در طول تاریخ زنانی بوده اند که تأثیرات بزرگی در موضوع سیاست های اقتصادی و اجرای آنها داشته اند. تأثیر آنها در دانشگاه، کسبوکار، سیاست، و آموزش قابل مشاهده است. به گزارش جی پلاس به نقل از بیزنس اینسایدر، حضور زنان در این عرصه به دوران مدرن محدود نیست. چندین چهرۀ زن تاریخی، خدمات عمده ای را به این رشته در زمانه ای که حضور زنان در این رشته بسیار دشوار بود، عرضه داشته اند. در زیر ۱۳ تن از تأثیرگذارترین زنان در اقتصاد آشنا می شوید: ادیت آبوت (۱۸۷۶-۱۹۵۷)
ادیت آبوت در سال ۱۸۷۶ در نبراسکا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۰۵، موفق به کسب مدرک دکترای اقتصاد از دانشگاه شیکاگو شد و پس از آن در مدرسۀ اقتصاد لندن مشغول به کار شد. او بعدتر در دهۀ ۱۹۲۰، رئیس گروه مدرسۀ مدیریت خدمات اجتماعی دانشگاه شیکاگو شد. در دهۀ پس از آن، در نگارش قانون امنیت اجتماعی ایالات متحده در سال ۱۹۳۵، نقش ایفا کرد. این قانون یکی از اولین سیستم های رفاه اجتماعی یکپارچه در آمریکا بود. کار نگارش این قانون، تحت نظارت فرانسیس پرکینز، اولین وزیر کار زن آمریکا، به انجام رسید. آنا شوارتز (۱۹۱۵- ۲۰۱۲)
آنا شوارتز یکی از نویسندگان کمتر شناخته شدۀ کتابی است که شاید بتوان آن را تأثیرگذارترین کتاب مرتبط با اقتصاد پولی دانست که از زمان جنگ جهانی دوم به این سو نوشته شده است. در سال ۱۹۶۳، شوارتز و میلتون فریدمن، که بعدها برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد شد، کتابی با عنوان "تاریخچۀ پولی ایالات متحده، ۱۸۶۷-۱۹۶۰" منتشر کردند. شوارتز در جایزۀ نوبل با فریدمن شریک نبود و کمیتۀ نوبل گفت که کتاب "یکی از عمیقترین و متمایزترین دستاورد های فریدمن" است. توجهی که فریدمن و شوارتز به تأثیر سیاست پولی بر چرخه های کسبوکار اقتصاد نشان داده بودند، از جهان دانشگاهی بسیار فراتر رفت. دولت ها در سراسر جهان پیشرفته، تغییرات چشمگیری در سیاست هایشان صورت دادند و برای مدیریت فراز و نشیب های فعالیت های کسبوکاری بسیار بیشتر به سیاست های پولی توجه نشان دادند. دییِردره مککلوسکی
دییِردره مککلوسکی یکی از بزرگترین تاریخ دانان اقتصاد در دنیا و یا شاید بزرگترین آنهاست. نوشته های او در باب آغاز صنعتی شدن در انگلستان، نه تنها جایگاه مهمی در بحث های دانشگاهی دارد، بلکه به نوبۀ خود کتاب محبوبی هم محسوب می شود. در اواسط سال ۲۰۱۴، او به یکی از منتقدان اصلی پروفسور توماس پیکتی بدل شد و عقاید وی تأثیرات زیادی در دیدگاه های اقتصادی محافظه کاران و لیبرتاریان ها داشته است. دامبیسا مویو (۱۹۶۹)
او پس از دریافت مدارک دانشگاه در رشته های شیمی و مدیریت کسب و کار، دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه آکسفورد گرفت. او سابقاً در شرکت گلدمن سَکس کار می کرد و در حال حاضر عضو هیئت مدیرۀ بارکلیز است. مویو از منتقدان مطرح کمک های توسعه ای به اقتصاد های دارای درآمد پایین است. کتاب او با عنوان "کمکِ مرده: چرا کمک مالی فایده ندارد و راه بهتری که برای آفریقا وجود دارد" یکی از پرفروشترین کتاب هایی است که تاکنون در موضوع کمک توسعه ای به چاپ رسیده است. کارمن راینهارت (۱۹۵۵)
کارمن راینهارت را شاید بتوان تأثیرگذارترین اقتصاددان زنِ زندۀ اقتصاد کلان دانست. او پس از تحصیل در دانشگاه کلمبیا، به عنوان اقتصاددان ارشد در "بِئر استرنز" (Bear Sterns)، صندوق بینالمللی پول، و مدرسۀ کندی هاروارد کار کرده است. او یکی از نویسندگان کتاب "این بار اوضاع فرق می کند: هشت قرن حماقت مالی" و "رشد در زمان بدهی" است. او یکی از مدافعان اصلی ریاضت های مالی دولتی پس از بحران مالی اخیر بود. هَریت مارتینیو (۱۸۰۲-۱۸۷۶)
