جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یومیه/مهمترین عناوین روزنامه های صبح تهران

"یومیه ". عنوان ستونی خواهد بود که هر روز صبح به انعکاس گزیده ای از عنوان ها و سرمقاله ها ی روزنامه های کثیر الانتشار کشور می پردازد .

کد خبر: ۱۳۴۸۱
یومیه/مهمترین عناوین روزنامه های صبح تهران

مهمترین عنوان روزنامه صبح تهران

آرمان:محمد دهقان، عضو هیات رییسه مجلس خبر داد: صدور کیفرخواست متهمان نظامی کهریزک
آفتاب یزد: ترور دانشمند فیزیک هسته ای ایران
ابرار:سخنگوی وزارت امور خارجه: ایران آماده معاوضه سوخت به صورت مرحله ای است
اطلاعات: دکتر علی لاریجانی در نشست مشترک نمایندگان با مسئولان اقتصادی کشور: بخش خصوصی توانمند نداریم
اعتماد: ارزیابی اصولگرایان شاخص از استعفای حسینیان
ایران: بر اساس لایحه برنامه پنجم پیشنهاد شد /ضوابط استخدام و پرداخت حقوق در سال آینده
توسعه: علی مطهری در پاسخ به حسین شریعتمداری: مناظرات، هیزم آتش فتنه شد
جام جم: ترور در 8 صبح
جمهوری اسلامی: ترور یک دانشمند هسته ای در تهران توسط عوامل استکبار
جوان: جزئیات حادثه تروریستی در تهران
خراسان: انفجار تروریستی در تهران یک دانشمند فیزیک کشور را به شهادت رساند
رسالت: دانشمند هسته ای ایران توسط موساد و سیا ترور شد
صبح اقتصاد: تدابیر 10 گانه وزارت بازرگانی برای مدیریت واردات
فرهیختگان: ترور در قیطریه
قدس: پیگیری فرضیه های پلیسی در انفجار تروریستی تهران
کاروکارگر: تروراندیشمند هسته ای ایران توسط عوامل آمریکا و رژیم صهیونیستی
کیهان: ردپای موساد در ترور استاد متعهد دانشگاه تهران
مردم سالاری:
نماینده ولی فقیه در یزد: هر صدمه ای می خوریم از تندروی هاست
وطن امروز: ترور دانشمند هسته ای
همبستگی: ترور دانشمند هسته ای ایران مقابل منزلش
همشهری: طرحی که 32 سال قبل کلنگ خورده است /آزاد راه تهران - شمال؛ فرصتی دائمی برای وعده ها

در تحلیل ها ، گزارش ها و مقالات روزنامه ها نیز موضوعات متنوعی برجسته شدند که گزیده ای از آن منتشر می شود .



روزنامه اطلاعات به مناسبت سالگرد درگذشت دکتر سید جعفر شهیدی مقاله ای را به قلم مهندس محسن شهیدی منتشر کرده است.

در بخشی از مقاله آمده است: "شهیدی روشنگر و نواندیش بود و در پژوهش دین، خاصه در مکتب پیروان امیر مومنین (ع) نو اندیشی و روشنگری امری بدیع و تازه نیست؛ چرا که جوهر دین روشنگری است و مقتضای آن مهلت ازلی و اختلاف لم یزلی و لازمه تاویل نص قدیم به وضع حال و تفریق امر حکیم متعال آن است که پارسایانی باشند فرزانه، عارف به عرف زمانه و قائل به پیدا و پنهان در کلام پروردگار یگانه که عقل به نقل در آمیزند و حادث و حدیث عرضه دارند، پس به عصای تحقیق و اجتهاد سنگ جزم و جحد و جمود بشکافند «شرائع» جاری سازند تا سقایت قوم به سراب قلب و تحریف بدعت نباشد و بازار گوهر شریعت را خزف امثال نشکند.
در بخش دیگری از این مقاله آورده شده: "(شهیدی) دانش اندوزی را عبادت و دانشگاه را صاحب حرمت و خادمان حرم علم را شایسته تکریم می دانست و هنگام لغزش، مستحق تخفیف. میان فرد و عملش تمیز قائل بود و در نفی و قبول افکار و در جذب طرد افراد، حب و بغض غیر خدا را گمراه کننده می دانست و چیرگی دین ستیزان و خیرگی های دین فروشان از اعتدال او نکاست.
مهندس شهیدی دوره حیات علمی دکتر شهیدی را به دو دوره تقسیم می کند و می گوید: "دو دوره قابل تفکیک حایت علمی علامه شهیدی هر چند در دو فضای کاملا متفاوت - حوزه و دانشگاه سپری گردیده، اما به لحاظ انگیزه و محتوای معنوی، کاملا متصل و متحد است. نقطه عطف (ظاهری) در این مسیر را می توان ترک لباس روحانیت و پیوستن او به نظام آموزشی جدید روز به حساب آورد. پیشتر گفته شد که حرمت و قداست فوق العاده ای که علامه شهیدی برای لباس روحانیت قائل بود، مانع از آن می شد که وی در محیط های کاری آن زمان - دبیرستان و دانشگاه و ... که چندان منطبق با معیارهای اخلاق اسلامی نبود، ملبس ظاهر شود و به این وسیله ناخواسته زمینه استخاف یا حتی هتک این کسوت شریف را فراهم آورد و دور نیست که مستند و مجوز مرحوم شهیدی در این امر نیز - همچون مشی فقهی و مواضع علمی ایشان که در بالا بدان اشاره شد - این نظر منتقدانه فقیه مجدد شیخ محمد جواد مغنیه رحمه الله تعالی علیه باشد که:
«اگر فرد عادی، بدون جهت لباس پاسبانی را بر تن کند، قانون او را مجازات خواهد کرد. آیا روزگاری خواهد آمد که شئون یک اداره کوچک، در حق حوزه با این عظمت رعایت شود؟ اگر حوزه از بنای چنین نظامی عاجز است، بهتر آن است که افرادش با لباس عادی زندگی کنند تا اینکه جاهلان و نفوذیان با اعمال و رفتار نا مناسب آن را بد جلوه دهند.»

