جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

گفتگوی اختصاصی جی پلاس با بانوی قایقرانی ایران

سولماز عباسی: ورزشکار با عشق به هدفش می رسد

سولماز عباسی معتقد است ورزشکار تنها کسی است که باید با عشق و ثبات برای رسیدن به هدفش گام بردارد، هرچند در این زمینه شرایط بی تاثیر نیست.

کد خبر: ۱۸۶۸۷۷

جی پلاس- سولماز عباسی علاوه بر اینکه از سختی های رسیدن به قهرمانی می گوید، نگاه متفاوتی به ورزش حرفه ای دارد. او معتقد است تمرینات و اردوهای آماده سازی فقط از لحاظ فنی و فیزیکی بر ورزشکار تاثیر ندارد بلکه روح او نیز در این راه صیقل می یابد و معنوی تر می شود. **در اینچئون مقامی را تکرار کردید که در گوانگژو هم کسب کرده بودید. برای آینده چه برنامه ای دارید؟ نمی خواهید به مدال خوشرنگ تری برسید؟ در حال حاضر برنامه ها و شرایط خودم مشخص نیست. البته فدراسیون هم باید برنامه ریزی مشخصی داشته باشد. در اینچئون از حریفانی عقب ماندیم که در گوانگژو هم از ما پیشی گرفته بودند. این یعنی کشورهای دیگر هم برای رسیدن به موقعیت های بهتر تلاش می کنند و خواسته ای مثل ما دارند. **قصد خداحافظی دارید؟ تا الان برای خداحافظی تصمیمی نگرفته ام. سن قهرمانی روئینگ در جهان از ۳۲ تا ۳۶ سال است. اگر بخواهم خدافظی کنم به دلیل سنم نخواهد بود. **راهی که طی کردید، خیلی سخت بود؟ رسیدن به قهرمانی و موفقیت های ورزشی آسان نیست. می توانم بگویم تقریبا از همه چیز گذشتم تا به اینجا برسم؛ از تفریح هایی که خیلی از هم سن و سالانم به راحتی از آنها لذت می برند، حضور در کنار خانواده و از همه مهم تر موقعیت های شغلی و مالی که باید در این سن آنها را به دست می آوردم. علاوه بر این، من در دانشگاه زبان انگلیسی می خواندم و با اینکه به این رشته علاقه داشتم، به خاطر تمرینات آن را کنار گذاشتم. در حال حاضر نیز تربیت بدنی می خوانم و هنوز درسم را تمام نکرده ام. معمولا در مشاغل دیگر، بازنشستگی، مرخصی و یا استعلاجی وجود دارد اما متاسفانه در ایران، ورزشکاران تنها کسانی هستند که ۱۲ ماه سال را تمرین می کنند؛ حتی ممکن است در یکی از تمرینات آسیب ببینند و مجبور باشند تا آخر عمر برای آن غرامت بپردازند. با این وجود مسئولین در بعضی جنبه ها به ورزش به چشم شغل نگاه می کنند و از طرف دیگر حقوق و مزایای سایر مشاغل را برای ورزشکاران در نظر نمی گیرند. **یعنی حقوقی دریافت نمی کنید؟ با توجه به سوابقی که فرد در رشته ورزشی خودش دارد، زمانی که در اردو است حقوق می گیرد، اما این پول فقط در مدت زمانی که در اردو هستیم به ما تعلق می گیرد. همین طور صندوق حمایت از ورزشکاران حقوقی را برای ملی پوشان در نظر می گیرد اما این قیمت با توجه به تورمی که در جامعه وجود دارد اصلا چشم گیر نیست. در رشته قایقرانی هم کایاک و کاناپولو، لیگ دارند اما روئینگ، لیگ هم ندارد. **چرا؟ دلیل اصلی آن را نمی دانم اما فکر می کنم کمبود امکانات در به وجود آمدن این مشکلات تاثیرگذار است. **اگر یک بار دیگر حق انتخاب داشته باشید باز هم این راه را انتخاب می کنید؟ شاید تغییراتی در راهی که آمدم، بدهم اما قطعا همین مسیر را انتخاب می کنم. Iran 08 **چقدر درگیر مسائل فدراسیون قایقرانی شدید؟ از تغییرات مدیریتی گرفته تا احتمال تعلیق؟ آقای دنیامالی قبل از المپیک تمام تلاشش را کرد و تحولات بزرگی در قایقرانی به وجود آورد. بعد از او هم مسئولان فدراسیون تلاش کردند که در شرایط آشفته فدراسیون، کمترین لطمه به ورزشکاران بخورد. به نظر من ورزشکار تنها کسی است که باید با عشق برای رسیدن به هدفش تلاش کند، هرچند شرایط در این راه بی تاثیر نیست. **فکر می کنید خودتان چقدر بر دیگران تاثیر دارید؟ در حقیقت احساس مسئولیت زیادی می کنم، به ویژه در مورد کسانی که من مربی آنها هستم. به صحبت کردنم، راه رفتنم و تمام رفتارهایم دقت زیادی می کنم و تلاش می کنم، رفتارهای نادرستم را اصلاح کنم تا کسی تحت تاثیر من به اشتباه نیفتد. **در زندگی از چه کسی الگوبرداری کردید؟ الگوهای زیادی داشتم. من و برادرم تحت تاثیر پدرم به قایقرانی علاقه مند شدیم. خودم از او بسیار الهام می گیرم. همین طور بسیاری از قهرمانان جهان را به عنوان الگو انتخاب می کنم و سعی می کنم تکنیک آنها را در مسابقات اجرا کنم. به عنوان مثال، قهرمانی که بیش از همه بر روی من تاثیر داشت "مهی" نیوزلندی بود که در سن ۴۰ سالگی قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن شد. soulmaz3 **ویژگی های اخلاقی این ورزشکاران چقدر برای شما مهم بود؟ من به لحاظ شخصیتی این قهرمانان را نمی شناسم، اما به نظرم یک الگو باید در پشتکار، ایمان به کار، سلامت زندگی، ذهن سالم و رفتار خوب زبانزد اطرافیانش باشد. در نهایت همین عوامل در رسیدن یک فرد به قهرمانی تاثیرگذار است. **یعنی در بین قایقرانان ایرانی کسی نیست که او را به عنوان الگو انتخاب کنید؟ حقیقت این است که روئینگ در ایران رشته نوپایی است و ما قهرمان تاثیرگذاری در این رشته نداریم، اما برای من مهین فرهادی زاد، نایب رییس سابق فدراسیون از لحاظ شخصیتی و رفتاری الگو است. همین طور فرحناز امیرشقاقی، نایب رییس فعلی فدراسیون که قهرمان کایاک ایران است. من هم مثل او در سن بالا قایقرانی را شروع کردم. وقتی می بینم امیرشقاقی قهرمان شده، امیدوار می شوم و برای رسیدن به جایگاه بهتر تلاش بیشتری می کنم. **قصد رسیدن به چه جایگاهی را دارید؟ فکر می کنم سقف آرزوی هر ورزشکاری کسب خوشرنگ ترین مدال المپیک باشد. من هم این آرزو را دارم. نمی دانم شرایط چه طور رقم بخورد اما امیدوارم به این هدف برسم. **ورزش قهرمانی چقدر در زندگی شما تاثیر داشت؟ وقتی در اردو نیستیم درگیر مسائل روزمره می شویم، کارها را ساده می گیریم و در واقع همرنگ دیگران می شویم اما نزدیک مسابقات همه سعی می کنند با ملایمت بیشتری رفتار کنند. بعد از هر اردو شرایط روحی ملی پوشان متفاوت است و به نظرم نزدیک به مسابقات سعی در صیقل دادن روح خودمان داریم.

انتهای پیام

دیدگاه شما