وظیفه دستگاه دیپلماسی کشور را نه حرکت براساس مبانی تعریف شده نظام‌های سلطه، بلکه نوعی ابتکار عمل و تدبیر همراه با ایستادگی منطقی بر اصول انقلاب اسلامی و مبانی شرعی و عدم رودربایستی نسبت به طرح این اصول و مبانی در عرصه سیاست خارجی و تعامل با کشورها معرفی فرمودند. این فراز از سخن رهبری بدان مفهوم است که دستگاه دیپلماسی در کنار نرمش، تعامل و مدیریت صحنه خارجی، همواره باید در چشم‌انداز خویش به مبانی و اصول انقلاب، قاطعیت و سرتسلیم فرود نیاوردن در مقابل سلطه‌گران خارجی را مبنای رفتار خود قرار دهد. چرا که تجربه گذشته ثابت کرده است، آنجا که نظام سیاسی و دستگاه دیپلماسی صرفاً از زبان نرمش بهره گرفته و قاطعیت در اصول و مبانی را به فراموشی سپرده است، نظام سلطه، این رفتار را تسلیم‌پذیری ایران و عدول از اصول انقلاب تفسیر کرده است. با توجه به همین رویکرد بود که در دیدار با سفرا، بار دیگر رهبر معظم انقلاب رسالت دستگاه دیپلماسی کشور را یادآور شدند و بر راهبرد ایران که همانا «اتخاذ سیاست تهاجمی به جای تدافعی» در مقابل سلطه‌گران است، تأکید فرمودند.
این راهبرد تاکنون چندبار توسط معظم‌له تبیین گردیده است که از آن جمله می‌توان به فرمایشات ایشان در دیدار رئیس‌جمهور، مسؤولان و کارگزاران نظام در دومین سال مسؤولیت رئیس‌جمهور در تیرماه 86 اشاره کرد. آنجا که می‌فرمایند: «در زمینه سیاست خارجی، موضع جمهوری اسلامی از اول موضع تهاجمی بود. تبدیل موضع تهاجمی به تدافعی، یک خطاست و این خطا بعضاً اتفاق افتاده است.» فرمایشات رهبر معظم انقلاب در جمع سفرا را می‌توان در واقع منشور دستگاه دیپلماسی کشور در دهه چهارم انقلاب دانست که این منشور از چند زاویه قابل توجه است:
1ـ سیاست خارجی جمهوری اسلامی یک سیاست تعاملی ــ تهاجمی است. تعامل از آن‌رو که جمهوری اسلامی با توجه به خصیصه ذاتی و آموزه‌‌های به یادگار مانده از امام راحل، با کشورهایی است که به نوعی در جرگه عدم ضدیت با نظام جمهوری اسلامی وارد می‌شوند. این سیاست در سال‌های اولیه پس از پیروزی انقلاب اسلامی با مثلث همکاری ــ تخاصم و تخاصم مطلق شناخته می‌شد و صرف‌نظر از دو کشور رژیم صهیونیستی و رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی در آن مقطع و همچنین تخاصم معدود کشورهایی همچون آمریکا و عراق در دوران صدام، مابقی کشورها یا در جرگه دولت و همکار جمهوری اسلامی شناخته می‌شدند و یا حداقل آنچنان وجوه اشتراک در بین ایران با این کشورها زیاد بود که دشمنی جایگاهی در میان آنها نداشت.
2- تبیین این سیاست برای سفرا در حقیقت ناظر بر برخی رفتارهایی است که توسط معدودی از سفرا طی سالیان گذشته صورت گرفته است و به نوعی برخلاف اصول «عزت، حکمت و مصلحت» نظام بوده است یا حداقل برداشت ناصوابی از این اصول در ذهن این افراد شکل گرفته بود.
3- تأکید دیگر رهبر معظم انقلاب بر پرهیز سفرا در استفاده از مفاهیم، روش‌ها و تشریفات موردنظر غربی‌ها برای همرنگ شدن و نزدیکی با آنها بود. چرا که سخنان و مفاهیم غربی‌ها کهنه و مربوط به 200سال پیش بوده است این درحالی است که سخن و سیاست خارجی جمهوری اسلامی، سخنی نو و تأثیرگذار بر معادلات بین‌المللی است.