روزنامه بهار در شماره امروز خود به بهانه سال روز فرار محمدرضا پهلوی، خاطراتی را از دوران مبارزاتی و زندان نوشته محمدعلی مهدی زادگان پیش روی خوانندگان گذاشته است.
مهدی زادگان در خاطره نویسی خود آورده است: "زندانیان سیاسی قبل از انقلاب، به ویژه آنها که در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی از بند شاه رستند، مفهومی به نام جیمی کراسی را به خاطر دارند. این مفهوم به کلیه تلاش های دولت وقت آمریکا (جیمی کارتر) اطلاق می شد که با هدف فشار آوردن بر حکومت دیکتاتوری شاه به منظر پذیرش لیبرالیسم اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و کاستن از برخودهای دیکته شده در ایرن صورت می گرفت.
برای درک عبارت جیمی کراسی که توسط زندانیان سیاسی وضع شده بود، لازم است شرایط حاکم و بر جو زندان های سیاسی قبل از اعملا آن فشارها را بشناسیم. واقعیت آن است که شرایط زندانیان سیاسی قبل از این دوره با چنان مقررات سختگیرانه و خفقانی همراه بود که تنها مروری بر برخی از شاخصه های قبل ذکر آن می تواند عمق فاجعه در زندان های شاهنشاهی در فاصله سال های 1355 - 1352 را نشان دهد. دسته کثیری از شاخص های مزبرو که طی سال های اوج خفقان شامل تمامی زندانیان سیاسی از هر گروه و مسلکی بود شرح زیر قابل طبقه بندی است (با توجه به اینکه این شاخص ها مربوط به زندانیان پس بازجویی و محاکمه است):
1- تعداد فراوان (بیش از ظرفیت) زندانی در یک سلول یا بند که منجر به کمبود فضای تنفس برای زندانیان می شد.
2- تفتیش شدید عقیدتی یا پرونده ای توسط زندانیان هم بند و هم سلول، ناشی از کاهش اعتماد عمومی در هر اسیر نسبت به اسرای هم بند. این پدیده باعث می شد که زندانی از ترس نفوذ عناصر ساواک یا نادمین، به انزوای نسبی خود دامن زده و فشار حبس کشیدن را برخود تشدید کند.
3- بی توجهی به حقوق اولیه زندانی نظیر: کیفیت غذا- هواخوری- نظافت - ملاقات.
4- کم کردن زمانی هواخوری یا کاهش تعدا آن در هفته و ...
5- حذف یا کاهش تعدا ملاقات در هفته یا کاهش زمان ملاقات.
6- گماردن ماموریا کنترل بر چگونگی ملاقات، بین زندانی و ملاقاتی، یا کنترل صحبت های آن دو از گوشی تلفن.
7- بستن پنجره ها و روزنه ها یا مات کردن شیشه ها پنجره به منظور کاهش نور رسانی (در واقع مضایقه از نوررسانی طبیعی خورشید به پیکر اسیر)
8- مضایقه از استفاده طبیعی اسیر از دستشویی و توالت (در اوج فشار زندانیانی بوده اند که تنها یک بار در شبانه روز حق استفاده از توالت و دستشویی داشته اند.)
