جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یومیه/همراه با روزنامه ها

"یومیه"، عنوان ستونی است که هر روز صبح به انعکاس گزیده ای از عنوان ها و سرمقاله ها ی روزنامه های کثیر الانتشار کشور می پردازد.

کد خبر: ۱۳۹۰۷
یومیه/همراه با روزنامه ها
مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور
روزنامه های سراسری روز چهارشنبه 28 بهمن ماه، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:
"آرمان": احمدی نژاد در کنفرانس مطبوعاتی: مشایی از بهترین همکاران دولت است
"آفتاب یزد": رئیس جمهور: قدرت خرید مردم بالا رفته است
"ابرار": احمدی نژاد: مخالف بگیر و ببند هستم
"اطلاعات": رئیس جمهوری : مخالف بگیر و ببندهای مطبوعاتی هستم
"اعتماد": عضو هیات رئیسه مجلس با اشاره به لایحه هدفمند کردن یارانه ها: با آزاد کردن قیمت ها تورم چهل درصد می شود
"ایران": رئیس جمهور : سال آینده کسب و کار پر رونقی خواهیم داشت
"بهار": احمدی نژاد: قدرت خرید مردم افزایش یافته است
"تهران امروز": تحلیل رییس جمهور از وضعیت اقتصادی کشور: قدرت خرید مردم افزایش یافته است
"جام جم": پاسخ رئیس جمهور به 42 پرسش خبرنگاران
"جمهوری اسلامی": هانس بلیکس: ایران حق دارد سوخت هسته ای خود را تامین کند
"جوان": در کنفرانس خبری با حضور رسانه های داخلی و خارجی مطرح شد: اخبار ویژه احمدی نژاد از اوضاع هسته ای
"خراسان": اظهارات رئیس جمهور درباره تبادل سوخت هسته ای، هدفمند کردن یارانه ها و رشد اقتصادی
"رسالت": در مصاحبه با خبرنگاران داخلی و خارجی؛ احمدی نژاد: غربی ها را پشیمان می کنیم
"فرهیختگان": رئیس جمهور در نشست خبری با رسانه های داخلی و خارجی: آزادی مطبوعات در حد بسیار بالایی است
"قدس": قدس از چالش های یک میلیون و 200 هزار داوطلب فوق لیسانس گزارش می دهد
"کار و کارگر": محجوب: روش دولت برای جبران کسری بودجه فرار به جلو است
"کیهان": احمدی نژاد در جمع خبرنگاران داخلی و خارجی: پاسخ ما به دشمن مقابله به مثل است نه مذاکره
"مردم سالاری": در جریان کنفرانس مطبوعاتی عنوان شد: دفاع قاطع احمدی نژاد از مشایی
"وطن امروز": رئیس جمهور در پاسخ به «وطن امروز» رویکرد آینده ایالات متحده در منطقه را تشریح کرد
"همشهری": در پی آغاز غنی سازی 20 درصد صورت گرفت؛ دور جدید تحرکات آمریکاعلیه ایران در منطقه

در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود:

روزنامه بهار در شماره امروز خود با عنوان "طفره از اعلام «خط فقر»" آورده است: داشتن اطلاعات و آمار صحیح از کارکردها و عملکرد دولت ها می تواند از مهم ترین شاخص های اندازه گیری در کارایی یا عدم موفقیت دولت ها در رسیدن به اهداف و برنامه های تعیین شده باشد و به این لحاظ در اکثر کشورهای توسعه یافته به منظور جلوگیری از دخل و تصرف یا دستکاری در آمار ها و داده های تولید شده ناشی از فعالیت دولت ها،امور سنجش و تولید آمار به صورت یک نهاد مستقلی درآمده یا به شدت توسط نهاد مستفلی درآمده یا به شدت توسط نهادهای مختلف مورد نظارت و ارزیابی قرار می گیرند تا دولت ها نتوانند با دستکاری درآمار و اطلاعات بر ناکامی های خود را سرپوش بگذارند.
