جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

واشنگتن اگزماینر گزارش داد:

انتخابات آمریکا با ۱۸ جمهوری خواه شور می شود یا بی نمک؟!

در رقابت های انتخاباتی آمریکا تا به امروز سابقه نداشته که شمار کاندیداهایی از یک حزب برای انتخابات ریاست جمهوری تا این حد زیاد باشد و هیچ یک از آنها حاضر نباشد به نفع دیگری از گردونه رقابت ها کنار رود.

کد خبر: ۹۷۶۲۱
انتخابات آمریکا با 18 جمهوری خواه شور می شود یا بی نمک؟!

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع‌رسانی جماران، نشریه آمریکایی «واشنگتن اگزماینر» در گزارشی در خصوص انتخابات آمریکا نوشت: من نمی دانم چرا جمهوری خواهان پیش از علنی کردن موضوعات، آن را در میان خود حل نمی کنند. بدون شک برای ما بهتر بود پیش از آنکه نامزدهای جمهوری خواه یکی یکی خود را معرفی کنند، گزینه های مناسب را خودشان انتخاب می کردند و ما در نهایت با دستکم دو تا سه کاندیدا مواجه می شدیم.

بنابراین اکنون رای دهندگان باید با 18 کاندیدای جمهوری خواه برای انتخابات ریاست جمهوری مواجه شوند و هیچ تضمینی وجود ندارد که در نهایت فردی که در انتهای کار باقی بماند، صلاحیت لازم برای ریاست جمهوری را داشته باشد و برنده شود.

این کاندیداها عبارتند از:

پری، سانتوروم، جیندال، فیورینا، گراهام، پتاکی، گیلمور، ترامپ، بوش، کریستی، اسنایدر، روبیو، کارسون، واکر، هاکبی، کاسیچ، کروز و پال.

همه می دانند آشپز که چند تا شد آش یا شور می شود و یا بی نمک. بنابراین اگر افراد زیادی خود را مشغول به یک کار بکنند، در نهایت آن کار خوب از آب در نخواهد آمد. با رقابت این همه از نامزدهای انتخاباتی برای ورود به یک دفتر، رای دهندگان نه تنها گیج می شوند، بلکه انگیزه خود را هم برای حضور در انتخابات از دست می دهند. برخی از رای دهندگان به جای تماشای مناظرات سیاسی و شمردن نامزدهای احتمالی، به سادگی از کنار این موضوع خواهند گذشت.

اگر رای دهندگان انتظار داشتند با مشاهده اولین مناظره ریاست جمهوری جمهوری خواهان درک کنند که چه انتظاراتی باید داشته باشند، آنها چیز خاصی را در خصوص مسائل کنونی آمریکا در ارتباط با داخل و خارج از کشور نشنیدند. با این همه صداهای ناهنجار که بر روی یک سکو با یکدیگر رقابت می کردند، 60 ثانیه تنفس بهترین چیزی بود که ما شنیدیم. شاید، آنچه که بیشتر مورد نیاز باشد سالن های بیشتری در شهر باشد که سکوی بهتری را برای مثلا کاندیدای Q در برابر کاندیدای A ایجاد کند.

به هر حال، دلیل خوبی وجود دارد که «دونالد ترامپ» غول املاک و مستغلات در نظر سنجی های فعلی جمهوری خواهان پیشتاز باشد. «ترامپ» نوعی احساس سرخوردگی از وضع موجود سیاسی به رای دهندگان القا می کند تا در نهایت آنها به دنبال تغییر وضع موجود بروند. این بار، رای دهندگان خواهان تغییر هستند.

به گفته «مایک میات» نویسنده آمریکایی، بهترین رهبران به دنبال این نیستند که چه کسی حقیقت را می گوید، بلکه به دنبال این هستند که حقیقت چیست.

برخی از سوالاتی که رأی دهندگان اکنون باید سوال کنند، این است که: کدام یک از نامزدهای جمهوری خواه تمایل دارند آنچه که به نفع کشور است را انجام دهند؟ آیا نامزدی هست که در مقایسه با دیگر نامزدها، تمام قد در برابر این سوال بایستد؟ رای دهندگان باید به دنبال چه ویژگی هایی در نامزدها باشند؟ پس از هشت سال سیاست های غیر منسجم، اکنون کشور نیاز به فردی دارد که کشور را متحد کند.

«متی هارینگتون» نویسنده مشهور می گوید: «ما به یک فرد همه فن حریف نیاز داریم؛ مرد یا زنی که یک تصویر واضح و راهبردی از تمام آن چیزهایی که برای کشور ما خوب است، ارائه کند. ما به رهبری با شجاعتی شگفت انگیز نیاز داریم تا همه ناشدنی ها را شدنی کند و ما را با شفقت، عقل، فروتنی، ایمان و تعهد تزلزل ناپذیر خود به تعجب وادارد.

مشاهدات «هارینگتون» در مورد انتخابات سال 2012 بود، اما در خصوص انتخابات سال 2016 نیز صادق است. هر سیاستمدار که یک رهبر بالفطره به دنیا نمی آید و ما نیاز به یک رهبر قوی در کاخ سفید داریم. هر نامزد ریاست جمهوری که رهبری قابل توجه و تجربه مدیریتی ندارد، یک نامزد حذف شده است. ریاست جمهوری آمریکا هیچ جایی برای کار آموزان ندارد. برای سپردن امور به یک تازه کار خطرات بسیاری وجود دارد.

نیازی به گفتن نیست. بدون شک ما مجبور به تحمل سخنرانی های بیشتری طی مبارزات انتخاباتی، بحث بیشتر و انتقادات مطبوعاتی بیشتر در ماه های آینده خواهیم بود. علاوه بر این، تعدادی از 18 نامزد جمهوری خواه مجبور خواهند شد تا با توجه به کمبود بودجه انتخاباتی و یا فقدان حمایت مردمی گردونه را ترک کنند. تا ژوئیه آینده، تصویر واضح تری در خصوص نامزدهای اصلی انتخابات باید ارائه شود.

در نهایت، یک واقعیت غم انگیز این است که اهدا کنندگان پول های کلان هنوز هم اجازه دیکته کردن و کنترل روند انتخاباتی را دارند. هیچ کس نباید بتواند انتخاباتی را خارج از اراده مردم با پول خریداری کند. با توجه به اینکه این واقعیت در گذشته اتفاق افتاده، نباید اجازه دهیم این اتفاق در سال 2016 رخ دهد. اتفاق می افتد به عنوان یک رای دهنده، ما موظف هستیم تا هم در انتخابات اولیه و هم در انتخابات عمومی به نامزد مورد نظر خود رای دهیم. دموکراسی یک ورزش پر تماشاچی نیست. اگر ما واقعا می خواهیم به سمت بهتر شدن برویم، باید از حق رای خود استفاده کنیم.


انتهای پیام

دیدگاه شما