به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، «پاتریک اوکانر» در گزارشی در «وال استریت ژورنال» نوشت: یک ضرب المثل در سیاست آمریکا وجود دارد: مبارزات انتخاباتی بدون تبلیغات تلویزیونی آغاز نمی شود. با وجود گسترش مبارزات انتخاباتی مدرن و آنلاین، کنار گذاشتن تبلیغات سنتی که نیم قرن سابقه دارد، کاری دشوار است.
انتظار می رود نامزدها و گروه های حامی آنها 1.1 میلیارد دلار در بخش تبلیغات دیجیتالی در انتخابات سال 2016 صرف کنند که تقریبا 700 درصد بیش از 162 میلیون دلار صرف شده در این زمینه در انتخابات سال 2012 است. اما تلویزیون یکی از سکوهای اصلی تبلیغاتی در تلاش برای جذب آراء انتخاباتی محسوب می شود.
« دیو کارنی» یک استراتژیست جمهوری خواه گفت: «هیچ کس هیچ کمپین تبلیغاتی را از دست نداده زیرا آنها از تلویزیون پخش شده اند. اگر کمپینی از تلویزیون پخش نشود، از دست می رود.»
به گزارش کمیسیون ارتباطات فدرال، هزینه تبلیغات تلویزیونی برای انتخابات ریاست جمهوری 2016 در اواسط ماه اوت در مقایسه با زمان مشابه در سال 2012 تقریبا 900 درصد افزایش داشته است. نامزدها و حامیان آنها تاکنون بیش از 47 میلیون دلار برای تبلیغات در نظر گرفته اند که تقریبا سه برابر رقم هزینه شده در این خصوص در سال 2012 است. پول کنار گذاشته برای تبلیغات تلویزیونی در آیووا دو برابر و در نیوهمپشایر پنج برابر سال 2012 بوده است.
گروه تحلیل رسانه ای «کانتار مدیا» که تبلیغات تلویزیونی را دنبال می کند، پیش بینی کرده است هزینه های کلی برای انتخابات سال 2016 حدود 4.4 میلیارد دلار باشد، که در مقایسه با رقم 3.8 میلیارد دلاری محاسبه شده برای تبلیغات سال 2012، 16 درصد افزایش خواهد داشت. «الیزابت ویلنر» ناظر گروه «کانتار مدیا» گفت: « تلویزیون بهترین راه برای نفوذ بر رای دهندگانی است که الزاما به دنبال اطلاعات در خصوص نامزدها نیستند.»
اما نقش تبلیغات دیجیتالی حتی سریع تر از تلویزیون در حال افزایش است. نتایج مطالعه موسسه بورل آسوشیتس (Borrell Associates) نشان میدهد هزینه تبلیغات آنلاین می تواند با پیشی گرفتن از تبلیغات تلویزیونی در انتخابات راست جمهوری سال 2020 به 3.3 میلیارد دلار برسد.
«برنت مک گولدریک» مدیر اجرایی شرکت مشاوره «دیپ روت» که به جمهوری خواهان در جذب رای دهندگان کمک می کند، اعلام کرد: «هنوز هم تبلیغات تلویزیونی پیشتاز تبلیغات دیجیتالی است اما شکاف میان این دو در حال پر شدن است.»
انتخابات سال 2016، بیش از هر زمان، با رقابت شرکت هایی نظیر گوگل، فیس بوک و دیگر شرکت های دیجیتالی برای اسپانسر شدن تبلیغات مواجه شده است. این مانورهای رندانه در بازار تبلیغات سیاسی فقط نمونه کوچکی از مبارزه بسیار بزرگتر برای کسب درآمد از تبلیغات جهانی از هر نوعی است.
به گزارش شرکت « eMarkete» یک شرکت تحقیقات بازار که متخصص در بازاریابی دیجیتال و رسانه ای است، تبلیغات دیجیتال از حدود 22 درصد از سهم کل بازار تبلیغات آمریکا در سال 2012 به 28 درصد در سال 2014 افزایش یافته است. انتظار می رود این رقم تا سال 2016 به 34 درصد افزایش یافته است.
در 50 سال گذشته، مسئولان بخش تبلیغات تقریبا کل بودجه خود را به آگهی های تلویزیونی اختصاص داده اند. اما در حال حاضر بسیاری از عوامل هستند که در مقابل تلویزیون قرار گرفته اند - از جمله زمانی که صرف گوشی های هوشمند و دیگر دستگاه های تلفن همراه می شود و گیرنده های دیجیتالی که به مردم اجازه می دهد که تبلیغات را ضبط کرده و دنبال کنند و یا آنها را مسدود کنند. بسیاری از جوانان آمریکایی به طور کامل تلویزیون های معمولی را کنار گذاشته اند.
