مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور
روزنامه های سراسری روز دوشنبه دهم اسفند ماه ، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:
"آفتاب یزد" وزیر بازرگانی: از فشارهای اولیه هدفمندسازی یارانه ها نترسیم
"اطلاعات" رهبر معظم انقلاب : انقلاب اسلامی پدیدآورنده منطقی نو در عرصه روابط بین المللی است
"اعتماد" رهبر معظم انقلاب در جمع کارکنان وزارت امور خارجه از سطح وزیر تا سفیران اعلام کردند پیشبرد سیاست ضد نظام سلطه اساس دیپلماسی ایران
"ایران" رهبر معظم انقلاب در دیدار وزیر و دیپلمات های ارشد وزارت امور خارجه تاکید کردند دیپلماسی ایران بر سیاست ضد سلطه ایستادگی کند
"بهار"آزادی بازداشتی ها قبل از عید
"تهران امروز"از سوی مقام معظم رهبری تبیین شد:مختصات سیاست ضد نظام سلطه
"جام جم"
انتقاد رهبری از تاثیر پذیری آژانس از آمریکا
"جمهوری اسلامی" رهنمودهای رهبر انقلاب به نمایندگان سیاسی جمهوری اسلامی ایران در خارج
"جوان" نقشه راه دیپلماسی ایران
"رسالت" حضرت آیت الله خامنه ای در دیدار سفرا و مسئولان وزارت خارجه: پیشرفت در فناوری هسته ای تا خود کفایی ادامه دارد
"فرهیختگان" کمیسیون تلفیق خواسته های دولت را تصویب می کند مخالف خوانی در رسانه ها موافقت در کمیسیون ها
"کیهان" رهبر معظم انقلاب در دیدار سفرا و مسئولان امور خارجه: فناوری هسته ای ایران تا هر جا که لازم باشد پیشرفت خواهد کرد
"مردم سالاری" دادستان تهران ابراز امیدواری کرد: احتمال آزادی دستگیرشدگان در آستانه سال نو
"وطن امروز" رهبر انقلاب در دیدار کارگزاران سیاست خارجی کشور تشریح کردند دیپلماسی ایرانی تعامل و سلطه ستیزی
"همشهری" رهبر معظم انقلاب اسلامی: سخن و سیاست جمهوری اسلامی ایران، نو و تاثیرگذار است
در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود :
«مکانیسم لازم و ناکافی مناظره ها» عنوان یادداشتی است که در روزنامه اعتماد آن را می خوانید:واقعیت این است که با بهره گیری از ابزاری که حضور مردم را در صحنه های اجتماعی و سیاسی کمرنگ جلوه می دهد، نمی توان مسائل موجود در جامعه را نادیده گرفت. این فضایی است که به طور مکانیکی تحقق پیدا کرده است. به عبارت دیگر منابعی که موجب حساس شدن مردم و انتقاد آنان شده همچنان زنده و فعال است. البته در پیگیری و تحقق خواسته های مردم موانعی وجود دارد که بخشی از آن مربوط به جریان های خاص سیاسی است. معتقدم در ادامه تحولات برخی از مطالبات به صورت تدریجی تحقق خواهد یافت. با این وجود اما مشخص نیست با توجه به برخی مقاومت ها به چه میزان از این خواسته ها پاسخ داده خواهد شد. به عنوان نمونه آزادی برخی از زندانیان و بازداشت شدگان و ادامه مناظرات می تواند تحقق بخشی از مطالبات باشد. بنابراین فضای فعلی را نمی توان فضای انفعال دانست. نکته مهم و قابل توجه این است که برخی مطالبات و خواسته ها همانند نیازها و خواسته های زودگذر نیستند که با گذشت زمان از بین بروند و چنانچه در زمان مناسب پاسخ لازم را نگیرند پیچیده تر می
