بردن چندباره حریف سنتی حاشیه خلیج فارس، اگر چه شیرین بود اما رفتار عجیب و غیرفرهنگی جواد نکونام آن هم در جایگاه مربیِ تیم فوتبال جمهوری اسلامی ایران، کام هواداران را تلخ کرد! به گزارش خبرنگار جی پلاس؛ حاشیه های تلخ بازی چهارشنبه تیم ملی فوتبال برابر قطر، نگرانی ها از ضعف فضای فرهنگی و در عین حال غیرحرفه ای، در بستر تیم جمهوری اسلامی ایران را برای همه علاقمندان فوتبال بیشتر کرد! نگرانی هایی که طی چند روز گذشته با انواع نقدها و مصاحبه ها از باب رفتار شتابزده و بچه گانه جواد نکونام پس از شادی گل نخست تیم ملی و رفتارهای تحریک آمیز عده ای دیگر، خودش را در صفحات رسانه های ورزشی نشان داد و تصاویر مشت های گره کرده و فریادهای کاپیتان سابق تیم ما برابر نیمکت بازیکنان و سرمربی تیم قطر، همچنان در کانال ها و گروه های شبکه های اجتماعی می چرخد! بی شک او و نیمکت نشینان دیگری که متاثر از ژست های قلدرمآبانه و خشن اما در عین حال حرفه ای کارلوس کی روش به هوا برمی خاستند، اطراف زمین حتی مقابل نیمکت تیم حریف می دویدند و از ورود به زمین چمن هم پروا نداشتند، مسبب اصلی تمام پیامدها و خسارات ملی ناشی از اتفاقات چهارشنبه شب استادیوم آزادی هستند. انتقادها کم نبود و البته بیشتر حول غیرحرفه ای بودن این حرکات طبق قوانین فوتبالی می چرخید؛ اینکه خاطیان می بایست با رفتار کنترل شده، گزک دست ناظران کنفدراسیون فوتبال آسیا و تیم حریف نمی دادند اما کمتر دیده شد که کسی رفتار غیرورزشی آنها از باب مغایرت با اصول تربیتی واخلاقی را نقد کند! آن اتفاقات تلخ بار دیگر ثابت کرد هیچ نظام تربیتی در ورزش و به تبع آن فوتبال ایران وجود ندارد؛ تا جایی که نمایندگان ورزش جمهوری اسلامی ایران به خودشان اجازه غلط ترین رفتارهای اخلاقی و فرهنگی را در انظار بین المللی و مقابل چشمان میلیون ها تماشاگر ایرانی اعم از کوچکسال و بزرگسال می دهند؛ گویی که اصلا درکی از فهم فهوای کارشان ندارند! وقتی فوتبالیست ها در باشگاه هایی که عنوان فرهنگی را صرفا در نامشان می آورند و هیچ قرابتی با مفهوم و قواعد این اصل ندارند، بدون ضابطه و خارج از تحت نظام آموزشی و تربیتی مشخصی رشد می کنند و در تیم ملی کشورشان هم به همین منوال ورود کرده و فعالیت می کنند، باید هم انتظار چنین حوادثی را داشته باشیم. اتفاقا این موقع ها حاشیه را کسانی رقم می زنند که ظاهرا همگان آنها را همواره بی حاشیه دیده و فرض گرفته اند و این شاید مؤید وخامت اوضاع درباره دیگران هم باشد. در آخر، گذشته از تبعات ورزشی و غیرورزشی چنین رفتارهایی، همچنان باید نگران بروز دوباره آنها باشیم! چون نه تنها فدراسیون فوتبال بلکه دستگاه های بزرگتر از آن هم توان برخورد با بزرگ ساخته های خود ندارند... تبعات اخلاقی این رفتارها شاید برای کارلوس کی روش به عنوان سرمربی غیرایرانی ما چندان اهمیتی نداشته باشد اما ما باید نگران باشیم جوانان بیست ساله و بعضا کم سن تر که وارد تیم ملی ایران می شوند، کسی را به عنوان "مربی" بالای سر خود بینند که هنوز نیامده، نشان داد چه توانایی هایی روی نیمکت تیم کشورمان دارد!
تیم ملی جایی برای عقده گشایی اخلاقی یا پاسداشت اخلاق ملی؟
گزارش جی پلاس/ جوان ها قرار است از که یاد بگیرند؟!
کد خبر:
۲۷۵۲۵۴