هریت مارتینیو قدیمیترین نویسندۀ این فهرست است که در دهۀ ۱۸۳۰ کتاب هایی در زمینۀ مالیات و اقتصاد سیاسی منتشر کرد. او بعدتر، به ایالات متحدۀ نوپای آن زمان سفر کرد و کتاب "جامعه در آمریکا " را نوشت که روایتی جامعهشناختی از این کشور است. آثار مارتینیو آثار بزرگی محسوب می شدند و حتی در برهه ای اثر او در باب اقتصاد سیاسی از کارهای چارلز دیکنز نیز پرفروشتر شد. جوان رابینسون (۱۹۰۳-۱۹۸۳)
رابینسون یکی از اثرگذارترین شاگردان و پیروان کینز بود و آثار عمدۀ او پیرو "نظریۀ عمومی" کینز هستند. او به عنوان اقتصاددانی در کمبریج، بدل به اولین زنی شد که از کینگز کالج دکترای افتخاری دریافت کرد. رابینسون مفهوم "مونوپسونی" را ایجاد کرد که به نوعی برعکسِ "مونوپلی" است، که در آن به جای اینکه یک فروشنده و خریداران بسیار داشته باشیم، یک خریدار و فروشندگان بسیار داریم. این مفهوم در اقتصادهای کارگری، اهمیت بسیار زیادی دارد. وقتی که یک خریدار کار را خریداری می کند و افراد بسیاری خواستار فروش کارشان هستند، بر اساس این نظریه کارفرما کنترل فراوانی بر میزان دستمزد ها خواهد یافت. او یکی از اصلیترین مؤسسان مکتب پساکینزی در تفکر اقتصادی است. جانت یِلِن (۱۹۴۶)
جانت یلن نه تنها یکی از پژوهشگران اقتصادی زن پرارجاع در جهان است، بلکه به عنوان رئیس خزانهداری فدرال ایالات متحده، می توان گفت که قدرتمندترین سمِت سیاستگذاری اقتصادی در جهان نیز را در دست دارد. پیش از آنکه او به ریاست این سازمان برسد، استاد اقتصاد بود. ماری پالی مارشال (۱۸۵۰-۱۹۴۴)
ماری پالی مارشال یکی از پنج زن اولی بود که اجازۀ تحصیل در دانشگاه کمبریج را یافتند و در سال ۱۸۷۵ بدل به اولین استاد اقتصاد در این دانشگاه شد. این در حالی بود که زنان تا ۴۳ سال بعد از آن هنوز در انگلستان حق رأی نداشتند. او کتابی به اتفاق همسر جدیدش، آلفرد مارشال، کتابی به نام "اقتصاد صنعت" نوشت. کریستینا رومر (۱۹۵۸)
رومر دومین زنی بود که ریاست شورای مشاوران اقتصادی رئیس جمهور ایالات متحده رسید. زمانی که باراک اوباما در سال ۲۰۰۹ به ریاست جمهوری رسید، اقتصاد کشور در رکود شدید به سر می برد. او در مشهورترین پژوهشش پیش از رسیدن به این سمت، به رکود بزرگ و بهبود اقتصادی مابعد آن پرداخته بود. رومر در این مقاله خروج از رکود را عمدتاً مرهون تغییرات سیاست پول می دانست و نقش سیاست های مالی را ناچیز شمرده بود. رزا لوکزامبورگ (۱۸۷۱-۱۹۱۹)
لوکزامبورگ بیشتر به عنوان انقلابی ای شناخته می شود که توسط شبه نظامیان مورد حمایت آلمان در جریان قیام سال ۱۹۱۹ اعدام شد. اما نقش چشمگیر او در تفکر اقتصادی مارکسیستی نبایست نادیده گرفت. کمی قبل از آغاز جنگ جهانی اول، لوکزامبورگ کتاب "انباشت سرمایه: تلاشی در جهت تببین اقتصادی امپریالیسم" را نوشت. مالیسنت فاوست (۱۸۴۷-۱۹۲۹)
مالیسنت فاوست بیشتر به عنوان یک فمینیست و فعال حقوق زنان شناخته می شود. او در مقام اقتصاددان، کتاب "اقتصاد سیاسی برای مبتدیان" را در سال ۱۸۷۰ منتشر کرد. این کتاب همچنان تا ۴۰ سال بعد تجدید چاپ می شد و ۱۰ ویراست از آن به انتشار رسید. فاوست همچنین فعالیت های فمینیستی خود را با دانش اقتصاد ترکیب کرد، و مفهوم "فرضیۀ شلوغسازی" را مطرح کرد. طبق این مفهوم، نهادهای غیررسمی و رسمی زنان را به سوی مشاغل با دستمزد اندک سوق می دهند. از آنجا که همۀ زنان به این زیرطبقه از مشاغل سوق داده می شوند، مازاد عرضۀ نیروی کار در این مشاغل باعث پایین ماندن حقوق در آن مشاغل می شود. این نظریه همچنان امروزه نیز مورد توجه فمینیست ها و اقتصاددانان کار است. الِنور اوستروم (۱۹۳۳-۲۰۱۲)
النور اوستروم برندۀ تنها نوبل اقتصادی است که تاکنون به یک زن رسیده است. او بیخیال دکترا گرفتن در رشتۀ اقتصاد شد و در عوض در علوم سیاسی دکترا گرفت. اثر او در باب نهاد های سیاسی رسمی و غیررسمی که بر اقتصاد اثرگذارند، تأثیر شگرفی در رشتۀ اقتصاد داشت و این رشته را که بیش از اندازه با علم و ریاضی گره خورده بود، دوباره قدری به ریشه های سیاسیش در یک قرن پیش بازگرداند. منبع: فرادید