شوند. به نظر می رسد در حال حاضر در کنار مطالبات اقتصادی، مطالبات سیاسی نیز از نمود قابل توجهی نزد مردم برخوردار است. به هر تقدیر اما تحقق بخشی از مطالبات ولو به صورت حداقلی نیز مطلوب است. به عنوان نمونه مساله برگزاری مناظرات تلویزیونی است. نفس برگزاری مناظره و طرح بحث های مختلف در زمینه های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی اقدام خوبی است اما به هر حال باید در این مناظرات به این نکته هم توجه داشت که بحث ها از سرمنشاءشان آغاز شود نه اینکه از میانه بحث آغاز کنیم یا سطح بحث را به مسائل کم اهمیت تر تقلیل دهیم. در این حال در فضای فعلی باید از هر نوع گفت وگویی استقبال کرد که از جمله آنها آغاز دوباره مناظره های تلویزیونی است. البته باید دید سیاست های این برنامه تلویزیونی در آینده به چه سمت و سویی خواهد رفت. نباید تصور کرد صرف برگزاری مناظره موجب حل مسائل می شود بلکه مسائل باید به صورت عینی و ملموس و با استفاده از روش های منطقی و معقول حل بشوند. اکنون یکی از مهم ترین مسائل عدم اطمینان و اعتماد بخشی از مردم است. بنابراین باید تلاش شود حتی در ابعاد محدود به گونه یی برخورد شود که اطمینان این بخش از جامعه جلب شود. در این میان
نقش نخبگان و جریان های سیاسی معتدل بسیار حائز اهمیت است. البته باید توجه داشت که در برخی مواقع اقدامات معقول و منطقی از سوی جریان های معتدل با اقدامات برخی جریان های دیگر با مانع و مشکل مواجه می شود اما به طور کلی باید منتظر ماند تا نتیجه و برآیند انجام اقدامات منطقی و تعاملات سیاسی را در فضای سیاسی کشور شاهد بود.
«ضرب شست20 »عنوان یادداشت روز روزنامه کیهان است که در آن می نویسد:شکار در آسمان، مختصات و محدودیت های خود را دارد. چنین شکاری دشوار است و اغلب ممکن است تیربه خطا برود اما حتی اگربه هدف هم اصابت کند معمولا او را از پای در می آورد. شکار در آسمان به گونه ای که صید بی هیچ خراشی به زیر کشیده شود، شاه شکار است، مثل اینکه کوسه ای را زنده صید کنند و به ساحل بکشند. شکار اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران در بامداد سه شنبه گذشته از این جنس است. شکار زنده در آسمان. بامداد سه شنبه گذشته وقتی عقاب های ایرانی، هواپیمای گریزان و نافرمان مسیر دبی- بیشکک را در بندرعباس بر زمین نشاندند، بمب خبری در دنیا ترکید. «ایران بن لادن ثانی را زنده و کتف بسته دستگیر کرد». سرکرده تروریست ها به خودی خود اهمیتی نداشت. آنچه به ماجرا ابعاد جهانی می بخشید، این بود که سرویس های اطلاعاتی- دست کم- 6 کشور شامل آمریکا، انگلیس، اسرائیل، عربستان، پاکستان و امارات، این گروهک تروریستی و سرکرده آن را از چند سال پیش تر و خشک می کردند و ضمن حفاظت و مراقبت از او، به تجهیز مالی و نظامی و اطلاعاتی گروهک
ریگی پرداخته بودند. آخرین اخبار منتشره قبل از شوک روز سه شنبه حاکی از آن بود که پنتاگون و سیا از گروهک تروریستی منافقین خواسته اند به گروهک ریگی بپیوندد تا سرویس های اطلاعاتی سیا، ام آی6 و موساد بتوانند شبکه ترور علیه ایران را با مشارکت ضلع سوم تروریست ها- باند تندرو انجمن پادشاهی- تجدید سازمان کنند. ضلع چهارم و پنجم (پژاک و سلفی ها) نقش مکمل خود را در غرب ایران حفظ می کردند.