متاسفانه باید اذعان داشت در سال های اخیر صحت و سقم اطلاعات و آمارهای تولید شده در بخش های مختلف اقتصادی،اجتماعی و...به شدت مورد تردید قرار گرفته است. به ویژه آنکه در خصوص یک مساله مشخص حتی چند نهاد دولتی یا بالاتر و چند مقام مسوول به تواتر اعداد و ارقام متفاوتی را بیان می دارند که این آشفتگی در دادن اطلاعات به شدت قضاوت در مورد کارآمدی یا عدم موفقیت دولت ها را با مشکل مواجه می سازد.بنابراین بدون تردید باید اذعان داشت در ساله های اخیر غباری خواسته یا ناخواسته روی بخشی از داده های آماری کشور فرو نشسته و موجب شده امکان ارزیابی صحصح و عادلانه ای در خصوص واقعیت های آماری از کارشناسان سلب شود. اما به هر حال آنچه مسلم است اینکه بزرگ ترین رسالت و مسوولیت تمام دولت ها به ویژه دولت هایی که دعیه گسترش عدالت و ریشه کن کردن فقر و بیکاری دارند،تلاش برای بهبود وضعیت شاخص های کلان در اقتصاد کشور است. چنانچه شاخص هایی مثل نرخ تورم و بیکاری،نرخ سرمایه گذاری،خط فقر،ضریب جینی و ...بهبود یافته باشد،می توان حرکت دولت به سمت اهداف توسعه را مثبت ارزیابی کرد.یکی از شاخص های بارز در سنجش موفقیت دولت ها در توانمند کردن اقتصاد کشور و همچنین خانواده مقوله«خط فقر»است.لذا هر چه سطح بیشتری از جمعیت کشور در زیر خط فقر با اشکال مختلف آن قرار گیرند،حکایت از عدم موفقیت دولت در بهبود شاخص های کلان خواهد داشت.
روزنامه همشهری در صفحات اقتصادی خود به ایرادات بحث بودجه سال 89 پرداخته و در مطلبی آورده است: لایحه بودجه سال 1389 کل کشور، در حال بررسی در مجلس و کمیسیون تلفیق است و کارشناسان و صاحب‌نظران اتاق بازرگانی نیز درباره این لایحه نظرات و اشکالاتی دارند که به مجلس شورای اسلامی ‌ارائه می‌دهند.
موضوعاتی از جمله مالیات‌ها (با توجه به پیش‌بینی افزایش 30 درصدی مالیات‌های تجاری در لایحه بودجه سال 89)، تخفیف در حقوق دیوانی (بیمه‌های اجتماعی و عوارض)، قیمت نفت، تشویق صادرات، صندوق ملی، نرخ ارز و معافیت مالیاتی که در لایحه بودجه سال 1389 کل کشور آمده، از مواردی است که به‌نظر می‌رسد دچار اشکالاتی است.
لازمه خروج از کسادی فعلی و بهبود فضای کسب و کار این است که افزایش مالیات‌ها به تعویق بیفتد. همچنین در لایحه بودجه سال 1389 برخی معافیت‌های مالیاتی دیده نشده است؛ در حالی‌که در سال‌های قبل این معافیت‌ها دیده شده بود.
مسئله دیگر درباره لایحه بودجه سال 1389، قیمت پایه نفت است. به‌نظر می‌رسد قیمت 65 دلاری نفت قابل وصول نیست. مشکل دیگر این است که تشویق صادرات نیز در لایحه بودجه سال 1389 دیده نشده درحالی‌که ما نیاز به تشویق صادرات به شکل شفاف و گویا داریم.
