مهمترین عنوان روزنامه های صبح کشور
روزنامه های سراسری روز پنج شنبه هشت بهمن ماه ، تیتر نخست خود را به عناوین خبری زیر اختصاص دادند:
آفتاب یزد:رهنمود دو تن از مراجع در خصوص مسائل اقتصادی
ابرار: متکی: بازگشت به رویکرد منطقه ای بهترین راه حل و فصل مناقشات است
اطلاعات:لاریجانی: استراتژی ایران ایجاد امنیت پایدار در منطقه است
اعتماد:غلامحسین الهام :اتهام استحاله، تغییر و عبور از نظام به هاشمی، میرحسین و خاتمی
ایران: معاون وزیر اطلاعات :شناسایی شبکه های اغتشاش ظهر عاشورا
بهار : اجرای قانون دیکتاتوری نیست
توسعه:آیت الله مکارم شیرازی: اوضاع آرام است و باید برای حفظ آن تلاش کرد
تهران امروز:ادامه مجادله بر سر "همت"
جام جم:تاکید کارشناسان بر حذف تدریجی یارانه ها
جمهوری اسلامی: تحریم ها علیه ایران به ضرر آمریکاست
جوان :معاون وزیر اطلاعات خبر داد /اعتراف تکان دهنده مشاور میرحسین
خراسان:هشدار بخش خصوصی آمریکا به اوباما درباره تاثیر منفی تحریم ایران بر اقتصاد ایالات متحده
رسالت:معاون وزیر اطلاعات خبر داد: دستگیری دو دیپلمات آلمانی در اغتشاشات عاشورا
کار و کارگر: محجوب: حداقل دستمزد کارگران نباید کمتر از 500 هزار تومان باشد
کیهان:معاون وزیر اطلاعات فاش کرد جاسوسی مشاور موسوی برای سرویس های اطلاعاتی غرب
فرهیختگان :واکنش نمایندگان مجلس به موج جدید حملات جدید به هاشمی رفسنجانی : اخلاق رعایت شود
وطن امروز:مسکن سال آینده ارزان تر می شود
همشهری:نگاه بی تفاوت ایران به اجلاس لندن
در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود :
روزنامه اطلاعات در یادداشت روز خود با عنوان " معترض را معاند و منافق نخوانیم" نوشت :هیچ روشنفکر دلسوز و دیندار و معتقدی نمیتواند کاری با ضدانقلاب، گروههای منحرف و معاند، وابستگان به استکبار، چشمدارندگان به کمک دشمن و عوامل آمریکا، انگلیس و اسراییل داشته باشد. نخبگان سیاسی هم یا بصیرت دارند و میدانند که اگر این خیمه و ستون آن فرو بریزد، هیچ کاخی در انتظار آنان نیست و شکست انقلاب حذف آنان نیز هست و یا آنکه بصیرت ندارند که دیگر نخبه نیستند، پس حیاتشان بسته به حفظ و استمرار همین انقلاب و نظام است.مردم ما هم نشان دادهاند که انقلاب و نظام و رهبری را دوست دارند و هرگاه که احساس خطر کنند به صحنه میآیند. اما شاید بتوان گفت این انتظار را نیز ندارند که هر اعتراض و مخالفتی در چارچوب نظام و قانون اساسی با سوءاستفاده هر فرد یا هر جریان تمامیتخواهی با انگچسبانی و تهمتزنی به معنای مخالفت با اسلام و انقلاب و نظام و ولایت فقیه تعبیر شود.بیجهت میزان مراجعان به رادیوها و تلویزیونهای آنسوی آب و شبکههای اینترنتی و اطلاعرسانی آلوده و وابسته به دشمنان و مخالفان را افزایش ندهیم.
روزنامه مردم سالاری باز هم در مطالب خود به موضوع مناظره ها پرداخت . این روزنامه در یادداشت خود با عنوان «مناظره های دو سویه با موضوعات مختلف» نوشت : اگر بخواهیم - که باید بخواهیم- اثر گذاری و نفوذ شبکه های بیگانه که هرگز خیرخواه ما نبوده، نیستند و نخواه ند بود در جامعه محدود یا مسدود شود راهش بستن مطبوعات و محروم کردن بخشی از تفکرات از ورود به رسانه ملی با اهانت به منتقدین نیست راه اصلی آن است که در داخل کشور اجازه دهیم صاحبان اندیشه های سیاسی و مدیریتی مختلف که در چارچوب نظام حرکت می کنند با صراحت نظرات و دیدگاه های خویش را بازگو کنند. حضور شخصیت های وابسته به یک جناح در رسانه ای که تک تک ایرانیان در آن ذی سهم هستند علا وه بر آن که فراجناحی بودن این رسانه را زیر سوال برده و مخدوش می کند نه تنها نمی تواند انسجام ملی که بارها مورد تاکید رهبر معظم انقلا ب قرار گرفته است را تضمین کند بلکه عملا به آن ضربه و آسیب می رساند.حال که صداوسیما برای بررسی گذشته و حرکت به سوی آینده و فردای کشور پنجره ای باز کرده جا دارد تا با دید بازتر و گشودن درب های این رسانه به روی نخبگان جناح های مختلف اجازه دهد تا
نه فقط در زمینه انتخابات بلکه در زمینه های گوناگون فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، سیاست خارجی، سرمایه گذاری، تورم و گرانی، جایگاه نقد و انتقاد درجامعه، نقاط ضعف و قوت دولت و مجلس و حتی دستگاه قضائی مورد بحث و بررسی قرار گیرد. اگر چنین شد بی شک قدم هائی موثر در راستای حفظ وحدت و همبستگی ملی برداشته شده و بدخواهان این ملک و ملت نخواهند توانست در بین صفوف مردم فاصله ایجاد کنند.
روزنامه رسالت در سرمقاله خود با عنوان «گزینههای رابطه با انگلیس از قطع تا کاهش رابطه»نوشت : با توجه به شرایط فوق دولت انگلیس به خوبی می داند که اگر ملاک رفتار طرف ایرانی در ارزیابی روابط، صرف روابط دو جانبه باشد ، قطع رابطه نتیجه ای محتوم است . اما این نظر به طور جدی مطرح است که نباید در درون میدانی بازی کرد که انگلیسی ها طراح آن هستند. به عنوان نمونه یکی از بندهای ماده41 فصل هفتم منشور ملل متحد، تحریم دیپلماتیک است . بی شک یکی از دلایل تداوم سیاست های منفی انگلیس و حتی هدایت مستقیم برخی از دخالتها از سفارت آن کشور در تهران ، آلوده سازی روابط دیپلماتیک ایران با مجموعه کشورهای عضو اتحادیه اروپایی است ، به هر حال رفتار اغلب کشورهای اروپایی در قبال ایران با رفتار انگلیس در این رابطه قابل مقایسه نیست. به علاوه اینکه حضور400 هزار نفر از اتباع ایرانی در انگلستان نیز غلبه نگاه منطقی برنگرش احساسی در ارزیابی روابط را ضروری ساخته است.بنابراین اجرای سیاست و کاهش مدیریت شده روابط می تواند در طول یک دوره زمانی در دستور کار قرار گیرد. اگر در این مدت برخورد جدی ایران منجر به تعدیل سیاست های لندن
شد، دست وزارتخانه برای تعدیل رابطه باز است و در غیر این صورت موضوع قطع رابطه با توجه به ملاحظات فوق قابل بررسی می باشد.
«انکار مردم و همراهی با دشمن»عنوان یادداشت روز روزنامهی کیهان است که در آن میخوانید؛آمریکایی ها و... یقین کرده بودند که هواداران دو جریان اصلاح طلب و اصولگرا با آتش بیانیه های پیاپی سران فتنه و نادیده گرفته شدن توصیه های دلسوزانه رهبر معظم انقلاب از سوی فتنه گران، به مصاف خونین با هم می روند و جنگ خانگی آنچنان پایتخت را فرا می گیرد که مردم دخالت بین المللی- و در واقع اشغال ایران توسط آمریکا- را یک نعمت بزرگ و ضرورت اجتناب ناپذیر تلقی خواهند کرد! و جالب این است که در سال گذشته همین جریان داخلی با صراحت از یک سو به تئوریزه کردن دخالت خارجی در ایران- ذیل عنوان نظارت بین المللی بر انتخابات روی آورده بود و از سوی دیگر عزم خود را برای الغای سازوکارهای قانونی انتخابات- ذیل عنوان کمیته صیانت از آرا و یا نظارت مراجع و احزاب به جای نظارت شورای نگهبان- جزم کرده بود و این همه در حالی است که هنوز هم وقتی از وجود هماهنگی میان داخل و خارج سخن گفته می شود بعضی ها- انشاءالله ساده لوحانه- این را تندروی می خوانند!با این وضع می توانیم بگوییم نادیده گرفتن آرای مردم- خود برتربینی- و دل بستن به دشمن لازم و
ملزوم یکدیگرند، کسانی که به ملت خود اتکا نمی کنند و در عین حال تکیه بر صندلی قدرت را به هر قیمتی طالب هستند با بیگانه پیوند می خورند. این البته ساده ترین شکل پیوند خوردن داخلی ها با خارجی هاست و حال آنکه نقش کلیدی و بی تردید شبکه های گسترده جاسوسی غرب در آشوب های اخیر کشور پای احتمالات پیچیده تری را به میان می کشد.