«نگاه تاریخ به مقاوم ترین ملت» نام مقاله است از روزنامه اطلاعات که در آن می خوانیم:بیش از نیم قرن از ایجاد رژیمی بنام رژیم صهیونیستی در خاورمیانه میگذرد که در شکل گیری آن قدرت های استکباری از شرق و غرب فعال و نقش داشتند.شوروی سابق(روسیه امروز)اولین کشوری بود که در جهان دو قطبی شرقی و غربی،دولتی را به نام دولت اسرائیل به رسمیت شناخت و انگلیس که خاورمیانه را سال های سال در زیر قدرت نظامی وسیاسی خود اداره می کرد،مسیر را برای ایجاد دولت صهیونیستی هموار کرد و از آن پس آمریکا،اسرائیل را یکی از ایالت های خود در خاورمیانه خواند و پیوند استراتژیک غرب با رژیم صهیونیستی را بنیادین ترین پیوند تاریخی خواند.
این مقاله در ادمه می افزاید:اگر بخواهید در یک جمله تاریخ بیش از نیم قرن سرزمین فلسطینی و اشغال آن را به خاطر بسپارید،آن جمله،نسل کشی مستمر و مقاومت پایدار و دائمی است.اصل «نسل کشی»روش و شیوه رژیم صهیونیستی است که پرونده آن ننگ تاریخ جهان است .و در طول پنجاه سال ادامه داشته و یکی از آخرین مراحل و ایستگاه های آن فاجعه انسانی غزه است.
جهان اکنون نظاره می کند،صهیونیست ها اگر چه و همچنان دولت های آمریکا و انگلیس را در اختیار و همراه خود دارند،اما گسترش روابط مردمی در سطح بین الملل و بهره گیری از ابزارهای رسانه یی وارتباطات فرهنگی وانسانی بین ملت ها،چهره منفور آنها را روز به روز در میان مردم جهان آشکارتر ساخته است.
«ملاحظاتی پیرامون انتشار اوراق مشارکت ارزی»عنوان سرمقالهی روزنامهی جمهوری اسلامی است که در آن میخوانید؛ضرورت پیمودن راهکارهای مناسب مطمئن و البته زودبازده برای تامین منابع مالی لازم جهت سرمایه گذاری در حوزه انرژی کشور واقعیتی است که روز به روز بیتشر خود را به رخ می کشد. پیشرفت سریع سایر کشورهای منطقه در بهره برداری از منابع نفتی و گازی خود و سرمایه گذاریهای هنگفت بین المللی در حوزه پالایشگاهی گازی و پتروشیمی خصوصا در آن دسته از کشورهایی که دارای میادین مشترک نفتی و گازی با ایران هستند زنگ خطری است که برای جایگاه جمهوری اسلامی ایران در حوزه بسیار حساس انرژی به صدا درآمده است و تکاپوی بسیار بیشتری را برای جذب سرمایه و تامین مالی طرح های این حوزه می طلبد.به گفته مقامات رسمی وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران تحقق اهداف سند چشم انداز 20 ساله کشور در حوزه انرژی به سالانه 30 میلیارد دلار سرمایه گذاری نیازمند است و اولویت اصلی این سرمایه گذاریها هم باید میادین مشترک نفتی و گازی باشد . این درحالی است که ایران در 4 منطقه دارای میادین مشترک نفت و گاز با دیگر کشورهاست .
تعدادی از این میادین که جزو میادین هیدروکربوری هستند در خلیج فارس قرار گرفته اند که پارس جنوبی و 12 میدان نفتی و گازی مشترک با قطر عمان امارات کویت و عربستان را شامل می شوند و در اولویت توسعه و سرمایه گذاری قرار دارند.
این سرمقاله ادامه می دهد:از این رو مدیران کشور با درک اهمیت این مسئله به فکر ابداع و استفاده از ابزارهای جدید مالی برای جذب سرمایه های خارجی در راستای تامین مالی طرح های نفت و گاز کشور افتاده اند چرا که بی تردید سرمایه هنگفت مورد نیاز این بخش که رقمی در حدود 30 میلیارد دلار در سال برآورد می شود از محل سرمایه گذاریهای داخلی قابل حصول نیست .در این میان اعلام شده است که انتشار اوراق مشارکت ارزی به عنوان ابزاری اسلامی برای جذب نقدینگی از بازارهای جهانی در برنامه های وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است و بنابه گفته سخنگوی اقتصادی دولت یک میلیارد یورو از این اوراق از نیمه اسفند سال جاری منتشر می شود.
