وقتی من خاطره همراهی با امام را دارم بیان خاطره از زندان رفتن، دربه دری، شکنجه و همه سختی هایی که کشیدم، هیچ معنا و ارزشی دارد. همه سختی هایی که رژیم پهلوی به ما وارد آورد تمام شدند؛ اما من
هیچ وقت اولین زیارت کربلای معلی با امام خمینی (س)را فراموش نمی کنم.
این بخشی از سخنان حجت الاسلام و المسلمین محمد حسن اختری، دبیر کل مجمع جهانی اهل بیت(ع) در گفت و گو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران است. وی در پاسخ به سوال خبرنگار جماران مبنی بر اینکه از انقلاب، زمان همراهی با امام یا زمانی که در زندان بودند چه خاطره ای دارید که هیچ گاه فراموش نمی کنید، نقل خاطره از همراهی با امام کرد و آن را بهترین خاطره خود دانست.
وی گفت: زمانی که من قم را به قصد ادامه تحصیل ترک کرده و وارد عراق شدم، بین طلبه ها این زمزمه بود که شاید چون یک سال از تبعید امام گذشته است، ایشان را به ایران بازگردانند. من هم چون از ایران خارج می شدم بسیار ناراحت بودم که شاید دیگر هیچ وقت نتوانم امام را ببینم. مخصوصا ما که قاچاقی به عراق می رفتیم.
اختری ادامه داد: من به محض ورود به نجف در ساعت 10 صبح به مدرسه آیت الله العظمی بروجردی نزد یکی از دوستانم که در آنجا تحصیل می کرد رفتم و در حجره ایشان مهمان شدم. همان طور که نشسته بودم، دیدم که بیرون از حجره عده ای از آقایان و طلبه ها که نشسته اند، در مورد ورود امام به نجف صحبت می کنند. تعجب کردم که این صحبت ها چیست؟ آمدم بیرون همان آقایی که داشت صحبت می کرد رو به من کرد و گفت شما از قم آمدید؟ در قم چه خبر بود؟ من اخبار قم و شایعاتی که آنجا بود را به ایشان گفتم.
وی افزود: ولی اراده و مشیت خدای متعال بر این بود که من سعادت دیدار امام را داشته باشم. چون گفتند که آقا مصطفی اطلاع داده اند که امام در بغداد هستند. همان روزی که من وارد نجف شده بودم امام به بغداد رسیده بودند. همان شب پس از نماز یک مینی بوس از طلاب مدرسه آقای بروجردی به سمت کاظمین حرکت کرد و یک مینی بوس دیگر هم آماده بود تا پس از پر شدن به کاظمین برود. من به دوست خودم گفتم که اجازه بده من هم بیایم. آنها گفتند تو تازه و قاچاقی آمده ای هنوز کارت عبور و مرور هم نداری. تو را در راه می گیرند. من آن شب نرفتم و در مدرسه ماندم. اما فردا صبح دیدم نمی شود و طاقت ندارم در مدرسه بنشینم و ببینم چه می شود. وقتی متوجه شدم یک اتوبوس دیگر در مدرسه در حال جمع کردن گروهی دیگر از طلاب برای رفتن پیش امام است من هم سوار شدم. پیش خودم گفتم اگر گرفتند که گرفتند و اگر نگرفتند که چه بهتر. الحمدلله نگرفتند و وارد کاظمین شدیم و همان روز ظهر نزد امام مشرف شدیم.
اختری گفت: پس از آن من توفیق داشتم در کاظمین و در سامرا همراه امام باشم و اولین بار زیارت کربلای معلی را با امام مشرف شدم. این باعث شده الآن هم که من به آنجا می روم بهترین چیزی که به یاد بیاورم نماز هایی باشد که پشت سر آن بزرگوار خواندم. آن زیارت اولی که من در کنار امام از حرمین انجام دادم، بهترین خاطره من از کربلا است. آن زیارت بسیار بسیار خاطره انگیز بود. وقتی امام برای زیارت قصد کردند فکر می کنم نزدیک غروب بود. ایشان طبق عادت همیشگی وارد حرم شدند و مشرف شدند. من هم در خدمت ایشان بودم.
وی افزود: بعد از آنهم که امام وارد نجف شدند ما از مستقبلین امام در نجف بودیم. ده روز امام در نجف حضور داشتند و در نجف پیش خدمتی نداشتند و ما با همه وجودمان در خدمت امام بودیم و وظیفه پذیرایی از مهمانان را بر عهده داشتیم. بودن کنار امام و خدمت کردن به ایشان از بهترین خاطرات من است. خدمت به امام بزرگترین افتخاری است که من داشته ام. و الآن هم خوشحال هستم که هنوز در خط اسلام و امام خدمت می نمایم.