جماران-سرویس بین الملل:ساعت حدوداً ۹ شب بود که کلنل حمید شندوخ به نزدیکی آبهای تاریک رودخانه فرات رسید و محل قایق های کوچک حامل جنگجویان داعش را در مقابل شهر رمادی تشخیص داد. فرمانده، در این هنگام نیروها (ترکیبی از جنگجویان قبایل و افسران پلیس محلی) را فراخواند تا از مواضع خود در رودخانه و اطراف شهر دفاع کنند، اما به زودی مشخص شد که این یک یورش معمولی نیست. درست هنگامی که نیرو های امنیتی آتش خود را به سمت رودخانه مقابل گشودند، از پشت سر مورد حمله قرار گرفتند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، شندوخ می گوید: «وضعیت در آن هنگام آشوب کامل بود. ما تصور میکردیم که امنیت مناطق پشت سر ما تأمین شده است.» اما داعش نیروهای مخفی خود را در شهر فعال کرده بود.
حمله ای که در همسایگی البلوان در روز ۱۴ می انجام شد آغازی بر پایان کار نیرو های دولتی در شهر الرمادی بود. شهری استراتژیک که در طول ۱۸ ماه حمله ی نیروهای داعش مقاومت کرده بود. مهاجمان به رمادی در مدت چهار روز، عملیاتی پیچیده و چند وجهی را علیه رمادی ترتیب دادند و از حدودا ۳۰ ماشین بمب گذاری شده استفاده کردند.
اما گزارش های جدیدی که توسط مبارزان شهری ارائه شده است، تصریح میکنند که سقوط رمادی بیشتر به ضعف نیرو های عراقی و خلأهای استراتژیک ایالات متحده مربوط بوده است تا به قدرت داعش.
حتی لشکر طلایی نیرو های عراقی (قسمتی از نیروهای ویژه ارتش عراق که توسط آمریکایی ها آموزش دیده اند و گفته میشد دارای بیشترین توانایی رزمی در کشور هستند) بنا به گفته ی مأموران ناگهان مواضع خود را رها کردند.
به گفته ی نیروهای عراقی ائتلاف ضد داعش به رهبری آمریکا مرزهای شهر رمادی را بمباران کردند، اما این حملات اصلا کافی نبودند.
جنگجویان قبیلهای از این امر شکایت میکردند که وقتی شهر زیر آتش قرار گرفت، آنان همچنان در حال جمع کردن پول برای خرید مهمات از بازار سیاه بودند. امری که کاملاً مخالف این حقیقت است که استراتژی اصلی آمریکا در منطقه برای مبارزه با گروههای افراطی سنی، آموزش و تسلیح قبایل سنی محلی است.
جنگجویان داعش نیرو های امنیتی عراقی را با حمله برنامهریزی شده خود غافلگیر کردند. پس از تصرف البلوان در شب دوشنبه، شبه نظامیان داعش منطقه ی جامعه را نیز به تصرف خود درآوردند. دیگر حملات نیز از مناطق الصوفیه و الحوز انجام شد. برخی از نیرو های مخفی داعش لباس فرم پلیس را به تن کرده بودند و باعث سردرگمی نیرو های دولتی شدند.
افراطیون پیشروی ها خود را در برابر جنگجویانی که خسته از جنگ و بدون مهمات بودند ادامه دادند. واحد های ارتش کوچکتر شدند. تا بعد از ظهر روز جمعه نیرو های داعش پرچم سیاه خود را بر فراز مجموعه ساختمانهای دولتی شهر و ساختمانهای فرماندهی نظامی تحت محاصره به اهتزاز درآورده بود.
به گفته ی استاندار رمادی، سهیب الواری شبه نظامیان در آن روز از ۱۷ اتومبیل بمبگذاری شده استفاده کردند. رانندگان ماشینهای حامل بمب در حالی سوار بر کامیون های حمل ذباله و بولدوزر به سمت اهداف خود سرعت میگرفتند که یک صفحه فلزی ضخیم از آنها محافظت میکرد تا رگبار مسلسل ها و نارنجک ها به آنها آسیبی نزند.