دومین شرط که از زاویه اقتصاد داخلی مطرح می شود شیوه و بهره وری استفاده از نقدینگی حاصل از محل فروش اوراق است . یعنی با توجه به عمر بالای طرح های عمرانی در کشور ما و تاخیرهایی که در سایر فازهای پارس جنوبی در بهره برداری بودجود آمده بیم آن می رود که در مدت زمان مقرر سه ساله برای این اوراق طرح های مدنظر (فازهای 15 تا 18 پارس جنوبی ) به بهره برداری نرسد و اصل و فرع اوراق فروخته شده ناگزیر از محل درآمدهای امروزی و... بازپرداخت شود. بنابر این استفاده بهینه از منابع حاصل از فروش اوراق یکی از مهمترین تدابیری است که باید اندیشیده شود.
ومین شرط نیز تفاوت اوراق قرضه و مشارکت است . بنابر عرف اقتصادی جهان اوراق قرضه دارای سود ثابت و از پیش تعیین شده است درحالی که تعیین چنین سودی از نظر فقه اسلامی محل اشکال است . همین مسئله هم باعث شد تا اوراق مشارکت که نرخ سود در آنها علی الحساب و غیرثابت است در اقتصاد ایران جایگزین اوراق قرضه شود اما نکته در اینجاست که چنین رویه ای در عرف بین المللی شناخته شده نیست و باید برای معرفی و جلب اعتماد عمومی و در عین حال حفظ اصول شرعی راه حلی بینابین یافت که در این صورت گام مثبتی هم در راستای معرفی قابلیت ها و ظرفیت های اقتصاد اسلامی به جهان بحران زده غرب برداشته می شود.
وقتی قدر داشته هایمان را نمی دانیم عنوان یادداشتی است از روزنامه بهار که در آن می خوانید:چندی است که کشورها هم جوار ما بسیاری از آیین ها،شخصیت های علمی عرفانی و هنری را که به عنوان میراث برای ما باقی مانده ،به عنوان شخصیت و آیین های متعلق به خود معرفی می کنند.
نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که ما یک قلمرو فرهنگی داریم که به عنوان قلمرو فرهنگی جهان ایران می شناسیم و ایران فعلی بخشی از این قلمرو است و کشورهای ترکمنستان،تاجیکستان،ازبکستان،بخش شرقی و کردنشین ترکیه،بخشی از عراق،جنوب خلیج فارس و بخشی از افغانستان و پاکستان جزء قلمور فرهنگی جهان ایرانی محسوب می شوند.این یادداشت در پایان می افزاید:ما این ظرفیت ها را داریم اما بهره ای از آن نمی بریم و در بسیاری از مواقع هیچ اقدامی برای این مناسبت ها انجام نمی دهیم.مثلا وقتی یونسکو سال مولانا را اعلام می کند ما هیچ اقدامی نمی کنیم و خیلی ضعیف در این مورد عمل می کنیم اما ترک ها از این موقعیت،بهره برداری زیادی می کنند.این اتفاق در مورد نوروز هم می افتد. آنها از این ظرفیت فرهنگی حداکثر استفاده را می کنند اما ما استفاده نمی کنیم. این واقعیت ها و رخدادهای اخیر به خوبی نشان می دهد در ایران،مدیریت ها خوب عمل نمی کنند و ما از کنار این ظرفیت های فرهنگی به راحتی می گذریم.
«همه سایانها یهودی نیستند»عنوان سرمقالهی روزنامهی تهران امروز که در آن میخوانید؛در فرهنگ صهیونیستی واژهای وجود دارد که کمتر کسی است که بداند مفهوم واقعی این واژه چیست. مگر آنکه عبری بداند و نیز افزون بر آن بر فرهنگ صهیونیسم تسلط کافی داشته باشد.
