به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به نقل از ایکنا،حجتالاسلام احمد ابوترابی، رئیس مرکز پژوهشی دایرةالمعارف علوم عقلی اسلامی، 21 آذرماه در نخستین جلسه از سلسله جلسات «آزادی سیاسی در اندیشه امام خمینی(س)» که در محل آمفی تئاتر دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد، با بیان اینکه آزادی در حوزههای مختلف تعاریف گوناگونی دارد، اظهار کرد: علوم انسانی در حوزههای مختلف از جمله حوزه مباحث بنیادین اخلاق، حوزه فلسفه و ... دارای تعاریف متعددی است.
وی با بیان اینکه آزادی در مفهوم عام، به معنای وجود عوامل و نبود موانع در برابر انسان برای عمل بر اساس تمایلات نفسانی در رفتارهای اجتماعی است، اظهار کرد: این تعریف دارای دو عنصر مفهومی اساسی است.
ابوترابی بیان کرد: لازمه تحقق آزادی بر اساس تمایلات نفسانی، وجود زمینههای لازم و فقدان موانع اجتماعی است.
وی با اشاره به این مطلب که مجموعه فشارهای روانی جزو عوامل و موانعی هستند که در آزادی اندیشه اثرگذارند، گفت: اسلام در هر شرایطی به دنبال ایجاد شرایط متعادل است از همین رو مجموعه شرایط روحی انسان نیز به ایجاد این تعادل عمل کمک میکند.
عضو هیئت علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(س) قم در ادامه مهمترین مبنای آزادی از نظر امام خمینی(س) را توحید و اعتقاد به مالکیت مطلق خدای متعال دانست و ابراز کرد: امام خمینی(س) آزادی را محدود به شرایطی میدانند که زمینه انتخاب آزاد فرد، منافع واقعی بشر را نابود نکند.
وی در خصوص نظر اسلام در مورد انتخاب آزاد، بیان کرد: بر اساس مبانی دین اسلام نیز ایجاد شرایط لازم برای انتخاب آزاد، همیشه به معنای برداشتن محدودیتها نیست، بلکه فرایندی متشکل از رفع برخی محدودیتها و ایجاد محدودیتهای دیگر است.
ابوترابی افزود: مصداق نهایی، واقعی و کامل برای ارضای بالاترین تمایلات بشر بهترین و ماندگارترین مطلوبات انسان برای جهان آخرت است.
وی در ادامه به مصادیق آزادی سیاسی از نظر امام خمینی(س) اشاره کرد و گفت: رهبر کبیر انقلاب اسلامی بر تطبیق دیدگاههای اسلام در حکومتداری تحت عنوان جمهوری اسلامی تاکید داشتهاند.
ابوترابی با بیان اینکه جمهوری اسلامی از نظر امام(س) یعنی مردم حق رای داشته باشند و حفظ این نظام از واجبات است، گفت: امام(س) در نظام اسلامی معتقد بودند که آزادی بیان و قلم تا حدی مجاز است که بر خلاف آرمانهای نظام نبوده و به مرز توطئه نرسد. امام خمینی(س) بنیادهای دینی خود را در جامعه به مرحله تطبیق و اجرا در آوردند.