به گفته رسانهها در طول این حملات وحشیانه جمعه و صبح شنبه، هواپیماهای ائتلاف ایالات متحده تنها ۴ حمله به منطقه انجام دادند. در طول ۲۴ ساعت بعد از آن نیز تنها ۷ حمله انجام شد.
به گفته ی صباح کرهوت رئیس شورای استانی الانبار:«تنها چند حمله ملایم و ضعیف به کناره های شهر انجام شد»
اوباما در مصاحبهای که در هفته گذشته درباره سقوط رمادی انجام داد به ضعف آموزش و توسعه ی نیرو های عراقی اعتراف کرد.
به گفته مقامات رسمی پنتاگون نیرو های عراقی قسمتی از رمادی را به این دلیل رها کردند که تصور میکردند ائتلاف ضد داعش نمیتواند در هنگام توفان گرد و غبار عملیات هوایی انجام دهد. کلنل استیو وارن در این باره گفت: «آب و هوا اثری بر توانایی ما در انجام حملات هوایی ندارد.»
به گفته ی ساکنان منطقه و مبارزان هوای منطقه پس از اولین حمله بسیار صاف بود و این امر باعث شد که توفان گرد و غبار ملایمی ایجاد شود. با این حال این امکان وجود دارد که گرد و غبار به نیرو های داعش فرصت داده باشد تا بدون دیده شدن در رادار های هوایی خود را پیش از یورش در مواضع مستقر کنند.
مقامات منصوب اوباما که نمی خواستند به درون جنگ کشیده شوند از ارائه ی اطلاعات نیرو های شناسایی زمینی به نیروی هوایی خودداری کردند و همین امر توانایی این حملات را بسیار کاهش داد.
هنگامی که سقوط رمادی حتمی شد دولت عراق تلاش کرد نیرو های داعش را از بخش زیادی از این شهر سنی نشین عقب براند. حاکمیت عراق اجازه ی ورود شبه نظامیان شیعه که خود در حای دیگری درگیر بودند را به این جبهه نداد.
روز شنبه ستونی از سی خودروی زرهی پلیس به رمادی رسیدند. حدود ظهر یکشنبه این کاروان به سمت مجموعه ساختمانهای دولتی به راه افتاد. جایی که هنوز چند مأمور پلیس به دام افتاده بودند. اما به گفته ی مبارزان هنگامی که به گنبد فیروزه ای مسجد الدوله الکبیر شهر رسیدند زیر آتش سنگین قرار گرفتند و مجبور به عقب نشینی شدند.
یکی از رزمندگان قبیلهای به نام عمر شهان الاعلانی در این باره گفت: «وقتی نیرو هایی که برای تجهیز ما آمده بودند عقب نشینی کردند روحیه ی ما کاملاً در هم شکست.»
یکی دیگر از نقاط عطف جنگ نیز عقب نشینی لشکر طلایی نیرو های عراقی بود. ژنرال عمر کمیس الدهل یک افسر پلیس ۳۱ ساله گفت که [در بحبوحه جنگ] به خیابان ۶۰ عقب نشینی کرده است. جایی که منتظر بوده تا مبارزان نیرو های ویژه لشکر طلایی ارتش را ببیند.
«شگفتی ما از این بود که بجای آنها داعشی ها را دیدیدم.»
به گفته ی یکی از منابع ارشد امنیتی که نخواست نامش فاش شود، فاضل جلال البروالی فرمانده نیرو های ویژه عراقی صبح همان روز با عدهای از سربازانش از شهر عقب نشینی کرده بود.
«هنگامی که بروالی با آن گروه عقب نشینی کرد، هرج و مرج به راه افتاد و هر کسی بدون دستور شروع به عقب نشینی کرد.»
بروالی از اظهار نظر درباره ی عقب نشینی روز جمعه خودداری کرد اما به یکی از شبکههای خبری عراق گفت این امر یک مسأله تکنیکی بوده است.
