جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

پاداش قاهره به تل آویو

کد خبر: ۹۰۱۰۳
پاداش قاهره به تل آویو

دولت مصر دو روز پیش تصمیم گرفت که برای نخستین بار و پس از گذشت سه سال از فراخواندن سفیرش از فلسطین اشغالی در پی تجاوز رژیم صهیونیستی به نوار غزه،سفیر جدیدی را به تل آویو معرفی کند.

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران،روزنامه «القدس العربی»در سرمقاله امروز خود نوشت:تصمیم مصر برای معرفی سفیر جدید خود به تل آویو به شدت مورد استقبال صهیونیست ها قرار گرفت زیرا آنها در انزوای بین المللی به سر می برند و این انزوا به موازات سیاست های نژادپرستانه و بی توجهی به خواسته های آنچه جامعه بین المللی نامیده می شود، روز به روز بیشتر می شود.

حتی اگر تصمیم مصر در سایه همکاری اطلاعاتی به ویژه در شبه جزیره سینا قابل پیش بینی یا طبیعی به نظر برسد که به مصر در گرفتن زمام امور در این منطقه کمک کرد،باید گفت که غیرقابل انتظار و بی رحمانه از هر منظر میهنی یا ملی به شمار می رود.

به نظر می رسد که دولت مصر با تصمیمش برای بازگشایی گذرگاه «رفح»به مدت یک هفته به طور کامل آن هم پیش از ماه مبارک رمضان برای تصمیم خود به لحاظ روانی و رسانه ای بستر سازی کرد.پس از آن نیز اعلام کرد که گذرگاه رفح این هفته نیز باز می شود تا این مساله را تلقین کند که نوعی گشایش در روابطش با جنبش «حماس» به وجود آمده است و برخی از گزارش ها به مساله پرداختند.

اما واقعیت این است که آنچه از مصر خواسته می شود بسیار بیشتر از گشودن یک گذرگاه یا کمک به اهالی نوار غزه است که در شرایط انسانی فاجعه باری به سر می برند.این جدای از آن است که پایان دادن به محاصره نوار غزه یک مساله قانونی و وظیفه انسانی است، پیش از آنکه ملی به شمار آید.

برخی ناظران تلاش کردند که بین این تصمیم و طرح پیشنهادی فرانسه برای احیای فرایند سازش که این طرح را قاهره تایید کرده ارتباط برقرار کنند و وجود سفیر مصر در تل آویو را عاملی برای کمک به تماس های ضروری با رژیم صهیونیستی در این زمینه بدانند.اما واقعیت امر این است که «بنیامین نتانیاهو»نخست وزیر اسرائیل، این جنایتکار جنگی، به طور کامل با طرح فرانسه مخالفت خود را اعلام کرد و خود دولت فرانسه نیز اعلام کرد که به دنبال این نیست که طرحی را بر کسی تحمیل کند.

برخی از رسانه های مصری نیز تلاش کردند که این تصمیم را با برخی گمانه زنی ها درباره تماس های سیاسی میان اسرائیل و حماس به منظور رسیدن به توافق آتش بسی طولانی مرتبط کنند.این جدای از وجود«عادی سازی مجانی»میان برخی کشورهای عربی با اسرائیل است که هرگز با این رژیم نجنگیده و شهیدی در این راه نداده و سرزمینی از آنها اشغال نشده است و در نهایت پاسخ به انتقادها از بازگشت سفیر مصر به تل آویو توسط این رسانه این خواهد بود:آنها چیزی را برای ما حرام می کنند که برای خود حلال کرده اند.

بدون در نظر گرفتن میزان درستی این گمانه زنی ها،مصلحت میهنی مصری ها برای ضرورت مقابله با توحش اسرائیلی و زیرپا گذاشتن تمام قوانین و قطعنامه های بین المللی و توافقنامه های مربوط به برقراری صلح کافی است؛امری که حتی نزدیکترین هم پیمانان این رژیم را به خشم آورده است.

واقعیت درناک این است که بازگشت سفیر مصر به تل آویو بدون آن که در مقابل چیزی در زمینه تحقق اصول و حقوق ملی فلسطینی رخ دهد چیزی جز «پاداش»برای زیرپا گذاشتن همه قوانین بین المللی و بلکه از آن فراتر تشویق این رژیم برای ادامه این اقدامات است،نیست؛ امری که می طلبد مصری ها هر چه سریعتر در این زمینه دست به اقدام زده و کاری کنند.

تصمیم مصر را نمی توان به دور از نقشه ائتلاف های استراتژیک و موازنه های قدرت در منطقه دانست؛تغییراتی که به یک زلزله واقعی نزدیک است امری که قدرت های اصلی را به سمت گرد آوردن برگ برنده هایشان برای تقویت خود به منظور رویارویی با آینده مبهم می کشاند.

با توجه به مسائلی که ذکر شد چندین پرسش واقعی و مشروع مطرح می شود از جمله:

نخست:آیا بازگشت سفیر مصر به تل آویو این بار به معنای بستر سازی برای عادی سازی روابط میان کشورهای عربی و رژیم صهیونیستی است که بر اساس منافع کشورهای اصلی منطقه و تعریف دوباره از«دشمن»که از نظر برخی ایران دشمن است و نه رژیم صهیونیستی، رخ می دهد؟همچنین در «قرارداد صلحی»احتمالی به عنوان «پیش پرداخت»به اسرائیل است که اصرار برای گرفتن آن دارد آن هم پس از آن که دریافت مساله فلسطین چه بسا دیگر نزد کشورهای عربی درسایه فروپاشی ها و جنگ های داخلی و طایفه ای که منطقه را در نوردیده، دیگر در اولویت نیست؟

دوم:آیا قاهره تلاش می کند از طریق بازگرداندن سفیر خود به تل آویو، از اسرائیل و کنگره آمریکا علیه دولت باراک اوباما با توجه به ادامه تنش در روابط مصر و آمریکا بنابر دلایل زیاد از جمله انتقاد از اوضاع حقوقی به ویژه آن چه مربوط به اخوان المسلیمن است و حتی با توجه با آنکه اخیرا کمک های نظامی خود را به مصر از سر گرفته،کمک بگیرد؟

سوم:آیا بازگشت سفیر مصر به قاهره به مثابه تلاش برای راضی نگه داشتن این رژیم در مقابل واقعیت جدید نظامی در شبه جزیره سینا است که رویارویی با حملات تروریستی آن را تحمیل کرده است،به طوری که نیروهای مسلح مصر در این منطقه به شکلی گسترده حضور دارند و دارای نیروهای هجومی زیاد و سلاح های مختلف و فرماندهی واحد از ارتش های دوم و سوم هستند،امری که باعث شد بخش نظامی معاهده صلح مصر و اسرائیل به تاریخ بپیوندد؟

این پرسش ها خود برای ترسیم دوباره نقشه سیاسی منطقه و تعیین سرنوشت برخی از مهم ترین بحران های آن کافی است اما این واقعیت را تغییر نمی دهد که اسرائیل اکنون بدون آنکه وارد جنگی بشود به چیزی در منطقه ای بحران زده دست یافته که هرگز با جنگ به آن نتوانسته بود برسد.

انتهای پیام

دیدگاه شما