به گزارش پایگاه خبری و اطلاعرسانی جماران، راشا تودی در گزارشی نوشت: هنگامی که یک رسانه آمریکایی این هفته یک داستان گمراه کننده و دروغ را در خصوص پرونده هسته ای ایران مطرح کرد، بسیاری در غرب با عجله طرف ایران را گرفتند. این در حالی است که تنها چند ماه پیش نیز خود آنها از جمله دروغ پردازان بودند.
آسوشیتدپرس (AP) در روز چهارشنبه یک ادعای «منحصر به فرد» را در خصوص رویت یک پیش نویس از توافق نامه محرمانه بین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA)مطرح کرد.
«پیش نویس امضا نشده ی ادعایی» آسوشیتدپرس نشان می داد که ایران قرار است خودش مرکز پارچین را به نمایندگی از آژانس بین المللی انرژی اتمی مورد بازدید قرار دهد.
این ادعا، موجب خشم منتقدان توافق هسته ای ایران شد. بهانه لازم به دست سیاستمداران آمریکایی و کارشناسان مخالف توافقنامه وین افتاد و آنها به سرعت برای ضربه زدن به توافق هسته ای ایران وارد عمل شدند.
اما پس از آن، مقامات دولت آمریکا، مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی و مقامات سابق آژانس به دفاع از ایران پرداختند.
در مورد مسئله بازرسی از پارچین، در سال 2005، جمهوری اسلامی در دو نوبت جداگانه و «به طور داوطلبانه» امکان بازرسی آژانس بین المللی انرژی اتمی از این سایت را فراهم آورد.
از آن زمان، منابع غربی ادعا می کنند که پارچین پاکسازی و بازسازی شده است. بنابراین، در هر صورت 10 سال پیش هم کسی چیزی در آنجا نیافت. دسترسی به این سایت برای بازرسی نهایی برای واشنگتن تنها یک مصرف عمومی دارد.
با این وجود، آژانس یک سازمان حرفه ای است و این کار را اتفاقی انجام نخواهد داد.
آژانس بین المللی انرژی اتمی می گوید که «صدها» توافقنامه با کشورهای عضو امضا کرده است. این آژانس دسترسی به سایت های غیر استاندارد را در همه زمان ها مدیریت کرده و تفاوت تنها در چگونگی دسترسی به این مراکز با توجه به نیازهای هر دو طرف است.
«یوکیا آمانو» مدیر کل آژانس می گوید:
«نقشه راه بین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی یک توافق نامه بسیار قدرتمند با جدول زمانی دقیق است، ، که به ما در روشن شدن مسائل برجسته گذشته و کنونی در خصوص برنامه هسته ای ایران کمک می کند.»
آژانس بین المللی انرژی اتمی نمونه های زیست محیطی پارچین را جمع آوری می کند. بازرسان آژانس می توانند نمونه ها را مورد بازبینی قرار دهند، ابزار ردیابی نیز می تواند بر روی بازرسان محلی نصب شود. آژانس به توافق خود با اعضایش پایبند است و اینها قانون است.
بنابراین دروغ پردازی آسوشیتدپرس در خصوص بازرسی خود ایران، این هفته توسط کارشناسان فراوانی به چالش کشیده شده است - مقامات سابق آژانس بین المللی انرژی اتمی و بازرسان اینجا و آنجا و همچنین خود «آمانو» در این خصوص بیانیه های نادری صادر کردند.
شیوه های نظارت آژانس همچنان در زمینه مقابله با چالش ها و به منظور بهبود بازده با تغییراتی مواجه می شود. شاید یکی از این روش های جدید، برای بازرسی از پارچین مورد استفاده قرار گیرد.
حقایق بیشتر
مسائل داغی مانند پارچین و دیگر ابعاد نظام احتمالی برنامه هسته ای ایران به این زودی ها مطرح نخواهد شد. اما بحث در این خصوص با ورود غیر معمول «مدافعان توافق هسته ای» - نخبگان، سیاستمداران غربی، روزنامه نگاران و تحلیلگران - در حال حاضر تغییر کرده است.
