جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

جی پلاس؛ آیا ساعت کار مفید ایرانی ها کم است؟

زمانی روزنامه های دولتی که رایگان در شرکت ها توزیع می شدند، سرگرمی دلخواه کارکنان بودند که در وقت صرف صبحانه،ناهار و گفت و گوی بین کارمندان اوقات آنها را پر می کرد.

کد خبر: ۳۰۵۲۰۰
جی پلاس؛ آیا ساعت کار مفید ایرانی ها کم است؟

به گزارش خبرنگار کار و درآمد جی پلاس، این روزها اینترنت رایگان ادارات راه را برای چک کردن ایمیل، فیس بوک، چت و ... بازکرده عده ای هم وایبربازی را بر کار ترجیح می دهند. برخی تحقیقات، ساعت مفید کار کارمندان در ایران را چیزی حدود ۳۰ دقیقه تعیین کرده اند اگر این زمان را از هشت ساعت کار رسمی ادارات کسر کنیم به نظر می رسد برخی کارمندان، هفت و نیم ساعت از وقت روزانه کاری شان را هدر می دهند. البته این امر در خصوص همه کارمندان صادق نیست کارکنان بانک های دولتی، اداراتی که ارباب رجوع حضوری دارند و برخی نهادهای دیگر بیش از اینها کار می کنند، اما حقیقت این است که ساعت کار مفید آنها هم خیلی کمتر از حد استاندارد است. برخی ماجرا کم کاری کارمندان را به ژن تنبلی نسبت می دهند و معتقدند ایرانی ها ذاتاً انسان های تنبلی هستند و به همین خاطر است که تا جایی که ممکن است، از انجام کارها و امور محوله شانه خالی می کنند. اگر سری به روستاها و نقاط کمتر شهری شده ایران بزنید و سخت کوشی اقوام مختلف ایرانی را که در سرما و گرما مشغول کار و تلاش هستند و زن و مرد دوش به دوش یکدیگر کار می کنند، نظاره کنید، به نظریه ژن تنبلی با دیده تردید خواهید نگریست. عده ای هم تقصیر را به گردن آلودگی هوا انداخته و معتقدند که آلودگی دائمی هوای پایتخت و شهرهای بزرگ باعث می شود که رخوت به سراغ کارمندان بیاید و آنها کسل شده و از انجام کارهای روزمره باز بمانند. اگرچه تحقیقات علمی تاثیر آلودگی هوا در عملکرد روزانه افراد را تایید می کنند، اما از آنجا که ساعت کار مفید کارمندان در ادرات شهرهای خوش آب و هوا نظیر شهرهای شمالی کشور هم کم است این کم کاری را کمتر می توان به عوامل محیطی نسبت داد. از سوی دیگر، مشاهده نحوه عملکرد کارکنان شرکت ها و ادارات به ویژه نهادهای دولتی نشان می دهد که این کم کاری سال هاست در بین کارکنان وجود دارد و مربوط به سال های اخیر و افزایش آلودگی ها نمی شود. برای پایین بودن ساعت کار مفید کارمندان ایرانی عوامل و دلایل متعددی را می توان نام برد چراکه یک مقصر یا عنصر به تنهایی سبب این مشکل چندین ساله نشده است. در قدم اول، نحوه جذب کارمندان و کارکنان دولتی طی سالیان سال با اشتباهات زیادی همراه بوده و تکیه بر اصول کمتر ضروری و بی توجهی به تخصص کارکنان از یک سو و سخت گیری های بسیار زیاد برای استخدام کارکنان درابتدای ورود و رهاسازی آنها پس از استخدام از سوی دیگر، بر کم کاری کارکنان موثر بوده است. همیشه طی ادوار مختلف ورود به دستگاه ها و ادارات سخت بوده است. اما پس از ورود یک واگذاری دیده می شود که در واقع سبب می شود کارمندان خاطر جمع باشند که پس از استخدام هر طور که عمل کنند به مدت ۳۰ سال در جایگاه خود باقی خواهند بود، بنابراین انگیزه برای کار بیشتر در بین آنها از بین می رود. روند ترفیع و پیشرفت شغلی در شرکت ها و ادارات هم کمتر بر پایه اصول سخت کوشی و تلاش بوده و براین اساس کارکنان برای پیشرفت در حرفه خود راه های دیگری را برمی گزیدند و کمتر به فکر کار بیشتر می افتند. درکنار این امر روند طولانی بوروکراسی در ادارات کشور سبب طولانی شدن مسیر کارها بوده و با کاهش ریتم کار کارکنان هم انجام بهتر امور را بی تاثیر می دیدند چرا که همانطور که در ادارات مرسوم بوده همیشه روند کار باید طی می شده است. زمانی که کم کاری و از زیر کار در رفتن تبدیل به یک فرهنگ می شود، در بین کارکنان هم رتبه به زرنگی تعبیر شده و هر کسی بیشتر از زیر کار در می رفت زرنگ تر تلقی می شد و همه می کوشیدند به دیگران ثابت کنند خیلی زرنگ اند. این روند نامطلوب تا جایی پیش می رفته که اگر کارمندی سعی می کرد بر خلاف جریان متداول بیشتر کارکرده و تلاش کند با تمسخر و بدبینی همکاران رو به رو می شد و برای حفظ کار خود مجبور بود پس ازمدتی تنبلی پیشه کند! مدیران هم که معمولاً از بین کارکنان با سابقه شرکت ها انتخاب می شدند یا آنهایی که از خارج به مجموعه ای می آمدند بر روش های قبلی مهر تایید زده و کار مدیران پیش ازخود را انجام می دادند. بنابراین با یک سیکل معیوب چندین ساله رو به رو هستیم که شکستن و از بین بردن آن نیاز به عزم جدی داشته و از عهده چند نفر بر نمی آید. چارت سازمانی شرکت ها باید بازنگری شده و زمینه ارتقاء شغلی کسانی که تلاشگرند باید فراهم شود. همچنین تخصص و تعهد باید به عنوان اصول اساسی استخدام کارمندان تلقی شده و شیوه های کنونی ادارات دولتی بازنگری شود تا کسانی که انگیزه و استحقاق بیشتری را دارند بتوانند به ادارات راه یابند. فرهنگ کار و تلاش باید به عنوان یک اصل اساسی در همه ادارات و شرکت ها تشویق شده و نهادینه شود و کارکنان سخت کوش و بی حاشیه باید با تشویق و ارتقای رتبه، انگیزه بهتری برای کار کردن بیابند. همچنین تعطیلات غیر ضرور باید حذف شوند و از تعطیل کردن ادارات به دلایل غیر موجه پرهیز شود. گزارش روزانه عملکرد کارکنان باید بررسی شده و برای تمام ساعات کار کارکنان برنامه ریزی صورت گیرد. در غیر این صورت سیکل معیوب کنونی ادامه دار بوده و نمی توان انتظار تغییرات عمده ای در سیستم را داشته باشیم.

انتهای پیام

دیدگاه شما