جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یومیه/همراه با روزنامه ها

"یومیه"، عنوان ستونی است که هر روز صبح به انعکاس گزیده ای از عنوان ها و سرمقاله ها ی روزنامه های کثیر الانتشار کشور می پردازد.

کد خبر: ۱۳۹۸۲
یومیه/همراه با روزنامه ها
مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور
روزنامه های سراسری روز چهار شنبه 5 اسفند ماه ، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:
آرمان : وزیر ارشاد: غنی سازی اوقات فراغت کمتر از اورانیوم نیست
آفتاب یزد: ریگی در پیشگاه قانون
آفرینش: شرایط و ضوابط شرکت فرهنگیان در آزمون کاردانی به کارشناسی اعلام شد

اسرار: نامه جدید ایران به آژانس بین المللی انرژی اتمی

اطلاعات: جزئیات دستگیری عبدالمالک ریگی سرکرده گروهک تروریستی شرق کشور
اعتماد: از سوی رئیس مجلس خبرگان باز مورد تاکید قرار گرفت؛وفاق و همدلی مسوولان؛ دلجویی از معترضان
ایران: عملیات پیچیده اطلاعاتی؛ ریگی در فضای ایران شکار شد

جام جم: شرور شرق در آسمان، زمین‌گیر شد

جمهوری اسلامی: آیت الله هاشمی رفسنجانی در هفتمین اجلاس خبرگان رهبری: رهبری محور وحدت و همدلی است

جوان: شرور شرق به دام افتاد

خراسان: جزئیات عملیات پیچیده دستگیری عبدالمالک ریگی

رسالت: ریگی سرکرده تروریستها دستگیر شد

سیاست روز: وزارت اطلاعات دل مردم ایران را شاد کرد

فرهیختگان: ریگی در آسمان بازداشت شد

قدس: حیرت سرویسهای اطلاعاتی غرب از دستگیری عبدالمالک ریگی

کار و کارگر: رفسنجانی در نطق افتتاحیه اجلاس هفتم مجلس خبرگان: تقویت وحدت و همدلی، مهم ترین کار در کشور است

کیهان: اقتدار آسمانی سربازان گمنام، ریگی جنایتکار به دام افتاد

مردم سالاری: بازتاب گسترده دستگیری شرور شرق کشور

وطن امروز: "سرباز شیطان" در دام جندالله

همبستگی: آیت الله هاشمی رفسنجانی در افتتاحیه هفتمین اجلاسیه مجلس خبرگان رهبری: علایم وفاق و همدلی در کشور به چشم می خورد

