کارشناس ورزش و رییس اسبق سازمان تربیت بدنی با اعتقاد بر اینکه با تداوم روند فعلی برنامه ریزی در ورزش، نباید انتظار موفقیت چشمگیری در المپیک ۲۰۲۰ توکیو داشت، گفت: موفقیت در المپیک و قرار گرفتن جزو ۱۰ کشور اول، به برنامه کامل ۱۲ ساله نیاز دارد و وضع فعلی باید تغییر کند. به گزارش سرویس ورزشی جی پلاس؛ سیدمصطفی هاشمی طباء درباره عملکرد ورزشکاران ایران در المپیک ۲۰۱۶ ریو را متناسب با برنامه ریزی و پتانسیل فعلی ورزش ایران دانست و گفت: فکر می کنم به غیر از تکواندو و مجموعه دوومیدانی، انتظارات تاحدودی برآورده شد. البته گاهی در ورزش حوادثی اتفاق می افتد که روال نیست؛ مثلا در المپیک لندن توانستیم ۳ طلا در کشتی فرنگی بگیریم و این نشان دهنده سطح واقعی کشتی فرنگی ما نبود. سطوح مختلف ورزش در کشور ما متفاوت است. برای مثال سطح دوومیدانی ما با وجود سهمیه های گرفته شده، پایین است. هر چند معتقدم تیم دوومیدانی ما نسبت به سطح ورزشکاران خودمان هم پایین تر بود! این کارشناس ورزشی با تاکید بر اینکه موفقیت در المپیک برنامه ریزی ۱۲ ساله می خواهد و با وضعیت فعلی، در المپیک ۲۰۲۰ توکیو هم نتیجه بهتری نخواهیم گرفت، افزود: الان نمی شود برای المپیک بعدی برنامه ریزی به منظور کسب موفقیت چشمگیر، انجام داد. پتانسیل ورزش ایران خیلی تغییر نکرده و با همین روند در توکیو هم همین طور خواهیم بود. اما اگر بخواهیم جزو ۱۰ کشور اول المپیک باشیم، نیاز به برنامه ۱۲ ساله دارد.باید برنامه ریزی مدون و کاملی برای استعدادیابی های گسترده در سطح کشور و آموزش علمی ورزشکاران داشت. همینطور اینکه تمرینات و مسابقات آمادگی هم به شکل خوبی اجرا شود. مثلا تیراندازی ما که ریو کارش خوب بود، تنها در ۱۰ یا ۱۲ مسابقه اصلی به جهت کسب آمادگی، شرکت کرده بودند؛ حال آنکه حریفانشان در مسابقات آمادگی بیشتری شرکت داشتند. کار انجام یک برنامه ریزی کامل در سال ۷۶ انجام شد اما در ادامه عقیم ماند. این اصلا یک برنامه ریزی عجیب و پیچیده هم نیست و تنها شامل علمی کردن آموزش های ورزش، استعدادیابی گسترده در مدارس و برنامه ریزی برای آموزش و تمرینات آنهاست؛ اینکه وقت خودمان را روی چهارتا باشگاه و فدراسیون بگذاریم و به همین حد قانع باشیم، وضع ما به همین منوال خواهد بود. وی بیان اینکه در پایان المپیک می توانیم مشکلات را تشخیص دهیم اما دلایل را نمی دانیم، ادامه داد: مثلا اینکه دوران یکماهه قبل از المپیک اهمیت زیادی دارد؛ از نوع تمرینات گرفته تا نحوه استراحت، خواب و... که از آنها اطلاعی نداریم. حتی هیچ برنامه مکتوبی در این زمینه نداشتیم. بنابراین ما از تحلیل جامع عاجز هستیم؛ مثلا نمی دانیم تکواندو و کشتی فرنگی ایران در یکماه آخر چگونه تمرین کرده اند! متاسفانه مشکل اصلی ما این است که کلا برنامه ریزی در حیطه مربیان ما جایی ندارد و ورزشکاران بر اساس نیت مربیان کار می کنند نه برنامه