جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

«قربانیانی خاموش» در پس میله های زندان های رژیم صهیونیستی

خبرگزاری «وفا» در گزارشی به اوضاع نامناسب اسیران فلسطینی در زندان های اشغالگران صهیونیست پرداخت.

کد خبر: ۹۹۶۰۸
«قربانیانی خاموش» در پس میله های زندان های رژیم صهیونیستی

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، خبرگزاری فلسطینی «وفا» در گزارشی نوشت: کمیته اسیران و اسیران سابق گزارش داد که زندانیان فلسطینی در زندان های رژیم صهیونیستی در شرایط غیر انسانی قرار دارند و از دیدار با اعضای خانواده خود محروم هستند.

وکیل این کمیته پس از دیدار اخیر خود با اسیران گفت: بازداشت شدگان اداری که بدون هیچ اتهام و یا محاکمه ای در حبس به سر می برند، از سلول هایی شلوغ و با تهویه ضعیف شکایت کرده اند. آنها گفته اند حدود 10 زندانی در یک سلول کوچک با تنها یک حمام نگهداری می شوند.

این وکیل اعلام کرد که سهل انگاری های پزشکی و انتقال های غیر قانونی وحشیانه زندانیان بین زندانهای اسرائیل همچنان ادامه دارد.

علاوه بر این، زندانیان به وکیل اطلاع داده بودند که در سلول های انفرادی نگهداری می شوند که پر از حشرات است و بوی بسیار بدی می دهد. آنها گفتند که هیچ نوری به داخل این سلولها نمی تابد و استانداردهای مناسب بهداشتی در آنجا رعایت نمی شود.

بیش از 6،500 اسیر فلسطینی در حال حاضر در زندان های رژیم صهیونیستی هستند که بسیاری از آنها به حبس ابد محکوم شده اند. حدود 1،800 تن از زندانیان به علت سهل انگاری های پزشکی از مشکلات بهداشتی رنج می برند و از جمله 85 نفر به بیماری های مزمن مبتلا شده اند.

این کمیته در بیانیه ی ماه فوریه خود اعلام کرد که سیاست اسرائیل برای انتقال اسیران فلسطینی، از جمله افراد زیر سن قانونی، بین زندان ها یک سفر دردناک است که در ساعت های غیر ضروری طولانی انجام می گیرد.

به گزارش «بتسلم» - یک مرکز حقوق بشر اسرائیلی - بر اساس ماده 49 کنوانسیون چهارم ژنو، حقوق بشردوستانه بین المللی اشغالگران را از انتقال شهروندان از قلمرو خود به قلمروهای اشغالی منع می کند.

این مرکز می افزاید: مقررات لاهه، قدرت اشغالگر را از تغییر دائمی منطقه اشغال شده باز می دارد، مگر اینکه این کار به نفع مردم محلی انجام گیرد و یا بر اساس نیازهای نظامی باشد.

در این میان، زندانیان در زندان بیابانی «نقب» یک درخواست فوری به تمام سازمان های بشردوستانه و حقوق بشر برای مداخله در خصوص وادار کردن اسرائیل برای فراهم آوردن امکان دیدار میان آنها با خانواده شان را ارسال کرده است.

در این نامه که نسخه ای از آن به دست خبرگزاری وفا رسیده است، زندانیان گفته اند که مقامات اسرائیلی مانع دیدار آنها با اعضای خانواده شان می شوند و یک ماه است که خانواده خود را ندیده اند؛ در حالی که زندانیان وابسته به جبهه خلق برای مدت یک سال است که موفق به دیدار با خانواده شان نشده اند.

زندانیان نوشتند که این اقدامات اسرائیل بخشی از روش های تلافی جویانه مدیریت زندان به دلیل اعتصاب غذایی آنها است.

در این نامه به «علی فرج» اشاره شده است که طی سه سال گذشته از دیدن چهار فرزند خود محروم بوده است.

در بیانیه اکتبر 2014 مرکز حقوق بشر« الدمیر» آمده است: «بیش از شش هزار اسیر فلسطینی در حال حاضر در زندانهای رژیم صهیونیستی به سر می برند و اغلب از حقوق اساسی انسانی خود محروم هستند. یکی از حقوقی که آنها از آن محروم هستند، دیدار با خانواده هایشان است. حبس این افراد، نه تنها موجب وارد آمدن رنج و سختی به خود این افراد، بلکه به بستگان آنها در خارج از زندان نیز شده است. کل خانواده و نسل های این افراد در غیاب مادر یا پدر یا برادر یا خواهر بزرگ شده اند.»

سیاست رژیم صهیونیستی در بازداشت و حبس دسته جمعی این افراد، سیاست مخربی علیه جامعه فلسطینی است و خانواده های این زندانیان قربانیان خاموش هستند.

این مرکز حقوق بشری افزود که دیدار با اعضای خانواده اغلب یا محدود است و یا توسط مقامات اسرائیلی لغو می شود. علاوه بر این، «بسیاری از زندانیان فلسطینی از قلمروی سال 1948 ، کرانه باختری و نوار غزه هستند و حق ملاقات آنها با خانواده هایشان به طور کامل رد شده است. این در تضاد کامل با مسئولیت اسرائیل، به عنوان یک قدرت اشغالگر، تحت قانون بین المللی است.»

«حق ملاقات با اعضای خانواده یک حق تثبیت شده در قوانین بین المللی است که به صراحت در کنوانسیون چهارم ژنو، در حداقل قوانین استاندارد برای رفتار با زندانیان، مجموعه اصول برای حمایت همه افراد در هرگونه بازداشت، قوانین زندان اروپا، و در رابطه با بازداشت شدگان کودک و کنوانسیون حقوق کودک ارائه شده است.»

الدمیر اظهار داشت: « بازداشت فلسطینی های سرزمین های اشغالی در بازداشتگاه ها و زندان های خارج از قلمروی سال 1967، تحت قوانین بین المللی اقدامی غیر قانونی است و توانایی زندانیان فلسطینی برای دیدار با خانواده هایشان را به چالش کشیده است زیرا برای ورود به این مناطق، باید مجوز داشت. در بسیاری از موارد این مجوز به سختی کسب وی شود و در برخی موارد نیز اصلا دست یافتنی نیست.»

«اسرائیل همیشه برای عدم صدور مجوز یک بهانه دارد: «امنیت» - اما هرگز تعریف نمی کند که این امنیت به چه معنا است زیرا وقتی زندانی در حال دیدار با خانواده اش است، محدودیت های شدیدی اعمال می شود.»

«الدمیر» اشاره کرد که « فقط بستگان درجه اول می توانند به دیدار زندانی بیایند اما هر عضو خانواده مرد بین سنین 16 و 35 به طور معمول نمی تواند با زندانی دیدار داشته باشد. در زندان، ملاقات با عزیزان تنها از پشت دیوارهای شیشه ای و یا از طریق تلفن صورت می گیرد.

انتهای پیام

دیدگاه شما