جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

چرا زنان به جای کارآفرینی به سمت کارمندی می روند؟

کد خبر: ۳۱۵۴۷۳
چرا زنان به جای کارآفرینی به سمت کارمندی می روند؟

معمولا از من پرسیده می‎شود که چرا زنان در شروع و تداوم فعالیت‎های کاری خود، بیشتر، سراغ استخدام می‎روند تا سراغ کارآفرینی و ایجاد کسب‎وکار؟ به گزارش جی پلاس، مهندس سیده فاطمه مقیمی در ادامه این یادداشت می نویسد: در پاسخ به این سوال باید گفت که برای موفقیت در شروع هر کسب‎وکاری، شما نیاز به سرمایه‎ها و ابزارهایی دارید. مشکل اصلی زنان برای شروع کسب‎وکار شخصی خودشان، نداشتن سرمایه اولیه است و نه کمبود خلاقیت. به همین علت است که با وجود همه توانمندی‎ها تقاضای استخدام در شرکت‎ها را دارند. هر کسی بخواهد مغازه، دکه یا دفتر اداری اجاره کند، نیاز به سرمایه دارد. اگر هم بخواهد این موارد را با تلاش به وجود بیاورد، نیاز به ضمانت‎ها و اعتبارات خاصی دارد؛ به این بیفزایید این نکته را که همچنان اعتماد و باوربه سرمایه‎گذاری در کسب‎وکارهای ایجادشده توسط زنان، اندک است.

یک نوع تفکر اشتباه

مادامی که تفکر در جامعه به مرحله‌ای نرسیده که برای سرمایه‎گذاری سراغ چه کسی نباشد، بلکه به این توجه کند که با چگونه سرمایه‎گذاری‎ طرف است و به قابلیت‎ها توجه کند؛ در زمینه کارآفرینی بانوان با مشکل مواجه خواهیم بود. این مساله در خانواده‎ها هم دیده می‎شود. اگر یک پسر به مادر خود بگوید که می‎خواهد کسب‎وکاری را شروع کند و جدیت اولیه هم در او مشاهده شود، مادر حاضر است طلاهای خود را بفروشد تا در اختیار پسر قرار دهد. اگر هم کسب‎وکار با زیان مواجه شد، برخوردها بسیار معتدل‎تر از زمانی خواهد که دختر یک خانواده می‎خواهد کسب‎وکاری را با سرمایه خانواده در پیش بگیرد. در حالی که می‎توان رویکردی متوازن‎تر را با توجه به موقعیت زندگی هر یک از فرزندان در نظر گرفت و اجرا کرد. به نظر می‎رسد خانواده‎ها در مورد فعالیت کاری دختران بیشتر متمایل هستند تا آن‎ها در یک شغل استخدام شوند تا این‎گونه ریسک فعالیت‎های کاری آن‎ها به حداقل ممکن برسد و ناگفته پیداست که این رویکرد ناشی از نداشتن اعتماد به آن‎ها برای ایجاد و اداره یک کسب‎وکار است. بر این اساس می‎توان بیان کرد که تا وقتی این بینش نسبت به ایجاد کسب‎وکار توسط بانوان در خانواده‎ها تغییر نکرده است، نمی‎توان توقع تحولی قابل ملاحظه در این زمینه را داشت.

موضوعی به نام ریسک ممکن است گفته شود که بانوان ما هم حاضر به پذیرش ریسک در ایجاد یک کسب‎وکار نیستند و ترجیح می‎دهند با استخدام در مشاغل دولتی یا خصوصی، ریسک را به حداقل برسانند. در این مورد، آن‎چه لازم است توجه کنیم این است که هر کاری از رهگذر استمرار است که شکل و قوام می‎گیرد و یکی از بهترین راه‎های شکل‎گیری این استمرار در الگوسازی خلاصه می‎شود. الگو گرفتن از موارد موفق، باعث می‎شود که اشخاص به شکل راحت‎تر و پذیرفته‎شده‎تری خط‎مشی‎های صحیح را دنبال کنند. الگوسازی در قالب کتاب و سایر رسانه‎هایی این‎چنین شاید سود چندانی عاید نکند و ای بسا که توام با هزینه هم باشد. کما این‎که تجربیات من در انتشار این نوع کتاب‎های الگودهنده این‎گونه بوده است. با این حال، همین فعالیت‎های اطلاع‎بخشی باعث می‎شود بانویی که به ایجاد یک کسب‎وکار علاقه‎مند است با الگوهایی آشنا شود که همچون کاتالیزور و اهرم در رسیدن او به موفقیت در کسب‎وکار عمل می‎کنند.

رسیدن به اولین در هر کاری پس لازم است به این نکته توجه کنیم که هر عامل مثمرثمر و موثری برای شکل‎گیری، نیاز به الگوگیری و ممارست دارد. یادمان باشد که اولین بودن در هر کاری، ساده نیست و خیلی تشرها و مصائب را باید تحمل کند و البته میزان مقاومت مقابل سختی‎هاست که حجم موفقیت یک شخص را معلوم می‎کند. همین نوع از موفقیت‎هاست که به عنوان الگو می‎تواند توجه نسل‎های بعدی را به خود جلب کند و به مثابه الگو برای آنان باشد و مسیرشان را برای رسیدن به موفقیت، کوتاه کند.

الگودهی چگونه باشد البته در این میان باید به این نکته توجه داشت که الگودهی صرفا به جنبه‎های موفق نمی‎پردازد. یادم می‎آید که در حدود ۴سال پیش همایشی را برگزار کردیم با عنوان: تجربیات موفق و ناموفق. نکته اصلی در آن همایش این بود که حتی به تجربه‎های ناموفق هم توجه می‎شد و الگودهی و درس‎های مربوط به آن به شرکت‎کنندگان آموزش داده می‎شد. بر این اساس است که می‎گوییم ساخت الگو و انتقال تجربیات از راه‎های رفته می‎تواند توانمندسازی را شکل دهد که این توانمندسازی، علاقه‎مندی هرچه بیشتر بانوان را به مقوله کارآفرینی به جای کارمندی در پی دارد.

دو نکته مهم

البته در این میان باید به ۲نکته توجه داشت. نخست این‎که لازم است که الگودهی به شکل بومی آن انجام شود. اگر یک بانوی برنامه‎ساز تلویزیونی در آن سوی آب‎ها توانسته است موفقیت چشمگیری را به دست آورد، این چندان دخلی به ما ندارد. چرا که او در فرهنگ خاص خودش، راهکار خاص خودش را به دست آورده است. در این‎جا الگوهای بومی و قابل تصور است که می‎تواند تحول لازم و پایدار را به وجود آورد و جز این اگر باشد ما را به نتیجه مطلوب نخواهد رساند. نکته دوم این است که الگودهی و توانمندسازی باید از خانواده‎ها آغاز شود و اگر این مهم صورت گیرد، آن وقت می‎توان مطمئن بود که تحولی عمیق و پایدار به وقوع پیوسته و ما شاهد تحول جدی در زمینه کارآفرینی بانوان و ایجاد کسب‎وکار توسط آنان خواهیم بود.

منبع: پنجره خلاقیت

انتهای پیام

دیدگاه شما