جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

گفتگوی جی پلاس با نخستین بانوی طلایی ووشو در جهان

الهه منصوریان: هیچ وقت برای پول و شهرت مبارزه نکردم

کد خبر: ۱۸۳۳۴۰
الهه منصوریان: هیچ وقت برای پول و شهرت مبارزه نکردم

دختر نقره ای ایران در بازی های آسیایی اینچئون معتقد است قهرمانی غایت یک ورزشکار نیست. منصوریان دوست دارد مردم او را به عنوان پهلوان بشناسند. جی پلاس- الهه منصوریان، نخستین بانوی طلایی ایران در مسابقات جهانی ووشو ۲۳ سال دارد و از ۱۵ سالگی پیراهن تیم ملی را بر تن می کند. او همیشه برای قهرمانی جنگیده؛ وقتی با گونه شکسته به طلای جهان رسید، گفت: «نمی خواستم پرچم دیگری بالاتر از پرچم ایران قرار بگیرد!» منصوریان هیچ وقت برای پول و شهرت نجنگیده؛ او مثل چهار سال پیش این بار هم تعدادی از سکه هایش را به خیریه داده است. گفتگوی جی پلاس با الهه منصوریان را در زیر بخوانید: • در اینچئون تا یک قدمی طلا رفتید! چرا حریف چینی پیروز میدان شد؟ همه رقبا آمده بودند بهترین مدال را بگیرند. سطح مسابقات با چهار سال پیش در گوانگژو قابل مقایسه نبود. آسیای شرقی ها سرمایه گذاری خوبی روی ووشو می کنند، اصلا ووشو برای آنهاست. چینی ها پانزده نماینده داشتند و چهارده طلا گرفتند. متاسفانه من و خواهرم، هر دو برابر چین بازی را واگذار کردیم. فکر می کنم کمی زمان ببرد تا قدرتمندانه با چینی ها مبارزه کنیم. باید بیشتر از گذشته تلاش کنیم و مبارزه های آنها را آنالیز کنیم. منصوریان۲ • در گوانگژو تعدادی از سکه هایتان را به خیریه دادید. چرا این تصمیم را گرفتید؟ وقتی وارد تیم ملی شدم پانزده سالم بود. آن موقع هدفم رسیدن به پول و شهرت بود اما حالا دیگر دنبال این چیزها نیستم. فقط به این دلیل ورزش می کنم که به عنوان یک سرباز وظیفه شناس، پرچم کشورم را بالا ببرم و مردم به من افتخار کنند. معتقدم یک ورزشکار همیشه باید رفتار مردمی داشته باشد؛ خودش را جدا از بقیه نداند و ایمان قوی داشته باشد. پول و مسائل مادی اصلا برای من مهم نیست من در دوره گذشته بیست و پنج سکه و این بار ۱۰ سکه ام را به خیریه دادم. • بالاترین هدفتان در زندگی چیست؟ کسب عنوان در مسابقات آسیایی و جهانی غایت یک ورزشکار نیست. دوست دارم مردم الهه منصوریان را به عنوان یک پهلوان بشناسند! همیشه سعی کردم طوری رفتار کنم که دیگران من را به عنوان الگوی خود انتخاب کنند، البته نمی توانم بگویم در این مورد ایده آل هستم. الان هم که مسئولیتم دربرابر مردم و جوانان بیشتر شده باید خیلی تلاش کنم تا بهترین باشم. • در ووشو چه هدفی را نبال می کنید؟ هنوز آرزویم رسیدن به طلای آسیاست. امیدوارم روزی ووشو هم المپیکی شود و بتوانم به عنوان مربی در کنار تیم ملی باشم. الگوی من در ووشو «حسین اوجاقی» است. او علاوه بر اینکه پرافتخارترین ووشو کار ایرانی است، از لحاظ شخصیتی و رفتاری هم مورد تایید همه است. • در مسابقات جهانی سال گذشته درحالی قهرمان شدید که صورتتان شکسته بود اما نگذاشتید داوران متوجه این مساله شوند و بازی را ادامه دادید. درکل ورزش های رزمی آسیب دیدگی زیاد دارد. چه طور با این مسائل کنار می آیید؟ در آن مبارزه، با ضربه حریف، صورتم از شش ناحیه شکست اما هرطور بود مبارزه را ادامه دادم و پیروز شدم. حاضر نبودم پرچم دیگری بالاتر از پرچم ایران قرار بگیرد. بعد از این آسیب دیدگی حدود شش ماه نمی توانستم غذا بخورم. فقط اینها نیست من از تفریح، زندگی، مسافرت های خانوادگی که هم سن و سالانم به راحتی از آنها لذت می برند، گذشتم تا به اینجا برسم. حتی زمان هایی پیش آمده که در تعطیلات سال نو کنار خانواده نبودم و تمرین می کردم. همه این مسائل را تحمل کردم تا به اینجا برسم، افتخار ایران باشم و دل مردم را شاد کنم. منصوریان۴ انتهای پیام

انتهای پیام

دیدگاه شما