به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، «جاشوآ لاندیس» در گزارشی در اوراسیا ریویو آورده است: من اطلاعات مربوط به این زن ایزدی که با نام مستعار « FA» خود را معرفی کرد، در نوت بوک خود ذخیره کرده ام. این زن که اواخر سال گذشته از دست داعش گریخته بود، می خواست داستان تلخ خود را به گوش جهانیان برساند.
« FA» یک زن 23 ساله ایزدی از یک خانواده بسیار بزرگ در منطقه سنجار بود. در همسایگی آنها 13 خانواده دیگر نیز بودند که همگی نزدیکان آنها از پدربزرگ و مادربزرگ گرفته تا خاله ها، عمه ها، عموزاده ها، و دوستان نزدیک بودند. در سوم اوت 2014، زمانی که FA خبر ورود داعش به شهرهای ایزدی را شنید، اصلا گمان نمی کرد که به این سرعت به اسارت این گروه درآید. پس از شنیدن این خبر، او و دیگر اعضای خانواده اش به کوه ها گریختند.اما دیگر خیلی دیر شده بود. تروریست های داعش شمار زیادی از مردان ایزدی را سر بریدند و بسیاری از شهرهای این منطقه را ویران کردند. او خیلی ترسیده بود و با شنیدن صدای تیراندازی ها محکم مادر و خواهش را در آغوش می کشید. هنگامی که داعش به خانه آنها رسید، تفنگ بر روی شقیقه اش قرار گرفت و با موهایش کشیده شد تا به همراه خانواده اش به دیگر ایزدی های به اسارت گرفته شده، بپیوندند. او مرگ پدر و چهار عمویش را با شلیک مستقیم به سمت سرشان از نزدیک مشاهده کرده بود. او گفت:
«من می خواستم بمیرم؛ من می خواستم نفر بعدی باشم که با شلیک تیر خلاص کشته می شود زیرا نمی خواستم دیگر چنین صحنه هایی را ببینم.»
اما او زنده ماند تا شاهد ظلم و ستم بیشتری باشد.
200 مرد دیگر نیز به ضرب گلوله کشته شدند و بازماندگان، از جمله او، به سیبایة الشیخ خدر، شهری واقع در جنوب سنجار منتقل شدند. در آنجا زنان جدا شدند و در گروه های مختلفی با توجه به سن و زیبایی شان قرار گرفتند. این آخرین باری بود که او مادرش را می دید. کودکان و حتی نوزادان، به زور از مادرانشان گرفته می شدند تا برای آموزش اقدامات تروریستی به اردوگاه ها منتقل شوند.
FA گفت زمانی که در الشیخ خدر بود:
«من می خواستم بدانم مادرم کجاست و آیا دوباره می توانم او را ببینم یا نه. اما در اطراف من تنها همسن و سالانم و حتی جوان تر - حدود 9 ساله - دیده می شدند.»
آنها ما را از شهرمان دور و دورتر کردند اما گویی نگران بودند که همه ما را در یک جا نگهداری می کردند. او گفت:
«من خسته شده بودم و حتی نمی توانستم گریه کنم چون احساس می کردم بدنم هیچ حسی ندارد. فکر می کردم خوابم و به زودی از خواب بیدار می شوم.»
آنها سپس حدود ساعت 12 به سمت موصل حرکت کردند.
«حدود سه ساعت راه رفتیم و در طول سفر با اجساد و خانه های تخریب شده بیشتری مواجه شدیم. در راه، وسایل نقلیه ای با پرچم های سیاه و مردانی با ریش های بلند را می دیدیم.»
مردان داعش هرگز یکدیگر را با نام کوچک خطاب قرار نمی دادند تا اسیران به هویت واقعی آنها پی نبردند. آنها 11 روز در موصل ماندند و او مجبور شد با یکی از داعشی ها ازدواج کند.
«من مقاومت کردم و از ناحیه شکم و سر مورد ضرب و شتم قرار گرفتم تا زمانی که بیهوش شدم. وقتی به هوش آمدم، زنان دیگر از جمله خواهر خود را دیدم که آنها هم تجارب مشترکی را داشتند.»
صورت او تا حدی کبود شده بود که دیگر جذابیت گذشته را نداشت و مردان به او توجه نمی کردند.
«من خواهرم را در شرایطی دیدم که با خودروی یک داعشی به زمین کشیده شد و سرش به یک دیوار کوبیده شد.»
