به گزارش پایگاه خبری و اطلاعرسانی جماران ، «ترور تیم» در یادداشتی در روزنامه «گاردین» چاپ لندن نوشت: ماهیت واقعی بحث بر سر توافق هسته ای ایران که ماه گذشته اعلام شد، به آرامی زیر ذره بین ها می رود. کسانی که از این توافق حمایت می کنند، ده ها تن از دانشمندان هسته ای و کارشناسان کنترل تسلیحات هسته ای هستند، در حالی که مخالفان این توافق، تقریبا به طور انحصاری سیاستمدارانی هستند که تلاش به هراس افکنی در خصوص این توافق می کنند.
اینجا همان جایی است که بحث ها در خصوص توافق هسته ای ایران و 1+5 بالا گرفته و لابی خشمگین در تلاش برای خرید رای کافی در کنگره برای رد وتوی رئیس جمهور و نابودی این توافق تاریخی حدود 40 میلیون دلار هزینه کرده است.
مهمترین خبر در مورد توافق هسته ای در هفته گذشته، این واقعیت بود که 29 نفر از کسانی که روزنامه «نیویورک تایمز» آنها را «برخی از آگاه ترین کارشناسان در جهان در زمینه سلاح های هسته ای و کنترل تسلیحات» نامیده بود، به حمایت از این توافق پرداختند. دانشمندان متفق القول اعلام کردند که این توافقنامه «محدودیت های دقیق تری در مقایسه با چارچوب های منع گسترش سلاح که قبلا مذاکره شده بود» ایجاد کرده است.
در عوض، سناتور «چاک شومر» که تلاش می کند تا رهبر ارشد دموکرات ها در مجلس سنا باشد، پس از هفته ها قرار گرفتن تحت فشارهای لابی های طرفدار «نتانیاهو»، مخالفت خود را با توافق هسته ای ایران اعلام کرد و در رسانه ها خبر ساز شد. «جفری لویس» کارشناس منع گسترش سلاح، در یادداشتی در نشریه «فارن پالسی»، «شومر» را به خاطر استدلال های «ریاکارانه و گمراه کننده» خود برای مخالفت با این توافقنامه مورد شماتت قرار داد، و گفت وی مانند فردی می ماند که «تمامی حقایق را اشتباه می فهمد».
کاملا قابل پیش بینی است که کارشناسان به طور گسترده تری در بحث های عمومی بیش از سیاستمدارانی که توسط لابی ها حمایت می شوند، نادیده گرفته می شوند. حتی «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر اسرائیل به خفه کردن کارشناسانی در سازمان های اطلاعاتی اسرائیل متهم شده، که می خواستند نظرات موافق خود را در باره این توافقنامه اعلام کنند.
خوشبختانه، «شومر» و لابی های طرفدار نتانیاهو توانسته اند تنها تعداد کمی از سناتورهای دموکرات را با خود در مخالفت از توافق هم گام سازند. این امر نشان می دهد که این روزها اکثرا به دنبال صلح و دیپلماسی هستند.
با این حال، نامزدهای جمهوری خواه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، که آنقدر تعدادشان زیاد است که می توانند یک تیم فوتبال تشکیل دهند، مدام بر طبل جنگ می کوبند، با برخی از آنها جاهلانه متعهد می شوند که یک روزه توافق هسته ای ایران را لغو کنند. آنچه که آنها از آن بی خبرند عواقب واقعی این کار آنها است. معلوم نیست که آنها واقعا فکر نمی کنند و یا هدفمندانه دروغ می گویند.
لغو خودبه خودی تحریم ها در صورت رد توافق
همانطور که «سندی برگر» مشاور امنیت ملی سابق «کلینتون» هفته گذشته در مجله «پولتیکو» توضیح داد، نابودی این توافقنامه در حال حاضر و یا وقتی که رئیس جمهور بعدی وارد کاخ سفید شود، احتمالا بدترین گزینه خواهد بود. این کار ایرانیان را قربانیان در صحنه جهانی معرفی خواهد کرد، بدین ترتیب دیگر هیچ یک از تحریم های ایران پابرجا نخواهد ماند و در عین حال نیاز هم نخواهد بود تا ایران به شرایط توافقنامه پایبند بماند. جمهوری خواهان و برخی دیگر به جای فشار آوردن بر رئیس جمهور برای امضای توافق بهتر - آن گونه که ادعا می کنند -، می خواهند به طور کلی فرش را از زیر پای او بکشند و زیر پای او را خالی کنند.
به نظر می رسد همه می خواهند این گونه وانمود کنند که این توافق، قرادادی بین ایران و آمریکا است، در حالی که به راستی روسیه و چین و اروپا هم در جریان کل مذاکرات بودند و بدون توجه به آن چه آمریکا انجام خواهد داد، بقیه کشورهای جهان به تحریم ها علیه ایران پایان خواهند داد. پس هم اکنون سوالی که مطرح می شود این است که آیا آمریکا می خواهد از میان متحدان اروپایی خود برای خود دشمنان اقتصادی بتراشد، و اینکه آیا دست نیافتن به توافق بهتر از این توافقنامه است؟
با توجه به تمامی این دلایل، بسیار رضایت بخش است زمانی که می بینیم اوباما علنا با دفاع از توافق، منتقدان را تحقیر می کند. اوباما در یک سخنرانی و مصاحبه های بعد از آن، جمهوری خواهان را متهم کرد که حتی متن توافقنامه را مطالعه نکرده اند و تنها تمایل به جنگ افروزی علیه ایران دارند.
واکنش جمهوری خواهان هم خنده دار و هم شنیدنی بود. اینکه اوباما چطور جرات می کند با ما اینطور صحبت کند، پاسخ جمهوری خواهان بود. «میچ مک کانل» رهبر اکثریت سنا به خبرنگاران گفت که «به ویژه به او توهین شده است».
این موضوع نیز قابل توجه بود که دو تن از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری و هم حزبی « مک کانل» نیز به طور جداگانه ادعا کردند که اوباما اسرائیل را به سمت درب کوره می برد و در صورت تصویب این توافقنامه، اوباما عامل تامین منبع مالی افراطگری (!) می شود. چه ادعاهایی!
من، به راستی با این اوبامای امروزی با عقاید به روز شده اش موافقم که می خواهد مسائلی نظیر موضوع هسته ای ایران و چالش های زیست محیطی و دیگر مسائل موجود را -هر چند دیر هنگام - حل و فصل کند. اکنون زمان آن است که وی نگرانی های جمهوری خواهان را برطرف سازد و به مردم آمریکا حقیقت را بگوید.
منبع: روزنامه گاردین