ریزی! رییس اسبق سازمان تربیت بدنی همچنین با تاکید بر اینکه برنامه ریزی جهت آمادگی ورزشکاران انتخابی برای المپیک فقط در حیطه سرمربیان یا مربیان و اعضای کمیته فنی تیم هاست و ارتباطی به کمیته ملی المپیک و دستگاه های دیگر ندارد، تصریح کرد: حتی ناظرین کمیته ملی المپیک در این زمینه نوعا کاره ای نیستند و فقط نظاره گرند! شاید در بازدیدهایشان دقت کافی ندارند یا شایدم هم نمی خواهند با مربیان برخورد کنند. بنده در مجموع نه نفی می کنم نه اثبات و معتقدم تحلیل اینکه چرا فلان تیم موفق و دیگری ناکام بود، از برنامه های تمرینی مشخص می شود. مثلا در فرنگی اجرای فن کشتی گیران ضعیف بود و در کل کشتی ها یک فن کمر ندیدیم. پس باید ببینیم چرا ورزشکاران ما در ریو از اجرای فن عاجز بودند. یا اینکه بعضی ورزشکاران ممکن است سبکی را کار کنند که در المپیک جواب نمی دهد؛ مثلا سبک میثم نصیری، کشتیِ دفاعی است و از هرگونه اجرای فن پرهیز می کند اما در همان وزن، کشتی گیر روسی را دیدید که چقدر فنون متعددی اجرا کرد و حال آنکه کشور ما خودش به اجرای فنون افتخار دارد. هاشمی طباء نوسان در عملکرد تیم والیبال ایران را هم طبیعی دانست و در این باره خاطرنشان کرد: توقعی که زمانی از یک تیم هست نباید همواره ادامه پیدا کند. والیبال ایران در زمان ولاسکو عالی بود و الان انتظار نداشته باشیم با تغییر مربی آن شرایط ادامه پیدا کند. قطعا تمام تیم ها نوسانات دارند. همینطور محمد بنا که ما را بدعادت کرد در حالی که سطح کشتی فرنگی ما واقعا ۳ طلا در المپیک نیست. در مجموع به نظرم سطح ورزش ایران در همین حدود است. گاهی شرایط فراهم می شود، مدال بیشتری می گیریم و گاهی هم نمی شود. البته دو، سه مورد ناداوری هم دیدیم اما نمی تواند در جریان عملکرد و نتیجه گیری کلی و همینطور سیر ورزشی یک کشور تعیین کننده باشد. وی در واکنش به اینکه واقعا پتانسیل ورزش ایران را در حد همین ۸ مدال ریو می دانید، گفت: البته اینکه منفعلانه برخورد کنیم، درست نیست. باید رو به جلو حرکت کرد؛ من واقعا پتانسیل ورزش ایران را کسب ۶ مدال طلا در ریو می دیدم. اما حوادث هم گاهی باعث می شود پیش بینی ها تغییر کند. مثلا در وزنه برداری همیشه روی یک مدال حساب می کنیم اما در ریو دو تا گرفتیم؛ در عین حال نتیجه تکواندو اصلا قابل پیش بینی نبود؛ برای مردان حداقل ۲ طلا یا غیرطلا پیش بینی می کردم و اگر برنامه های تکواندو طی سال های گذشته که توفقیات زیادی هم داشت، تداوم داشت و نتیجه اش را در المپیک ۲۰۱۶ می دیدیم، بعید نبود الان با ۵ طلا ریو را ترک می کردیم. در پایان همه این حرف ها باید از مرباینی که برای ریو زحمات زیادی هم کشیدند و برای مثال نمونه اش را در شمشیربازی یا موفقیت کیمیا علیزاده هم دیدیم نیز تشکر کرد.
جی پلاس/ هاشمی طباء: با این روند در المپیک توکیو هم همین هستیم/ برنامه ۱۲ ساله ورزش ایران عقیم شد!
کد خبر:
۲۷۳۲۹۱