روزنامه ایندیپندنت در گزارشی به پیشروی های اخیر داعش در پالمیرا و رمادی اشاره کرد و آن را نتیجه بی توجهی غرب با وجود شعارهای آنها دانست.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاعرسانی جماران، "پاتریک کاکبرن" مقاله نویس مشهور ایندیپندنت در گزارشی نوشت: ائتلاف غربی و عربی نتوانسته است مانع پیشروی داعش در عراق و سوریه از 10 ژوئن 2014 که این گروه تروریستی موصل را تصرف کرد، بشود.
پیش از آن، غرب جنگ پنهانی را در چند دهه گذشته با چین در خصوص کنترل بازار جهانی آغاز کرده بود و خود را پیروز این میدان معرفی کرده بود (در حقیقت این جنگ را باخته بود) اما تجربهی رهبران نگونبخت غربی و منطقه ای تحت تاثیر خوش بینی کاذب آنها بود و در جبههی مقابله با داعش این خود بزرگ بینی کاذب آنها اثبات شد.
در ادامه این گزارش آمده است: قبل از سقوط موصل، به نظر می رسید هیچ کس به این واقعیت توجه نمی کرد که داعش بر فلوجه مسلط شده و در حلب آزادانه رفت و آمد دارد. پس از آنکه داعش بخش هایی از شمال و غرب عراق را در ماه ژوئن گذشته به دست گرفت، توجه ها کمی به سوی عراق جلب شد. اما پس از آن نظریه پردازان وارد عمل شدند و این تحرکات را از سوی مهره های قدیمی حزب بعث در لباس تروریست های تکفیری دانستند.
نظریه هایی هم درباره ائتلاف داعش با کردها مطرح شد اما در ماه اوت با حمله تروریست های داعش به کردهای عراق، این نظریه در هم شکست.
اما این اقدام داعش باعث حملات هوایی آمریکا به داعش شد که مرکز اصلی این حملات هوایی کوبانی بود که چهار ماه و نیم در محاصره بود.
پیشروی های داعش
کاکبرن در ادامه نوشت: در اوایل سال جاری، پنتاگون یک سناریوی خارق العاده در مورد تسخیر دوبارهی قریب الوقوع تکریت ساخت، و در 31 مارس دولت عراق در نهایت بعد از یک حملهی یک ماهه در این شهر کوچک، کنترل آن را بدست گرفت. گرچه داعش در کوبانی شکست خورده بود، اما مقاومت این گروه در برابر حداقل 700 حمله هوایی آمریکا در یک منطقهی محدود، اثباتی برای قدرت آنها بود. من با بسیاری از افرادی که گروه داعش را ترک کرده بودند، صحبت کردم و آنها تایید کردند که داعش در همه جا نیرو دارد.
داعش تکریت را به سختی بدست نیاورد و با کمتر از 500 جنگجو آن را حفظ کرده است. نکته مهم تر این است که ارتش عراق پس از شکست سال گذشته باز هم انسجام چندانی نیافت. یکی از مقامات امنیتی عراق تخمین زده بود که نیروی واقعی ارتش عراق برای حمله، تنها بین 10 هزار تا 12 هزار نفر است. البته این برآورد قبل از زمان تسلط بر الرمادی بود.
تعادل واقعی قدرت نظامی بین داعش و دشمنان آن در 17 مه یعنی در زمان سقوط رمادی مشخص شد. چهار روز بعد، در 21 ماه مه در سوریه، داعش شهر پالمیرا را به کنترل خود درآورد.
سه نکته در اینجا وجود دارد که چرا این پیشروی ها چشمگیر هستند. در مرحله اول، داعش در چند جبهه می جنگید که بسیاری از آنها صدها کیلومتر با هم فاصله داشتند و این امر نشان داد که قدرت نظامی آنها از سال گذشته بیشتر شده است. در مرحله دوم، این پیشروی ها با وجود حملات هوایی آمریکا صورت گرفت. ثالثا، این آخرین حملات همچون حمله موصل یک شگفتی نبودند اما ارتش عراق و سوریه قادر به متوقف کردن آنها نشدند.
واکنش غرب
چگونه سیاست گذاران غربی به این شکست خیره کننده واکنش نشان می دهند؟ متاسفانه، پاسخ آنها همچون پاسخ چند قرن پیش آنها به چین بود. آنها بزرگی این مصیبت های نظامی را تکذیب کرده و وانمود کردند که در مسیر عقب نشینی است. "آنتونی بلینکن" معاون وزیر امور خارجه آمریکا ادعا کرد که قلمروی تحت کنترل داعش در حال کوچکتر شدن است و "بیش از 10 هزار" جنگجوی داعش در حملات هوایی آمریکا کشته شده اند. اولین نکته که احتمالا نادرست است و در هر صورت در یک جنگ شبه چریکی بی معنی است، در حالی که اگر تلفات داعش بالا می بود، در همان زمان جنگجویان زیادی در حال جنگ در دیگر جبهه ها مشاهده نمی شدند.
"فیلیپ هاموند"، وزیر خارجه انگلیس هم اصرار داشت که اشغال تکریت، که داعش آن را براحتی بدست آورد، از سقوط رمادی که ارتش عراق ماه ها برای آن مبارزه کرده بود، مهم تر بود. این دو مقام(بلینکن و هاموند) در آستانه یک کنفرانس در پاریس در خصوص مقابله با داعش صحبت کردند که در نهایت در آنجا تصمیم گرفته شد که هیچ استراتژی جدیدی اتخاذ نشود.
بسیاری از رهبران در این نشست آشکارا کلمات تسکین دهنده ای از مشاوران و سرویس های اطلاعاتی خود در خصوص شکست داعش شنیدند. در طی سال گذشته من دلایل ساختگی زیادی شنیدم که داعش در نهایت شکست خواهد خورد، اما هیچ کدام از آنها به واقعیت تبدیل نشد. "مسلح کردن قبایل سنی" تنها راهکار مورد علاقهی آمریکاست، اما این راهکار فقط در سال 2006-07 جواب می داد؛ هنگامی که جنگ علیه القاعده صورت می گرفت که بسیار ضعیف تر از داعش بود.
مقاله نویس ایندیپندنت در پایان این گزارش نوشت: من خوش بین هستم که در نهایت افراط گرایی و خشونت داعش علیه مردمی که بر آنها حکومت می کنند، انها را از پای درخواهد آورد. دیگران نیز این چنین استدلال می کنند که داعش در نهایت منابع مالی خود را از دست خواهد داد و از بین خواهد رفت. اما در نهایت تنها زمانی می توان داعش را شکست داد که انجام این کار در اولویت قرار گیرد و زمانی که سیاست گذاران مردم را فریب ندهند.
منبع: روزنامه ایندیپندنت انگلیس