جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

گفت و گوی جی پلاس با ملی پوش پرتاب وزنه در مسابقات پاراآسیایی

هاجر تکتاز: با ورزش دوباره خودم را به دست آوردم

کد خبر: ۱۸۳۲۵۲
هاجر تکتاز: با ورزش دوباره خودم را به دست آوردم

بانوی ملی پوش دوومیدانی ایران در مسابقات پاراآسیایی، ورزش را عامل مقابله با محدودیتش می داند. جی پلاس- هاجر تکتاز پرتابگر و عضو تیم دوومیدانی ایران در مسابقات پاراآسیایی اینچئون بود. تکتاز در پارالمپیک ۲۰۱۲ از رسیدن به مدال بازماند و به رتبه پنجم رسید اما در بازی های پاراآسیایی در دو ماده پرتاب وزنه و دیسک، صاحب گردن آویز نقره شد. • از حاصل کارتان در اینچئون راضی بودید؟ خوشبختانه توانستم عنوان نایب قهرمانی را که سال ۸۵ در مالزی کسب کرده بودم با ارتقای رکورد تکرار کنم. در تهران رکورد ۹ متر و ۳۵ سانتی متر را در وزنه ثبت کردم اما در کره ۸ متر و ۶۴ پرتاب کردم. به همین دیلیل خیلی از پرتابم راضی نبودم. البته شرایط آب و هوایی هم در رقابت ها تاثیر داشت. همین طور من روز قبل در ماده پرتاب دیسک نایب قهرمان شده بودم. با اینکه ماده تخصصی ام پرتاب وزنه است اما نتیجه دیسک برایم رضایت بخش تر بود. • چه مسابقاتی در پیش رو دارید؟ مسابقات جهانی نابینایان و کم بینایان اردیبهشت ماه سال آینده به میزبانی کره جنوبی برگزار می شود. از آذر ماه تمریناتم را به صورت اختصاصی شروع می کنم. جدی ترین رقیبم در این رقابت ها از کشور ایتالیاست. این پرتابگر قهرمان اروپاست و قبل از المپیک ۲۰۱۲ به دلیل تصادف رانندگی نابینا شد. اگر او در مسابقات حاضر نباشد، کسب مقام قهرمانی برایم دور از ذهن نیست. TAKTAZ2 • از پاداشی که برای شما در نظر گرفته اند، خبر دارید؟ هیچ وقت برای پاداش مسابقه ندادم. از این موضوع هم بی اطلاع هستم. وقتی عاملی می شوم تا پرچم کشورم در مسابقات خارجی بالا برود و سرود ملی ایران پخش شود، احساس غرور می کنم؛ به ویژه آنکه به عنوان یک زن مسلمان ایرانی توانسته ام عامل این موضوع باشم. احساس می کنم به این شیوه از شهدا و کسانی که برای این آب و خاک تلاش می کنند، تشکر می کنم. همین ها برایم کافیست! • از چند سالگی نابینا شدید؟ از بدو تولد کم بینا بودم و از ۱۸ سالگی به تدریج بینایی ام را کاملا از دست دادم. • این موضوع چقدر در زندگی تان تاثیر داشت؟ تا دو سال اول افسردگی داشتم؛ گوشه گیر شده بودم و به مهمانی های خانوادگی هم نمی رفتم. خوشبختانه این مدت خیلی طول نکشید و از ۲۲ سالگی با کمک معلم ورزشم دوباره خودم را به دست آوردم. الان ۱۷ سال از آن زمان می گذرد؛ موفقیت هایی که در مسابقات ورزشی به دست می آورم در تحول شخصیتی ام تاثیر زیادی داشته است و می خواهم همواره فرد مفیدی در جامعه باشم و این راه را ادامه دهم. انتهای پیام

انتهای پیام

دیدگاه شما