این واژه «سایان» است. صهیونیستها و بهویژه دستگاههای اطلاعاتی، امنیتی و تروریستی آنها، به کسی «سایان» میگویند که 1 - یهودی باشد 2 - در سرزمینهای دیگری غیر از فلسطین اشغالی زندگی کند 3 - امکان در اختیار گذاردن کمکهای مالی، مادی، فکری و... را برای عملیات جاسوسی، ضدجاسوسی یا تروریستی دستگاههای ترور و آدمکشی رژیم غاصب اسرائیل فراهم آورد. «سایان» همهگونه کمکی را که بتواند، به ماموران ماشین ترور رژیم صهیونیستی ارائه میدهد. از تهیه محل و مکان اختفا گرفته تا در اختیار گذاردن خودرو، پول و ابزارهای دیگر. «سایان» در عین حال یک مامور پوششدهنده و گردآوریکننده اطلاعات موردنیاز نیز هست. بخش بزرگی از عملیات تروریستی و آدمکشی رژیم صهیونیستی در خارج از مرزهای فلسطین اشغالی به کمک همین «سایان»ها امکانپذیر شده است. اما افتضاحی که ترور شهید المبحوح در امیرنشین کوچک دوبی در پی داشت، آشکار ساخت که «سایان»ها دیگر فقط یهودیان طرفدار رژیم غاصب اسرائیل نیستند. امروزه مفهوم «سایان» طیف گستردهای از دولتهای غربی که مخالفت آنها با تروریسم و دفاع آنان از حقوق بشر گوش فلک را کر کرده است در بر میگیرد که
نقش «سایان» را برای دستگاه ترور رژیم غاصب اسرائیل ایفا میکنند.
دولتهایی - یا بهعبارت بهتر سایانهایی- که گوش به فرمانند، امکانات و خدمات کنسولی خود از جمله پاسپورت، ویزا، کارتهای اعتباری و حتی مکان سکونت جعلی تروریستهای اسرائیلی را به رایگان در اختیار رژیم صهیونیستی و ماموران ترورش میگذرانند و بدینگونه تحرک و فعالیتهای تروریستی آدمکشان رژیم صهیونیستی را تسهیل میکنند. با این حال بهنظر میرسد «سایان»های غیریهودی- بخوانید دولتهای اروپایی و آمریکایی- برای آنکه دستشان رونشود، به اصطلاح ایز گم میکنند. حکایت آنکه خود، جیببر بود و چون مالباخته دریافت که دزدی رند و هفتخط جیبش را زده است، همراه با مالباخته فریاد میزد: آی دزد، آی دزد!اعتراض دولتهای اروپایی و غربی به رژیم غاصب اسرائیل و در جریان ترور شهید المبحوح - به علت استفاده از پاسپورتها، ویزاها و کارتهای اعتباری اروپایی و آمریکایی و استرالیایی- بهرژیم صهیونیستی چیزی در حد همان آی دزد گفتن جیببر رند و هفتخط است.تاریخ منحوس رژیم غاصب اسرائیل و تاریخ غصب سرزمین فلسطین گویای این واقعیت است که دولتهای اروپایی به هنگامی که هنوز دست از استعمار سخت - استعمار به شیوه کهن - برنداشته بودند،
هیچگونه ابایی از اینکه خود را حامی و پشتیبان تشکیل و تداوم دولت غاصب اسرائیل قلمداد کنند، نداشتهاند.
«سیاست تعاملی ضدنظام سلطه»عنوان سرمقالهی روزنامهی رسالت که در آن میخوانید؛در واقع مشکل آمریکایی ها این است که با پدیده انقلاب اسلامی و منطق ضد سلطه آن آشنایی ندارند و عمدتا در تجزیه و تحلیل مسائل و تحولات سیاسی - اجتماعی ایران دچار اشتباه محاسباتی می شوند. آنها نه شناخت درستی از پیچیدگی های جامعه اسلامی ایران دارند و نه ارزیابی درستی از تحولات آن برایشان مقدور است.
