چاپ دوم اخلاق سیاسی نوشته حسن ابراهیم زاده، از سلسله مباحث " امام خمینی(س) و مفاهیم اخلاقی" به اهتمام موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) در موسسه چاپ و نشر عروج منتشر شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در بخشی از پیش گفتار این کتاب آمده است:"از منظر امام خمینی (س) سیاست، آینه اخلاق و رفتار و کردار معصومان(ع)است و آنچه جهان امروز با عنوان «سیاست» از آن یاد می کند،چیزی جز خدعه و فریب نیست. ایشان در تبیین معنای واقعی سیاست،رفتار و کردار معصومان را عین سیاست می شمرد و در ضمن بیان خاطره ای، آن را چنین به تصویر می کشد:
پاک روان به من گفت، در همان روز آخری که دیگر از حبس بنا بود بیرون بیاییم و به آن حصر وارد بشویم- حبس دوم- گفت که سیاست دروغ گفتن است، خدعه است، فریب است و کلمه اش هم این بود که «پدر سوختگی» است! این را بگذارید برای ما؛ همین جا می خواست پدر سوختگی کند؛ یعنی می خواست کلاه سر من بگذارد! من گفتم به این معنا که شما می گویید، ما هیچ وقت همچو سیاستی را نداشتیم؛ خدعه و فریب و این چیزها. بعد آمد بیرون و منتشر کرد در روزنامه که ما تفاهم کردیم با فلانی و این که دخالت در سیاست نکند. من هم سر منبر گفتم که ایشان این را گفت، من هم این راگفتم؛ بیخود گفته! این ها می خواهند که ما ها را با همین خدعه و فریب که سیاست خدعه است شما از سیاست کنا بروید.
از منظر امام خمینی(س) سیاست خدعه نیست، سیاست یک حقیقتی است. سیاست یک چیزی است که مملکت را اداره می کند،خدعه و فریب نیست. این ها همه اش خطاست؛ اسلام،اسلام سیاست است، حقیقت سیاست است، خدعه و فریب نیست.
امام با ارائه چنین تعریفی، تعریف ضد اخلاقی سیاست را-که به سیاست «ماکیاولی» شهرت یافته است- خارج می کند و مخاطبان خود را متوجه جایگاه سیاست در لسان ائمه اطهار(ع) و فرهنگ شیعه می کند. از منظر امام، سیاست همان حرکت انبیا و اولیای خداوند در هدایت بشریت، به سوی صلاح و سعادت همه جانبه است:
سیاست این است که جامعه را هدایت کند و راه ببرد؛ تمام مصالح جامعه را در نظر بگیرد و تمام ابعاد انسان و جامعه را در نظر بگیرد. و این ها را هدایت کند به طرف آن چیزی که صلاحشان هست؛ صلاح ملت هست؛ صلاح فرد هست.
از منظر امام: «همه مکتب های توحیدی برای انسان سازی آمده اند» و «اسلام برای تهذیب انسان آمده است؛برای انسان سازی آمده است.»
حضرت امام بر این عقیده است که :«ما مکلفیم انسان بسازیم»؛ از این رو سیاست امام، سیاست هدایت جامعه بر مبنای آموزه های مکتب رهایی بخش اسلام است که فلسفه وجودی اش «تهذیب» و «انسان سازی» است. همچنین فلسفه قیام و کسب قدرت او- که در کتاب ولایت فقیه،در دوران تبعید به آن می پردازد- تنها و تنها مبارزه با پلیدی ها و پلشتی ها، دفاع از خداخواهی و عدلت جویی مردم و به محکمه عدل کشاندن متجاوزان به حریم های اخلاقی و انسانی است:
اگر امروز قدرت نداریم که جلو این کارها را بگیریم و حرام خواران و خائنین به ملت و دزدان مقتدر و حاکم را به کیفر برسانیم، باید کوشش کنیم این قدرت را به دست آوریم.
در اندیشه سیاسی امام، بروز ناهنجاری های اجتماعی و رفتار های غیر اخلاقی، غیر انسانی و غیر اسلامی، زاییده منکرت بزرگی چون حاکمیت دولت مردان فاسد و فاجری است که جز به خود و منافع خود نمی اندیشند.
در این اندیشه «پشه ها نخواهند مرد مگر این که مزبله خشکانده شود»؛ از این رو، حضرت امام بر این باور بود که مبارزه با معلول ها و منکرات کوچک، مبارزه ای فرسایشی و بی نتیجه است و چاره ای نیست جز این که به سراغ علت العلل مفاسد و منکرات بزرگ برویم:
در اذهان ما فرورفته که منکرات فقط همین هایی هستند که هر روز می بینیم یا می شنویم؛ مثلا اگر در اتوبوس نشسته ایم و موسیقی گرفتند،یا فلان قهوه خانه کار خلاقی را مرتکب شد،یا در وسط بازار کسی روزه خورد، منکرات می باشند و باید از آن نهی کرد؛ و به آن منکرات بزرگ توجه نداریم؛ آن مردمی را که دارند حیثیت اسلام را از بین می برند حقوق ضعفا را پایمال می کنند.
حضرت امام تنها راه عملی شدن هنجارهای اسلامی و مبارزه با مفاسد اخلاقی در همه حوزه های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و... را برپایی حکومت اسلامی می دانستند؛ حکومتی بر پایه قانون که متصدی آن کارشناسان دین و اخلاق به شمار روند:
چون حکومت اسلام،حکومت قانون است،قانون شناسان،و از آن بالاتر دین شناسان،یعنی فقها،باید متصدی آن باشند؛ایشان هستند که بر تمام امور اجرایی و اداری و برنامه ریزی کشور مراقب دارند. فقها در اجرای احکام الهی امین هستند."
این کتاب در چهار بخش به انقلاب اخلاقی امام خمینی(س)، اخلاق انقلابی امام، تجلی اخلاقی در حکومت امام و امام و ریزش های انقلاب پرداخته است.
این کتاب در 3000 نسخه و با قیمت 13000 ریال در 154 صفحه در موسسه چاپ و نشر عروج به چاپ رسیده است.