روزنامه ایران در یادداشتی با عنوان «به کجا چنین شتابان؟!» به قلم محمدعلی رامین معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است پیرامون عملکرد دادستانی تهران در قبال رسانهها نوشت :بیانیه حیرتانگیز دادستانی محترم تهران نسبت به اظهارات ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران حقیقتاً تأملبرانگیز است.هیأت نظارت بر مطبوعات وظیفه صدور مجوز، نظارت بر عملکرد مطبوعات، توقیف و لغو مجوز نشریات را برعهده دارد. این هیأت عالی نهادی فراقوهای است که علاوه بر نمایندگان سه قوه، افرادی از سوی حوزه علمیه قم، دانشگاهیان کشور، شورایعالی انقلاب فرهنگی و نماینده مطبوعات کشور نیز در آن عضویت دارند.به نظر میرسد اگر دستگاه قضایی با اقدامات اخیر خود که کمسابقه یا بیسابقه در تاریخ انقلاب اسلامی است تصمیمات هیأت نظارت را که طبق قانون قطعی است، بدون توجه به الزامات فضای خاص رسانهای خنثی کند در این صورت عملاً نظارت بر مطبوعات را باید دادستان محترم تهران خود به تنهایی برعهده بگیرد.اگر ما مجازات قانونی را صرفاً علیه افراد بیبضاعت درنظر بگیریم و اغنیا و قدرتمندان را از دایره قانون و اجرای مجازات خارج سازیم، فلسفه وجودی
حکومت اسلامی را که اجرای عدالت است، بشدت آسیبپذیر کردهایم.
اعتماد در میان اخبار و گزارش های خود درخواست داریوش قنبری یکی از نمایندگان مجلس برای آزادی همه افراد بازداشت شده در حوادث پس از انتخابات را با اهمیت دیده و با اشاره به دهه فجر از قول وی نوشته این ایام، ایام مناسبی است که مسوولان و کسانی که درون جبهه نظام و انقلاب هستند، لزوم وحدت را به یاد بیاورند، آسیب های وحدت را بشناسند و در جهت برطرف کردن این آسیب ها اقدامات جدی انجام دهند. فرصت خوبی است که در این ایام از کسانی که در حوادث هفته ها و ماه های بعد از انتخابات آسیب دیدند همان طور که رهبری فرمودند دلجویی شود. بازداشت شدگان را آزاد کنند و مطبوعاتی را که به شکل سلیقه یی بسته شدند و دفاتر احزابی که پلمب شدند بازگشایی شوند تا فضایی برای گفت وگو شکل بگیرد.
این روزنامه در ادامه نیز از قول این عضو فراکسیون اقلیت مجلس نوشته نخبگان باید در این فضا دور هم بنشینند و با توجه به ارزش های نظام و آنچه در قانون اساسی آمده راهکاری برای برقراری مجدد به وحدت و نیل به وحدت ارائه کنند. این زمان، زمان مناسبی است که دو طرف حسن نیت نشان بدهند، اختلاف را کنار بگذارند تا به راهکارهایی برای پایان دادن به اوضاع کنونی برسند. یک سوی بحث این وحدت کسانی اند که در قدرت هستند. آنها نباید مغرور قدرتی باشند که در دست شان است و نباید با در نظر گرفتن منافع آنی خود، منافع بلندمدت کشور را رها کنند چرا که این به ضرر کشور است.
جام جم در یکی از گزارش های اصلی اش از تاکید کارشناسان اقتصادی بر حذف تدریجی یارانه ها خبرداده و نوشته در حالی که دولت در لایحه بودجه 89 پیشنهاد کرده است که بسیار بیشتر از سقف مصوبه مجلس از محل حذف یارانهها درآمد کسب کند، کارشناسان اقتصادی نسبت به تبعات این مساله بر سطح عمومی قیمتها هشدار میدهند. این روزنامه در ادامه افزوده با این که قانون هدفمندسازی یارانهها برای سال اول اجرا پیشبینی کرده است که دولت 10 تا 20 هزار میلیارد تومان از محل حذف یارانهها درآمد کسب کند، اما اعلام مختصات لایحه بودجه 89 نشان داد که دولت حدود 2 برابر این رقم یعنی 38 تا 40 هزار میلیارد تومان از این محل برای خود درآمد پیشبینی کرده و در متن بودجه گنجانیده است که به زعم کارشناسان، این اقدام علاوه بر آن که به طور صریح قانون هدفمند کردن یارانهها را نقض میکند، اثرات تورمی و قیمتی بیشتری برجای خواهد گذاشت، چرا که دولت قبلا قرار بود از طریق حذف یارانهها حداکثر 20 هزار میلیارد تومان درآمد کسب کند و حال این رقم باید 2 برابر شود و این یعنی حذف بیشتر یارانهها و در نتیجه رشد بیشتر قیمتها.