به گفته ی کرهوت با خروج ناگهانی نیرو های ضد تروریسم، نیرو های محدود باقیمانده در شهر نیز دچار فروپاشی شدند.
وی گفت: «هیچ رهبری واجدی وجود نداشت، هیچ رهبری این نیرو ها را هدایت نمی کرد.»
نخست وزیر عراق حیدر العبادی دستور داده است تا درباره ی علل این شکست نظامی تحقیاتی صورت بگیرد. به گفته ی یکی از مقامات وزیر کشور ده انفجار انتحاری که در طول این حملات انجام شد با قدرتی به اندازه انفجار سال ۱۹۹۵ اوکلاهامای آمریکا بودند. در جریان انفجار یک خودرو بمبگذاری شده در ایالت اوکلاهاما در آمریکا ۱۶۸ نفر کشته شدند. اما به گفته ی مسئولان عراقی این انفجار ها قویتر از آنچه آنها در طول هفتههای معمول با آنها مواجه میشوند نبوده اند.
این حمله همچنین نشان داد که دشمنی و بی اعتمادی میان پلیس محلی و نیرو های ارتش تا چه حد زیاد است.
پلیس از این امر شکایت کرده است که سربازان ارتش در ایست های بازرسی سلاح آنها را ضبط کرده و گفته است آنان مجاز نیستند با نیرو های ارتش از شهر عقب نشینی کنند.
به گفته ی ضحل: «بی اعتمادی از این بیشتر نمی شود. آنان فکر می کنند هر کسی که در رمادی است طرفدار داعش است. داعش نیز در بسیاری از عملیات های خود لباس نظامی به تن می کند. بنابراین ما نمیتوانیم به کسانی که در لباس ارتش میبینیم اعتماد کنیم.»
هنگامی که مقاومت شهر در هم شکست حدود ۱۰۰۰ نفر در مرکز نظامی استان الأنبار در مراکز فرماندهی نظامی به دام افتاده بودند و زیر آتش خمپاره ها و موشک ها قرار داشتند.
به گفته ی مبارزان یک جرثقیل زرهی دیوار های کناری پایگاه را تخریب کرد و اجازه داد نیرو های انتحاری به داخل نفوذ کنند. بعد از آن حداقل چهار انفجاز قدرتمند پایگاه را تخریب کرد.
یکی از آنها یک کامیون زره پوشی سرشار از مواد منفجره بود که به داخل پایگاه وارد شد و تعداد بسیاری از افراد را کشت.
به گفته ی یکی از نیرو ها ی پلیس فدرال پایگاه که میخواست نامش فاش نشود: «ما پیش از حمله به دستورات فرماندهان عمل میکردیم. اما پس از عقب نشینی با |آن ها مخالفت کردیم.» فرماندهان ارشد میخواستند تا نیرو ها صبر کنند و نیروی کمکی برسد.
«ما گفتیم چه شما بخواهید و چه نخواهید ما عقب نشینی خواهیم کرد. و بعد از آن آنها هم با ما آمدند.»
به گفته ی استاندار نیرو های امنیتی محاصره را شکستند. اما همقطاران زخمی خود را همانجا رها کردند. در این نبرد ۲۸۶ پلیس محلی کشته شدند. وی افزود آماری از کشته شدگان دیگر شاخههای نیرو های امنیتی در دست نیست.
جنگویان داعش در رسانههای اجتماعی پیروزی خود را فریاد زدند و عکس هایی از صندوقچه های مهماتی که به غنیمت گرفتهاند را منتشر کردند. میلیونها دلار از تجهیزات نظامی اهدایی ایالات متحده به عراق به دست داعش افتادند. از جمله چندین تانک و خودروی زرهی.
برای ضحل و دیگر جنگجویان محلی بسیار آزاردهنده است که عکسهای پخش شده در شبکههای احتماعی از زاغه های مهمات را ببینند در حالی که آن ها برای یافتن گلوله برای خود دچار مشکل بودند.
او گفت: «فرزندان رمادی برای شهر خود می جنگیدند. تنها چیزی که آنها میخواستند مهمات بود.»
منبع: واشنگتن پست