مخالفان برجام این روزها ابزار کمی برای مقابله با مدافعان در اختیار دارند. توافق وین یک اقدام عادلانه و منطقی است که به امضای شش قدرت جهانی و جمهوری اسلامی ایران رسیده است.
بنابراین پرداختن به چنین جزئیاتی در برخی رسانه ها اقدامی احمقانه است. اجازه دهید به موضوعات دیگری که به تازگی در رسانه های اجتماعی و مطبوعات آمریکا به انها اشاره شده، بپردازیم: سه هفته پیش، آسوشیتدپرس در گزارش دیگری اعلام کرد که ایران به بازرسان آمریکایی (و کانادایی) آژانس برای بازدید از تاسیسات هسته ای خود مجوز نخواهد داد. مجله نیوزویک نیز نوشت، برای مخالفان برجام، اکنون شبهاتی در خصوص اینکه آیا آژانس قادر خواهد بود با توجه به مفاد این توافقنامه از مراکز ایران بازدید کند یا خیر، ایجاد شده است.
اما «عباس عراقچی» معاون وزیر خارجه ایران، اعلام کرد که در توافق نامه وین اشاره شده که بازرسان باید از کشورهایی باشند که دارای روابط دیپلماتیک با جمهوری اسلامی ایران هستند.
و سخنگوی آژانس بین المللی انرژی اتمی به تفاهم نامه های مدیر کل آژانس در تاریخ 28 اوت سال 1961 اوت 28 در خصوص «بازرسان» به عنوان یک مرجع اشاره کرد که:
«کشور عضو آژانس باید ظرف مدت 30 روز پس از دریافت چنین پیشنهادی به اطلاع مدیر کل برساند، که آیا بازرس تعیین شده را می پذیرد یا خیر... اگر دولت اعتراضی در خصوص این انتصاب دارد باید مراتب اعتراض خود را به مدیر کل اطلاع دهد. در این صورت، مدیرکل باید بازرس یا بازرسان دیگری را پیشنهاد دهد.»
هیچ چیز مشکوک و یا غیر معمولی در اینجا وجود ندارد و همه چیز بر اساس استانداردهای کشورهای عضو آژانس بین المللی انرژی اتمی پیش می رود. این یک حس مشترک است که یک ملت اجازه نمی دهد اتباعی از یک کشور دشمن، به بازرسی از سایت های امنیت ملی کشورشان دست یابند.
بسیار بعید است که ایران چه اکنون و چه در آینده از مفاد برجام تخطی کند. جمهوری اسلامی ایران بیشترین بازرسی های سرزده در تاریخ آژانس را در کارنامه خود دارد و تنها به دنبال «حق مسلم» خود برای دنبال کردن برنامه هسته ای غیر نظامی بومی اش است.
از نظر ایران، بهترین کار برای حل مشکلات کشور، رجوع به «قوانین بین المللی» است و این کشور هر گونه اقدامات خارجی از قبیل تحریم های غیر قانونی و یا ناعادلانه، خرابکاری، تبلیغات، باج خواهی، ترور ، و غیره را به این قوانین ارجاع می دهد.
برجام کمک می کند تا ایران با وجود دسیسه های خارجی، برنامه هسته ای مورد نظر خود را در مسیر قانونی اش دنبال کند. البته، برخی طرفین غربی باز هم تلاش خواهند کرد در این مسیر سنگ اندازی هایی داشته باشند.
در جنگ دفاع از حقوق هسته ای در گذشته، تهران معمولا فاقد دو سلاح کلیدی بود: توانایی مقابله با شواهدی که اجازه مشاهده آنها را نداشت و توانایی انتقال پیام خود به مخاطبان جهانی. توافق وین هر دو ابزار را در اختیار ایران قرار داد.
زین پس شش عضو 1+5 در خصوص حقایقی که برخی رسانه ها نادیده می گیرند، به عنوان یک کانال ارتباطی برای ایرانیان عمل می کنند. در حال حاضر به نفع این گروه است که به این توافق پایبند بمانند و در جهت حمایت از آن گام بردارند.
از این به بعد دروغ پردازی های این چنینی، با واکنش شدیدی مواجه خواهد شد.