در این لایحه، «صندوق توسعه ملی» جایگزین «حساب ذخیره ارزی» شده است که در اختیار معاون رئیس‌جمهوری است؛ بدین ترتیب اختیار مازاد ارز در اختیار نهاد ریاست‌جمهوری قرار گرفته است که‌این مسئله باید اصلاح شود. نرخ ارز 980 تومان که در بودجه 89 پیشنهاد شده نیز نرخ مناسبی برای ارز کشورمان نیست و مجلس باید آن را اصلاح کند.
همچنین این روزنامه در مطلب دیگری با عنوان "لایحه بودجه دارای ایرادهای کلی است" آورده است: آنچه از مباحث مطرح میان اعضای کمیسیون تلفیق در جلسات صبح و عصر کمیسیون برمی‌آید، ایرادهایی است که نسبت به این لایحه وارد است. بودجه یک سیاست مالی یکساله است که وضعیت درآمدی دولت را جهت انجام فعالیت‌ها برای یکسال، با تصویب مجلس و با آمار و ارقام و براساس درآمدها و هزینه‌های سالانه مشخص می‌کند.
یکی از نیازمندی‌هایی که برای هر بودجه لازم است رعایت شود، بحث تبعیت از قوانین بالادستی همچون قانون اصل 44، سند چشم‌انداز، سیاست‌های کلی نظام و قانون مدیریت خدمات کشوری است.
بحث دیگر، انضباط مالی است که شامل پیش‌بینی دقیق درآمدها و کنترل هزینه‌هاست که به واقع‌‌گرایی در بودجه می‌انجامد؛ یعنی بررسی تحقق واقعی درآمدها و کنترل هزینه‌ها. در ارتباط با بودجه، کلیاتی که تاکنون در کمیسیون تلفیق بودجه مطرح شده این است که بودجه چند ایراد اساسی دارد.
یکی از مواردی که در کلیات مدنظر کمیسیون قرار دارد، بحث قیمت نفت است. در بودجه امسال قیمت نفت 5/37دلار بود که در بودجه 89 بالغ بر 65 دلار در نظر گرفته شده که به معنای افزایش اتکا به درآمدهای نفتی است. این در حالی است که با توجه به نوسان قیمت نفت، این رقم اثر منفی بر بودجه خواهد گذاشت.بحث دیگری که بین اعضا مطرح شده این است که بودجه باید مطابق با قانون باشد. حدود 4/13هزار میلیارد تومان از حساب صندوق توسعه ملی برداشت شده که باید در اعتبارات بودجه‌ای بیاید؛ درحالی‌که طبق سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری، منابع صندوق توسعه ملی باید صرف بخش خصوصی شود.
تخلف دیگری که در بودجه شده در نظر گرفتن رقم 40هزار میلیارد تومان برای درآمد هدفمندکردن یارانه‌هاست. این در حالی است که در قانون هدفمندکردن یارانه‌ها، دولت مجاز است که حداکثر 20هزار میلیارد تومان درآمد کسب کند.
بحث دیگری که بین نمایندگان مطرح است افزایش اعتبارات عمرانی است. امسال رقم مصوب برای بودجه عمرانی 22هزار میلیارد تومان بود که طبق آماری که در جلسه کمیسیون از سوی نمایندگان دولت ارائه شد، در 10ماه امسال عملکرد بودجه عمرانی 12هزار میلیارد تومان بوده است که در خوشبینانه‌ترین حالت تا پایان امسال به 20هزار میلیارد تومان می‌رسد.
بنابراین اینکه دولت در لایحه بودجه سال آینده رقم بودجه عمرانی را 38هزار میلیارد تومان در نظر گرفته، با شرایط فعلی اقتصاد کشور سازگار نبوده و ظرفیت عمرانی کشور این رقم نیست. این کار باعث می‌شود تعداد پروژه‌های نیمه‌کاره افزایش پیدا کند.
نکته دیگری که مطرح است، بحث کسری بودجه است. طبیعتا طبق روال سال‌های گذشته دولت اعتبارات عمرانی را به سمت اعتبارات جاری سوق خواهد داد. همچنین در‌حالی‌که بیش از 100 شرکت دولتی زیان‌ده هستند، اما دولت بودجه شرکت‌های دولتی را نسبت به سال‌جاری افزایش داده که مغایر با سیاست‌های اصل 44 است.