همشهری: جزئیات عملیات بزرگ
در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود :
روزنامه ایران در یادداشتی با عنوان استفاده ابزاری از باستان‌شناسی می نویسد: اولین بار اواسط قرن نوزدهم بود که یک گروه باستان‌شناسی انگلیسی در حالی که در یک دستشان بیل‌ گرفته بودند و با دست دیگری انجیل را حمل می‌کردند، وارد بیت‌المقدس شدند تا با نقشه‌ای که ترسیم کرده بودند، اشیای مقدس آئین مسیحیت را که قرن‌ها زیر خاک‌های فلسطین خوابیده بود، پیدا کنند. اکنون با گذشت یک قرن و نیم از آن زمان، اسرائیل با بهانه‌ای مشابه، در حال کند و کاوهای شک‌برانگیز در زیرزمین بیت‌المقدس است.
اسرائیل در حالی در میان مخالفت‌ها و اعتراض‌های فلسطینیان به کند و کاوهای خود در قالب باستان‌شناسی ادامه می‌دهد که مذاکرات سازش بین اعراب و اسرائیل متوقف شده و رژیم تل‌آویو به راحتی بی‌میلی خود را به ازسرگیری مذاکرات نشان می‌دهد و حماس همچنان قدرتمندترین جنبش در میان فلسطینی‌ها است و ادامه کار حفاری‌های اسرائیل نیز نشان از موج ناآرامی شدید در ماه‌های پیش رو دارد. به قول اریک مه‌یرز، استاد مطالعات و باستان‌شناسی یهودی در دانشگاه لاوک، بیت‌المقدس تبدیل به یک انبار باروت شده است.
روزنامه اطلاعات در یادداشتی با عنوان تورم و تورم زدایی به قلم دکتر مهدی حسن زاده می آورد:
ریشه تورم:افزایش مارپیچی دستمزد تورم و مسابقه قیمت ها بویژه در نظام هایی که اتحادیه های کارگری و اصناف تجاری فعالی وجود دارد موجب فشارهای دستمزدی اتحادیه های کارگری و اصناف تجاری و در نتیجه افزایش متقابل هزینه های تولید از سویی و قیمت های فروش از سوی دیگر می شود.
چاره تورم:کاهش توان چانه زنی و فشار آوری اتحادیه ها و اصناف باکمک ابزارهای قانونی،شکستن انحصارات صنفی،تشکیل اتحادیه های تولیدی متقابل و توسعه رقابت می تواند به مسابقه مارپیچی قیمت ها و دستمزدها پایان دهد.
ریشه تورم:سهم بالای هزینه های جاری به جای هزینه های عمرانی در بودجه های دولت که به جای سرمایه گذاری و افزایش توان تولیدی کشور به خرید و مصرف اختصاص می یابد هم مستقیم و هم غیر مستقیم تورم زاست.
(چاره تورم):افزایش تدریجی سهم هزینه های عمرانی و کاهش تدریجی سهم هزینه های جاری در بودجه های دولتی بویژه در نظام اقتصادی ایران که دولت بزرگترین بازیگر اقتصاد است. تاثیر ریشه ای،اصولی و بلند مدت بر کاهش تورم خواهد داشت.
ریشه تورم:انتشار بی رویه و نا متناسب پول پرتوان و افزایش پایه پولی از سوی بانک مرکزی،بدون رعایت اصل و ضرورت تناسب بین رشد عرضه پول با رشد تولید واقعی ملی،موجب تورم می شود.
چاره تورم: رشد و افزایش عرضه پول باید متناسب و هماهنگ و در مواردی دقیقا برابر با رشد و افزایش تولید واقعی ملی باشد تا تورم زایی نداشته باشد.
ریشه تورم:بازارهای سیاه و تاثیرات افزاینده آنها بر بازارهای سفید و بازارهای خاکستری که به گونه ای غیر مستقیم بازارهای سفید و خاکستری اقتصادی را نیز تحریک به تورم می کند،در اقتصاد ایران نقش تروم زایی و بازدارندگی بزرگی داشته و دارند.
چاره تورم:تبدیل بازارهای سیاه و بازارهای خاکستری به بازارهای سفید از مجاری قانونی و به کمک اندیشه ها و راهکارهای کم هزینه اقتصادی،موجب تعدیل تورم خواهد شد.
ریشه تورم:افزایش قیمت تمام شده تولیدات کشور به دلیل ناکارآیی تولید و پایین بودن بهره وری نهادهای تولید،از بیماری های بسیار ریشه دار و ژرف اقتصاد ایران است که بیشتر ریشه در دولتی بودن اقتصاد از سویی و عقب ماندگی علمی و تکنولوژیک بنگاه های تولیدی کشور از سوی دیگر داشته و موجب افزایش هزینه های تمام شده و تورم زایی می شود.