FA بعدا متوجه شد که خواهرش به شخصی در سوریه فروخته شده و با خانواده وی زندگی می کند. این آخرین خبری بود که او از خواهرش داشت.
FA دوباره با حدود یک صد زن دیگر گروه بندی شد و به قیمت حدود 10 دلار به فردی در تل بنات فروخته شد.
«او هر کاری خواست با من کرد و پس از دو روز مرا به فردی در تل قصاب فروخت.»
در تل قصاب،FA روزی چند بار در روز شکنجه می شد و مورد تجاوز قرار می گرفت و بعد از هر بار تجاوز جنسی، مورد ضرب و شتم قرار می گرفت. او بعد از دو روز دوباره به اردوگاه اسرای زن منتقل شد.
FA افزود که آنها بسیار خسته شده بودند و برای بسیاری از دختران دیگر اهمیتی نداشت که بمیرند یا زنده بمانند زیرا از آنها به عنوان اشیاء جنسی استفاده می شد و هر زمان که در برابر تقاضای جنسی هر تروریستی مقاومت می کردند، کشته می شدند.
«آنها ساعت سه صبح ما را به صف می کردند و از ما می خواستند روسری های خود را در بیاوریم تا ببینند کدام یک به مزاج کدام تروریست خوش می آید.»
یکی از دختران همسایه به وی گفته بود پیش از آنکه دست مردی به وی برسد، خود را خواهد کشت و این چنین هم کرد. او خود را با طنابی که از پنکه سقفی آویزان کرده بود، اعدام کرد.
«من هم می خواستم همین کار را بکنم، ولی بیش از حد ضعیف بودم. من در برابر فروش مجدد مقاومت می کردم و چون دست پخت خوبی داشتم از من در آشپزخانه استفاده می شد.»
در ادامه این تراژدی،FA گفت که یک روز یک دختر 9 ساله باید به اتاق فردی که رهبر نامیده می شد، می رفت. او به قدری وحشت زده شده بود، که مدام حالش به هم می خورد.
او پس از تجاوز، به فرد دیگری فروخته شد.
همه دختران پس از استفاده جنسی، به فروش می رفتند. تعداد دختران آنقدر زیاد بود که آنها می توانستند دختر دیگری را برای تجاوز انتخاب کنند.
FA گفت همه دختران فروخته شدند به جز من و سه نفر دیگر که یکی از آنها 13 ساله بود.
«یک روز، نگهبانی به سمت من آمد و برگه ای را از جیبش در آورد که گواهی ازدواج بود.»
این مرد FA را بدون اطلاع او به عقد خود در آورده بود. نگهبان به او گفت که اگر به حرفش گوش نکند، او را به عربستان می فرستد.
«من بسیار ترسیده بودم، و روز بعد، من به رهبر وضعیتم را گفتم.»
FA در این زمان به یک کالا با ارزش تبدیل شده بود چرا که برای داعشی ها پخت و پز می کرد بنابراین رهبر، نگهبان را یک روز زندانی کرد تا تنبیه شود.
اما نگهبان پس از آزادی تهدید کرد که او را به عربستان خواهد فرستاد و در اینجا بود که FA فهمید باید راهی برای فرار بیاید.
«من به دختران گفتم که این آخرین فرصت ما برای فرار است. اما آنها می ترسیدند زیرا آخرین باری که یکی از ما اقدام به فرار کرده بود، بازگردانده شده و هر دو پایش قطع شده بود.»
دو دختر نمی خواستند این تجربه تلخ را داشته باشند، اما FA باید فرار می کرد تا به عربستان برده نشود.
دختر 13 ساله قبول کرد که با FA فرار کند و آنها به سمت کوهستان گریختند. آنها سه روز را بدون آب و غذا در پشت ساختمان ها و یا بوته ها گذراندند. زمانی که آنها به جاده رسیدند، دختر 13 ساله دیگر نمی توانست راه برود، بنابراین FA او را به دوش کشید.
هنگامی که آنها منطقه خطر را رد کردند و به کوهستان نزدیک شدند، مبارزان ایزدی آنها را دیدند و با آب به یاری آنها شتافتند.
این زن تنها یکی از هزاران زن ایزدی است که از تابستان سال گذشته به بردگی و اسارت گرفته شدند. او در حال حاضر در یک چادر در یکی از اردوگاه های پناهندگان در کنار ایزدی های دیگری زندگی می کند که سرنوشت مشابهی داشته اند.