در مجموع به‌نظر می‌رسد که کلیات بودجه باید با واقع‌بینی و شفافیت همراه باشد و تا این کلیات شفاف نشود، نمایندگان به جزئیات نخواهند پرداخت.
روزنامه مردم سالاری نیز در شماره امروز خود به رویکرد روسیه دربرابر ایران پرداخته و در یادداشتی با عنوان "کرملین و تحریم ایران" نوشته است: دستگاه دیپلماسی ایران روزهای سرنوشت سازی را پشت سر می گذارد. ایران پنجه در پنجه غرب ایستاده است تا از حقوق هسته ای خود دفاع کند; کاخ سفید به دنبال تحریم ایران است. در میان این نبرد شرکایی که تا دیروز روی آنها حساب می کردیم گاه مواضعی به خود می گیرند تا نگرانی منتقدین دیروز رنگ واقعیت به خود گیرد.
روس ها دلایل عدم همکاری خود در زمینه های گوناگون از جمله مساله اس300 و نیروگاه بوشهر را مشکلات فنی اعلام می کنند و دائم ژست های متفاوتی مقابل ایران می گیرند; سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران آنان را به رعایت عهدنامه های خود با تهران فرا می خواند و اصول اخلاقی را یاد آوری می کند اما در چرخشی ناگهانی روس ها علنا از تحریم ایران حمایت می کنند.
روز گذشته، ناتالیا تیموکووا، سخنگوی مدودف، رئیس جمهوری روسیه، گفت در صورتی که ایران اعتماد جامعه بین المللی در مورد صلح آمیز بودن برنامه های اتمی خود را به دست نیاورد، نمی توان وضع تحریم بین المللی علیه این کشور را مردود تصور کرد.
خانم تیموکووا به نقل از رئیس جمهوری روسیه گفت که این کشور «از ایران می خواهد در زمینه اطلاع رسانی در باره برنامه های هسته ای خود از نزدیک و به شکلی فعالانه و گسترده تر با آژانس بین المللی انرژی اتمی و سایر کشورها همکاری کند».
سخنگوی رئیس جمهوری روسیه گفت که جامعه بین المللی باید اطمینان حاصل کند که برنامه هسته ای ایران کاملا صلح آمیز است و افزود "اگر ایران به این تعهدات عمل نکند، آنگاه استفاده از تحریم ها علیه این کشور را منتفی نمی دانیم."
این مواضع کرملین درواقع دسته گلی برای بدرقه بنیامین نتانیاهو محسوب می شود. البته این موضع مسکو در قبال تهران دور از ذهن نبود; تفاهم های تسلیحاتی روسیه و آمریکا، تسلیم اوکراین به روسیه همه آنچه که روسیه طلب می کرد را در دل خود داشت تا روس ها خود پرچم تحریم ایران را در دست بگیرند.
امروز چین تنها کشوری است که با تحریم ایران مخالفت می کند; چینی ها که از خریداران عمده نفت صادراتی ایران واز سرمایه گذاران جدید در مناطق نفتی جنوب ایران محسوب می شوند، به دلیل منافع اقتصادی خود مانع از تصویب قطعنامه جدیدی علیه تهران شده اند.
ایالات متحده در تلاش برای قانع کردن چین به حمایت از قطعنامه احتمالی تحریم ایران، کوشیده است دیگر صادرکنندگان عمده نفت را به تامین نفت مورد نیاز چین ترغیب کند و به گفته ناظران، اقداماتی مانند حمایت تسلیحاتی از تایوان را برای وارد کردن فشار سیاسی بر دولت چین دنبال کرده است.