چاره تورم:افزایش بر خورداری تکنولوژیک بنگاه های اقتصادی از سویی و دولت،خصوصی سازی،آزاد سازی و برون سپاری از سوی دیگر،موجب کاهش هزینه های تمام شده و تعدیل تورم خواهد شد.
ریشه تورم: افزایش قیمت تمام شده به دلیل نبود اشتغال کامل ظرفیت های تولیدی کشوی که حتی در صورت توقف تولید یا تعطیلی کامل نیز هزینه ثابت هنگفتی دارند و با کاهش سطح اشتغال بنگاه هزینه متوسط هر واحد تولید افزایش می یابد،موجب تورم آفرینی می شود.
چاره تورم:جلوگیری از ایجاد بنگاه های جدید اشتغال ناقص- راهبری بنگاه هی جدید از طریق معرفی زمینه های تولیدی اشباع شده و اشباع ناشده- و مانند آنها به اجرای طرح های کارآمدتر اقتصادی و در نتیجه تعدیل تورم خواهد انجامید.
ریشه تورم:نبود تمایل کنونی به سرمایه گذاری های تولدی به دلیل بی ثباتی ها و تنش های گوناگون موجب کمبودها و کامیابی های آینده و در نتیجه تورم خواهد شد.
چاره تورم:خود داری و جلوگیری از تنش زایی و بحران آفرینی و چالش گری سیاسی و اقتصادی داخلی یا منطقه ای یا جهانی موجب تثبیت نسبی اقتصادی و در نتیجه تعدیل نسبی قیمت ها خواهد شد.
ریشه تورم:اتکای بیش از اندازه دولت به درآمدهای نفتی به جای درآمدهای واقعی و تولیدی که نوعی پول آفرینی بدون کار و تلاش و بدون ارزش افزوده برخاسته از فرآوری و کارایی است وموجب تورم ذاتی و درونزای دائمی و بلند مدت می شود.
روزنامه جمهوری اسلامی در یادداشتی با عنوان دور جدید جنگ قدرت در پاکستان می نویسد:
دور جدید « جنگ قدرت در پاکستان » با صدور بیانیه شدیداللحن « محمد نوازشریف » رهبر حزب مسلم لیگ علیه « آصف علی زرداری » رئیس جمهور کلید خورده است .
نواز شریف با صدور بیانیه ای حضور زرداری در کاخ ریاست جمهوری را « بزرگترین خطر برای نظام دمکراسی پاکستان » خوانده و تمامی گروههای مخالف دولت را به آغاز یک مبارزه جدی علیه حکومت وی فراخوانده است . بیانیه نواز شریف ریشه های مخالفت با زرداری را اینگونه فهرست کرده است : برخورد اسفناک رئیس جمهور با نظام قضائی پاکستان که « امنیت قضائی » را به خطر انداخته و ضربه ای جدی بر سیستم قضائی کشور وارد آورده است .
بی اعتنایی زرداری به رئیس قوه قضائیه و اعلام بی نیازی به نظرات مشورتی وی که در واقع « توافقنامه دمکراسی » را زیرپا می گذارد.
موضوع عدم تفاهم رئیس جمهور با نظام قضائی اهرم فشاری است که پیش از این هم باعث کناره گیری ژنرال پرویز مشرف شد و نهایتا باعث گردید که وی به حاشیه رانده شود اما در مقطع کنونی اشکال قضیه اینست که پاکستان در معرض مسائل و مشکلات جدی تری قرار گرفته است که عمدتا اصلی ترین سرفصل ها را می توان به این شرح فهرست نمود.
1 ـ فعالیت روزافزون طالبان در پاکستان به سمت خطرناکی در ماههای اخیر پیشروی کرده و مشخصا باعث تمرکز نیروهای طالبان بر روی پاکستان شده و حتی با پیشروی طالبان به سمت اسلام آباد نیز ابعاد جدی و تعیین کننده ای پیدا کرده است . البته با شدت عمل پاکستان در فاز نظامی علیه طالبان ظاهرا مسئله تا حدود زیادی مهار شده است ولی طالبان با انجام عملیات انفجاری متعددی در ستاد مشترک ارتش پاکستان و در قلب مرکز ثقل تصمیم گیری ارتش پاکستان به رهبران اسلام آباد نشان داده است که از « قدرت مانور » زیادی برخوردار است و بهتر است رهبران اسلام آباد از فکر سرکوب طالبان خارج شوند.