«کلیپ کاسینو» معاون مدیر اجرایی «بورل آسوشیتس» گفت: «حتی مدیران محافظه کار ترین کمپین ها نیز دیگر باید بدانند که مردم تلویزیون را همچون گذشته نمی بینند.»
کمپین تبلیغاتی تلویزیون همچنین می تواند بسیار ناکارآمد باشد. «دنور پورت» در ایالت آیووا را در نظر بگیرید. در آستانه انتخابات سال 2016، نامزدهای ریاست جمهوری از هر دو حزب میلیون ها دلار در این منطقه به عنوان دارنده سومین بازار رسانه در ایالت آیوا هزینه می کنند. اما به گزارش شرکت تحقیقات رسانه ای «رنتراک»، 53 درصد از بینندگان بزرگسال تلویزیون در حاشیه رودخانه می سی سی پی در ایالت ایلینویز، زندگی می کنند.
آگهی های تلویزیونی به خصوص در مبارزات کنگره، که از ایالتی به ایالت دیگر فرق می کند، هزینه های بسیار بالایی بر جا می گذارد. در منطقه شمال شیکاگو، نامزدها 97 سنت از هر دلار خود را صرف تبلیغات می کنند زیرا تاکنون چشم انداز آراء رای دهندگان این منطقه مشخص نشده است.
فیس بوک، گوگل و دیگر ارائه دهندگان خدمات دیجیتالی می گویند ابزار آنها در تبلیغات انتخاباتی توانایی بیشتری را برای هدف قرار دادن رای دهندگان خاص ایجاد کرده است. «آنی لویس» مسئول بخش تبلیغات برای جمهوری خواهان در فیس بوک گفت: «این سطح از دقت در تلویزیون وجود ندارد، و هزینه بسیاری می خواهد.»
«لی دان» یکی از اعضای تیم انتخاباتی گوگل گفت: این شرکت در تلاش است تا به مشتریان سیاسی برای استفاده از ابزاری مانند یوتیوب و موتور جستجوی گوگل کمک کند. او گفت: «من فکر می کنم شما در این چرخه یک افزایش در تبلیغات دیجیتالی خواهید دید. چنین بازار بزرگی برای جلب توجه این رای دهندگان وجود دارد.»
با این حال، آمریکایی ها هم به مراتب زمان بیشتری را صرف تماشای تلویزیون می کنند تا آنلاین باشند. مطالعه اخیر «نیلسن»، شرکت رتبه بندی تلویزیون نشان می دهد: بزرگسالان به طور متوسط، هفته ای 36 ساعت صرف تماشای تلویزیون می کنند؛ در مقایسه با 16 ساعتی که صرف گوشی های هوشمند، تبلت ها و رایانه هایشان می کنند.
افراد مسن نیز به تلویزیون توجه بیشتری دارند و در عین حال بیش از جوانان به رای دادن مقید هستند. «نیلسن» می گوید آمریکایی های 50 ساله و بالاتر بیش از 47 ساعت در هفته را به تماشای تلویزیون می گذرانند. انجمن تجارت که بر تلویزیون های محلی نظارت دارد، سال گذشته یک نظرسنجی را برگزار کرد که نشان داد: «مردم برای کسب اطلاعات سیاسی به تلویزیون بیش از دیگر رسانه ها تمایل نشان می دهند. «استیو لانزانو» رئیسTVB ، گروه ناظر بر فعالیت 700 ایستگاه تلویزونی گفت: افراد بیشتری زمان بیشتری را صرف تماشای تلویزیون می کنند. نامزدها می خواهند در رسانه هایی باشند که موثر هستند و آنها نقش مثبت تلویزیون را در این باره می دانند.»
در تبلیغات انتخاباتی سال 2012، اوباما در صرف هزینه برای کار بر روی روش های جدید آنلاین و تلویزیونی، به ویژه در استفاده از تلویزیون های کابلی پیشتاز بود. اما حتی آن کمپین تنها 15 درصد از بودجه رسانه ای خود، و یا 74.5 میلیون دلار را برای دسترسی به رای دهندگان آنلاین، با ایمیل و یا از طریق رسانه های اجتماعی صرف کرد.
در سال های بعد از آن، شرکت ها برای کمک به نامزدها و گروه های حامی آنها در جهت صرف بهتر پول های تبلیغاتی وارد عمل شدند.
«اسحاق بیکر»، یکی از شرکا در شرکت AKPD که در سال 2012 در تیم تبلیغاتی اوباما کار می کرد، گفت: «در یک گردهمایی حزبی کوچک مانند آیووا، هدف قرار ندادن رای دهندگان با ابزارهای آنلاین، اقدامی احمقانه است.»
با وجود این ابزار، 85 درصد از هزینه های آگهی های تلویزیون در انتخابات میان دوره ای سال 2014 به تلویزیون اختصاص یافت.