مهم نیست که دادگاهی مصری نام جنبش مقاومت اسلامی(حماس)را از فهرست گروه های تروریستی حذف کند،جایگاه بخش قضایی مصر این روزها و پس از صدور حکم اعدام در حق«محمد مرسی»رئیس جمهوری برکنار شده این کشور و در عین حال تبرئه «حبیب العادلی»وزیر کشور دوران«حسنی مبارک»رئیس جمهوری مخلوع این کشور، به شکل غیرقابل تصوری پایین آورده است.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران،روزنامه «الرای الیوم» در سرمقاله خود نوشت:اما اینها مهم نیست ،مهم این است که دولت مصر و رژیم صهیونیستی با هم بیش از دو میلیون فلسطینی را بدون هیچ گونه دلیل و توجیه اخلاقی یا سیاسی یا قانونی به محاصره درآورده اند.
تبرئه جنبش حماس از اتهام تروریسم اذعان به یک مساله بدیهی است.این جنبش همانند گذشته جنبشی مقاوم در برابر اشغالگری اسرائیل باقی مانده است.حماس هزاران شهید در این راه تقدیم کرده و از کرامت امت فلسطین در برابر تجاوزهای مکرر اسرائیل به نوار غزه، مردانه دفاع کرد و موشک هایش زندگی در عمق سرزمین های اشغالی را به مدت 50 روز مختل کرد و کاری کرد که شهرک های یهودی نشین غلاف شمالی غزه کاملا تخلیه شوند.
اکنون در آستانه ماه مبارک رمضان و تعطیلات تابستانی هستیم و ادامه بسته شدن گذرگاه مرزی «رفح» از دو طرف به دستور دولت مصر امری است که با هیچ معیاری قابل قبول نیست و نشان دهنده گرایش انتقامجویانه است و هرگز قابل توجیه نیست.
اگر جنبش حماس گروهی تروریستی نیست پس برای چه دولت مصر محاصره نوار غزه ادامه را می دهد و ده ها هزار بیمار را از حق شان در درمان خود محروم می کند و این کسانی که همه راه ها به روی آنها بسته شده و کار و پست خود را به دلیل بسته شدن این تنها شریان حیاتی ساکنان نوار غزه با جهان خارج ،تضعیف می کند؟
صدها هزار فلسطینی از ساکنان نوار غزه در کشورهای حوزه خلیج فارزس کار می کنند یا در تبعیدگاه های اروپایی و آمریکایی به سر می برند و تابستان هر سال برای دیدار خانواده و نزدیکان خود به نورا غزه روی می آورند و نیز به این منطقه می آیند تا تعطیلات تابستانی خود را سپری کنند.این خود نیز پدیده ای از پدیده های مقاومت و همبستگی با آن به شمار می رود و بازتاب دهنده ارتباط این فلسطینی ها با کسانی است که در محاصره و اشغال اسرائیل هستند.اما دولت مصر درها را به روی این افراد بسته است و در محاصره اقتصادی و انسانی ساکنان نوار غزه شرکت دارد.
ورود این بازدید کنندگان به نوار غره در تابستان به مثابه عملیات نجات انسانی و مادی و اقتصادی نوار غزه است که منجر به حرکت بخشیدن به اقتصاد راکد این منطقه که در آن میزان بیکاری 60 درصد یعنی بالاترنی میزان در جهان است.ورود این بازدید کنندگان به معنای تامین لقمه نانی برای مردمی است که زیر خط فقر به سر می برند.
اگر این محاصره همانطور که مسئولان مصری می گویند به دلایل امنیتی بوده و برای از بین بردن خسونت و تروریسم صورت می گیرد که ارتش مصر را در شبه جزیره سینا هدف قرار داده است،بنابر این باید گفت که سیاست هایی که مصر در پیش گرفته است شکست بدی خورده است زیرا به رغم بستن گذرگاه مرزی رفح و نابودی بیش از هزار و 500 تونل مرزی و اجبار ده ها هزار مصری مرزنشین به مهاجرت به مناطق دیگر به بهانه ایجاد منطقه حایل در مرز مصر با نوار غزه،تروریسم در شبه جزیره سینا گسترش پیدا کرد و دایره آن در مصر وسیع تر شده است.
سیاست خفقان و بستن گذرگاه مرزی رفح برای چندین ماه و به شکل پیوسته نتایجی کاملا برعکس در پی داشته و به ضرر مصر تمام شده است.همچنین بعید نیست که منجر به افراط گرایی بیشتر شود و باعث شود که گروه تروریستی داعش خود را به نوار غزه برساند؛ اگر تا الان نرسیده است.
متاسفانه سیاست های خفقان انسانی و غیراخلاقی که دولت مصر علیه نوار غزه و ساکنان آن در پیش گرفته با سکوت همگان مواجه شده است و نه فقط نظام های حاکم بر کشورهای عربی و رسانه های جمعی آنها و جامعه بین الملل بلکه حتی خود تشکیلات خودگردان فلسطین و دولت توافق ملی که از آن نشات گرفته نیز در برابر آن سکوت اختیار کرده اند.
این حق جنبش حماس است که از تصمیم دولت مصر برای لغو اتهام تروریسم و لغو حکم صادر شده علیه این جنبش توسط دادگاه های سیاست زده مصر استقبال کند اما این مساله ربطی به عدالت و شفافیت قضایی مصر ندارد؛ همچنین نباید در این استقبال زیاده روی کند تا زمانی که مردم فلسطین از فقر و خفقان در زندان بزرگ خود که بزرگترین کلیدش در دستان دولت مصر است،رنج می برند.