جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

اسلام هراسی رسمی در انگلیس

بزرگترین استباه نخست وزیر انگلیس این است که مسلمانان این کشور را متهم می کند که آنها مسئولیت پیوستن شهروندان این کشور به داعش و دیگر گروه های تروریستی به عهده دارند؛ امری که به اسلام هراسی در این کشور دامن می زند.

کد خبر: ۹۳۸۵۳
اسلام هراسی رسمی در انگلیس

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران:روزنامه رای الیوم در سرمقاله خود نوشت:دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس روز دوشنبه در سخنرانی خود در مدرسه ای در شهر بیرمنگهام در مرکز انگلیس از طرح های جدید دولت برای مبارزه با داعش سخن گفت اما این سخنرانی وی پر از مغالطات و سوء فهم وی از طبیعت این گروه تروریستی و دید اکثریت قاطع مسلمانان انگلیس به داعش است.

بزرگترین اشتباهی که نخست وزیر انگلیس مرتکب می شود و هر بار که به مساله داعش می پردازد آن را تکرار می کند این است که اقلیت مسلمانان در انگلیس بیشتر آنها را متهم می کند که آنها مسئول افراط گرایی فرزندان خود هستند و در این زمینه مسئولیت بزرگ به عهده آنهاست؛امری که این اقلیت را تبدیل به سبیل هدف کرده و پدیده دشمنی با اسلام یا اسلام هراسی را دامن می زند و این موضع گیری توسط رئیس دولت انگلیس در قبال اقلیت های در این کشور غیر مسئولانه است.

و اما اشتباه دومی که کامرون مرتکب شد،تشکیک وی در توان مسلمانان انگلیس در ادغام در جامعه انگلیسی است وی در سخنرانی خود دقیقا این چنین گفت:«واقعیت تاسف بار این است که بسیاری از کسانی که در انگلیس به دنیا آمده و در این کشور نشو و نما یافتند، احساس نمی کنند که وابسته به ما هستند».ما نمی دانیم که نخست وزیر انگلیس چگونه به این نتیجه شوک آور و غلط رسید است بدون آنکه به ناکامی دولتش در تحمل مسئولیت بزرگتر در ادغام نشدن آنها در جامعه انگلیس اعتراف کند.

در ابتدا باید به این مساله اشاره کرد که مجموع انگلیسی هایی که به سوریه و عراق برای پیوستن به داعش یا دیگر گروه های تروریستی سفر کرده اند بیشتر از 700 نفر از مجموع یک میلیون و نیم مسلمان این کشور نیستند.این شمار میزان بسیار اندک در اقلیت مسلمانان به شمار می رود و این افراد عملا با تشویق خود نخست وزیر انگلیس به سوریه و برای پیوستن به صفوف گروه های تروریستی رفتند زیرا کامرون در سال 2011 در نشست اتحادیه اروپا در بروکسل خواستار لغو تحریم تسلیحاتی سوریه به منظور دستیابی مخالفان مسلح به سلاح برای تسهیل ماموریت شان برای براندازی نظام حاکم بر این کشور شده بود.

بیشتر جوانان مسلمان انگلیسی به دعوت کامرون لبیک گفته و موضع گیری سیاسی اش درباره سوریه این گونه فهمیده شده که تشویق برای پیوستن آنها به مخالفان مسلح سوری است به همین دلیل به سوریه سفر کردند و برای رفتن شان به سوریه همه نوع تسهیلاتی توسط برخی دولت ها و به ویژه دولت های عربی که دفترهای ویژه ای برای آنها گشودند و میلیون ها دلار برای آنها اختصاص دادند،به آنها ارائه شد.

هنگامی که این جوانان داوطلب به سوریه می رسند نه دولت انگلیس و نه دولت ترکیه نمی توانند رویکرد ایدئولوژیک آنها را مشخص کرده یا انتخاب آنها را کنترل کنند.اینها اکثرا ترجیح می دهند که به گروه های تروریستی نظیر داعش یا جبهه النصره یا گروه موسوم به احرار الشام ملحق شوند.

