جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ دولت می خواهد ما را بکشد؟!

کد خبر: ۹۳۰۹۵
عکس روز/ دولت می خواهد ما را بکشد؟!

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، بیش از ۷۰ سال از تولد «گنادی وینوگرادوف» در «ششورینو» روستای کوچکی واقع در شمال غرب مسکو می گذرد. تنها خواسته او هم این است که بتواند مرگی با عزت داشته باشد.
اما خبرها حاکی از آن است که مقامات قصد دارند تنها درمانگاه روستا را که در آن اطراف است و وی و اهالی آن روستا از روی ناچاری به آن‌جا می‌روند را تعطیل کنند.
این مرد ۷۶ ساله، اظهار کرد: اگر درمانگاه را ببندند فاجعه به بار می‌آید. ما به اجبار هزینه بیمه را می پردازیم، پس حق ‌مراقبت های بهداشتی و درمانی داریم.
وی گفت: به نظر می رسد دولت می خواهد ما را بکشد.
در حالی که عواقب ناشی از رکود اقتصادی روسیه در پایتخت کم‌تر مشهود است، جوامع روستایی دور افتاده مانند ششورینو برای دفاع از خود به عنوان بازمانده‌های حمایت ناپدیده شده دولت، ترد شده‌اند.
«ولادیمیر پوتین» رئیس جمهور روسیه ماه گذشته به دولت دستور داد تا اقدامات لازم جهت مبارزه با افزایش قابل توجه میزان مرگ و میر را اعمال کند.
ساکنان ششورینو تنها یک درخواست از پوتین دارند آن هم این است که درمانگاه را باز نگه دارد و حقوق کارکنان محلی بهداشت و سلامت را برای درمان ساکنان آن بپردازد.
این در حالی است که درمانگاه ششورینو به یک استراحتگاه برای بیماران سالمند تنزل یافته است اما به عنوان تنها مکانی که بومیان بتوانند مراقبت‌های پزشکی شوند و شرایط اضطراری و مزمن را پشت سر بگذارند، ‌باقی مانده است.
«گالینا لبدوا» که مدیریت این درمانگاه را به عهده دارد، هیچ پولی برای درمان کردن آنها دریافت نمی کند و تنها این کار را با مسئولیت خود انجام می دهد.
این زن ۴۱ ساله پر انرژی گفت: مردم برای طلب کمک نزد من می آیند و بی اختیار و بی هیچ چشم داشتی به‌ آنها کمک می کنم.
وی با اشاره به راهبه متولد آلبانی که به کمک رسانی به فقرای شهر کلکته هند می پرداخت و لقب «قدیس فقرا»‌ را گرفته بود، اظهار کرد: رئیسم من را مادر ترزا می خواند.
لبدوا گفت: هیچ پولی ‌برای ماندن وی و ۱۵ تن از کارکنان که شامل پرستارها و دستیاران مراقبتی که در روستا کار می کنند، وجود ندارد.
وی انتظار دارد که این درمانگاه تا پایان سال جاری تعطیل شود. این بدان معنی است که، درآمد ۱۵ خانه وار ‌که با حقوق کمتراز ۱۰۰ دلار تا ۲۰۰ دلار در ماه زندگی می کنند، قطع می شود.
ششورینو در ۴۰۰ کیلومتری شمال غرب مسکو و با خانه‌های پراکنده در امتداد یک دریاچه زیبا شبیه به صحنه‌های دوران تزاری قرار دارد.
«آلکسی کوروپاتکین» پسر یکی از بومیان و وزیر جنگ روسیه در دوران آخرین تزار نیکلای دوم این درمانگاه را در سال ۱۹۰۸بنا کرد.
این مرکز در پی جنگ‌هایی از جمله انقلاب ۱۹۱۷ و سقوط شوروی برپا ماند.
روسیه دارای ۸۳ روستا که جمعیتی کمتر از ۱۰۰ ساکن دارد است. بنا به گفته «ورونیکا سکوورتسوا» وزیر بهداشت روسیه در ماه ژوئن حفظ پزشکان در آن روستاها بسیار دشوار است.
وی اظهار کرد که مردم می‌توانند با استفاده از اسکایپ (‌نرم افزار ارتباطی تصویری و صوتی) مشکلات خود را با متخصصان در میان گذارند.
این پیشنهاد خشم مردم ششورینو به دنبال داشته است.
«وینوگرادوف» بیان کرد: ما حتی پوشش آنتن دهی تلفن همراه نداریم و تنها تلقن ثابت اینجا هر چند روز یکبار کار می کند آن هم اگر شرایط آب و هوایی مساعد باشد.
نزدیکترین بیمارستان دو ساعت راه با ماشین فاصله دارد و اگر ساکن بومی دچار سکته شود، پنج ساعت طول می کشد تا آمبولانس بیاید.
خط اتوبوس تنها دو بار در هفته کار می کند، در حالی که هزینه رفتن به بیمارستان با تاکسی بیش از ۵۰ دلار است.
پیش تر درمانگاه اسب و کاسلکه برای حمل نقل داشت اما اسب بنا به دستورات مقامات منطقه ای که مدعی بودند بسیار گران است، سال پیش فروخته شد.
در رتبه بندی بهداشت «بلومبرگ» که مبتنی بر امید به زندگی و هزینه‌های آن است، روسیه در آخرین جایگاه میان ۵۱ کشور قرار دارد. و این در حالی است که ۳،۷ درصد تولید ناخالص ملی صرف بهداشت و درمان قرار است درپی رکود اقتصادی کم شود.
تلاش‌ها در راستای ایجاد سیستم کارآمد، نوسازی بیمارستان‌ها و کاهش بیماران نیاز به درمان است .
اما با این وجود بیمارستان‌ها شهری از تجهیزات بهتری برخوردار می شوند و روس‌های بینوا در حومه شهرها بی هیچ مراقبتی باقی می مانند.
بنا به اظهار مرکز آمار روسیه در ماه گذشته این کشور ۹۰ هزار کارمند بخش بهداشت خود را زمانی که داروها گران شدند، از دست داده است.
در گزارش کمیته «طرح‌های مدنی» گروهی که به رهبری «آلکسی کوردین» وزیر دارایی اسبق این کشور دایر شده است، آمده: اصلاحات اشتباه بخش بهداشت علت افزایش میزان مرگ و میر بوده است.
در این گزارش اظهار شده است: دهکده‌های کوچک بالاترین میزان مرگ و میر را در میان جمعیت میانسال و مسن دارند.
«لبدوا» ابراز کرد که در ششورینو مردم شاهد زندگی دشواری با وجود سیاست‌های جدید هستند.

کسانی برای این مردم برنامه ریزی می کنند که هرگز زندگی روستایی را ندیده اند و واقعیت چگونگی این مردم برای زندگی و بقا را نمی دانند.
عکس: خبرگزاری فرانسه
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما