جی پلاس: بهادر مولایی قهرمان وزنه برداری جوانان و نوجوانان جهان که بر اثر عدم تشخیص پزشکان با رباط، مینیسک و تاندون پاره از کره بازگشت؛ به دلیل مصدومیت از رسیدن به مدال بازی های آسیایی اینچئون بازماند. او که پس از بازگشت به زیر تیغ جراحی رفت؛ با بی توجهی مسئولان فدراسیون وزنه برداری مواجه شد و این موضوع دلخوری او را به همراه داشت. مولایی بعد از شش ماه نقاهت، درصورت بهبودی، فروردین ماه سال آینده در اردوهای تیم ملی حاضر می شود. او که طلای نوجوانان و جوانان جهان را در کارنامه دارد، می خواهد با کسب طلای بزرگسالان جهان، اولین وزنه بردار ایرانی باشد که در ۳ رده سنی ۳ طلای جهانی دارد. در مسابقات آسیایی اینچئون به دلیل آسیب دیدگی از رسیدن به مدال این رقابت ها بازماندید. بعد از آن هم دلخوری خود را از مسئولان فدراسیون در صفحه شخصی تان بیان کردید. علت این مسائل چه بود؟ دو هفته قبل از مسابقات آسیایی در
رکوردگیری از ناحیه رباط، مینیسک و تاندون دچار آسیب دیدگی شدم. متخصصان فدراسیون پزشکی ورزشی و دو پزشک دیگر تشخیص پارگی مینیسک و تاندون دادند. من هم تصمیم گرفتم برای کسب مدال به اینچئون بروم و واقعا نمی دانستم که رباطم آسیب دیده است. در کره حتی نمی توانستم راه بروم و با اصرار خودم وزنه زدم که هرطور شده بر روی سکو بایستم اما متاسفانه در حرکت یک ضرب آسیب دیدگی ام بیشتر شد و برای دو ضرب انصراف دادم. ناراحتی من هم از این بابت بود که هیچ کدام از مسئولان فدراسیون نه تنها به ملاقتم نیامدند حتی تماس هم نگرفتند! فقط آقای کیومرث هاشمی از کمیته ملی المپیک تماس گرفت و گفت: « پیگیر هزینه های عملت هستم.» هزینه عمل چقدر بود؟ وسایل عمل را فدراسیون پزشکی ورزشی متقبل شد. هزینه عمل هم ۱۰ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان شد که فدراسیون وزنه برداری و پزشکی ورزشی این مبلغ را با هم می پردازند. پس با این اوصاف مسابقات لیگ را هم از دست دادید؟ دوره نقاهت من حداقل ۶ ماه است. در لیگ، با تیم «ملی حفاری» قرارداد داشتم اما دیگر نمی توانم این تیم را همراهی کنم. امسال درکل از ورزش حرفه ای دور ماندم؛ نه در مسابقات
آسیایی به مدال رسیدم و نه در لیگ حضور کامل داشتم. به همین دلیل شرایط مالی خوبی ندارم و امیدوارم مبلغ قراردادم را دریافت کنم. سال های پیش وضع به این منوال بود که اگر کسی به دلیل آسیب دیدگی از حضور در لیگ انصراف می داد، مبلغ قراردادش را دریافت می کرد. بعد از پایان دوره نقاهت چه برنامه ای دارید؟ من اولین وزنه برداری هستم که طلای نوجوانان و جوانان جهان را در کارنامه دارم. امسال هم می خواستم با کسب مدال بازی های آسیایی با انگیزه دو چندان در رقابت های جهانی شرکت کنم که متاسفانه شانس با من یار نبود. سال آینده هم اگر پزشکان سلامت من را برای حضور در مسابقات جهانی تایید نکردند و یا به آمادگی لازم نرسیدم؛ حتما با تمام توان برای المپیک ریو برمی گردم. می خواهم طوری تمرین کنم که در حرکت اول طلای المپیک را بگیرم و وزنه هایی بزنم که هیچکس نتواند مهار کند. چه طور می خواهید از بهداد سلیمی پیشی بگیرید؟ با بهداد یک طلا و یک نقره می گیریم! حتما هرکس بیشتر تمرین کند به مدال خوشرنگ تری می رسد.