بی شک امروز که بازارهای داخلی را قربانی کالاهای نامرغوب وارزان چینی می کنیم احتمالا نوع روابط دیروز با روسیه را فراموش کردیم تا پکن نیز امتیازاتی که از واشنگتن طلب می کند را به چنگ آورد.
روزنامه اعتماد در شماره امروز خود مطلبی را با عنوان "بوق بودن یا بوق نبودن، همین" منتشر کرده و آورده است: بسیاری از مطالبی که همکاران ما برای روزنامه ها و نشریات می نویسند سرانجام خوشی پیدا نمی کنند. توصیه ها هم همه درست است و از روی دلسوزی؛ تحمل ها چندان بالا نیست و کار روزنامه نگاری هم که در همیشه تاریخ حرفه یی سخت بوده است. در این زمینه حرف دوستانه یکی از همکاران به نظرم قابل توجه بود که می گفت اصولا حرف های جدی تر را باید بگذاریم مدیران و وکلای مجلس و اهل سیاست بزنند که مصونیت شان بیشتر است و توان پرداخت هزینه شان هم ایضا. جای محاجه نیست. با همین استدلال یا استدلال های مشابه هم هست که بسیاری از مدیران مطبوعات در سال های گذشته مدام روزنامه نگاران را از اظهارنظر و موضع گیری بر حذر می دارند. دائما این کلام تکرار می شود که؛ «ما روزنامه نگاریم و نباید تمایلات و اعتقادات خود را در کار دخیل کنیم. وظیفه ما فقط انتقال و انعکاس وقایع و رساندن آن به گوش مخاطب است.» بگذریم از اینکه انتقال و انعکاس واقعیات اگر بخواهد واقع گرایانه باشد چقدر ممکن و بی دردسر است یا نیست. اما نکته قابل ذکر برای این مدیران عزیز و مدیران محترم فرهنگی این است که روزنامه نگار، به زعم اینکه انسان است، حتی اگر بخواهد هم نمی تواند راوی بی چون و چرای واقعیت باشد. موضع و تمایل یک روزنامه نگار، در لحظه لحظه خبررسانی، از انتخاب آن تا پردازش و نحوه انعکاس اش غیرقابل چشم پوشی و تاثیرگذار است. نتیجه نادیده گرفتن این وجه انسانی هم تهی شدن خبرنگار از هویت صنفی و رسالت روزنامه نگاری است.
بحث بیهوده تئوریک و جدی شد. می خواستم بگویم اینکه امروز در سپهر روزنامه نگاری ایران (بگو سپهر رسانه) نام های بزرگ و قابل ارجاع این همه معدود و ...
مطبوعه در ایران یک سرش به بودجه دولتی وصل است و مستقل هایش چندان دیر نمی پایند اما در روزنامه نگاری هنری و ورزشی و اقتصادی و سیاسی هم دیده ایم که تا کسی کمی شناخته می شود، چنان از هول حلیم توی دیگ می افتد و برای کمی رزق بیشتر چنان قلم را به حراج می گذارد که استقلال و اعتبار و همه چیز یکباره از دست می رود. نیاز به مثال زدن نیست که مثال ها همه دم دست و جلوی چشم اند؛ از روزنامه های اقتصادی که هر کدام زندگی خود را به بنگاهی گره زده اند تا ورزشی ها که اگر مجیز نگویند امورشان نمی گذرد و سینمایی هایی که راز ادامه حیات را در سکوت یافته اند. و این شامل حال اغلب ماست و جز اینها استثنا هستند. بسیاری از متخصصان رسانه هم دلیل این بی تعهدی را جای دیگر می دانند. حرف با آن طرف ماجراست که باید به روزنامه نگاری مستقل و متعهد بها بدهد و پیدایش نیست. اینکه تلویزیون برخلاف تمام دنیا سال تا سال به روی روزنامه نگار جماعت لبخند نمی زند و اینکه کارت روزنامه نگاری جز مایه دردسر نیست و به جای احترام بدبختی به بار می آورد.