مستر کامرون از پارلمان می خواهد که موضع گیری خود در سال 2013 را تکرار نکند و از او برای گسترش حمله به داعش و فرستادن هواپیماهای بیشتر،بدون سرنشین یا با سرنشین، حمایت کنند اما در سایه مخالفت اکثریت نمایندگان پارلمان در زمینه دخالت در هر گونه جنگی در خاورمیانه و تردید آنها در امکان موفقیت این اقدام یعنی دخالت نظامی برای از بین بردن داعش،بسیار دشوار است که چراغ سبز به او نشان دهند.

سر دیوید ریچارد رئیس ستاد مشترک ارتش انگلیس در برنامه ای به بی بی سی گفت که نیاز به استراتژی جدیدی در مبارزه با داعش وجود دارد زیرا طرح کنونی مبارزه با داعش ناکارآمدی خود را نشان داده است.دو مساله اساسی از این سخن می توان استخراج کرد:نخست:طرح کنونی که دولت انگلیس و آمریکا آن را در پیش گرفتند شکست خورده است.دوم:استراتژی جدیدی که وی خواستار آن است هنوز مبهم و ناشناخته است،اگر چه به احتمال زیاد این طرح شامل اعزام نیروی زمینی است زیرا حملات هوایی که به بیش از پنج هزار حمله هوایی رسیده است در رسیدن به هر گونه هدفی شکست خورده است.

جمله مهمی در سخنرانی مستر کامرون در بیرمنگهام آمده است که می تواند معضل واقعی انگلیس در فهم مشکلات منطقه خاورمیانه را خلاصه کند،وی گفت:«برخی از مسلمانان خشونت در انگلیس را محکوم می کنند و آن را غیرقابل توجیه می دانند اما حملات استشهادی در سرزمین های اشغالی را مساله دیگری می دانند.»

مقایسه کامرون میان انفجارهای تروریستی در خیابان های لندن و ایستگاه های مترو با حملات استشهادی در فلسطین اشغالی که جوانان سرگردانی که تحت اشغالی که تحقیرشان می کند و اراضی آنها را به زور گرفته و حقوق مشروع شان را در استقلال و برپایی کشور نقض می کند،دست به آن می زنند مقایسه ظالمانه ای است که سایه را بر خلل اصلی در سیاست خارجی انگلیس می افکند که انگلیس،شهروندان و جان آنها را به خطر می اندازد.

ما در این روزنامه هر نوع خشونت و تروریسمی توسط هر طرفی و در هر مکانی را محکوم می کنیم و به گفت و گو و راه های حل های مسالمت آمیز برای بحران باور داریم اما این قاعده بر بسیاری از جوانان مسلمان و غیرمسلمان به ویژه آنانی که از ظلم و فشار و سرخوردگی رنج می برند و تحت اشغال رژیمی که انگلیس از آن حمایت می کند،قابل اجرا نیست.

جورج دبلیو بوش رئیس جمهوری سابق آمریکا در یکی از اظهارات خود گفت که اگر به جای جوانان فلسطینی بود به صفوف مقاومت می پیوست و نباید خلبانان و سربازان انگلیسی و فرانسوی که خود را برای آزادی اراضی شان از اشغالگری نازی ها را فراموش کرد.

این سیاست خارجی انگلیس است که نیاز به تغییرات ریشه ای دارد به طوری که بر اساس ارزش های عدالت،اخلاق و کمک به مظلومان در برابر ستم قرار گیرد و چه بسا باید به مستر کامرون یادآوری کرد کسانی که حملات هفتم جولای سال 2005 را انجام دادند گفتند که این کار را برای یاری به برادران خود در عراق انجام دادند که با بمب ها و موشک های تانگ ها و هواپیماهای کشورهایی که این کشور عربی مسلمان را اشغال کردند و جان نزدیک به یک میلیون عراقی را گرفت و بذر شکاف و تفرقه طایفه ای را در اراضی اش کاشتند و آن را تبدیل به کشوری شکست خورده کردند،انجام دادند.

منبع:رای الیوم

انتهای پیام

دیدگاه شما