این پدیده از آن جهت اهمیت دارد که نشانه هائی دال بر وجود برخی عناصر نفوذی طالبان در ساختار ارتش و سرویسهای امنیتی پاکستان در اختیار رهبران اسلام آباد قرار گرفته و به آنها ثابت شده است که در برخورد جدی در مرحله سرکوب طالبان مشکلات فراوانی وجود دارد.
2 ـ نقش دوگانه ای که واشنگتن در قبال پاکستان در پیش گرفته به شدت مشکوک و حتی صراحتا در مسیر تقابل با اسلام آباد است . امریکا بدون هماهنگی با پاکستان سرگرم حملات وحشیانه علیه روستاها و مناطق قبائلی پاکستان است . این عملیات نظامی به صورت « حملات کور » انجام شده و می شود و عموما به تلفات سنگین غیرنظامیان منجر گردیده است . آمریکا همواره ادعا کرده است که مراکز تجمع نیروهای طالبان را هدف قرار می دهد و مشخصا سرگرم سرکوب تروریستهای طالبان است .
ولی قربانیان حملات آمریکا عمدتا زنان و کودکانی را تشکیل می دهند که در خانه های خود به قتل رسیده اند و در چند مورد نیز مدارس روستائی محل تجمع مدعوین یک مراسم عروسی و حتی یک درمانگاه روستائی هدف قرار گرفته و تلفات سنگینی را تحمیل کرده است . در حمله به محل عروسی در یک روستا میهمانان و از جمله داماد به خاک و خون کشیده شدند و عروسی به عزا مبدل شد.
این رفتار جنون آمیز آمریکا با سیاستهای رسمی و علنی واشنگتن برای تفاهم با طالبان و حتی اصرار برای وارد کردن آنها به مرکزیت قدرت در کابل در تناقض است . منطقا قابل درک و پذیرش نیست که آمریکا از یک طرف به سرکوب طالبان چه در استان هلمند در روزهای اخیر بپردازد و چه در پاکستان توسط هواپیماهای بدون سرنشین به نام سرکوب طالبان وارد عمل شود و در عین حال برای اعطای سهم بیشتری از قدرت مرکزی به طالبان دولت کرزای را تحت فشار قرار دهد.
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد به عکس ادعاهای علنی واشنگتن آمریکا سعی دارد از یک طرف افغانستان را مجددا در اختیار طالبان قرار دهد و آنها را در مقیاس وسیعی در قدرت مرکزی کابل سهیم سازد و از طرف دیگر موانع تسلط طالبان بر مناطق وسیعی از خاک پاکستان بویژه در مناطق مرزی و قبایلی را از میان بردارد. در واقع حملات آمریکا به روستاهای پاکستان نه برای سرکوب طالبان بلکه برای سرکوب و مرعوب ساختن مقامات محلی پاکستان در برابر طالبان صورت می گیرد. بدین ترتیب این فرصت طلائی در اختیار « طالبان محلی » قرار می گیرد که طیف مقامات محلی پاکستان را که با آنها همکاری نمی کنند بعنوان « مهره های آمریکا مرعوب سرکوب و حتی حذف نمایند.
در چنین شرایطی صدور بیانیه شدیداللحن « نواز شریف » برای مقابله با « زرداری » بمنزله گشوده شدن جبهه جدیدی علیه اسلام آباد است که توان و ظرفیت سیاسی ـ اجتماعی گروه حاکم را به شدت به تحلیل خواهد برد.
اهداف و برنامه های « نواز شریف » برای این جنگ قدرت هنوز به درستی بازگو نشده و چندان هم قابل تصور نیست که وی برنامه روشنی برای کسب قدرت داشته باشد و فقط سعی خواهد کرد به اقدامات ایذائی علیه زرداری بپردازد و فضا را ملتهب نماید.
با وجود این سئوال مهم اینست که آیا نوازشریف در صورت تلاش برای کسب قدرت می تواند و اجازه خواهد داشت کاری از پیش ببرد پاسخ این سئوال در مقطع کنونی از هر جهت منفی بنظر می رسد و کاملا بعید است که ستاره اقبال نوازشریف در حال طلوع باشد. این بدان معنی است که گشودن جبهه جدیدی علیه دولت اسلام آباد صرفا به نفع طالبان و در جهت اهداف آمریکا برای تضعیف جبهه مقابله با طالبان در این کشور باشد و مشخصا برنده اصلی این اقدامات جدید نواز شریف نه وی و حزب مسلم لیگ که آمریکا و طالبان خواهند بود. شاید این را تجربه جامعه پاکستان در آینده ثابت کند تجربه ای که ایکاش هرگز رخ ندهد