امروز نوبت آن است که آمریکایی ها منطق انقلاب اسلامی ایران را درک کنند و با ما وارد گفتگو شوند. نظام اسلامی به سرعت در حال تغییر معادلات منطقه و جهان است.امروز منافع ملی ایران از مرزهای چین تا سواحل مدیترانه در جریان است و دستگاه دیپلماسی کشور هر از گاهی به حیاط خلوت قدرتهای بزرگ نیز سرک می کشد. بزرگترین بحران در نیم قرن اخیر، بحران مشروعیت رژیم صهیونیستی است. جمهوری اسلامی با پیشنهاد برگزاری یک رفراندوم قانونی و ملی در این مسیر پیشگام شده و حرف های جدی برای گفتن دارد. اما راه حل نظام سلطه تا کنون چیزی به جز ترور، حمله به کشورهای منطقه و قتل و عام مردم بی گناه و غیرنظامی نبوده است. آمریکا پس از گذشت سه دهه از انقلاب ناگزیر است جایگاه و شان منطقه ای ایران را به رسمیت بشناسد و برای ملت ایران در بازی های بین المللی جا باز کند. هیلل فریش کارشناس مرکز مطالعات استراتژیک بگین - سادات در اسرائیل طی مقاله ای نوشت:"از زمان تهاجم آمریکا به عراق، محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران رفتار یک هژمون منطقه ای را به خود گرفته است و به صورتی حرف می زند و عمل می کند که گویی رهبر جدید جهان سوم می
باشد."سرمقاله در پایان می افزاید: عزت کم سابقه جمهوری اسلامی ذیل رویکرد "سیاست تعاملی ضدنظام سلطه" مستلزم نوعی تغییر و تحول در شیوه سیاست خارجی دولت آمریکا است. بنابراین تا زمانی که آمریکایی ها زیر دستکش مخملی خود یک دست چدنی دارند و بر سیاستهای یک جانبه گرایانه خود اصرار می ورزند نمی توانند منطق انقلاب اسلامی را درک کنند و بسترهای لازم را برای گفتگو و مذاکره فراهم نمایند.
لذا می توان پیش بینی نمود تا زمانی که دولت آمریکا بر مواضع فعلی خود اصرار بورزد و نخواهد با در ک منطق انقلاب اسلامی جایگاه و شان منطقه ای و فرار منطقه ای جمهوری اسلامی را به رسمیت بشناسد نه تنها امکان برقراری رابطه وجود ندارد بلکه آغاز هر مذاکره ای فوق العاده بعید به نظر می رسد.
«دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟!»عنوان یادداشت روز روزنامهی مردم که در آن میخوانید؛به تازگی نمابری از وزارت راه و ترابری به روزنامه مردم سالا ری- و احتمالا سایر رسانه ها- ارسال شده که در نوع خود جالب توجه است. دراین متن که از سوی روابط عمومی وزارت راه و ترابری تنظیم شده آمده است که یک شهروند در نامه ای به این وزارتخانه سخنان احمد خرم وزیر راه و ترابری دولت خاتمی در گفت و گو با روزنامه همشهری را تکذیب کرده و هرچقدر که علیه این وزیر اسبق قلم فرسایی کرده، به همان اندازه به تعریف و تمجید از مدیران فعلی وزارت راه پرداخته است.
این شهروند پس از آن که علیه «اصلا حات» موضع گیری کرده و نوشته: «در این مقطع که تعدادی از آقایان در آن سوی مرزها به رجز خوانی و عقبه به اصطلا ح اصلا حات در این جا به دو پهلو سخن گفتن مشغولند، این گونه سخنان با اصلا حات واقعی فاصله زیادی دارد; اصلا حات اینچنینی به معنی دروغ و تزویراست»، تاکید کرده که:«در هیچ مقطعی مثل حالا تمامی مدیران این حوزه، دانش آموختگان رشته حمل و نقل نبوده اند. نقطه نقطه این مرزو بوم، سازندگی شروع و به کارگاه راهسازی تبدیل شده و به حمدالله هر روزمان بهتر،آبادتر و پیروزتر از روز قبل است و وزیر، خود متخصص و صاحب کرسی و از نخبگان جهانی این رشته است». حال، بگذریم از این که همین وزیر متخصص و صاحب کرسی و نخبه، به دلا یل مختلفی همچون سوانح متعدد هوایی، ریلی و جاده ای، انتصابات کارشناسی نشده و پروژه های ناتمام، در آستانه استیضاح از سوی نمایندگان مجلس قرار گرفته است. اما صرفنظر از این موضوع، اینگونه تبلیغ کردن به نفع یک وزارتخانه را، آن هم با هزینه کردن از «یک شهروند» که نه نامش مشخص است و نه معلوم است چرا آن شهروند نامه خود خطاب به وزیر راه و ترابری دولت اصلاحات را، نه به
روزنامه ای که با آقای خرم مصاحبه کرده، بلکه به وزارت راه و ترابری دولت دهم ارسال کرده است، باید، در نوع جدید تبلیغات ثبت کرد.
