جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

سجاد مرادی: با پای مصدومم هم می توانستم طلا بگیرم/ حالا برای خداحافظی من زود است

کد خبر: ۱۸۱۵۴۳

سجاد مرادی می گوید حالا که به نتایج مسابقات نگاه می کند معتقد است با پای آسیب دیده هم می توانسته طلا بگیرد. به گزاش جی پلاس، بد بیاری سجاد مرادی امسال هم تمام نشد. رکورددار ۸۰۰ متر ایران که قبل از المپیک آشیل پایش درد گرفت هنوز هم در می کشد. تاحدی که قید بازیهای آسیایی اینچئون را زد. سجاد مرادی که به خاطر مصدومیتش در المپیک، مدال قهرمانی آسیای سال قبل را از دست داده بود، بعداز مداوای کوتاه مدت می خواست امسال در بازیهای آسیایی همه ناکامی هایش را جبران کند؛ اما نشد. او حتی به خاطر درد پایش در هیچ یک از مسابقات انتخابی حاضر نشد و ورودی هم نگرفت. خیلی زود اسمش از لیست مسافران پاک شد. با پادر میانی مسئولان چند روز مانده به افتتاح بازیها، اسم او در لیست مسافران نوشته شد و این درحالی بود که افشین داوری، رئیس فدراسیون دوومیدانی مخالف این مساله بود و معتقد بود:همه چیز باید طبق مقررات پیش برود. وقتی سجاد مرادی ورودی بازیها را نگرفته باید مثل بقیه با او رفتار شود. قهرمان ۸۰۰ متر بازیهای آسیایی گوانگژو ، به رغم مخالفت پزشکان برای مسابقه دادن، اصرار داشت روی خط استارت برود. حتی به خاطر اینکه آماده مسابقه شود ۱۲ آمپول هم تزریق کرد تا درد را تحمل کند. با این حال درد پا به اواجازه نداد و بالاجبار کنار کشید. خودش می گوید: من قبل از مسابقه با دکتر تیم صحبت کردم . او بعداز تست پایم گفت ندو! اما من قبول نکردم و می خواستم بدوم . به خاطر همین هم یک روز قبل ۱۲ آمپول به پایم تزریق کردند. حتی قبل از دور مقدماتی هم گرم کردم اما وقتی کفش میخی به پایم کردم، دوباره درد پایم شروع شد. همان جا تصمیم گرفتم قید مسابقه را بزنم. از دست دادن مسابقه برای او سخت بود اما چاره ای نبود و خودش معتقد است: که مسابقه ۸۰۰ متر این دوره بازیهای آسیایی راحت ترین دوره بود. با اتفاقاتی که در فینال افتاد با پای آسیب دیده هم می توانستم طلا بگیرم. اما پای من بد موقع درد گرفت. تماشای مسابقه ای که خودت در آن می توانستی باشی سخت است. او اگر هم به خاطر از دست دادن مسابقه ناراحت باشد اما آن قدر غرور دارد که بگوید: من آدم واقع بینی هستم. تا حدی که وقتی مسابقه ندادم دیگر درباره آن بحثی نکنم چرا که بی نتیجه است. مرادی نرفتن به اینچئون را این طور تعبیر می کند: حالا که رفتم و مسابقه ندادم، می شود این مساله را جور دیگری به حساب آورد. اینکه فکر کنید من هم یکی از آنهایی بودم که حذف شدند. از طرفی برای چه من نباید می رفتم اینچئون. مگر جای کسی را تنگ کرده بودم؟ بعد هم این شرایط برای همه هست حتی قهرمان المپیک که در مسابقه هم اوت می شود. او حالا دیگر برای فرصت از دست رفته حرص نمی خورد: چیزی که از دست رفت حرص خوردن ندارد. حالا هم دیر نیست، باز هم مدال می گیریم. اگر واقعا کسی مدال بگیر باشد هیچ وقت دیر نیست. مرادی خودش را بدشانس می داند: من ناراحت نیستم که مسابقه را از دست دادم. چرا که شرایط دویدن را نداشتم اما با این شرایط هم می دش مدال گرفت. فقط بدانید به نظرم بدشانس بودم. رکورددار ۸۰۰ متر ایران ناکامی در بازیهای آسیایی را به معنای پایان کارش نمی داند: من حالا ،حالا ها هستم. سجاد مرادی به این راحتی تمام نمی شود .حالا برای خداحافظی من زود است. مگر من چند ساله ام؟ آنهایی که دنبال این هستند که بگویند فلانی تمام شده یا دیگر نمی تواند، آدمهایی هستند که هیچ وقت کاری انجام نداده اند و همیشه در زندگی ضعیف بوده اند.

انتهای پیام

دیدگاه شما