پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «سیون تسهایه» خبرنگار آزاد و کارگردان سابق تلویزیون که در جریان یک اعتراض ضد دولتی در سال 2001 زندانی شد.
کشور آفریقایی اریتره بدترین رتبه در میان کشورهای جهان برای آزادی مطبوعات را دارد.
نویسندگان و خبرنگاران این کشور در زندانهای مخفی به سر می برند. افرادی در این کشور برای آزادی مطبوعات جنگیدند و بهای آن را پرداخت کردند. نویسندگانی که با سانسور شدید توسط سازمان اطلاعاتی دولت مواجه شدند و هنوز هم این فشارها وجود دارد.
در واکنش به این شرایط خبرنگاران، انجمن «قلم در تبعید اریتره» که سازمانی است مردمی برای اتصال این کشور غیر قابل دسترسی به سایر کشورهای جهان و به منظور مبارزه از طرف روزنامه نگاران زندانی این کشور که به بیش از یک دهه دربند هستند و با خانوادههای خود تماسی ندارند، راه اندازی شد.
«قیرمای نگاش» رئیس این سازمان آن را به عنوان یک سهم کوچک در راه طولانی رسیدن به آزادی و دموکراسی توصیف کرد.
«دسال برخت» یکی از بنیانگذاران این سازمان گفت: هدف ما توانمندسازی، اتصال و در صورت امکان گستردن چتری حمایتی برای روزنامهنگاران و نویسندگان ارتیرهای پراکنده در هر جای جهان است.
سرکوب نویسندگان همیشه در این کشور امری معمول نبوده است. در سال ۱۹۹۶ پس از استقلال اتیوپی درجنگی ۳۰ ساله، تعداد روزنامههای مستقل که توسط دانشجویان و فارق التحصیلان دانشگاه «اسمره» برای طیف گستردهای از دیدگاهها راه اندازی شده بود، رونق گرفت.
اما فضای سیاسی شروع به تغییر کرد بهطوری که نگرش دولت به سمت منتقدانش عوض شد.
با آغاز سرکوب توسط «ایسایاس آفورکی» اولین رئیس جمهور اریتره، ۱۵ عضو جبهه خلق برای دموکراسی و آزادی در نامه ای سرگشاده قدرت آهنین آفورکی را محکوم کردند و اقدامات وی را غیرقانونی و خلاف قانون اساسی خواندند.
به همین منظور به سرعت آنان روانه زندان شدند.
۱۱ تن از آنان که به عنوان «جی ۱۵» شناخته شده بودند، بدون محاکمه ممنوع الملاقات شدند. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۱ آفورکی تمامی مخالفان را با تعطیل کردن روزنامهها سرکوب کرد.
آن روز ۱۱ نفر از روزنامه نگاران بازداشت شدند و به مکانهای نامعلومی برده شدند. باورها بر این است که دست کم چهار تن از ۱۱ خبرنگار از جمله «مدهانی هیل» و « فساهایه جوشائو» درگذشته اند.
با گذر ۱۴ سال این کشور هنوز در اضطراب باقی مانده است. دست کم ۲۳ خبرنگار بدون طی کردن مراحل قانونی در زندان به سر می برند. تنها رسانه دولتی باقی مانده است و مکاتبه با دنیای خارج تقریبا ناممکن است.
حال شهروندان باید به مکان های عمومی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعاتشان مراجعه کنند در حالی که جوانان تنها بازی های فوتبال اروپایی و سریال های ترکی و عربی را در تلویزیون تماشا می کنند.
آیا اریتره کره شمالی آفریقا است؟ شاید هم بدتر است.
روزنامه نگاران و خبرنگاران به طور معمول با بازداشت، ارعاب، آزار و حبس های طولی مدت بدون محاکمه و آنکه خانواده آنها از زنده بودنشان مطمئن باشند، مواجه می شوند.
«آمانوئل اسرات» شاعر و سردبیر روزنامه زمان، «سیون تسهایه» خبرنگار مستقل و کارگردان سابق تلویزیون، «مدهانیه هایل» معاون سردبیر کسته دمنا، «فساهایه جوشائو» شاعر، روزنامه نگار و یکی از صاحبان ستیت، «ادریس ابو آره» نویسنده و خبرنگار مستقل و «داویت هپتهمیچل» دستیار سردبیر مکاله، شش نویسندهای هستند که از سپتامبر ۲۰۰۱ بدون محاکمه در مکان های نامعلوم به سر می برند.
اریتره کشوری در شرق آفریقا است که پس از استقلال در سال ۱۹۹۳ تاکنون یک بار با یمن و یک بار با اتیوپی وارد جنگ شده است.
این کشور از غرب با سودان، از جنوب با اتیوپی و از جنوب شرقی با جیبوتی همسایه است. اریتره از شرق و شمال شرق در کنار دریای سرخ قرار گرفته است.
کمیته بین المللی حمایت از روزنامه نگاران که مقر آن در نیویورک است، کشور اریتره را به عنوان بدترین نقض کننده قوانین در جهان توصیف می کند و معتقد است، خبرنگاران اریترهای بدون هیچ محاکمه یا اعلام علنی اتهامشان، در زندان به سر میبرند.
عکس: گاردین
مترجم: گلناز سادات غفاری