9- تحمیل سکوت مرگ آور در سلول به اسرا (سیستم حاکم بر ساخت انفرادی هایی نظری اوین، به طور اتوماتیک این شکنجه همیشگی را در خود داشته اند)
10- جلوگیری از اجتماع بیش از دو یا چند نفر در عمومی ها یا سلول های بزرگ، جلوگیری از ملاقات زندانیان سیاسی با یکدیگر و ممنوعیت ملاقات فردی با خویشاوندان.
11- جلو گیری از اقامه نماز جماعت توسط اسرای مذهبی، یا جلوگیری از خواندن دسته جمعی سرود و ترانه.
نویسنده این مطلب در ادامه آورده است: "مروری بر این فهرست، یا چاشنی اندکی تجسم از طول اسارت، به خواننده نشان می دهد که اولا رفتار با اسیر چگونه و تا کجا می تواند در راستای شکنجه اسرا، فزاینده فشار بر آنها باشد. به عبارت دیگر از آنجا که انسان با ویژگی های خاص خود، تنها با یک مجموعه حد اقلی از شرایط گستده زیست (از غذا و هو اتا راحتی و رفاه و آزادی) می تواند بقا و حایت داشته باشد، تنها شکنجه نیست که قادر است او را از پای در آورد، مجموعه ای از رفتار غیر انسانی می تواند موجب فشار مرگ آور بر او شود. برای آنکه خواننده هوشمند قادر باشد جنس سبد رفتاری با اسرا را با جنس فشار ناشی از شکنجه رسمی مقایسه کند ، یادآوری این حقیقت تلخ کافی است که در تاریخ مبارزات بر علیه رژیم گذشته که در تاریخ مبارزات شناخته شده یافت می شوند که شکنجه های سخت و طاقت فرسا را برای ساعات یا روزها تحمل کرده اند، اما در انزوای سیاسی خود در طولانی مدت در مقابل پلیس شاه به زانو در آمده و اصطلاحا توبه نامه نوشته اند.
ثانیا برای آحاد انسانی که دارای طیف گسترده ای از طبایع و ویژگی ها هستند،به تعدا آنها می توان«بسته »بیشترین فشار حسب روحایت ویژگی های هر یک را نوشت،به گونه ای که بسته ویژیه هر یک با بسته دیگری دارای تفاوت است.ثالثا فرآیند حد اکثر سازی فشار بر زندانی سیاسی به منظور به زانو در آوردن ان توسط بازجو به کمک شناخت همین مدارج و بسته های فشار بر آدم ها صورت می گیرد.
از طرف دیگر زندانیان با هوشی که با تدبیر علمی و از طریق شناخت نقاط قوت و ضعف خود(و بازجو)قادر به کاهش قشار یا افزایش مقاومت خویش شده اند، به کمک شناخت علمی «بسته مربوطه به خود» بوده است.
نتیجه گیری زیبای آخر این مبحث پیرامون مبارزان تمام عیاری است که تمام ترفند های بازجوهای خود را بی پاسخ و خنثی می سازند. آنها که تنها اوج هدف را دیده، نزدیک بشدن به این اوج، تنها لذت برداشتن یک گام در این مسیر قابل تبدیل می دانند، با ریشخندی به بازجو و شکنجه گر، در مقابل تمامی ترفند های آنها خود را سترون و آسیب ناپذیر می سازند.