باور نمی کنید؟ مدیران فرهنگی مدام تکرار می کنند که رسانه های بیگانه به دنبال جذب روزنامه نگاران داخلی هستند و برای راه اندازی شبکه های خود پیشنهادهای اغوا کننده داده اند و بسیاری از نیروهایشان را از همین جا برده اند. بد نیست از مدیران صدا و سیما بپرسیم کی به این قشر روزنامه نگار روی خوش نشان داده که حالا توقع دارد.
تهران امروز در بخش بین الملل خود به بحث روابط آمریکا و عربستان پرداخته و در یادداشتی با عنوان "اقدام عاجل یا عجولانه" نوشته است: ابتدای هفته جاری ریاض، در شصت و پنجمین سالگرد نشست مشترک عبدالعزیز بن عبدالرحیم آل سعود پادشاه عربستان سعودی با رئیس‌جمهور وقت ایالات‌متحده، فرانکلین روزولت، شاهد سفر وزیر امور خارجه آمریکا و دیدار با همتای سعودی‌اش بود. دیداری که مطابق عرف دیپلماتیک با برگزاری کنفرانس مشترک خبری دو وزیر خارجه پایان یافت. همزمان با آغاز سفر هیلاری کلینتون به منطقه دفتر رسانه‌ای وزارت امور خارجه ایالات‌متحده در بیانیه‌ای یکی از اهداف این سفر را ساماندهی اقدامات دیپلماتیک برای همگام کردن کشورهای منطقه با تحریم‌های جدید علیه ایران عنوان کرد، لذا طبیعی بود که افزایش فشارها علیه ایران ترجیع‌بند صحبت‌های کلینتون از دوحه تا ریاض باشد اما در میانه راه وزیر امور خارجه عربستان گوی سبقت را از همتای آمریکایی خود ربود و جملاتی بیان کرد که از منظر حفظ منافع ملی ایران قابل توجه است.
وزیر امور خارجه عربستان سعودی با اشاره به اینکه تحریم‌ها راه‌حلی دراز مدت هستند به نقد این اقدامات به دلیل طولانی مدت بودن آنها پرداخته و در ادامه تاکید کرده است که «ما» به اقدامات عاجل‌تری نیاز داریم.
دلیل آن را نیز این دانست که «ما» به تهدید نزدیک‌تر هستیم. هرچند وی به محتوایی که ترجیح می‌دهد علیه ایران در این اقدامات عاجل گنجانده شود اشاره‌ای نکرده است. جملاتی که نه تنها خبرگزاری عربستان سعودی از گزارش رسمی نشست مشترک خبری وزرای خارجه حذف کرد بلکه سایت رسمی وزارت خارجه عربستان سعودی نیز موضع‌گیری‌های بالاترین مقام خود را از متن منتشر شده این نشست خبری خارج کرد.
اینکه عربستان سعودی بعد از انقلاب ایران در طول سه دهه گذشته نقش نایب هژمون آمریکا را در منطقه ایفا کرده و از این منظر جایگزین دولت ایران در دهه‌های سی تا پنجاه شده امری قابل فهم است. چرا که عربستان با هر تحلیلی به این نتیجه رسیده است که نمایندگی منافع آمریکا در منطقه هم‌گام با تامین منافع سعودی ممکن‌تر خواهد بود ولی اینکه وزیر امور خارجه این کشور از امنیت منطقه‌ای و ضرورت توسعه در سایه این امنیت و از اقدام عاجل علیه ایران به عنوان یک بازیگر تاثیرگذار در منطقه سخن بگوید جای تعجب دارد به‌ویژه اینکه چارچوب این اقدام عاجل همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است. حتی اگر خوش‌بینانه به این موضع‌گیری نگاه کنیم باید گفت یک نگاه مسئولانه به امنیت منطقه بحرانی خاورمیانه نمی‌تواند با این تحلیل‌ها همراه باشد که هرگونه «اقدام عاجل» بتواند راه‌حل بحران‌های امنیتی باشد آن هم اقدامات عاجلی که علیه یک کشور استراتژیک نظیر ایران در منطقه صورت بپذیرد و از آن مهم‌تر اینکه آیا عربستان از جایگاه همراه اقدامات 5+1 علیه ایران فراتر رفته و خود را در جایگاه پیشگام این اقدامات می‌داند و...