دکتر حشمت الله فلاحت پیشه در سرمقاله روزنامه رسالت می نویسد:
چهره ای کریه روبروی دوربین فیلمبرداری ظاهر می شود و می گوید: کسانی که تا چندلحظه دیگر کشته می شوند در اعتراض و مخالفت گروه «ریگی» با جمهوری اسلامی به قتل میرسند و ...چند دقیقه بعد صحنه های وحشتناک توقف و دستگیری شماری انسان بی گناه وغیرنظامی در دل شب فیلمبرداری می شود.
امروز آنهایی که تاب و توان دیدن فیلم های جنایات ریگی را داشته اند، بیش از دیگرانخوشحالند. و خرسندی نگارنده زمانی مضاعف می شود که در یک نگاه تحلیلی معتقد است او (ریگی) سرنخی از یک تروریسم بین المللی تازه خواهد بود. در این رابطه توجه به چندنکته ضروری است:
1-
تروریست ها انسانهای کوچکی هستند که به خاطر کشتن احساسات وعواطف انساندوستانه در قلب خود، در دام شبکه هایی می افتند که برای طراحی هایتروریستی خود به دنبال «آدم» می گردند.
2- دستگیری ریگی حاصل یک عملیات بیسابقه بود که مبین توان بالای اطلاعاتی و عملیاتی جمهوری اسلامی ایران است . همینامر جدای از دستاورد بزرگ آن می تواند یک مولفه قدرت برای آینده باشد. ایران مکانامنی برای تروریست ها نیست.
3- همزمانی دستگیری ریگی با انتشار فهرستگروهها و کشورهای به اصطلاح حامی تروریست در وزارت خارجه آمریکا قابل تامل است. دراین لیست نام شماری از دولتها قرار دارد که گناه آنها عدم پذیرش نظم آمریکایی درمنطقه است.
4- ماه گذشته به همراه وزیر امورخارجه آقایمتکی، به پاکستان سفر کرده بودیم. به خوبی می شد فضای سنگین سهل انگاری پاکستانی هادر مقابله با تروریست های فراری به خاک آن کشور را بر روابط دو کشور احساس کرد.
اکنون انتظار می رود که ابتدابقایای گروهک تروریستی فوق به ایران تحویل شوند و سپس مقامات امنیتی تهران و اسلامآباد به سازوکار بلند مدت برای مقابله با پدیده تروریسم در مرزهای شبه قاره باایران دست یابند.
5 -
به عنوان عضوکمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی در طول ششسال گذشته شاهد زحمات شبانه روزی مقامات سیاسی، اطلاعاتی، انتظامی و نظامی کشور جهتبرخورد با گروههای تروریستی شرق و غرب بوده ام و معتقدم ملت ایران قدردان زحماتآنها خواهد بود و سلسله سئوالات و تذکرات داده شده در مجلس را صرفا نوعی همکارینمایندگان ملت با مجریان سیاسی ، امنیتی کشور با هدف نشان دادن حساسیت ملت ایراننسبت به اقدامات تروریست ها تحلیل می نمایم. امیدواریم با فراهم شدن امکان برخوردریشه ای با تروریسم ضد ایرانی و بویژه مجازات جلاد تاسوکی این اقدام بزرگ نیز درراستای اهداف بلند مدت کشور نهایی شود.
مردم سالاری نیز در صفحه فرهنگی خود در یادداشتی با عنوان سینما به مثابه یک سند می نویسد:
سینما با تجارت و اقتصاد گره خورده است و همچنین به عنوان نزدیک ترین هنر به توده ها، شاخص ترین و حساس ترین پدیده فرهنگی به حساب می آید، از این رو سیاست نه تنها نمی تواند نسبت به این پدیده بی تفاوت باشد بلکه همیشه علاقمند است که تعیین کننده گفتمان غالب این پدیده، کنترل کننده فردیت در این هنر و همچنین سود برنده از فواید فرهنگی آن از جمله نوع تاثیرش بر توده ها باشد. لذا سینما برای قدرتمندان عرصه مهمی است و از این می توان نتیجه گرفت که سینما مانند بسیاری از حوزه های دیگر از آن دسته عرصه هایی است که سیاست به طور پررنگی در آن نقش دارد. سینما پدیده ای است سیاسی. اما این سیاسی بودن در ماهیت و جایگاه امروزین آن ملحوظ است یعنی دیگر سینما از آن جهت که سینماست، سیاست را همراه خود دارد. تمام هنرها دارای گردهمایی ها و جشنواره های مهم هستند اما هیچ کدام به اندازه جشنواره ها و گردهمایی های سینمایی به لحاظ سیاسی مهم نیستند و زیر نظر و توجه قرار ندارند. اما این سیاسی بودن به معنای عام ماجرا است و نباید با دولتی بودن یا نوعی از سیاسی بودن که در جوامعی که فرهنگی دولتی بر آن حاکم است و سیاستگذاران و مدیرانش غیرفرهنگی هستند اشتباه گرفته شود.
چه کسی پیروز می‌شود؟ عنوان یادداشت هاشم پیریا در روزنامه وطن امروز است که به عراق و آخرین آرایش انتخاباتی در این کشور می پردازد:
تمام جریانات سیاسی عراق در آستانه انتخابات پارلمانی مارس 2010 در حال بسیج و آماده‌سازی نیروهای خود هستند تا با تمام ظرفیت‌های خود وارد کارزار انتخاباتی شوند. جریانات سنی همچون جریانات شیعی و کردی در ائتلاف‌های انتخاباتی گرد آمده و انسجام و اتحاد و توافق میان این ائتلاف‌ها مانند انتخابات 2005 برقرار نیست. البته شیعیان و اکراد عراق نیز با معضلات و مشکلات تشکیلاتی سنی‌ها گرفتارند ولی شیعیان عراق به خاطر جمعیت زیاد و در اکثریت بودن، ضعف درونی خود را می‌پوشانند و کردهای عراق به خاطر همگرایی تمام جریانات سیاسی آن حول محور حکومت خودمختار، آسیب‌های خود را مهار خواهند کرد. سنی‌های عراق با تشویق کشورهای عربی بویژه عربستان سعودی در انتخابات 2005 شرکت جسته و حمایت‌های مالی، سیاسی و رسانه‌ای عربستان سعودی از نامزدان سنی بسیار موثر بوده است.
محمدرضاجمالی در یادداشتی با عنوان ریگی در کفش غرب در روزنامه همشهری می نویسد:
در همان ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، گروهک‌های ضدانقلابی در مناطق مرزی کشور که اقوام ایرانی زندگی می‌کردند سربرآوردند که مهم‌ترین مؤلفه مشترک این گروه‌ها تأکید بر واگرایی و گرایش‌های پررنگ به بیگانگان بود.
و با اضافه کردن واژه خلق به ابتدای نام خود وجه عمل مشترک گروهک‌های خود راخونریزی و کشتن مردم بی‌گناه از همان قوم و مذهب بنا نهادند. به‌دلیل ماهیت مخرب وضدانقلابی این گروهک‌ها، نظام نوپای اسلامی با حمایت مردم به‌خوبی توانست با آنهاکه مانع توسعه خدمت‌رسانی به مناطق مرزی و محروم کشور می‌شدند، برخورد کند و استقبال مردم از خدمات عمرانی نظام به این مناطق، نشان از پویایی سیاستی می‌داد که راه را بر هرگونه تفکر واگرایی و نگاه به بیگانگان بست. در چندسال گذشته نقشه جدیدی که بیگانگان تحت عنوان خاورمیانه جدید تدارک دیده‌اند بر محور واگرایی و تجزیه‌طلبی بنیان نهاده شده است؛
به‌طوری‌که آمریکا برای توسعه قدرت خود در شرایط موجود، بیشترین فعالیت خود رادر تقویت خطوط انحرافی « گریز از مرکز» می‌بیند و برای اجرایی کردن آن نیز به راهکارهایی روآورده است. جنگ نرمی که بیگانگان به‌عنوان استراتژی بلندمدت خود برای مبارزه با نظام اسلامی تدارک دیده‌اند ابعاد متفاوتی دارد که در بعد اجتماعی می‌توان به فعال کردن مسائل قومی اشاره کرد.
محمد علی دادخواه در یادداشتی با عنوان حقوق بانان واستقلالشان در روزنامه بهار می نویسد:
اعلام عدم صلاحیت برخی از وکلای کارآمد و متبحر که عمر خویش را در حقوق بانی و پاسداری از قانون صرف کرده اند یک فاجعه نیست،بحران است. زیرا وکیل در طول تاریخ حرفه ای خود از شخص خویش دفاع نمی کند. بلکه از حقوق جامعه و نظام حاکم بر پیکره قانون به دفاع بر می خیزد. بر این مبادی در نظام حقوقی ما وکالت در زمره پیمان هایی است که شرط امانت مبنای نخست این قرار داد است. یعنی تا زمانی که مردم در موضع اعتماد و اطمینان به وکیلی برنیایند، زمام امور خود را به او نمی سپارند. باید به این نکته توجه کرد که حوزه اقدام و عمل وکیل بسیار گسترده تر از حرف و فنون دیگر است. زیرا برای مثال یک پزشک تنها در محدوده دندان، چشم ،گوش و حداکثر قلب انسان اظهار نظر می کند و یک معمار در پی طراحی خانه دلنشینی برای متقاضی است. محدوده و فرصت رخصت این اشخاص بسیار اندک و معین است. در صورتی که در وکالت هرگز چنین موردی به وقوع نمی پیوندند. وکیل با جان،با مال ،با امروز، با دیروز و با فردای مردم درگیر است. اگر در بین مردم مساله ای در خصوص فسخ قراردادی است، تاثیر حکم به گذشته است و اگر در خصوص مسائل اجتماعی به بحث می نشیند و از آزادی مطبوعات می گوید برای فرادای جامعه دلواپس است که مبادا حقوق انسانی، پس از محاکمه ای محدود و پایمال شود و نادیده انگاشته شود.
پس می بینیم که از بعد زمان چه از منظر مفاعل و چه از نظر موضوعات وکالت گسترده ترین، عمیق ترین و حساس ترین حرفه اجتماعی است. زیرا حقوق،اجتماعی ترین رشته علوم اجتماعی است.
حال با این مقدمه که اندکی هم طولانی شد،بازگردم به ذهنیتی که از این اقدام دادگاه انتظامی در ذهن هر انسان تحلیلگری رخ می نمایاند. مساله اینجاست که اگر دادگاه انتظامی اجازه ورود به هیات مدیره را که محدوده بسیار اندکی دارد و تنها یک رای از هجده رای دیگر تلقی می شود، و هرگز نسبت به سرنوشت مردم تاثیر مستقیمی ندارد و تنها در خصوص مسائل حرفه ای، آن هم در چارچوب آیین نامه و قانون وکالت نافذ است،این افراد را صالح نمی داند، چگونه اینان با پشتوانه اعتبار مردمی و اعتماد گسترده ای که جامعه بر آنها دلبسته اجازه دفاع، پاسخگویی،حراست و دادبانی حقوق مردم را دارند.
اگر بینش سیاسی و نظر ات خاص در این تصمیمات موثر نیست چگونه است که این وکلا به ویژه برخی از آنان که در هنگام دفاع از حقوق مردم به راحتی بند و زندان را پذیرفتند اما پیوند با مردم را نگسستند. اینان اجازه انتخاب شدن را ندارند، اما همین افراد مجازند که نسبت به آبرو،جان،مال و حیثیت همه افراد جامعه چه در صحنه داخلی و چه در پهنه بین المللی اظهار نظر و اعلام عقیده کنند.
در پی آن نیستم که به احتجاج با دادگاه انتظامی برآیم اما ناگزیر از گفتن این مطلبم که هر موضوع قضایی باید قبل از هر چیز پشتوانه عقل و منطق و صداقت داشته باشد. اینک چنین تصمیمی این پشتوانه ها را دارا است یا نه؟ تفسیر و تعبیرش با افکار عمومی. اما از یاد نبریم که قرار بود کانون وکلای دادگستری مستقل باشد،آیا با چنین اوضاع و احوال و تصمیم های باید و نبایدی که بدون حضور وکیل متهم انجام می شود می توان نام استقلال را برای کانون اضافه کرد. امروز روز وکیل است، جامعه جهانی، پیشرفت،ترقی و شکوفا شدن استعدادهای خود را در دفاع از دو مساله دانسته است، یکی آزادی های مقاومت(حقوق مدنی -سیاسی) دو دیگر حقوق و آزادی های مشارکت(مسائل اجتماعی،فرهنگی و اقتصادی )اگر ما این مقدار از آزادی را برای وکلا جایز نمی دانیم باید سرزنش جهانی را بپذیریم و از یاد نبریم که پهنه جهانی امکان اینکه دوست امروز دشمن فردا باشد ناممکن نیست.با این معیار حق را از دست ننهیم تا در هر استدلالی کامیاب باشیم.
انتهای پیام

دیدگاه شما