به گزارش پایگاه خبری و اطلاعرسانی جماران، الجزیره انگلیسی گزارش داد: با نگاهی به درگیری ها در سوریه، یمن و عراق می توان به این حقیقت پی برد که توافق هسته ای ایران دارای تبعات مثبت به جای تبعات منفی است. با این حال برخی تلاش می کنند تا مانع از اجرایی شدن این توافق شوند.
جمهوری خواهان آمریکا و اسرائیل که ناراضی از توافق هسته ای ایران هستند، در حال متمرکز کردن بخش عمده ای از مخالفت های خود در دو جبهه هستند.
به عقیده آنها، این توافقنامه به طور کامل تهدید هسته ای ایران را از بین نمی برد. آنها همچنین بر این باورند که لغو تحریم ها می تواند به بی ثباتی بیشتری در خاورمیانه (!) بیانجامد.
در حالی که بسیاری از دانشمندان، دیپلمات های سابق و اعضای جامعه اطلاعاتی در آمریکا و تل آویو علنا درباره بخش های فنی مثبت این توافق سخن گفته اند، تعداد کمی در خصوص ادعاهای اثبات نشده است از افزایش مشکلات منطقه پس از توافقنامه، صحبت کرده اند.
مخالفان مدعی هستند که ورود میلیاردها دلار به خزانه ایران، نفوذ ایرانیان را در منطقه افزایش می دهد.
اما رویدادهای منطقه و اقدامات تهران و واکنش ها در منطقه از زمان امضای توافق در ماه ژوئن تا به امروز، عکس قضیه را نشان می دهد.
با نگاهی به درگیری ها در سوریه، یمن و عراق می توان به این حقیقت پی برد که توافق هسته ای ایران دارای تبعات مثبت به جای تبعات منفی است.
تغییرات چشمگیر
در درگیری های سوریه، که در آنجا ایران و روسیه از «بشار اسد» و دولت او حمایت می کنند، ایران موفق به برقراری آتش بس 48 ساعته در سه شهر مهم در تاریخ 12 اوت - یک روز پیش از سفر « محمد جواد ظریف» وزیر امور خارجه ایران به پایتخت سوریه - شد.
در واقع، این آتش بس، به عنوان بخشی از تلاش های تهران برای کمک به حل و فصل جنگ داخلی سوریه، دو روز بعد از آن نیز تمدید شد.
در یمن نیز هیچ شواهد قوی وجود ندارد که نشان می دهد تهران به نیروهای ضد «هادی» کمک می کند. در مقابل، ایرانیان همواره از مذاکرات صلح به رهبری سازمان ملل متحد در ژنو حمایت کرده اند و به نظر نمی رسد نقش دیگری در این بحران داشته باشند.
در جبهه ی فلسطین، رهبر ارشد سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف) در سفر به تهران گفت که «محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین قصد دارد در دو ماه آینده به ایران سفر کند.
این تحولات پس از توافق هسته ای نشان می دهد که ایران یک نیروی معتدل - و نه افراط گرا - در خاورمیانه است.
ایران اگر هیچ تهدید وجودی از سوی آمریکا احساس نکند، هیچ واکنش منفی در منطقه نخواهد داشت.
این مواردی که گفته شد، نشان می دهد اثبات این که ایران پس از اجرایی شدن توافق واکنش های منفی در منطقه خواهد داشت، کاری نشدنی است.
اراده بین المللی واحد
نقش مثبت دیگر این توافقنامه را می توان این گونه برشمرد که گروه های تروریستی در منطقه، یک اراده بین المللی واحد را مشاهده می کنند. آتش بس 48 ساعته در سوریه که با ابتکار عمل ایران برقرار شد، یک نقطه شروع بود.
در حالی که هیچ یک از مسائل جاری خاورمیانه در متن این توافقنامه گنجانده نشده است، وحدت جامعه بین المللی برای پیدا کردن یک راه حل دیپلماتیک برای این مسئله دشوار هسته ای، یک پیام قدرتمند به منطقه می فرستد.
جنگ های داخلی اغلب در نتیجه ی مداخلات مستقیم یا غیر مستقیم منطقه ای و یا بین المللی طولانی تر شده است. بنابراین تا زمانی که جامعه جهانی به چند جبهه تقسیم شده باشد، این تقسیم بندی اغلب بر مکان هایی مانند سوریه، یمن و لیبی انعکاس می یابد و موجب تداوم درگیری ها می شود.
با این حال، هنگامی که تروریست ها ببینند که حامیان آنها و یا حامیان دشمنان آنها کانال هایی را برای گفت و گو و امضای توافق باز کرده اند، به سرعت متوجه می شوند که آنها نمی توانند برای همیشه به حامیان خود متکی باشند.
توافقنامه ایران بخش مهمی از تلاش های جهانی برای برقراری صلح است. زمانی که دیپلماسی و هنر حل و فصل درگیری ها با شکست مواجه شود، جنگ اغلب اجتناب ناپذیر می شود.
کسانی که مخالف توافق با ایران هستند، لازم است تا تنها نگاهی به نتایج فوری آن در منطقه بیاندازند تا درک کنند که این توافق در حال حاضر چقدر به کاهش تنش ها و افزایش فعالیت های دیپلماتیک کمک کرده است.
بر خلاف مخالفان این توافق، که ادعا می کنند آن قرارداد منطقه را شعله ور می کند، تحولات پس از توافق با ایران نشان می دهد نقش این کشور خیلی بهتر از قبل شده است.
بر خلاف استدلال جنگ طلبان، از زمان توافق وین در ماه ژوئیه تا به امروز، نیروهای دیپلماسی و راه حل های سیاسی قوی تر از طرفداران خشونت و جنگ هستند. اگر این روند ادامه یابد، جامعه بین المللی می تواند متقاعد شود که توافق با ایران به نفع منطقه است.