در این صورت دیگر چگونه می‌توان تحلیل‌هایی را نادیده گرفت که نشان می‌دهد پادشاهی عربستان سعودی امنیت منطقه‌ای را در سایه «تقابل» با دولت‌هایی نظیر جمهوری اسلامی می‌داند که مخالف صریح هژمونی آمریکا در خاورمیانه هستند. از این منظر جا دارد وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران خواستار پاسخگویی صریح دولت عربستان درباره اظهارات اخیر وزیر امور خارجه‌اش شود تا این موضوع برای افکار عمومی روشن شود که آیا سعودی‌ها هم به عنوان یک قدرت متوسط منطقه‌ای می‌توانند سیاست هویج و چماق را در برابر ایران به کار بندند؟ و اگر پاسخ این سوال مثبت است آیا دولت عربستان سعودی در جایگاهی قرار دارد که ایران را تهدید منطقه‌ای قلمداد کرده و گام‌هایی به مراتب بلندتر از قدرت‌های جهانی علیه ایران بردارد؟ در این صورت باید گفت که وزیر امور خارجه عربستان عجولانه خواستار اقدام عاجل علیه ایران شده و این وظیفه دستگاه دیپلماسی ایران است که این پیام را همراه با تبعاتش به ریاض مخابره کند.
"نقدی بر لایحه بودجه سال89" نیز عنوان یادداشت امروز روزنامه رسالت به قلم محمدکاظم انبارلویی است که در آن آمده است: نقدهای نمایندگان محترم مجلس در نشست مشترک دولت و مجلس و برخی نقدهای مطرح در رسانه ها را در مورد بودجه سال89 خواندم. هیچ ایرادی در این نقدها بر لزوم شفا ف سازی عملکرد مالی شرکت ملی نفت به عنوان بزرگترین بنگاه اقتصادی دولت ترتب ندارد. برای بیان حساسیت موضوع کافی است بدانیم که بودجه شرکت ملی نفت در سال89 رقمی نزدیک به کل بودجه عمومی دولت است. آیا وقتی که برای بررسی و دقت در بودجه عمومی دولت صرف می شود معادل زمانی است که صرف بودجه شرکت ملی نفت می شود؟سال گذشته هنگامی که بند7 بودجه که مربوط به شرکت ملی نفت می شد مطرح شد هیچ موافق و مخالفی بحث نکردند و پیشنهاد کمیسیون تلفیق ظرف چند ثانیه رای آورد. در حالی که دهها موضوع برنامه ای و بودجه ای در لابه لای اجزای پیشنهاد که هر کدام در اندازه یک لایحه و طرح مستقل است مطرح بود. اما حساسیت کسی را برنینگیخت و همین عدم حساسیت در شورای نگهبان دیده شد. نگاهی به تفریغ بودجه سال های 84 تا87 نشان می دهد این عدم حساسیت چه زیان هایی برای بودجه نویسی پدید آورده است.