جام جم در این گزارش به بررسی این موضوعات از قول دو کارشناس اقتصادی پرداخته و این اقدام طراحی مجلس درباره کاهش اثرات تورمی هدفمند کردن یارانهها را کمرنگ میکند؛ چرا که مجلس مقرر کرده بود حذف یارانهها با یک شیب ملایم و در طول 5 سال صورت گیرد، اما ظاهرا پیشنهاد دولت برای 2برابر کردن کسب درآمد از محل حذف یارانهها بر آن است که کار را یکسره کند و در نتیجه این شیب ملایم 5 ساله را از بین ببرد.
روزنامه جمهوری اسلامی در ذیل عنوان «تحلیل سیاسی هفته» نوشت : دولت با تاخیری دو ماهه سرانجام لایحه بودجه سال 89 را به مجلس ارائه کرد تا در روزهای پایانی سال و در فرصت کوتاه باقی مانده به همراه لایحه برنامه پنجم توسعه بررسی و تصویب شود کاری که قطعا برای بررسی کارشناسی در کمیسیونهای مجلس به زمانی ششماهه نیاز دارد. این قبیل تعلل های دولت در تعامل با مجلس اگر با منظور خاصی انجام نشده باشد قطعا نشانگر تاخیر فاز دولت در انجام برنامه ریزیها و تنظیم لوایح است که قوه مجریه باید برای رفع آن چاره اندیشی کند. این اقدام تاخیری دولت باعث شده که برنامه پنجم توسعه که باید از ابتدای سال آینده مبنای فعالیتهای دستگاههای اجرایی باشد به تصویب نرسد و مجلس مجبور باشد اجرای برنامه چهارم را برای مدتی تمدید کند.در کنار این بی توجهی آشکار قوه مجریه به رعایت مهلت در ارائه لوایح باید به سردرگمی و نابسامانی دولت در اجرای قانون هدفمندکردن یارانه ها نیز اشاره کرد که هر روز مسئولین دولتی از رئیس جمهور گرفته تا وزیر اقتصاد و سایر عوامل اجرایی اظهارات متناقضی را ارائه می کنند که بیانی جز بی برنامگی دولت ندارد. این نحوه
نابسامانی در خوشه بندی ها زمان اجرا و نحوه آزاد سازی قیمت ها از موضوعاتی است که می تواند تنش زیادی را در جامعه ایجاد کند. اجرای طرح هدفمندکردن یارانه ها همانطور که نمایندگان مجلس در زمان تصویب به آن تصریح داشتند از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و بی برنامگی در برخی بخشهای اجرایی می تواند شوک فراوانی به جامعه وارد کند که دولت نیز از پیامدهای آن در امان نخواهد بود.
«افزایش تحرکات غربیها و موضع اصولی ایران»عنوان سرمقالهی روزنامهی تهران امروز است که در آن میخوانید؛ناکامی اخیر گروه 5+1 در اتخاذ موضع روشن در مقابل ایران نشان میدهد که کشورهای غربی از ایجاد اجماع بینالمللی و اتخاذ رویه مشترک علیه برنامههای صلحآمیز هستهای ایران عاجزند. در ماههای اخیر رویکرد پکن نسبت به ایران به صورت مخالفت با تشدید تحریمها تغییر شکل یافته است چرا که از دیدگاه چینیها هنوز فضای لازم برای گفتوگو و حلوفصل مسائل به شکل مسالمتآمیز وجود دارد. البته در این میان آمریکا تلاش میکند با بدهبستانهای سیاسی نسبت به جلب نظر مثبت پکن اقدام کند. از سوی دیگر بخشی از دیپلماسی اوباما برای محدودسازی ایران از طریق همکاری با روسیه مورد پیگیری قرار گرفته است. آمریکاییها تلاش میکنند محدودیتهای بیشتری را از طریق همکاری و مشارکت با روسیه علیه ایران ایجاد کنند.کاخ سفید امیدوار است با همکاریهای راهبردی و دادن امتیازات استراتژیک از جمله لغو استقرار سامانه ضدموشکی خود در اروپای شرقی، روسها را به اعمال همکاریهای مشترک علیه ایران و اتخاذ سیاست تهاجمی از طریق موافقت با مکانیسمهای
تنبیهی از طریق قطعنامههای شورای امنیت اقناع کند.تحرکات دیپلماسی غرب علیه ایران همچنان در منطقه ادامه دارد. مواضع اخیر کرملین ازجمله سرگئی لاوروف (وزیر امور خارجه روسیه) در ابراز نارضایتی از پاسخ منفی ایران به پیشنهاد وین برای تبادل سوخت هستهای از این منظر قابل تبیین است.