فکر می کنید ملی پوشان با چند مدال از مسابقات جهانی برمی گردند؟ امیدوارم همه ملی پوشان عملکرد خوبی داشته باشند اما شاید به مدال هایی که می خواهند نرسند چون سطح مسابقات امسال خیلی بالا رفته و تیم های شرکت کننده پیشرفت زیادی داشته اند. به خصوص در فوق سنگین کار سختی در پیش داریم اما بهداد سلیمی وزنه بردار ماهری است و علاوه بر قهرمانی در المپیک، ۳ دوره به عنوان قوی ترین مرد جهان شناخته شده است. در سبک وزن امید زیادی نداریم اما کیانوش رستمی با آمادگی بالا در مسابقات حضور پیدا کرده و شانس مدال دارد. از راهی که انتخاب کردید راضی هستید؟ من از ۹ سالگی تمریناتم را با پدرم شروع کردم و حدود ۹ سال است که پیراهن تیم ملی را می پوشم. وزنه برداری رشته سنگینی است و تمرین ها به صبر و حوصله بسیاری نیاز دارد. من در دبیرستان ریاضی خواندم اما به دلیل حضور در اردوهای تیم ملی انصراف دادم و دیپلم معماری گرفتم. اگر دوباره به گذشته برگردم والیبالیست می شوم و در دبیرستان ریاضی می خوانم.
چقدر خود را در جامعه تاثیرگذار می دانید؟ خیلی ها به ما چشم دوخته اند و تک تک رفتار و حرکات ما را زیر نظر دارند؛ به خصوص که ما در شهر کوچکی زندگی می کنیم و حتی نحوه رانندگی کردنمان هم مهم است. البته من خودم هیچ وقت ادعای پهلوانی نکردم. پدرم همیشه می گفت: «سعی کن مثل درخت پرمیوه باشی تا هرچقدر بیشتر به مدال و موفقیت رسیدی سر به زیرتر شوی!» الگوی شما در وزنه برداری چه کسی است؟ رضازاده را به خاطر مدال هایی که در المپیک می گرفت دوست داشتم و می خواستم روزی مانند او وزنه بزنم اما هیچ وقت مثل رضازاده وارد سیاست نمی شوم. ورزش و بودن در کنار مردم برایم لذت بخش تر است. از سختی های ورزش حرفه ای بگویید؟ سال گذشته که به یک جشن عروسی رفتم کوروش باقری تنبیهم کرد و گفت:« باید کچل کنی!» برای رسیدن به قهرمانی باید حرفه ای زندگی کنی و خیلی خوشی ها را کنار بگذاری تا به مدال برسی. من رکوردشکنی در المپیک را می خواهم و صد درصد به آن می رسم.
فدراسیون در راه رسیدن به قهرمانی چقدر همراه شماست؟ متاسفانه مسئولان فدراسیون برنامه ریزی ندارند. من دو هفته قبل از بازی های آسیایی دچار آسیب دیدگی شدم. برای مسابقات جهانی هم دوباره این اتفاق افتاد و ملی پوشان ۱۰ روز قبل از مسابقات جهانی در لیگ، وزنه زدند. مسئولان می توانستند رکوردهای جهانی را برای لیگ بگذارند اما امسال فدراسیون با کادر فنی مشکل دارد. این طور به نظر می رسد که کادر فنی از ملی پوشان می ترسد!
گفتگوی جی پلاس با قهرمان وزنه برداری جوانان جهان
بهادر مولایی: با طلای المپیک برمیگردم/ هیچ کس حالم را نپرسید!
کد خبر:
۱۸۳۱۵۲