جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

کوچه باغی که از خواب خدا سبزتر است

یکی دو شب دیگرمهمانی خدا تمام می شود. در این میان اما بودند مهمانی هایی که رنگ و بوی خدایی تری داشتند. افطاری های ساده، جوان هایی خداجو و عالمی ربانی... که انگار دستت را می گیرند و می برند به کوفه. گویی می بینی که مولا دست کمیل را گرفته و با خود می برد و نجوا می کند که «... مردم سه دسته اند: عالم ریانی، متعلمان در پی نجات و رستگاری و گروهی که ... » که ما را با آنان کاری نیست. یعنی به کوهسار می آییم که آنگونه نباشیم « ... و پشه های دست خوش باد و طوفان و همیشه سرگردان که به دنبال هر سر و صدایی می روند... » و مولا در ادامه نجواکنان مردان الهی را توصیف می کند: «... به خدا سوگند ! که تعدادشان اندک ولی نزد خدا بزرگ مقدارند ...آنان که دانش ، نور دیدن حقیقت را بر قلبشان تابانده ، و روح یقین را در یافته اند... آنان جانشینان خدا در زمین، و دعوت کنندگان مردم به دین خدایند...» و آه می کشد: « ... آه، آه شوقا الی رویتهم...» ... به کوهسار برمی گردم و آه می کشم. یکی دو شب بیشتر تا پایان مهمانی خدا باقی تمانده . راستی کجاست اینجا؟؟ خانه دوست کجاست؟در فلق بود که پرسید سوار، آسمان مکثی کرد، رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شبها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت: نرسیده به درخت، کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است؛ میروی تا ته آن کوچه...

کد خبر: ۴۸۴۱۲ ۴۱
کوچه باغی که از خواب خدا سبزتر است