روزنامه تهران امروز نیز به مناسبت سال روز فرار شاه به نقل رویدادهای آن روزها پرداخته است.

در این وقایع نگاری آمده است: "اعتصابات گسترده دولت را در شرایط دشوارتری قرار می‌دهد. تعطیلی بازار تبریز به هشتادمین روز خود می‌رسد. امام خمینی(س) در اعلامیه‌ای مهم و سرنوشت‌ساز خطاب به مردم ایران می‌فرماید: «به موجب حق شرعی و بر اساس رای اعتماد اکثریت قاطع ملت ایران که نسبت به اینجانب ابراز شده است، در جهت تحقق اهداف اسلامی ملت، شورایی را به نام شورای انقلاب اسلامی مرکب از افراد باصلاحیت و مسلمان و متعهد و مورد وثوق موقتا تعیین و شروع به کار خواهند کرد.»
در روز 23 دی ماه شاه اعضای شورای سلطنت را تعیین می‌کند، این در حالی است که تظاهرات مردم در سراسر کشور ادامه می‌یابد. خبرگزاری‌های معتبر جهان اعلام می‌کنند که امام خمینی(س) تا چند روز دیگر یک دولت تازه تشکیل خواهد داد که جایگزین دولت بختیار خواهد شد. در روز 24 دی ماه در شهر کرمان، مجسمه‌های شاه سرنگون می‌شود. مجلس سنا در تهران به دولت بختیار رای اعتماد می‌دهد. جامعه روحانیت تهران رفتار نیروهای نظامی با تظاهرات‌کنندگان را محکوم می‌کند و به مردم هشدار می‌دهد که از نفوذ عمال دشمن به داخل صفوف مردم جلوگیری کنند. در روز بعد مجلس شورای ملی نیز به دولت بختیار رای اعتماد می‌دهد. شاه که حکومت خود را از دست رفته می‌دید، به ناچار تصمیم می‌گیرد برای گرفتار نشدن در چنگ عدالتخواهانه انقلاب از کشور بگریزد؛ در روز 26 دی ماه در ساعت 13 و 8 دقیقه به همراه همسرش فرح به فرودگاه مهرآباد می‌رود و ایران را ترک می‌کند. بلافاصله رادیو تهران خبر گریز او را انتشار می‌دهد. مردم به خیابان‌ها می‌ریزند و به شادمانی می‌پردازند. هزاران نفر در نقاط مختلف تهران اجتماع می‌کنند و با حلقه‌های گل و دسته‌های گل به شادی می‌پردازند. باقیمانده مجسمه‌های شاه به زیر کشیده می‌شود. در ادارات و وزارتخانه‌ها تصاویر امام خمینی(س) نصب می‌شود.
بختیار اعلام می‌کند که با تمام امکانات و اختیارات خود جلوی موج اعتراضات را خواهد گرفت اما هیچ‌کس به تهدیدات و سخنان پوچ او اهمیت نمی‌دهد. در همین روز، تظاهرات و شادی مردم اهواز از رفتن شاه با عکس‌العمل نیروهای نظامی مواجه می‌شود و پلیس مردم را به مسلسل می‌بندد و عده زیادی را به شهادت می‌رساند.

روزنامه جمهوری اسلامی در ذیل عنوان "آمریکا و بزرگ نمائی القاعده در یمن " نوشت : دستورالعمل مشترک آمریکا و انگلیس بمنظور مداخله نظامی ـ امنیتی در یمن اهداف ظاهری سازمانهای اطلاعاتی آمریکا بویژه « سیا » را برآورده کرده ولی اصل بکارگیری این شیوه برای دستیابی به اختیارات و امکانات بیشتر بزرگترین اشتباه برای یک ابرقدرت محسوب می شود و در واقع « ابعاد ضربه پذیری » خود را به نمایش می گذارد. موضوع مهمتری که شاید تعمدا نادیده گرفته شده اینست که واشنگتن از این رهگذر مراتب صداقت خود و درستی اطلاعات منتشره را زیر سئوال برده و همچنین اعتماد عمومی نسبت به صحت مواضع و استحکام رای و « پایداری ساختارهای امنیتی » خود را بطور یکجا از دست داده است . به نظر می رسد رفتار سیاسی مشترک آمریکا و انگلیس درخصوص دعوت از « جامعه بین المللی » برای حضور در لندن و بحث درخصوص یمن و افغانستان حتی برای متحدین واشنگتن هم « قابل هضم » نیست و آنها در موضع گیریهای خود خواستار تجدیدنظر واشنگتن در این خصوص و پرهیز از گزافه گوئی و مبالغه در مورد یمن شده اند و به مقامات واشنگتن تذکر داده اند که بحران یمن زائیده دخالتهای آمریکا است بویژه اگر واقعا چنین بحرانی وجود خارجی داشته باشد.
روزنامه اعتماد در یادداشتی با عنوان "مجلس هنوز در راس امور است " درباره قرائت گزارش کمیته ویژه مجلس جهت بررسی وضعیت بازداشت شدگان حوادث بعد از انتخابات نوشت : باید نگاهی تازه به شیوه رسیدگی قضایی و نحوه بازداشت افراد که با تاسف این روزها سرعت گرفته است، بیندازیم. جایی که کمیته می گوید؛ «هنوز هم برخی دیگر از بازداشتگاه ها وجود دارد که هر چه سریع تر باید نسبت به نظارت بر آنها و استانداردسازی آنها اقدام شود.» قلب هر فرد از فراز روایت استنتاجات گزارش در خصوص نحوه کشته شدن سه جوان به درد می آید و حرکت قلم را کند می کند. به ویژه وقتی هنوز به حکایت تحقیقات کمیته ویژه مجلس بازداشتگاه هایی وجود دارد.

انتهای پیام

دیدگاه شما