4- دیپلماسی عمومی به عنوان بهترین نمونه دیپلماسی است که از ابتکارات جمهوری اسلامی به شمار می‌آید. این دیپلماسی که مورد تأکید رهبر فرزانه انقلاب است تاکنون توانسته منشأ تغییر و تحولات عمده در محیط منطقه‌ای و بین‌المللی گردد. دیپلماسی عمومی همان استراتژی روشن و محکمی است که حضرت امام (ره) از آن به عنوان نفوذ فرهنگ انقلاب اسلامی در افکار عمومی جهانیان و تحت تأثیر قراردادن آنها نام می‌بردند. امروز دستاورد این دیپلماسی را می‌توان در میان ملت‌ها، گروه‌ها و جنبش‌های اسلامی و آزادی‌خواه جهان مشاهده کرد. خیزش ملت‌های جهان در مقابل نظام سلطه و شکست رژیم صهیونیستی در لبنان و غزه، شکست سیاست‌های آمریکا در عراق و افغانستان، ایستادگی مردم ونزوئلا و بولیوی در مقابل زیاده‌خواهی نظام سلطه آمریکا، محصول این دیپلماسی است. هر روز که از عمر پربرکت انقلاب اسلامی می‌گذرد بر حقانیت این دیپلماسی در مدیریت تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی بیشتر پی می‌بریم. در حقیقت تأکیدات رهبر معظم انقلاب به کارگزاران دستگاه دیپلماسی را باید منشور دستگاه سیاست خارجی در دهه چهارم انقلاب معرفی کرد.
شاخص فلاکت چیست؟عنوان یادداشتی است از روزنامه آفتاب یزد که در آن می خوانید: در رقابت‌ها معمولا از شاخص‌های اقتصادی معروفی برای بیان و تحلیل اقتصادی وضع ‌موجود و یا برای اصلاح آن استفاده می شود. مهمترین این شاخص ها عبارتند از نرخ تورم و بیکاری، ‌شاخص فلاکت ‌misery index(‌‌‌) و شاخص رشد اقتصادی که با کمک این شاخص ها رفاه و پیشرفت ‌اقتصادی کشور را تحلیل می کنند تا بتوانند شرایط خوب یا بد اقتصادی کشور را برای مخاطبین توضیح ‌دهند. ‌‌‌شاخص فلاکت اولین بار توسط دانشمند و اقتصاددان معروف "آرتور اکان" کشف شد. ‌به‌کمک این شاخص که از ترکیب نرخ بیکاری و نرخ تورم به‌وجود می‌ا~ید میتوان هزینه های اجتماعی ‌و اقتصادی را اندازه‌گیری کرد و در تمام کشورهایی که تورم و بیکاری وجود داشته باشد این شاخص به ‌کار گرفته می شود. ‌بنابر این گزارش، در برخی از کشورها این شاخص زیر 10 درصد و در برخی از کشورها بالای 10 درصد ‌است. در واقع شاخص فلاکت، کاهش قدرت خرید و در نتیجه کاهش رفاه اجتماعی را نشان می دهد. ‌بر خلاف درآمد که قدرت خرید و رفاه را افزایش می دهد و مشابه ورودی به حوزه رفاه جامعه است، ‌شاخص فلاکت مشابه خروجی رفاه از حوزه اقتصادی جامعه عمل می کند.‌‌ ‌این گزارش می افزاید: بر اساس این شاخص، کشورهایی که شاخص فلاکت آنها زیر 10 درصد باشد ‌کشورهای خوشبخت و آنهایی که بین 10 تا 20درصد باشد کشورهای با وضعیت نامطلوب و بالاتر از 20‌درصد کشورهای "وخیم" نامیده می شوند.‌‌ ‌نکته آنکه معمولا در انـتـخـابات ریاست جمهوری آمریکا و در رقابت میان دموکرات ها و جمهوری خواهان ‌همانند کشورهای اروپایی از این شاخص برای بررسی و توضیح عملکرد یکدیگر در حوزه مسائل ‌اقتصادی و اجتماعی استفاده می شود تا افکار عمومی بتواند با یک اصول منطقی و علمی مشخص، ‌چگونگی عملکرد دولت حاکم را ارزیابی نماید. این در حالی است که در بیشتر کشورهای آسیایی ‌هرچند مطالعات دقیقی در دست نیست ولی ظاهرا تاکنون از این شاخص علمی استفاده نشده و ‌اولین بار در ایران در رقابت های انتخاباتی سال 1388 از این شاخص برای بررسی شفاف عملکرد دولت استفاده شد که متاسفانه با آن برخوردهای سیاسی صورت گرفت. ‌‌‌گفتنی است اخیرا در ایران عده ای طرح کرده اند که این شاخص یک شاخص غربی و آمریکایی است و ‌یا گفته اند که این شاخص را دموکرات‌های آمریکا علیه جمهوری خواهان به کار برده اند. اما به نظر می‌رسد که هر دو نظر اشتباه باشد چرا که معمولا شاخص های اقتصادی را دانشمندان این علم می‌‌سازند و احزاب سیاسی و نامزدهای انتخاباتی تنها بر اساس اینکه از چه تئوری اقتصادی پیروی می‌‌کنند، از آن ها بهره برداری می کنند. ‌بر‌این اساس شاخص فلاکت نیز یک شاخص اقتصادی و با رویکرد و نگاهی صرفاً علمی است که برای ‌سنجش هزینه های اقتصادی و اجتماعی در کشورها به کار می رود و قاعدتاً هدفی جز شناخت ضعف ‌ها و اصلاح آنها در راستای ارتقاء کیفیت زندگی آحاد جامعه ندارد.‌
انتهای پیام

دیدگاه شما