به گزارش پایگاه خبری و اطلاعرسانی جماران، «جاناتان آدلمن» استاد دانشگاه «دنور» آمریکا در مطلبی در روزنامه هافینگتون پست نوشت: در حالی که بار دیگر به سمت تمدید مذاکرات با ایران پیش می رویم، مذاکره کنندگان بر برخی از اختلافات مانند لغو تحریم ها، بازرسی از مراکز نظامی، گذشتهی برنامه هسته ای ایران، تعداد سانتریفیوژهای مجاز، کاهش سوخت هسته ای و امکان حفظ تاسیسات هسته ای متمرکز شده اند.
اما، یک مشکل اساسی وجود دارد که توسط بسیاری نادیده گرفته شده و یا کم اهمیت جلوه داده شده است: پیامدهای طولانی مدت توافق هسته ای ایران و به رسمیت شناختن ایران به عنوان یک قدرت بزرگ جهانی چه خواهد بود؟
اگر ما به تاریخ مذاکرات بین المللی جدی و مهم نگاه کنیم، قدرت های بزرگ جهانی هستند که آنها را ترتیب داده اند.
به عنوان مثال مذاکرات SALT آمریکا با ابرقدرت هسته ای شوروی در دهه 1970 و یا کنفرانس مونیخ با حضور انگلیس، فرانسه، ایتالیا و آلمان در سال 1938، که حتی چکسلواکی نیز غایب آن بود و آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی حتی دعوت نشده بودند و همچنین کنگره ورسای در سال 1919 ، تحت سلطه آمریکا، فرانسه و انگلیس و همچنین آلمان با نقشی بسیار کم.
به ندرت ما شاهد مذاکرات جدی بوده ایم که در یک طرف آن آمریکا، روسیه، چین، انگلیس، آلمان و فرانسه و در طرف دیگر ایران به عنوان یک کشور جهان سومی (!) حضور داشته باشد. اما اکنون ادامه مذاکرات ایران و 1+5 عکس این قضیه را نشان می دهد.
مقاله نویس هافینگتون پست در ادامه تلاش می کند تا با ارائه برخی اعداد و ارقام ایران را با کشورهای عضو گروه 1+5 مقایسه کند و مدعی شود که آنها قابل قیاس نیستند!
اما وی در ادامه به ضعف این کشورها در مقابل ایران در مذاکرات اذعان کرده و نوشت: اینکه ما در برابر کشوری مانند خودمان که قوانینی مشابه ما دارد، ضعف خود را نشان دهیم مشکلی ندارد اما احساس ضعف در برابر ایران، این کشور را به گسترش بیشتر نفوذش در منطقه در برابر دیدگان متحدان آمریکا تشویق می کند.
تمدید مکرر مذاکرات تنها قدرت ایران را افزایش می دهد. این در حالیست که توافق نیز باعث می شود 50 میلیارد دلار تا 150 میلیارد دلار از طریق لغو تحریم ها به دست ایران برسد که به شدت قدرت این کشور را تقویت خواهد کرد. ایران می تواند از این پول در جهت بهبود وضعیت اقتصادی خود، ساخت زیرساخت های هسته ای و حمایت از برخی از گروه ها در سوریه، عراق، لبنان، یمن و لیبی(!) استفاده کند.
همه از اینها در مقابل افت بین المللی قدرت برخی از ابرقدرت های پیشین جهان رخ خواهد داد. این در حالی ست که قدرت ایران نه تنها در منطقه، بلکه در جهان به شدت تقویت خواهد شد.
اجازه دهید آرزو کنیم که غرب و ایران به توافقی دست یابند که محدودیت هایی بر ایران اعمال کند. در غیر این صورت ایران با همین سرعت در منطقه و جهان پیشروی خواهد کرد.
منبع: روزنامه آمریکایی هافینگتون پست