به گزارش جی پلاس، رئیس فعلی فدراسیون وزنهبرداری شخصیت عجیبی دارد. نگاهی به گذشته مدیریتی رضازاده نشان داده که او وقتی نخواهد کاری انجام دهد حاضر است به هر مصلحت و منفعتی پشت کند تا به هدف خود برسد. نمونههای این را هم به وضوح و سادگی میشود در مصاحبههای افشاگرانه برخی ملیپوشان فعلی و اسبق وزنهبرداری با یک سرچ ساده به خوبی یافت. رضازاده چگونه رئیس وزنهبرداری شد علی سعیدلو را باید ناجی حسین رضازاده در انتخابات ۴ سال پیش فدراسیون وزنهبرداری دانست. مردی که اسفندماه سال ۸۹ در قامت معاون احمدینژاد خود را در چشم به هم زدنی به هتل المپیک رساند و زمینه پیروزی مردی را فراهم آورد که در جریان انتخابات پرسروصدای ۸۸ برای محمود احمدینژاد با آن «میتینگهای تاریخی» سنگ تمام گذاشته بود. او در آن روزگار با وجود اعتراض شدید سایر کاندیداها به ریاست فدراسیون وزنهبرداری تکیه کرد تا حالا در تکاپوی ریاست ۴ ساله دوم خود بر این فدراسیون باشد. اتفاقی که مخالفان زیادی دارد و خیلی بعید است رضازاده بتواند از زیر فشار آنها جان سالم به در ببرد و همچنان مهمترین مرد تصمیمساز وزنهبرداری ایران باشد. ضمن آنکه باید توجه داشت که امروز دیگر خبری از دولت احمدینژاد و سعیدلوها هم نیست که انتخابات را برای او «درآورند.» سلام، شورای شهر! ریاست بر کمیته ورزشکاران ستاد محموداحمدینژاد در سال ۸۸ برای رضازاده خیلی چیزها داشت. او بعد از ریاست بر فدراسیون وزنهبرداری سودای رسیدن به یکی از صندلیهای شواری شهر تهران را داشت که خیلی بیزحمتتر از آنچه فکرش را میکرد، به آن رسید. او در جریان انتخابات شوراهای شهر تهران در سال ۹۲ بدون اینکه در لیست خاصی قرار گیرد با حمایتهای حامیانش در دولت به یکی دیگر از آرزوهایش رسید و حالا یکی از کرسیهای تخصصی شواری شهر در تصرف اوست. اویی که تنها سابقه مدیریتش همان ریاست بر فدراسیون وزنهبرداری است. خیلی از اعضای شورا و خبرنگاران این حوزه میگویند کمتر دیده شده رضازاده در قامت یک مرد عضو شورا تاکنون له یا علیه مسئلهای اظهارنظر کند و او اصولا یک فرد شنونده است. مخالفان درون فدراسیونی رضازاده حسین رضازاده همانقدر که در داخل فدراسیون وزنهبرداری و خانواده این رشته موافق دارد به همان اندازه و شاید هم بیشتر مخالف دارد. مخالفانی که این روزها چشمشان به وزارت ورزش و سازمان بازرسی است تا ببینند آیا رئیس فعلی فدراسیون وزنهبرداری بالاخره بعد از ۴ سال صندلی خود در این فدراسیون را رها خواهد کرد یا نه. سیاستهای مدیریتی پراشتباه، حاشیههای بزرگ و کوچک پرتعداد، نارضایتی عمیق برخی ملیپوشان صاحب نام، انشقاق و اختلاف بین پیشکسوتان وزنهبرداری و مهمتر از همه حمایتهای یکجانبه حسین رضازاده از برخی جریانات خاص درون فدراسیون همه و همه دست به دست هم داده تا مرد سنگینوزن وزنهبرداری به پایان راه مدیریتیاش در این برهه برسد. البته او این شانس را دارد تا شاید در آینده و با تغییر فضای سیاسی کشور یکبار دیگر با کمک دوستانش به صندلی ریاست فدراسیون وزنهبرداری برسد. مخالفان برون فدراسیونی رضازاده اینروزها برخلاف آنچه ادعا میکند حامیان و طرفداران زیادی دارد، تنهای تنهاست. او خوب میداند یا باید بیخیال صندلیاش در شواری شهر تهران شود یا ریاست فدراسیون تیراندازی. او اگرچه همچنان دوست دارد یک قانونگریز در موقعیت حمله و حق به جانب باشد، اما در این راه با دو سد قدرتمند در تقابل است. یکی وزارت ورزش که محمود گودرزی در قامت مرد شماره یک آن چشم دیدنش را ندارد و دیگری سازمان بازرسی که صراحتا اعلام کرده اجازه نمیدهد رضازاده به عنوان یک دوشغله در ورزش و شورای شهر به کارش ادامه دهد. هرچند که البته رخداد هر اتفاقی غیر از این هم در فضای موجود خیلی دور از ذهن نیست. ورود بیگانهها به مسائل داخلی دیروز رئیس فدراسیون بینالمللی وزنهبرداری در نامهای شائبهبرانگیز به حمایت مستقیم از حسین رضازاده پرداخت. تاماش آیان که از دیرباز رابطهای حسنه با رضازاده دارد در این نامه برخلاف عرف بینالملل با لحنی تهدیدآمیز صراحتا اعلام کرده رضازاده مورد حمایت اوست و مدیران ارشد ورزش باید زمینه ریاست دوباره او بر وزنهبرداری را فراهم کنند. اتفاقی کاملا بیسابقه که به نظر میرسد نوعی مداخله آشکار از جانب رئیس فدراسیون جهانی وزنهبرداری در امور داخلی ورزش ایران باشد و وزارت ورزش باید پاسخی روشن برای آن داشته باشد. هرچند که احتمالا در آینده نزدیک پشت صحنه این چنین حمایت ناشیانهای از سوی تاماش آیان از حسین رضازاده برملا خواهد شد. فدراسیون یا شورای شهر؟! حسین رضازاده اگر در مقام انتخاب یکی از دو پست فعلیاش قرار بگیرد بیدرنگ همان صندلی عضویتش در شواری شهر تهران را برخواهدگزید. او برخلاف اینکه یک شخصیت و قهرمان سابق ورزشی است به خوبی میداند در این برهه هیچ نقطه مشترکی با دستگاه ورزش و مدیران آن ندارد و همان بهتر که صندلی شورای شهر را دو دستی بچسبد. رضازاده به هر دلیلی اگر بخواهد از شورا استعفا کند و برای رسیدن به ریاست فدراسیون وزنهبرداری تلاش کند احتمالا هر دو جایگاه مدیریتیاش را از دست خواهد داد و مسیر رئیس و اعضای دولت محبوبش را در پیش خواهد گرفت. محمد کولیوند- نایبرئیس کمیسیون شوراها: سازمان بازرسی در مورد وضعیت حسین رضازاده به شورای حل اختلاف کل کشور نامه نوشت و شورا با ادله صحیح از ماده ۲۸ قانون شوراها اعلام کرد که فدراسیونها شغل محسوب نمیشوند. برای کاندیداتوری دنیامالی و ساعی نیز که قبلا کاندیدای دو فدراسیون بودند و کنار رفتند، ایراد و منع قانونی وجود نداشته چرا که در ماده ۲۸ قانون شوراها با ذکر نام آمده که افراد با چه مشاغلی نمیتوانند عضو شورای شهر باشند و سایر مناصب مشمول قانون نمیشود. ناصر سراج- رئیس سازمان بازرسی: نظر سازمان بازرسی در مورد دوشغله بودن رضازاده به شورای مرکزی حل اختلاف اعلام شده است. ما نظر خود را به صورت کتبی ارائه کردهایم اما این گزارشها به طور کلی محرمانه محسوب میشود. در مورد اینکه آیا این محرمانه بودن و عدم اطلاع رسانی گزارشها باعث تداوم ابهامات در این زمینه نخواهد شد باید اعلام کنم ما نظر قطعی خود را قبلا به صورت مکتوب ارائه کردهایم و آنها باید تصمیم بگیرند. مطمئن باشید که نظر ما قطعی میشود.
تیر دو نشان رضازاده و مقاومت سرسختانه وزارتخانه!
فردا پایان ریاست حسین رضازاده در فدارسیون وزنه برداری است؛ او تیر دو نشان خود را برای حضور در شورای شهر و فدراسیون وزنه برداری نشانه رفته و این درحالی است که وزارت ورزش و جوانان بارها اعلام کرده است، ریاست رضازاده در فدراسیون وزنه برداری ممنوع است و او باید یکی از این دو را انتخاب کند.
کد خبر:
۱۹۵۸۷۶