لزوم بهره گیری از ظرفیت دیپلماسی عنوان یادداشتی است در ستون نگاه روزنامه آفتاب یزد که در آن می خوانید:در روزهـای اخیر شاهد وقایعی چون به آب انـداخـتـن رزمنـاو جماران، دستگیری عبدالمالک ریگی و برنامهریزی غنیسازی 20 درصدی اورانیوم بودهایم کـه اقـتدار انقلاب اسـلامــی و نــظــام اسلامـی را پـس از گـــذشــت 3 دهـه به نمایش میگذارد و بـر ایـن واقعیـت تاکید مـینمـاید که ملـــت ایـــــران در دفــاع از حقـوق و منافع ملی خویش در عرصه خارجی با تمام قوت و ایمان گام بـر مـیدارد و لحظهای از اصول و حقوق شناخته شده خویش کوتاه نمیآید. همچنین هفته وحدت و میلاد گرامی رسول اکرم، یادآور سیاست تقریبی نظام است که مورد تاکید امام راحل و رهبر معظم انقلاب بوده است و بهجاست که با گسترش فعالیتها مورد تاکید وحدت مسلمانان، توطئه های دشمنان برای ایجاد تفرقه و شِقاق خنثی شود. موضوع فلسطین نیز که این روزها با حضور رهبران مقاومت کنفرانس همبستگی با آن در تهران در جریان است محوری است که دیر یا زود بیش از پیش ملتهای منطقه را در مقابل تجاوزات رژیم صهیونیستی، متحد خواهد
نمود و مقاومت را به زبان اصلی گفتگو در زمینه فلسطین تبدیل خواهد کرد. جا دارد در اینجا از فعالیتهای خوب و موثر مجمع تقریب مذاهب اسلامی تشکر شود.
اعترافات تروریست شرور عبدالمالک ریـگی، یکبار دیگر نشان داد که دشمنان خارجی انقلاب برای صدمه زدن به این شجره طیبه از هیچ کاری دریغ نمیکنند و به هر روش مذموم و غیرانسانی نیز دست مییازند.مواضع اخیر آمریکا و اقدامات این کشور نشان میدهد ناکامیها و شکستهای مکرر این کشور در خاورمیانه و آسیای میانه، درس عبرتی فراهم نکرده است و مقامات این کشور سخن از سپر جدید دفاعی در منطقه میگویند که طرحی از پیش شکست خورده است و با هدف ایجاد اختلاف میان کشورهای منطقه القاء میشود. در این شرایط وحدت و آرامش داخلی بسیار مهم است و جامعه ما را به سمت الـگـوی <اشـداء علی الکفار رحماء بینهم> پیش میبرد. در این روزها شاهد نشست سراسری نمایندگان سیاسی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور و همچنین رایزنان فرهنگی در تـهـران هـسـتیم. جا دارد که دستگاهها و مسئولان محترم تصمیمگیر در حوزه سیاست خارجی از این فرصت بهرهگیری نمایند و با بازنمایی و بازنگری در ظرفیتها و امکانات و از سوی دیگر محدودیتهای ما در حوزه سـیـاسـت خـارجـی بـه تدوین راهبردهای میان مدت موثر و تدوین اولویتهای منطقهای
بپردازند و تعریفی نیز برای بهرهگیری بیشتر از اهـرم انرژی ارائه نمایند و برنامهای برای بهرهگیری بیشتر از انرژی و تدوین سیاست انـرژی بـا هـمکاری وزارتخانههای ذیربط در پیش گیرد. بدیهی است که در شرایط حـاضر، تهدیدهای مختلفی متوجه کشور مـاسـت و بـهرهگیری حداکثری از ظرفیت دیـپلـمـاسـی رسـمـی و عـمـومـی ضروری مینماید.