جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

گفتگوی جی پلاس با نایب قهرمان کشتی آزاد جهان

مسعود اسماعیل پور: کشتی گیران ایرانی الگوی برخی خارجی ها هم هستند

کد خبر: ۱۸۳۲۳۴

نایب قهرمان کشتی آزاد جهان معتقد است کشتی گیران ایرانی نه تنها برای جوانان ایرانی بلکه برای برخی خارجی ها هم الگو هستند. جی پلاس: مسعود اسماعیل پور همیشه برای قهرمانی می جنگد. جهانی و آسیایی ندارد. وقتی در لندن پا به پای حریف روس می جنگید کسی فکر نمی کرد دست بسیک کودوخوف به عنوان قهرمان بالا رود. اسماعیل پور که ناداوری را عامل این شکست می داند، می خواهد آن خاطره تلخ را پاک کند. مسعود اسماعیل پور، کشتی گیر وزن ۶۱ کیلوگرم در کمتر از یک ماه دو مدال به کارنامه قهرمانی اش اضافه کرد؛ نقره جهان و طلای بازی های آسیایی اینچئون. • چه شد سراغ کشتی رفتید؟ با دیدن کشتی علیرضا دبیر و رسول خادم به این ورزش علاقه مند شدم. آنها الگوی من بودند. وقتی از پدرم خواستم اجازه دهد در تمرینات کشتی شرکت کنم، بخاطر ناملایمت ها و سنگینی این رشته مخالفت کرد. یک سالی طول کشید تا پدرم را راضی کردم و تقریبا ازهمان ۱۰ سالگی پا به تشک گذاشتم. پدرتان محمود اسماعیل پور که مربی شما بود، چقدر در رسیدن به این موفقیت ها تاثیر داشت؟ پدرم اگرچه ابتدا مخالف کشتی گرفتنم بود اما بعدها خیلی به من انگیزه می داد و واقعا مشوقم بود. الان که به اینجا رسیدم خودم را مدیون لطف و زحمات پدرم می دانم و معتقدم این مدال ها متعلق به اوست. امیدوارم با حمایت پدر و مادرم بتوانم افتخارات بیشتری برای آنها و مردم کشورم کسب کنم. اسماعیل پور۲ • چرا علیرضا دبیر و رسول خادم را به عنوان الگو انتخاب کردید؟ روزی آرزو داشتم با رسول خادم عکس یادگاری بیندازم اما الان در اردوهای تیم ملی مربی ام است و به من دلگرمی می دهد و این برایم افتخار است. • شما در المپیک با بسیک کودوخوف کشتی نفسگیری داشتید؛ حتی برخی ملی پوشان روس معتقد بودند که اسماعیل پور یک طلای حتمی آنها را گرفت. فکر می کنید برای جبران المپیک گذشته در ریو حضور دارید؟ المپیک جای نخبه های هر رشته ورزشی است. من برای رسیدن به این هدف بزرگ باید در کشور بهترین باشم تا به عنوان یک نماینده شایسته انتخاب شوم. • به واسطه این قهرمانی ها، الان خیلی ها شما را می شناسند. فکر می کنید چه وظیفه ای در برابر مردم و به خصوص جوانان دارید؟ قبل از این هم مردم نسبت به من لطف داشتند اما فکر می کنم الان وظیفه ام سنگین تر شده است. شاید نونهالان و نوجوانان با دیدن مسابقات ورزشی به رشته ما علاقه مند شوند و از من یا هم تیمی هایم الگوبرداری کنند؛ همین باعث می شود که بیشتر از گذشته برای رسیدن به اهدافم تلاش کنم. البته این را هم بگویم این فقط درباره جوانان ایرانی صادق نیست و برخی خارجی ها هم کشتی گیران ایرانی را به عنوان الگوی خود انتخاب می کنند. • سقف آرزوهایتان چیست؟ این است که خاطره تلخ المپیک لندن را با قهرمانی در المپیک ریو از ذهنم پاک کنم؛ من تا یک قدمی مدال رفتم اما به دلیل مشکلات داوری نتوانستم روی سکو بایستم. مطمئنا راه سختی در پیش دارم. انتهای پیام

انتهای پیام

دیدگاه شما