نقدهای نمایندگان محترم مجلس در نشست مشترک دولت و مجلس و برخی نقدهای مطرح در رسانه ها را در مورد بودجه سال89 خواندم. هیچ ایرادی در این نقدها بر لزوم شفا ف سازی عملکرد مالی شرکت ملی نفت به عنوان بزرگترین بنگاه اقتصادی دولت ترتب ندارد. برای بیان حساسیت موضوع کافی است بدانیم که بودجه شرکت ملی نفت در سال89 رقمی نزدیک به کل بودجه عمومی دولت است. آیا وقتی که برای بررسی و دقت در بودجه عمومی دولت صرف می شود معادل زمانی است که صرف بودجه شرکت ملی نفت می شود؟سال گذشته هنگامی که بند7 بودجه که مربوط به شرکت ملی نفت می شد مطرح شد هیچ موافق و مخالفی بحث نکردند و پیشنهاد کمیسیون تلفیق ظرف چند ثانیه رای آورد. در حالی که دهها موضوع برنامه ای و بودجه ای در لابه لای اجزای پیشنهاد که هر کدام در اندازه یک لایحه و طرح مستقل است مطرح بود. اما حساسیت کسی را برنینگیخت و همین عدم حساسیت در شورای نگهبان دیده شد. نگاهی به تفریغ بودجه سالهای84 تا87 نشان می دهد این عدم حساسیت چه زیانهایی برای بودجه نویسی پدید آورده است .
روزنامه جمهوری اسلامی در بخش بین الملل خود به موضوع یمن اشاره می کند و می نویسد: طرف های درگیر در جنگ در استان صعده واقع در شمال یمن اعلام آتش بس نموده اند. عبدالملک حوثی، رهبر حوثی های یمن در روز پنج شنبه مراتب موافقت خود با دولت یمن را در خصوص برقراری آتش بس اعلام داشت و این آتش بس بلافاصله از نیمه شب پنج شنبه به مرحله اجرا درآمد.از این امر مبارک و برقراری آتش بس میان حوثی ها و دولت یمن بایستی استقبال کرد و آن را به فال نیک گرفت. اصولا مسلمانان از هر گروه و فرقه ای که باشند و به هر عقیده و مرامی که پایبند باشند باید با همزیستی مسالمت آمیز در کنار یکدیگر با صلح و صفا و آرامش زندگی کنند و هرگونه درگیری و تنازع میان آنها امری نکوهیده و ناپسند است . ایکاش این درگیریها از ابتدا رخ نمی داد و جان و مال و امنیت طیف وسیعی از مسلمانان درگیر ودار این تنازعات به هدر نمی رفت .اکنون که فرصتی برای آتش بس و پایان مخاصمات پدید آمده باید از آن استقبال و تجلیل نمود تا زمینه ای فراهم گردد که آتش درگیری ها دوباره مشتعل نگردد و فرصتی برای تفاهم و همدلی و همزیستی به وجود آید.دقیقا در چنین شرایطی اعلام شده است که محمدالقوسی، معاون وزیر کشور یمن روز جمعه هدف تیراندازی افراد ناشناس قرار گرفته است. دولت یمن انگشت اتهام را به سوی شیعیان حوثی نشانه گیری کرده است ولی منابع حوثی هرگونه تلاش برای ترور وی را رد کرده اند. این امر نشان می دهد که صلح و آرامش در یمن هنوز هم دشمن دارد.با این همه حوثی ها نیز بایستی هوشیاری و تدبیر بیشتری به کار بگیرند که مبادا طرف های دیگر سعی کنند هر آنچه از طریق جنگ نتوانستند به دست بیاورند از طریق آتش بس و با حیله گری و فضاسازی کسب نمایند. هنوز کاملا روشن نیست که حوادث روزهای اخیر از چه ناحیه ای شکل می گیرد ولی اهداف آن کاملا روشن و آشکار است که هدف آنها هنوز هم به حاشیه راندن و حتی نابودی شیعیان مظلوم صعده است. متاسفانه دنیای اسلام و سازمان کنفرانس اسلامی نیز در انجام وظایف و مسئولیت های خود نیز در این زمینه غفلت و کوتاهی کردند که انتظار می رود در مراحل بعدی جبران نمایند تا صعده در آرامش و امنیت به آینده ای روشن بیندیشد ولی همگان فراموش نکنند که صلح و آرامش در یمن هنوز هم دشمن دارد.

انتهای پیام

دیدگاه شما